Główny / Zapalenie żołądka

Jejunum człowieka

Zapalenie żołądka

Ludzkie jelita czcze to odcinek jelita cienkiego, po dwunastnicy, przed jelita krętego. Jelito czcze jest częścią krezkowej części jelita cienkiego. Początek jelita jest rzutowany na poziomie drugiego kręgu lędźwiowego, od dwunastnicy do zastawki krętniczo-kątniczej. Jelito czcze znajduje się w dolnej części jamy brzusznej.

Długość jelita czczego u żywego człowieka wynosi od 2,7 do 3 m.

Pętelki jelita czczego leżą na lewo od linii środkowej brzucha i zajmują pępowinowy, boczny obszar brzucha, pozostawiając jamę biodrową. Pozycja pętli jelita czczego jest w większości pozioma lub ukośna.

Cała część tego jelita znajduje się wewnątrzotrzewnowo, z wyjątkiem przypadków, gdy przywiązuje się krezkę. Krezka pochodzi z tylnej ściany jamy brzusznej i jest duplikatem (tj. Dwoma arkuszami). Duplikacja wisi jelito, a przy tylnej ścianie wchodzi do ściany otrzewnej. Jelito czcze stanowi proksymalną część krezkowej części ludzkiego jelita cienkiego i zajmuje 2/5 jego długości. Często jelita czcze i jelito kręte traktowane są razem, ponieważ prawie nie ma między nimi wyraźnych znaków.

Struktura ścian ciała

Ściany jelita czczego mają strukturę trójwarstwową: są to błon surowiczych, mięśni i błon śluzowych. Surowata błona jest połączona z podstawową błoną mięśniową za pomocą luźnej tkanki łącznej, podstawy podspojówkowej.

Warstwa mięśniowa jest reprezentowana przez zewnętrzną warstwę skierowanych wzdłużnie włókien mięśni gładkich i wewnętrzną warstwę o okrągłym kierunku włókien. Błona śluzowa jest reprezentowana przez nabłonkową powłokę, pod którą znajduje się jej muskularna płytka błony śluzowej i podśluzowej.

Powierzchnia błony śluzowej jest złożona. Fałdy mają okrągły kierunek. Wewnętrzna wyściółka jelita ma kilka znaczących formacji: kosmki jelitowe, krypty jelitowe (gruczoły), pęcherzyki limfatyczne.

Funkcje kosmków jelita czczego to wchłanianie substancji odżywczych, które zostały strawione w poprzednich częściach przewodu pokarmowego. Jelito czcze zawiera największą liczbę kosmków, tutaj są one cieńsze i dłuższe. Funkcje trawienia w ciele są wykonywane przez mikrokosmki znajdujące się na powierzchni komórek nabłonka jelitowego. Microvilli produkują specjalne enzymy, które rozkładają żywność na najprostsze składniki.

Fałdy jelitowe zwiększają powierzchnię ssącą jelita czczego. Subliposa jest również zaangażowana w ich edukację. Fałdy nie znikają, gdy rozciąga się jelito. Podśluzówka jelita czczego w swojej grubości zawiera pojedynczo zlokalizowane pęcherzyki limfatyczne. Docierają do powierzchni błony śluzowej. W niektórych miejscach występują skupiska wielu pęcherzyków, wszystkie one wykonują funkcje dezynfekcyjne i barierowe. W całym jelicie czczym błona śluzowa zawiera proste gruczoły rurkowe, które nie docierają do warstwy podśluzówkowej. Gruczoły te wytwarzają sok jelitowy.

Patologia jelita czczego i jelita cienkiego

Choroby jelita czczego mają objawy wspólne dla wszystkich patologii jelita cienkiego u ludzi. Wszystkie te objawy można łączyć pod jednym zespołem złego wchłaniania (złego wchłaniania). Zwykle pacjent jest zaniepokojony objawami niestrawności, dudnieniem w jamie brzusznej, wzdęciami, wzdęciem brzucha, towarzyszącym bólem wzdłuż jelit, częstą biegunką.

Stołek staje się częstszy do 6 razy dziennie, jedzenie nie ma czasu na trawienie, a niestrawione pozostałości są zauważalne w kale. Do wieczora pacjent odczuwa wzdęcie i dudnienie, które ustępuje rano. Bóle są częściej zaburzone w okolicy nadbrzusza, prawym jelicie krętym iw pępku, a zmniejszają się po wypuszczeniu gazów. Pacjent odczuwa silny ból podczas skurczu jelit.

Od zakłócić normalny fizjologiczny proces trawienia i wchłaniania składników odżywczych, minerałów i witamin, pacjent szybko traci na wadze, istnieją oznaki niedokrwistości (suche łamliwe włosy, suchość skóry, bladość, zawroty głowy, kołatanie serca). Brak witaminy objawia się ślepota, suchość spojówek, anemię niedobór kwasu foliowego, pojawienie się pęknięć w kącikach ust, występujących chorób zapalnych w jamie ustnej (zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, błony śluzowej). Hipowitaminoza ma wiele objawów, w zależności od braku witaminy w organizmie.

Jedną z najczęstszych chorób jelita cienkiego u ludzi jest przewlekłe zapalenie jelit. Choroba jest poinfekcyjna, rozwija się po ostrym bakteryjnym zapaleniu jelit. Innymi przyczynami mogą być inwazje robakkowate, nagromadzenie lub ostre zatrucie metalami ciężkimi, ekspozycja na promieniowanie jonizujące, infekcje pasożytnicze.

Często zdiagnozowano u dzieci wrodzoną chorobę genetyczną jelita cienkiego - celiakię. Podstawą jego rozwoju jest niedobór enzymatycznej peptydazy zaangażowanej w podział glutenu. Jest to białko pochodzenia roślinnego, występujące w dużych ilościach w zbożach. Ciało chorego nie może całkowicie strawić tego składnika żywności, w wyniku czego gromadzi się w świetle jelita, produkty rozkładu mają toksyczny wpływ na błony jelita cienkiego, powodując oderwanie śluzówki. Z biegiem czasu ściany jelit stają się cieńsze, cierpi na to struktura kosmków i mikrokosmków, aw konsekwencji wszystkie poziomy trawienia w jelicie cienkim. Objawy choroby są częste, ale są bardziej wyraźne w przypadku celiakii:

  1. osłabiająca biegunka, mniej zaparcia;
  2. wzdęcia i zwiększenie obwodu brzucha;
  3. zaburzenie apetytu od jego całkowitej nieobecności do bulimii (obżarstwo);
  4. wymioty;
  5. pacjent ma zauważalne opóźnienie w rozwoju fizycznym;
  6. osalgalia (ból kości);
  7. drażliwość;
  8. zmniejszona odporność, w wyniku tego, częste infekcje wirusowe i bakteryjne;
  9. choroby alergiczne (skóra i układ oddechowy);
  10. brak witamin, anemia, krwawienie (zwykle nosowe);
  11. rzadko tacy pacjenci mają otyłość.
[tube] C1NV5gpzx1c [/ tube]

Długotrwałe zatrucia organizmu przy nierozpoznane celiakia prowadzi do tworzenia się wtórnych niedobory odporności i choroby pokrewne: cukrzyca typu pierwszego, opóźnienie umysłowe, zapalenie stawów (w większości typu reumatoidalne zapalenie stawów), niewydolności nadnerczy, owrzodzenia jamy ustnej i jelit, nowotwory jamy ustnej i przewodu pokarmowego, długotrwała gorączka, choroby żeńskich narządów płciowych, bezpłodność, epilepsja i schizofrenia.

Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju tych chorób, pacjentowi zaleca się ścisłe przestrzeganie diety agliadynowej przez całe życie. W tym przypadku dieta jest główną i jedyną metodą leczenia choroby podstawowej.

Niektórzy ludzie mają inną wrodzoną patologię związaną z fermentacją. To jest niedobór disacharydazy. Często brakuje enzymu, który rozkłada cukier mleczny, laktazę. Wyraźną oznaką choroby jest biegunka po spożyciu produktów mlecznych. Zaburzeniu stolca towarzyszą inne objawy: wzdęcia, dudnienie, wzdęcia. Zwiększone wzdęcia prowadzą do rozciągnięcia ścian jelit i pojawienia się bólu. Poprawa samopoczucia obserwuje się przy przestrzeganiu diety bezmlecznej.

W chorobach naczyniowych ciała (głównie w miażdżycy tętnic i cukrzycy) dochodzi do naruszenia dopływu krwi do jelita cienkiego, co wpływa na jego pracę. Objawy zaczynają przeszkadzać pacjentowi po jedzeniu po 2- 90 minutach. Ten ból w okolicy nadbrzusza, rozciągający się do całego brzucha. Zespół bólu jest bardzo intensywny, pacjent obawia się jedzenia, unikając powtarzania epizodów bólu. Szybko traci na wadze, rozwija powyższe oznaki niedoboru witamin, niedobór składników mineralnych i składników odżywczych. Ponadto chorobie towarzyszy zaburzenie krzeseł, dudnienie i wzdęcia. Czasami ból jest nieobecny, uporczywe zaburzenia trawienne wysuwają się na pierwszy plan. Rozpoznanie zmian naczyniowych jelita dokonuje się na podstawie metody wykluczania wszystkich możliwych patologii przewodu pokarmowego, które pasują do opisu klinicznego.

Leczenie prawie wszystkich chorób jelita cienkiego opiera się na diecie, pomimo obecności nowoczesnych wysoce skutecznych leków. Ta kategoria chorób jest trudna do leczenia, dlatego od lekarza i pacjenta wymaga się cierpliwości i wytrwałości zgodnie z zasadami terapii.

Jejunum: lokalizacja, struktura i funkcja

Jelito czcze (lat. Jejunum) - jest początkową częścią jelita cienkiego i znajduje się za dwunastnicą. Organ ten ma swoją nazwę ze względu na fakt, że naukowcy, anatomowie i fizjolodzy badający materiał ze zwłok, zawsze znajdowali jelito pustego lub pustego "chudego".

Bliższa część badanego narządu nie jest bardzo mobilna, ponieważ jest ustalona przez zgięcie poprzedniego jelit (12 dwunastnicy) i krezkę. Na zewnątrz, jelita pokrywa się warstwą otrzewnej z otrzewnej wyłącznie po każdej stronie (dootrzewnowo), a także ma krezkę podobną do jelita dwunastnicy.

Lokalizacja i struktura ciała

Podczas projekcji na ścianie jamy brzusznej od przodu, jelita czcze znajdują się w okolicy dolnej części brzucha w górnej lewej części i okolicy pępka. Umieszczanie pętli w poziomie. Jelito, będące początkowym odcinkiem jelita cienkiego, ma długość 2,5 do 3 m dla dorosłych.

Skeletotopalnie, ten organ znajduje się na poziomie 1. i 2. kręgu lędźwiowego. Fuzura dwunastnicy-tuscheala służy jako początek jelita cienkiego, a jej końcem jest zastawka krętniczo-kątnicza. Objętość sprzężenia zwrotnego jelita czczego jest umieszczona topograficznie po lewej stronie w dole biodrowym. Często naukowcy zajmujący się medycyną łączą jelita czcze i jelita krętego jako jedni, ponieważ nie mają prawie żadnych znaczących różnic.

Krezina w tym narządzie jest krótka i stanowi powielenie trzewnej otrzewnej. W obszarze przyczepienia krezki jelita nie pokrywają otrzewnej.

Jelito czcze jest pustym narządem mięśni gładkich. Poziomy na zewnątrz i wewnątrz pierścienia (kołowy) to kompletne 2 warstwy mięśni gładkich w swojej klasyfikacji. Cechą ciała jest to, że pojedyncze komórki mięśni gładkich znajdują się w błonie śluzowej jelita czczego. Narząd ma mniejszą średnicę i znajduje się po lewej stronie, a ileum po prawej.

Wewnątrz ściana ma matowy i aksamitny wygląd i jest pokryta licznymi kosmkami. Są to wyrostki błony śluzowej jelit i mają około 1 mm długości. Prezentowany przez cylindryczny nabłonek, na końcu kosmówki, otwiera się kapilara i splot limfatyczny. Węglowodany są absorbowane przez naczynia włosowate, a tłuszcze są absorbowane przez naczynia limfatyczne. Kwasowość w jelicie czczym jest obojętna lub słabo zasadowa, czyli średnio 7-8 pH.

Warstwowa topografia warstw jelita cienkiego jest następująca (od wewnątrz na zewnątrz):

Jejunum

Ludzki jelita czcze jest środkową częścią jelita cienkiego, która znajduje się między dwunastnicą a jelitem krętym.

Jelito czcze znajduje się w lewym obszarze otrzewnej powyżej. Jego struktura charakteryzuje się wyraźną krezką i wraz z jelitem krętym jest komponentem krezki jelita cienkiego. Duodenojejunal fałd w kształcie litery L Treitza jest oddzielony od dwunastnicy.

Nie ma wyraźnej anatomicznej struktury oddzielającej jelita czcze od jelita krętego. Jednak ich struktura jest inna. Jelita krętego ma dość dużą średnicę w porównaniu z jelita czczego, a także grube ściany i bogaty zapas naczyń. W odniesieniu do linii pośrodkowej pętle jelita czczego znajdują się po lewej stronie, a ileum - po prawej. Część krezkowa jest pokryta z przodu mniej więcej na długości gruczołu. Ludzkie cienkie jelito jest pustym mięśniem mięśnia, którego struktura obejmuje dwie warstwy gładkiej tkanki mięśniowej: zewnętrzny podłużny i wewnętrzny okrąg. Ponadto, komórki mięśni gładkich znajdują się w błonie śluzowej jelita.

Długość ciała u dorosłych wynosi około 0,9 - 1,8 m. Struktura u mężczyzn różni się od kobiety. Mężczyzna jelita dłużej. W ciągu życia jest stale w napięciu, a po śmierci rozciąga się i może osiągnąć 2,4 m. Jelito krętego ma słabo zasadową i obojętną kwasowość i wynosi około 7 do 8 pH. Jego ruchliwość charakteryzuje się wszystkimi rodzajami skurczów, na przykład segmentacją perystaltyczną i rytmiczną.

Główne oznaki patologii

W procesie trawienia czopki odgrywają ważną rolę. W nim zachodzą główne funkcje trawienia pokarmu do prostych składników i ich późniejszego wchłaniania. Choroby tego działu o różnej naturze objawiają się niemal jednakowo. Dlatego takie zaburzenia są zjednoczone wspólną nazwą - zespołem upośledzenia wchłaniania.

Bez względu na etiologię choroby, objawy charakteryzują się upośledzonym stolcem, dudnieniem, wzdęciami i bólem w jamie brzusznej. Często pacjenci skarżą się na biegunkę. Ból zlokalizowany w pępku, czasami w okolicy nadbrzusza lub w prawym brzucha. Z reguły są to bolące, łukowate bóle, które ustępują po wypuszczeniu gazów. W przypadku skurczów jelitowych ból może być bardzo silny.

Objawy pozajelitowe w chorobach jelita czczego są dość zróżnicowane.

  • Pacjenci tracą na wadze i nie mogą dojść do siebie.
  • Na tle niedoboru witaminy powstaje zapalenie języka i jamy ustnej, w kącikach ust pojawiają się pęknięcia, a anemia jest określana przez badanie krwi.
  • Wzrok również spada i pojawia się suchość w ustach.
  • Krwotoki pojawiają się na ciele.
  • Obserwowane zmiany w kości, którym towarzyszą złamania i ból.
  • U kobiet dochodzi do naruszenia cyklu menstruacyjnego, u mężczyzn może wystąpić impotencja.
  • Pacjenci skarżą się na suchą skórę i utratę włosów.

Opuchnięte

Nowotwory jelita czczego nie występują często i są najczęściej łagodne. Nowotwory o złośliwym charakterze rozwijają się rzadko. Objawy formacji zależą od tego, czy rosną w jednym miejscu, czy rozprzestrzeniają się przez błonę śluzową. W pierwszym przypadku rozwój edukacji przyczynia się do zwężenia światła i pojawiają się objawy niedrożności jelit. Pacjenci skarżą się na ból w jamie brzusznej, wzdęcia i wymioty. Wraz z rozprzestrzenianiem się edukacji pacjenci tracą na wadze, mają anemię, upośledzenie wchłaniania i trawienie jelit.

Yeunit

Zapalenie jelita czczego nazywa się zapaleniem jelita czczego. Patologia jest przewlekła i ostra. Przyczyną tej choroby są:

  • infekcja patogenem i wirusy;
  • przejadanie się z przewagą diety alkoholowych, gorących przypraw, zbyt grubej żywności;
  • toksyczne substancje i trucizny, które są charakterystyczne dla zatrucia grzybami;
  • zatrucie arszenikiem, ołowiem lub fosforem;
  • alergie na niektóre pokarmy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz leki;
  • efekt promieniowania jonizującego z naruszeniem bezpieczeństwa.

Przy łagodnej postaci patologii pacjenci odzyskują samodzielnie przez kilka dni. W innych przypadkach do leczenia konieczna jest hospitalizacja. Gdy objawy toksyczne są stosowane środki przeczyszczające z mycia przewodu pokarmowego w celu wyeliminowania substancji toksycznych. Pochodzący z zakażeń, leki, mające na celu zwalczanie patogennej flory. Dieta, która obejmuje obfite picie i spożywanie enzymów spożywczych jest bardzo ważna w leczeniu tej patologii.

Częstą chorobą jest wrzód. Istnieją nieswoiste, idiopatyczne, trawienne, troficzne, okrągłe owrzodzenia. Objawy wrzodów jelita są bardzo podobne do objawów żołądka i dwunastnicy. Zasadniczo choroba ta występuje wśród męskiej części populacji. W rzeczywistości jest to zapalenie błony śluzowej z wieloma objawami na ścianie. Wrzód występuje w wyniku zaniedbanych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, a także z powodu nieleczenia kandydozy żołądkowo-jelitowej. Przyczynami choroby są również wysokie tryptyczne działanie soku trzustkowego, regularne zażywanie narkotyków.

W przypadku wrzodu, pacjent wymaga hospitalizacji z kuracją. W przypadku powikłań choroby wymagana jest interwencja chirurgiczna.

Jejunum

Ludzkie jelita czcze to odcinek jelita cienkiego, po dwunastnicy, przed jelita krętego. Jelito czcze jest częścią krezkowej części jelita cienkiego. Początek jelita jest rzutowany na poziomie drugiego kręgu lędźwiowego, od dwunastnicy do zastawki krętniczo-kątniczej. Jelito czcze znajduje się w dolnej części jamy brzusznej.

Długość jelita czczego u żywego człowieka wynosi od 2,7 do 3 m.

Pętelki jelita czczego leżą na lewo od linii środkowej brzucha i zajmują pępowinowy, boczny obszar brzucha, pozostawiając jamę biodrową. Pozycja pętli jelita czczego jest w większości pozioma lub ukośna.

Cała część tego jelita znajduje się wewnątrzotrzewnowo, z wyjątkiem przypadków, gdy przywiązuje się krezkę. Krezka pochodzi z tylnej ściany jamy brzusznej i jest duplikatem (tj. Dwoma arkuszami). Duplikacja wisi jelito, a przy tylnej ścianie wchodzi do ściany otrzewnej. Jelito czcze stanowi proksymalną część krezkowej części ludzkiego jelita cienkiego i zajmuje 2/5 jego długości. Często jelita czcze i jelito kręte traktowane są razem, ponieważ prawie nie ma między nimi wyraźnych znaków.

Struktura ścian ciała

Ściany jelita czczego mają strukturę trójwarstwową: są to błon surowiczych, mięśni i błon śluzowych. Surowata błona jest połączona z podstawową błoną mięśniową za pomocą luźnej tkanki łącznej, podstawy podspojówkowej.

Warstwa mięśniowa jest reprezentowana przez zewnętrzną warstwę skierowanych wzdłużnie włókien mięśni gładkich i wewnętrzną warstwę o okrągłym kierunku włókien. Błona śluzowa jest reprezentowana przez nabłonkową powłokę, pod którą znajduje się jej muskularna płytka błony śluzowej i podśluzowej.

Powierzchnia błony śluzowej jest złożona. Fałdy mają okrągły kierunek. Wewnętrzna wyściółka jelita ma kilka znaczących formacji: kosmki jelitowe, krypty jelitowe (gruczoły), pęcherzyki limfatyczne.

Funkcje kosmków jelita czczego to wchłanianie substancji odżywczych, które zostały strawione w poprzednich częściach przewodu pokarmowego. Jelito czcze zawiera największą liczbę kosmków, tutaj są one cieńsze i dłuższe. Funkcje trawienia w ciele są wykonywane przez mikrokosmki znajdujące się na powierzchni komórek nabłonka jelitowego. Microvilli produkują specjalne enzymy, które rozkładają żywność na najprostsze składniki.

Fałdy jelitowe zwiększają powierzchnię ssącą jelita czczego. Subliposa jest również zaangażowana w ich edukację. Fałdy nie znikają, gdy rozciąga się jelito. Podśluzówka jelita czczego w swojej grubości zawiera pojedynczo zlokalizowane pęcherzyki limfatyczne. Docierają do powierzchni błony śluzowej. W niektórych miejscach występują skupiska wielu pęcherzyków, wszystkie one wykonują funkcje dezynfekcyjne i barierowe. W całym jelicie czczym błona śluzowa zawiera proste gruczoły rurkowe, które nie docierają do warstwy podśluzówkowej. Gruczoły te wytwarzają sok jelitowy.

Patologia jelita czczego i jelita cienkiego

Choroby jelita czczego mają objawy wspólne dla wszystkich patologii jelita cienkiego u ludzi. Wszystkie te objawy można łączyć pod jednym zespołem złego wchłaniania (złego wchłaniania). Zwykle pacjent jest zaniepokojony objawami niestrawności, dudnieniem w jamie brzusznej, wzdęciami, wzdęciem brzucha, towarzyszącym bólem wzdłuż jelit, częstą biegunką.

Stołek staje się częstszy do 6 razy dziennie, jedzenie nie ma czasu na trawienie, a niestrawione pozostałości są zauważalne w kale. Do wieczora pacjent odczuwa wzdęcie i dudnienie, które ustępuje rano. Bóle są częściej zaburzone w okolicy nadbrzusza, prawym jelicie krętym iw pępku, a zmniejszają się po wypuszczeniu gazów. Pacjent odczuwa silny ból podczas skurczu jelit.

Od zakłócić normalny fizjologiczny proces trawienia i wchłaniania składników odżywczych, minerałów i witamin, pacjent szybko traci na wadze, istnieją oznaki niedokrwistości (suche łamliwe włosy, suchość skóry, bladość, zawroty głowy, kołatanie serca). Brak witaminy objawia się ślepota, suchość spojówek, anemię niedobór kwasu foliowego, pojawienie się pęknięć w kącikach ust, występujących chorób zapalnych w jamie ustnej (zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, błony śluzowej). Hipowitaminoza ma wiele objawów, w zależności od braku witaminy w organizmie.

Jedną z najczęstszych chorób jelita cienkiego u ludzi jest przewlekłe zapalenie jelit. Choroba jest poinfekcyjna, rozwija się po ostrym bakteryjnym zapaleniu jelit. Innymi przyczynami mogą być inwazje robakkowate, nagromadzenie lub ostre zatrucie metalami ciężkimi, ekspozycja na promieniowanie jonizujące, infekcje pasożytnicze.

Często zdiagnozowano u dzieci wrodzoną chorobę genetyczną jelita cienkiego - celiakię. Podstawą jego rozwoju jest niedobór enzymatycznej peptydazy zaangażowanej w podział glutenu. Jest to białko pochodzenia roślinnego, występujące w dużych ilościach w zbożach. Ciało chorego nie może całkowicie strawić tego składnika żywności, w wyniku czego gromadzi się w świetle jelita, produkty rozkładu mają toksyczny wpływ na błony jelita cienkiego, powodując oderwanie śluzówki. Z biegiem czasu ściany jelit stają się cieńsze, cierpi na to struktura kosmków i mikrokosmków, aw konsekwencji wszystkie poziomy trawienia w jelicie cienkim. Objawy choroby są częste, ale są bardziej wyraźne w przypadku celiakii:

  1. osłabiająca biegunka, mniej zaparcia;
  2. wzdęcia i zwiększenie obwodu brzucha;
  3. zaburzenie apetytu od jego całkowitej nieobecności do bulimii (obżarstwo);
  4. wymioty;
  5. pacjent ma zauważalne opóźnienie w rozwoju fizycznym;
  6. osalgalia (ból kości);
  7. drażliwość;
  8. zmniejszona odporność, w wyniku tego, częste infekcje wirusowe i bakteryjne;
  9. choroby alergiczne (skóra i układ oddechowy);
  10. brak witamin, anemia, krwawienie (zwykle nosowe);
  11. rzadko tacy pacjenci mają otyłość.

Długotrwałe zatrucia organizmu przy nierozpoznane celiakia prowadzi do tworzenia się wtórnych niedobory odporności i choroby pokrewne: cukrzyca typu pierwszego, opóźnienie umysłowe, zapalenie stawów (w większości typu reumatoidalne zapalenie stawów), niewydolności nadnerczy, owrzodzenia jamy ustnej i jelit, nowotwory jamy ustnej i przewodu pokarmowego, długotrwała gorączka, choroby żeńskich narządów płciowych, bezpłodność, epilepsja i schizofrenia.

Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju tych chorób, pacjentowi zaleca się ścisłe przestrzeganie diety agliadynowej przez całe życie. W tym przypadku dieta jest główną i jedyną metodą leczenia choroby podstawowej.

Niektórzy ludzie mają inną wrodzoną patologię związaną z fermentacją. To jest niedobór disacharydazy. Często brakuje enzymu, który rozkłada cukier mleczny, laktazę. Wyraźną oznaką choroby jest biegunka po spożyciu produktów mlecznych. Zaburzeniu stolca towarzyszą inne objawy: wzdęcia, dudnienie, wzdęcia. Zwiększone wzdęcia prowadzą do rozciągnięcia ścian jelit i pojawienia się bólu. Poprawa samopoczucia obserwuje się przy przestrzeganiu diety bezmlecznej.

W chorobach naczyniowych ciała (głównie w miażdżycy tętnic i cukrzycy) dochodzi do naruszenia dopływu krwi do jelita cienkiego, co wpływa na jego pracę. Objawy zaczynają przeszkadzać pacjentowi po jedzeniu po 2- 90 minutach. Ten ból w okolicy nadbrzusza, rozciągający się do całego brzucha. Zespół bólu jest bardzo intensywny, pacjent obawia się jedzenia, unikając powtarzania epizodów bólu. Szybko traci na wadze, rozwija powyższe oznaki niedoboru witamin, niedobór składników mineralnych i składników odżywczych. Ponadto chorobie towarzyszy zaburzenie krzeseł, dudnienie i wzdęcia. Czasami ból jest nieobecny, uporczywe zaburzenia trawienne wysuwają się na pierwszy plan. Rozpoznanie zmian naczyniowych jelita dokonuje się na podstawie metody wykluczania wszystkich możliwych patologii przewodu pokarmowego, które pasują do opisu klinicznego.

Leczenie prawie wszystkich chorób jelita cienkiego opiera się na diecie, pomimo obecności nowoczesnych wysoce skutecznych leków. Ta kategoria chorób jest trudna do leczenia, dlatego od lekarza i pacjenta wymaga się cierpliwości i wytrwałości zgodnie z zasadami terapii.

Jelito jest jedną z części jelita cienkiego o długości około 4-5 metrów. Dwunastnica jest częścią jelita cienkiego, a następnie chudego, a dopiero potem jelita krętego. Jelito ze wszystkich stron pokryte jest skorupą, która nazywa się otrzewną i jest przymocowana do tylnej części jamy brzusznej przy pomocy krezki. Ludzki Jelito czcze znajduje się w lewej połowie jamy brzusznej. Na przedniej ścianie jamy brzusznej rzutuje się w okolicy pępka, po bokach jamy brzusznej, a także w lewym dole biodrowym. Pętle jelita znajdują się w kierunkach poziomych i ukośnych. Długość jelita czczego wynosi 2/5 całkowitej długości jelita cienkiego. W porównaniu z jelita krętym, jelita czcze ma grubsze ściany i większą średnicę wewnętrznego światła. Różni się liczbą kosmków i fałd, które znajdują się w świetle, liczbą naczyń, która jest większa, ale elementy limfoidalne, wręcz przeciwnie, są mniejsze. Nie ma wyraźnych granic dla przejścia jednego jelita do drugiego.

Struktura ściany

Od strony zewnętrznej jelita pokrywa specjalna membrana. Jest to otrzewna, która ją chroni i wygładza tarcie między pętlami jelit. Otrzewna zbiegają się w tylnej części jelita, a więc tworzy się krezka jelita czczego. To w nim płyną naczynia i nerwy, a także naczynia limfatyczne, które odżywiają jelito i odbierają mu nie tylko składniki odżywcze potrzebne organizmowi, ale także toksyczne produkty rozkładu, które neutralizują wątrobę.

Druga warstwa to gładka tkanka mięśniowa, która z kolei tworzy dwie warstwy włókien. Na zewnątrz znajdują się podłużne włókna, a wewnątrz są okrągłe. Ze względu na ich redukcję i relaksację, pokarm (pokarm, który został wystawiony na działanie substancji czynnych przewodu pokarmowego w poprzednich sekcjach) przechodzi przez światło jelita i dostarcza organizmowi wszystkich korzystnych substancji. Proces kolejnego kurczenia się i rozluźniania włókien nazywa się perystaltyką.

Funkcjonalnie ważna warstwa

Poprzednie dwie warstwy zapewniają normalną funkcję i ochronę, ale cały proces wchłaniania pokarmu zachodzi w dwóch ostatnich. Warstwa podśluzówkowa znajduje się pod warstwą mięśniową, w niej cienkie jelito ma naczynia krwionośne limfatyczne i nagromadzenie tkanki limfatycznej. Warstwa śluzowa wystaje do prześwitu w postaci fałd, dzięki czemu powierzchnia ssąca staje się większa. Dodatkowo powierzchnia błony śluzowej powiększa kosmki, można je zobaczyć tylko pod mikroskopem, ale ich rola tutaj jest bardzo ważna. To one zapewniają stały dopływ substancji odżywczych do organizmu.

Nap

Kosmki są procesami błony śluzowej, których średnica wynosi tylko jeden milimetr. Obejmuje ich cylindryczny nabłonek, a w środku limfatyczne i krwionośne naczynia włosowate. Również gruczoły, które znajdują się w błonie śluzowej, uwalniają wiele substancji aktywnych, śluz, hormonów, enzymów, które przyczyniają się do procesu trawienia. Sieć kapilarna po prostu przenika przez błonę śluzową i przechodzi do żył, łącząc się, razem z innymi naczyniami tworzy żyłę wrotną, która przenosi krew do wątroby.

Funkcja, którą jelito spełnia chuda

Główną funkcją jelita jest przetwarzanie i wchłanianie pokarmu, który był wcześniej przetwarzany przez poprzednie odcinki przewodu pokarmowego. Jedzenie składa się z aminokwasów, które kiedyś były białkami, monosacharydami, dawniej węglowodanami, a także kwasami tłuszczowymi i gliceryną (co zmieniło się w lipidy). Struktura jelita czczego zapewnia obecność kosmków, dzięki czemu wszystko to dostaje się do organizmu i może być wykorzystane jako materiał odżywczy. Aminokwasy i monosacharydy przedostają się do wątroby, gdzie są dalej reinkarnowane, a następnie uwalniane do krążenia ogólnoustrojowego, tłuszcze są absorbowane przez naczynia włosowate limfatyczne, a następnie wchodzą do naczyń limfatycznych, a stamtąd się rozchodzą w organizmie. Wszystko, co nie przeszło testu przydatności w jelicie czczym, wpada w dalsze odcinki jelita, w którym ostatecznie tworzą się masy kału.

Od normy do choroby - jeden krok

Chude jelita ma wiele funkcji i, w przypadku braku awarii lub chorób, funkcjonuje normalnie, nie powodując żadnych szczególnych problemów. Jeśli jednak wystąpi błąd, pora na konsultację ze specjalistą. Kontrola jelita cienkiego, podobnie jak całego jelita cienkiego, jest trudna, a testy są ważne. Przede wszystkim warto zbadać odchody, które mogą dokładnie powiedzieć, jakie nieprawidłowości miały miejsce w jelitach. Ale także banalna kontrola i palpacja (palpacja) nie będą zbyteczne.

Warianty problemów w jelicie czczym mogą być masowe, ale główne miejsce zajmuje patologia o charakterze chirurgicznym, terapeutycznym i zakaźnym. Leczenie zależy od tego, a także od wyboru specjalisty, który pomoże pozbyć się choroby.

Co się dzieje z chirurgiem?

Warto skonsultować tego specjalistę z chorobami, które wymagają interwencji chirurgicznej. Mistrzostwa tutaj zajmują się onkologią, złośliwe i łagodne procesy mogą być bardzo różnorodne, a ich nazwy zależą od tego, jakie komórki znajduje histopatolog w ich składzie. Wzrost guza może być zarówno w świetle ściany, jak i na zewnątrz. Kiedy wzrost przechodzi do światła, pojawia się krwawienie lub niedrożność, co wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Może również występować niedrożność jelitowa, która jest spowodowana skurczami, zablokowaniem światła jelita lub inwazją (gdy jedna część jelita przenika drugą). Leczenie chirurgiczne w tym wariancie choroby jelita czczego również wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Przeszkoda może występować w innych częściach jelita, wtedy ważność staje się radiologią rewizyjną jamy brzusznej, co pomoże prawidłowo ustalić diagnozę.

Często pojawia się taka patologia jak zapalenie uchyłka. Jest to proces zapalny jelita czczego, który nazywa się uchyłkiem. Zwykle nie istnieje, a jego obecność jest wrodzoną patologią. W stanie zapalnym konieczna jest szybka diagnoza, obejmująca dolegliwości bólowe, gorączkę i napięcie mięśni brzucha. Ostateczna diagnoza jest ustalana na stole operacyjnym, a następnie potwierdzana przez histopatologa.

Inne choroby

Jelito czcze może przysporzyć wiele problemów, z jakimi musi się zmagać chirurg. Czasami opóźnienie w postawieniu prawidłowej diagnozy może doprowadzić do śmierci pacjenta. Co to jest choroba Leśniowskiego-Crohna, która może kończyć się krwawieniem, ropniami i innymi komplikacjami. Niektóre choroby mogą prowadzić do dysfunkcji jelita czczego, a aby je przywrócić, konieczna jest również interwencja chirurgiczna. Na przykład, zrosty jamy brzusznej, szczególnie w miejscach, w których znajduje się to cienkie jelito, mogą wymagać chirurgicznego wycięcia zrostów. Taktyka leczenia chirurgicznego stosowana jest również w przypadku inwazji robaków, kiedy światło jest blokowane przez robaki robaków.

I z czego iść do terapeuty?

Terapeuta ma również do zrobienia pracę. On, oczywiście, ma mniej pracy niż chirurg, ale nie jest mniej odpowiedzialny. Wszystkie choroby i zmiany zapalne występujące w jelicie czczym opadają na ramiona tego specjalisty. Są to zapalenie okrężnicy, które może być ostre i przewlekłe, zespół jelita drażliwego i inne patologie. Używanie skalpela w tych chorobach nie jest wymagane, ale prawidłowo i prawidłowo przepisane leczenie pomoże pozbyć się choroby i przywrócić radość życia.

Infekcja nie śpi

Nie jest tajemnicą, że chude jelita zawierają w swoim świetle ogromną liczbę mikroorganizmów. Są wśród nich dobre i użyteczne dla ciała, a są źli, którzy nieustannie starają się wyrządzić krzywdę. Układ odpornościowy jest odporny na atak chorobotwórczej mikroflory, ale czasami nie radzi sobie z głównym zadaniem, a następnie zaczynają się choroby zakaźne. Często w ciele mogą być niepożądani sąsiedzi, robaki i starają się dostać do doskonałego siedliska, które jest dla nich jelita cienkie.

W świetle jelita cienkiego może rozwinąć się wiele chorób, takich jak czerwonka, cholera, dur brzuszny, salmonelloza i wiele innych. Objawy, które wywołują, są różne, ale ich podobieństwo to biegunka. Może mieć inny kolor i zapach, z zanieczyszczeniami lub bez, jak również z krwią lub wodą. Ostatnim punktem w określeniu patogenu będzie badanie bakteriologiczne uwolnionego materiału. Następnie, w oparciu o wrażliwość patogenu na leki przeciwbakteryjne, zaleca się odpowiednie leczenie. Możliwe jest również wykrycie robaków, w tym celu konieczne jest oddanie kału do analizy, a tylko specjalista od chorób zakaźnych pomoże pozbyć się ich.

Ludzki jelita czcze jest środkową częścią jelita cienkiego, która znajduje się między dwunastnicą a jelitem krętym.

Jelito czcze znajduje się w lewym obszarze otrzewnej powyżej. Jego struktura charakteryzuje się wyraźną krezką i wraz z jelitem krętym jest komponentem krezki jelita cienkiego. Duodenojejunal fałd w kształcie litery L Treitza jest oddzielony od dwunastnicy.

Nie ma wyraźnej anatomicznej struktury oddzielającej jelita czcze od jelita krętego. Jednak ich struktura jest inna. Jelita krętego ma dość dużą średnicę w porównaniu z jelita czczego, a także grube ściany i bogaty zapas naczyń. W odniesieniu do linii pośrodkowej pętle jelita czczego znajdują się po lewej stronie, a ileum - po prawej. Część krezkowa jest pokryta z przodu mniej więcej na długości gruczołu. Ludzkie cienkie jelito jest pustym mięśniem mięśnia, którego struktura obejmuje dwie warstwy gładkiej tkanki mięśniowej: zewnętrzny podłużny i wewnętrzny okrąg. Ponadto, komórki mięśni gładkich znajdują się w błonie śluzowej jelita.

Długość ciała u dorosłych wynosi około 0,9 - 1,8 m. Struktura u mężczyzn różni się od kobiety. Mężczyzna jelita dłużej. W ciągu życia jest stale w napięciu, a po śmierci rozciąga się i może osiągnąć 2,4 m. Jelito krętego ma słabo zasadową i obojętną kwasowość i wynosi około 7 do 8 pH. Jego ruchliwość charakteryzuje się wszystkimi rodzajami skurczów, na przykład segmentacją perystaltyczną i rytmiczną.

Główne oznaki patologii

W procesie trawienia czopki odgrywają ważną rolę. W nim zachodzą główne funkcje trawienia pokarmu do prostych składników i ich późniejszego wchłaniania. Choroby tego działu o różnej naturze objawiają się niemal jednakowo. Dlatego takie zaburzenia są zjednoczone wspólną nazwą - zespołem upośledzenia wchłaniania.

Bez względu na etiologię choroby, objawy charakteryzują się upośledzonym stolcem, dudnieniem, wzdęciami i bólem w jamie brzusznej. Często pacjenci skarżą się na biegunkę. Ból zlokalizowany w pępku, czasami w okolicy nadbrzusza lub w prawym brzucha. Z reguły są to bolące, łukowate bóle, które ustępują po wypuszczeniu gazów. W przypadku skurczów jelitowych ból może być bardzo silny.

Objawy pozajelitowe w chorobach jelita czczego są dość zróżnicowane.

Opuchnięte

Nowotwory jelita czczego nie występują często i są najczęściej łagodne. Nowotwory o złośliwym charakterze rozwijają się rzadko. Objawy formacji zależą od tego, czy rosną w jednym miejscu, czy rozprzestrzeniają się przez błonę śluzową. W pierwszym przypadku rozwój edukacji przyczynia się do zwężenia światła i pojawiają się objawy niedrożności jelit. Pacjenci skarżą się na ból w jamie brzusznej, wzdęcia i wymioty. Wraz z rozprzestrzenianiem się edukacji pacjenci tracą na wadze, mają anemię, upośledzenie wchłaniania i trawienie jelit.

Dzięki identyfikacji edukacji przeprowadzana jest operacja, aw niektórych przypadkach chemioterapia.

Yeunit

Zapalenie jelita czczego nazywa się zapaleniem jelita czczego. Patologia jest przewlekła i ostra. Przyczyną tej choroby są:

  • infekcja patogenem i wirusy;
  • przejadanie się z przewagą diety alkoholowych, gorących przypraw, zbyt grubej żywności;
  • toksyczne substancje i trucizny, które są charakterystyczne dla zatrucia grzybami;
  • zatrucie arszenikiem, ołowiem lub fosforem;
  • alergie na niektóre pokarmy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz leki;
  • efekt promieniowania jonizującego z naruszeniem bezpieczeństwa.

Kiedy eyunit obserwował obrzęk i stan zapalny błony śluzowej, w wyniku czego organizm traci funkcje trawienia. Ostrej postaci patologii towarzyszą wymioty, nudności, biegunka, ciężkie dudnienie w jamie brzusznej. Istnieje również ogólne osłabienie, gorączka, zimny pot i gorączka. W ciężkich przypadkach zapaleniu może towarzyszyć krwotok w jelicie.

Przy łagodnej postaci patologii pacjenci odzyskują samodzielnie przez kilka dni. W innych przypadkach do leczenia konieczna jest hospitalizacja. Gdy objawy toksyczne są stosowane środki przeczyszczające z mycia przewodu pokarmowego w celu wyeliminowania substancji toksycznych. Pochodzący z zakażeń, leki, mające na celu zwalczanie patogennej flory. Dieta, która obejmuje obfite picie i spożywanie enzymów spożywczych jest bardzo ważna w leczeniu tej patologii.

Częstą chorobą jest wrzód. Istnieją nieswoiste, idiopatyczne, trawienne, troficzne, okrągłe owrzodzenia. Objawy wrzodów jelita są bardzo podobne do objawów żołądka i dwunastnicy. Zasadniczo choroba ta występuje wśród męskiej części populacji. W rzeczywistości jest to zapalenie błony śluzowej z wieloma objawami na ścianie. Wrzód występuje w wyniku zaniedbanych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, a także z powodu nieleczenia kandydozy żołądkowo-jelitowej. Przyczynami choroby są również wysokie tryptyczne działanie soku trzustkowego, regularne zażywanie narkotyków.

Często choroba przebiega bezobjawowo i jest diagnozowana w trakcie interwencji chirurgicznej po wystąpieniu powikłań patologicznych. Powikłaniom towarzyszy krwotok lub perforacja. Ponadto u pacjentów może wystąpić zwężenie jelita cienkiego.

W przypadku wrzodu, pacjent wymaga hospitalizacji z kuracją. W przypadku powikłań choroby wymagana jest interwencja chirurgiczna.

Obecność takich objawów jak:

  • nieświeży oddech
  • ból brzucha
  • zgaga
  • biegunka
  • zaparcie
  • nudności, wymioty
  • bekać
  • zwiększone tworzenie gazu (wzdęcia)

Jeśli masz co najmniej 2 z tych objawów, oznacza to rozwój

zapalenie żołądka lub wrzód żołądka.

Choroby te są niebezpieczne z powodu rozwoju poważnych powikłań (penetracja, krwawienie z żołądka itp.), Z których wiele może prowadzić

do końca Leczenie musi rozpocząć się teraz.

Przeczytaj artykuł o tym, jak kobieta pozbyła się tych objawów, pokonując ich główną przyczynę. Przeczytaj materiał...

07 grudnia 2015 r

  • Czym jest to ciało?
  • Jakie są patologie związane z jelita czczego
  • Yeunit jest jedną z najczęstszych chorób jelita czczego
  • Jakie inne patologie są możliwe?

W ciele ludzkim jelita czcze pełni wiele funkcji. Jeśli działa normalnie, nie powoduje żadnych problemów dla właściciela. A przy wystąpieniu jakiejkolwiek awarii w jej zdrowiu należy skonsultować się z lekarzem.

Badanie lekarskie jelita, a także całego jelita jest trudne. Dlatego też testy, szczególnie badanie kału, odgrywają główną rolę w diagnozie. To przez swoje wyniki lekarz ocenia, co dzieje się w jelicie. Przed wyznaczeniem analizy lekarz fizycznie bada i obmacuje pacjenta.

To jelito ma inne imię - puste. Otrzymała to imię, ponieważ patolodzy zawsze otwierają go, gdy otwiera martwe ciało.

Czym jest to ciało?

Jelito czcze znajduje się w jelicie cienkim. Ograniczone do obu stron dwunastnicy i jelita krętego. Jego długość może osiągnąć 3 metry. Leży w pętli: na lewo od środkowej części brzucha do okolicy pępkowej i do dołu biodrowego w lewo. Pozycja jest zazwyczaj pozioma, ale może być ukośna, a w jelicie krętym - pionowa.

Początek jelita czczego ma niewielką ruchliwość. W tym momencie jest on przymocowany do krezki do zgięcia dwunastnicy. Jejunum i jelita krętego wyróżniają się charakterystycznymi cechami:

  • pierwsza ma większą średnicę (od 4 do 6 cm, a jelita krętego od 3 do 3,5 cm);
  • zagmatwanie ma grubszą ścianę i więcej czerwonego koloru;
  • jego błona śluzowa zawiera większą liczbę fałd i kłaczków.

Pusty czepeń ma ściankę składającą się z 4 elementów:

  1. Mucosa. Składa się z nabłonka typu cylindrycznego lub pryzmatycznego w jednej warstwie. U podstawy znajduje się podśluzówka i płytka mięśni. Powierzchnia tej skorupy jest aksamitna. Ma fałdy w kształcie okręgów i kosmków jelitowych. Ogółem w jelicie cienkim około 700 kombinacji, każdy długości około 5 cm, wysokość w zakresie od 8 cm. Na wzdłużna jest dwunastnicy, co przyczynia się do odróżnienia od pustej jelit podczas operacji.
  2. Kosmki jelitowe. Reprezentują wypukłości śluzu w postaci palców. Nie mają podłoża podśluzówkowego. Jest ich około 5 milionów w jelicie cienkim. Z ich pomocą niektóre substancje są wchłaniane przez pożywienie (na przykład białka i tłuszcze). W jelicie czczym takich kosmków około 35 na 1 mm kwadratowych. Każda z nich zawiera naczynia krwionośne i naczynia limfatyczne. Tworzą sieci naczyń i nerwów. Ich praca jest monitorowana przez hormon villikinin. Cylindryczny nabłonek w jednej warstwie pokrywa każde kosmki. Jego komórki to komórki nabłonka, enterocyty i enteroendokryna. Funkcjonalne obowiązki kosmków to wciąż podział i wchłanianie pokarmu z powodu zawartości enzymów.
  3. Submucosa basis. Jest to wspólne dla dwunastnicy i początku jelita czczego. Ma wiele gruczołów, które produkują soki jelitowe i śluz.
  4. Skorupa mięśni. Składa się z włókien mięśniowych - podłużnych i okrągłych. Jej zadaniem jest mieszać jedzenie, które dostało się do środka i przesunąć je dalej.

Jest jeszcze jedna skorupa - surowa. To jest arkusz otrzewnej, który służy jako schronienie dla pustego jelita i sąsiedniego jelita krętego. Tworzy krezkę - fałdę, przez którą jelita cienkie są przywiązane do ściany brzucha za sobą.

Powrót do spisu treści

Jakie są patologie związane z jelita czczego

Proces trawienia jest związany z ludzkim jeleniem czczym. W nim pokarm jest trawiony do prostego rodzaju składników, a zaczyna się proces wchłaniania. Różne patologie tego narządu często wykazują prawie te same objawy. W diagnozie wszystkie te choroby są nazywane tym samym - syndrom związany z upośledzeniem wchłaniania.

Oznaki choroby nie zależą od jej pochodzenia. Zwykle są one następujące:

  • różne zaburzenia defekacji;
  • dudnienie w brzuchu;
  • wzdęcia;
  • ból w jamie brzusznej, szczególnie w pępku lub po prawej stronie, często w żołądku.

Czasami pacjent ma biegunkę. Ból bol. Pacjent skarży się na rozszerzenie od wewnątrz. Ból ustępuje po wyczerpaniu gazu. Jeśli w jelicie pojawia się skurcz, wówczas osoba doświadcza bardzo silnego bólu.

Oprócz objawów jelitowych obserwuje się objawy pozajelitowe. może to być utrata masy ciała, zapalenie języka i jamy ustnej (w związku z brakiem witaminy), pęknięcia w kącikach ust, brak hemoglobiny, suchość w ustach, częściową utratę wzroku. Siniaki często pojawiają się na ciele pacjenta. Kości stają się kruche, powodując częste złamania i bóle. Kobiety cierpią na zaburzenia miesiączkowania, a mężczyźni z powodu impotencji. Rozpoczyna się utrata włosów, a skóra wysycha.

Powrót do spisu treści

Yeunit jest jedną z najczęstszych chorób jelita czczego

Nazwa choroby składa się z 2 łacińskich słów oznaczających stan zapalny jelita czczego. Choroba występuje w dwóch wariantach - przewlekłym zapaleniu i ostrej.

Ostra forma jest spowodowana przez:

  • patogenne czynniki zakaźne i wirusowe;
  • nadmierne spożycie żywności i nadmierny entuzjazm dla alkoholu;
  • toksyny i trucizny (na przykład zatrucie grzybami);
  • reakcja alergiczna na wiele produktów spożywczych (może to być zarówno żywność dla zwierząt jak i dla zwierząt).

Następujące przyczyny powodują zapalenie:

  • regularne zatruwanie substancjami zawierającymi fosfor lub ołów (zwykle zdarza się to w niebezpiecznych produkcjach);
  • narażenie na promieniowanie jonów;
  • uporczywa alergia na produkt, który jest regularnie spożywany, ale nie można go tolerować;
  • nadmierne używanie narkotyków lub ich długotrwałe stosowanie.

W stanie zapalnym błona śluzowa pustego jelita pęcznieje i rozpala. W tym momencie nie ma możliwości wykonywania pracy w układzie trawiennym.

Ostra forma wydaje się znacznie jaśniejsza niż przewlekła. Pacjent rozpoczyna ciężkie wymioty, biegunkę, dudnienie w jamie brzusznej. Powszechne złe samopoczucie stopniowo się rozwija, pojawia się zimny pot z osłabienia. Temperatura zwykle rośnie, pacjent zaczyna gorączkować. Jeśli przypadek jest ciężki, możliwe jest krwawienie z jelit.

W postaci przewlekłej pacjent jest dręczony przez silne dudnienie w jamie brzusznej, uczucie pełności, nudności. Wszystko to zwykle występuje po jedzeniu.

Określając diagnozę, lekarz stopniowo wyklucza choroby o podobnych objawach: dur brzuszny, a czasem grypę. Przeprowadzając wywiad z pacjentem, specjalista dowiaduje się o charakterze zapalenia - alergicznego lub toksycznego. Wiele pokazuje badanie krwi i kał.

Ciężkie formy leczenia są przepisywane w szpitalu. Leczenie jest zalecane, w zależności od pochodzenia choroby. Z toksycznymi - zmywającymi i przeczyszczającymi, z zakaźnymi - lekami, które mogą przezwyciężyć patogenne mikroorganizmy.

Powrót do spisu treści

Jakie inne patologie są możliwe?

Często znaleziono wrzód jelita czczego. Może być kilku typów:

  • niespecyficzne;
  • idiopatyczny;
  • trawienny;
  • troficzne;
  • okrągłe.

Objawy choroby są podobne do wrzodów żołądka. Zwykle cierpią z tego ludzie. Chorobą jest zapalenie błony śluzowej z dużą liczbą owrzodzeń. Jest taka porażka z powodu chorób przewodu pokarmowego, a nie wyleczonych w czasie. Taki, na przykład, przewód kandydozowy. Wrzód powoduje zwiększoną aktywność soku wytwarzanego przez trzustkę, stałe stosowanie leków.

W wielu przypadkach wrzód się nie objawia. Zdiagnozowana podczas operacji na jakąkolwiek skomplikowaną patologię.

Pacjentowi z tą diagnozą poddaje się leczenie w szpitalu.

Skomplikowane formy wrzodów wymagają interwencji chirurgicznej.

Inną chorobą, która nie jest tak powszechna, a mimo to nieprzyjemna, są nowotwory. Przeważnie występują łagodne nowotwory, ale są też złośliwe.

Jeśli guz rozwija się w jednym miejscu, światło jelit zwęża się. Objawy w tym przypadku przypominają niedrożność jelit: ból, wzdęcia, wymioty. Jeśli guz rozwija się w jelicie, pacjent traci masę ciała, ma niedokrwistość, jelita przestaje wchłaniać pokarm i trawi go.

Lekarz, rozpoznając guza, zaleca metodę leczenia: operację lub chemioterapię.

Jejunum człowieka

zwoje celiakowej, nerw błędny

Ludzkie jelita czcze (lat. Jejunum) - środkowy odcinek jelita cienkiego, występujący po owrzodzwie dwunastnicy i przed jelitem krętym. Nazwa "chudy" pochodzi od faktu, że podczas sekcjonowania zwłok anatomowie stwierdzili, że jest on pusty.

Pętle jelita czczego znajdują się w lewej górnej części jamy brzusznej. Cienkie jelito jest pokryte otrzewną ze wszystkich stron. Czczego, w przeciwieństwie do dwunastnicy są dobrze wyrażony krezki wykończenie (jelito kręte) jako krezkowych części jelita cienkiego. Kręgosłup duodenojejunalny w kształcie litery L Treitza jest oddzielony od dwunastnicy (zwieracz duodenojejunalny (angielski) rosyjski).

Nie ma jasno określonej anatomicznej struktury oddzielającej jelita czcze od jelita krętego. Istnieją jednak wyraźne różnice między tymi dwiema częściami jelita cienkiego: jelita krętego ma większą średnicę, jego ściana jest grubsza, bogatsze zaopatrzone w naczynia. Pętle jelita czczego leżą głównie na lewo od linii środkowej, pętla jelita krętego, głównie na prawo od linii środkowej. Krezkowa część jelita cienkiego jest pokryta z przodu w mniejszym lub większym stopniu przez sieć.

Jelito czcze jest narządem z mięśni gładkich. W ścianie jelita czczego znajdują się dwie warstwy tkanki mięśniowej: zewnętrzny obwód podłużny i wewnętrzny. Ponadto komórki mięśni gładkich są obecne w błonie śluzowej jelita.

Długość jelita czczego u osoby dorosłej sięga 0,9 - 1,8 m. U kobiet jest niższa niż u mężczyzn. U żywego człowieka, jelito jest w tonicznym stanie napięcia. Po śmierci rozciąga się, a jego długość może sięgać 2,4 m.

Kwasowość w jelicie czczym jest neutralna lub lekko zasadowa i zwykle mieści się w zakresie 7-8 pH.

Aktywność motoryczna jelita czczego jest reprezentowana przez różne rodzaje skurczów, w tym segmentację perystaltyczną i rytmiczną. Częstotliwości tego rodzaju kurczliwości są specyficzne dla jelita czczego i mieszczą się w zakresie 0,131-0,180 Hz. [1]

Czytaj Więcej O Dysbacteriosis