Główny / Dyzynteria

Choroby okrężnicy: objawy, które sprawiają, że zwracasz uwagę

Dyzynteria

Choroby okrężnicy można rozpoznać po trzech objawach: wzdęcie brzucha, nieprawidłowy stolec, bolesne odczucia. Pacjenci z chorobami jelita grubego skarżą się na wzdęcia, co nie daje im popołudnia.

Zauważają, że ból ustępuje tylko wraz z nadejściem nocy. Jeśli mówimy o naruszeniach krzesła, jest to nieodzowny objaw patologii okrężnicy.

Niektórzy cierpią na zaparcia, inni cierpią na biegunkę. Zaparcia są częstsze, ale jeśli zaczyna się biegunka, charakteryzuje się dużą częstością wypróżnień, niewielką ilością kału zawierającą śluz i krew.

Charakter bólu w patologiach okrężnicy

Redukcja - znak ciężkości patologii okrężnicy.

Ból w patologii jelita grubego ma pewien rodzaj lokalizacji. Często są one odczuwane po stronie brzucha iw pobliżu odbytu.

Mniej powszechnie obserwowany dyskomfort w jamie żołądka, a także powyżej pępka.

Nawet w przypadku braku bólu, palpacja okolicy w okolicy biodrowej po prawej i lewej stronie będzie bolesna.

Stają się bardziej intensywni, jeśli osoba pije mleko, zjada dużo warzyw lub grubych zbóż. Główną postacią bólu jest ból, któremu towarzyszy uczucie rozdrażnienia.

Jeśli jelita jest uwalniane z gazu, kał, ból ustępuje. Jednak tuż przed aktem defekacji ból może stać się silniejszy. Czasami mają skurcz w naturze.

Aby ułatwić ten stan, zaleca się użycie podkładki grzewczej do pobierania enzymów. Aby odróżnić patologię okrężnicy od chorób jelita cienkiego może być ze względu na brak takich znaków:

  1. redukcja wagi;
  2. zaburzenia metaboliczne;
  3. hypowitaminoza.

Jednak obecne są również oznaki ogólnego złego samopoczucia. Pacjenci szybko się męczą, odczuwają osłabienie, drażliwość, płaczliwość, ich sen jest zaburzony. Ogólnie rzecz biorąc, występują oznaki zatrucia, które jest spowodowane częstymi zaparciami.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego zaczyna się w odbytnicy.

Wśród chorób okrężnicy wrzodziejące zapalenie okrężnicy jest prawdopodobnie jedyną patologią prowadzącą do drastycznego spadku masy ciała.

We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego rozwija się stan zapalny błony śluzowej. Najczęściej dochodzi do zmiany odbytnicy, w tym przypadku choroba ta pochodzi.

I tylko wtedy, przy braku odpowiedniego leczenia, szybko rozprzestrzenia się przez jelito grube. Choroba jest przewlekła, a zaostrzenia występują dość często.

Analizując przyczyny wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, naukowcy doszli do wniosku, że w grę wchodzi czynnik dziedziczny. Wszakże choroba zaczyna się w przypadku defektu genetycznego, który istnieje w układzie odpornościowym.

Choroba objawia się pojawieniem się owrzodzenia, powierzchni erozji, ognisk krwotoków bezpośrednio w jelicie. Może towarzyszyć tworzeniu się polipów, innych nowotworów.

Miejscowe objawy zapalenia okrężnicy obejmują krwawienie. W tym przypadku pacjenci niemal nieprzerwanie wykrywają krew w kale. Nawet bez zaostrzenia może być obecna krew. Innym ważnym znakiem lokalnym, który został już omówiony powyżej, jest naruszenie przewodnictwa.

Zaparcia, podobnie jak biegunka, koniecznie muszą być odczuwalne. I nie ma systemu. Niektóre cierpią na zaparcia, inne - na biegunkę i inne - na przemian.

Kolejny znany lokalny znak - ból w brzuchu po lewej stronie. Ból rzadko pojawia się w jamie brzusznej. Po wypróżnieniu ból ustępuje na chwilę. Czasami ból wzrasta po opróżnieniu jelit.

W wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego nie tylko znaki lokalne. Typowe objawy to osłabienie, zmęczenie, utrata masy ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na krew w kale. To niebezpieczny objaw. Aby upewnić się, że przyczyną pojawienia się krwi jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego, konieczne jest wykrycie zmian w błonie śluzowej.

Zrób to za pomocą kolonoskopii lub RTG. Po wyjaśnieniu diagnozy rozpocznij leczenie. W pełni przezwyciężyć chorobę zajmuje dużo czasu, tylko po zasięgnięciu porady lekarza pomoże pozbyć się takiej nieprzyjemnej choroby.

Sulfasalazyna / mesalazyna jest przyjmowana pod stałym nadzorem lekarza. Kolejność leczenia, program jest specjalistą.

Jeśli stan nie jest zbyt duży, to przez długi czas brany jest tylko jeden z powyższych leków. Ta terapia daje trwały efekt, pozwala utrzymać ciało pacjenta w normalnym stanie.

Zwykle w trudnych przypadkach hormon kory nadnerczy jest wprowadzany do leczenia od samego początku. Dopiero gdy stan przestanie być krytyczny, pacjent może zostać przeniesiony do sulfasalazyny lub mesalazyny. Ponieważ środki te są przyjmowane przez bardzo długi czas, lekarz powinien liczyć na właściwą dawkę, biorąc pod uwagę stan pacjenta.

Nie zapominaj, że najważniejszą rolą w leczeniu jest dieta. W tej sytuacji jest dość konkretny: należy zrezygnować z mleka. Powodem tego zalecenia jest niezdolność wielu pacjentów do postrzegania białka mleka.

Obejrzyj film o chorobach okrężnicy:

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna - szybko rozwijająca się w organizmie.

Różnica między chorobą Crohna a wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy polega na rozprzestrzenianiu się procesu zapalnego zarówno w jelicie, jak i na sąsiednich narządach (przełyku, żołądku).

Nie dotyczy to całej powierzchni, ale odrębnych sekcji. Zaatakowane obszary zmieniają się w zależności od zdrowych obszarów.

Proces zapalny w ogólności może nie wpływać na odbytnicę. Jeśli zacznie się w tym miejscu, jelita ulegną patologicznemu zwężeniu, ponieważ dotyczy to nie tylko samej błony śluzowej, ale także warstw podśluzówkowych.

To tam zbiera się komórki ziarniste. W miarę postępu choroby atakowane są naczynia limfatyczne.

Objawy zależą od charakterystyki choroby. Jeśli proces zapalny wpłynął na prawą część jelita grubego, obrzęk będzie zauważalny, pojawi się biegunka, ból. Jeśli chorobie towarzyszy zwężenie światła, wówczas możliwe jest niedrożność jelit.

Może być pełny lub częściowy. W każdym razie pacjent odczuje ostry ból, mdłości, które szybko mogą przekształcić się w wymioty. Jeśli choroba zaatakowała tylko jelito cienkie, pojawią się objawy charakterystyczne dla wszystkich chorób tego narządu: utrata masy ciała, hipowitaminoza, zaburzenia metaboliczne.

Sytuację pogarsza pojawienie się ropnych przetok w odbycie. Wraz z porażką dwunastnicy objawy przełyku są podobne do objawów choroby wrzodowej.

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest bardzo poważną chorobą. Prowadzi to nie tylko do lokalnych negatywnych przejawów. Smutne ogólne objawy rozwijają się dość szybko. Jest to stan gorączkowy, zmiany w stawach, oczach i wątrobie. Często pojawia się wysypka skórna.

Rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna jest trudne. Lepiej jest badać w warunkach stacjonarnych, ponieważ wiele ważnych testów można przeprowadzić tak szybko, jak to możliwe. Przy podejmowaniu takiej diagnozy zaczynają od wykluczenia produktów mlecznych i rekompensowania spożycia białka za pośrednictwem innej żywności.

Leczenie farmakologiczne odbywa się w ten sam sposób, co w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Ta grupa sulfasalazyny, hormonów kory nadnerczy, na przykład prednizon.

Z reguły wystarcza takie leczenie. Jednak proces ten jest długi, a leki mają wiele skutków ubocznych. Dlatego, aby uniknąć negatywnych konsekwencji, terapia powinna być prowadzona pod nadzorem lekarza.

Niedokrwienne zapalenie jelita grubego

Miażdżyca jest przyczyną niedokrwiennego zapalenia jelita grubego.

Choroba ta jest spowodowana przez patologiczne zwężenie naczyń odpowiedzialnych za dopływ krwi do okrężnicy.

Choroba zaczyna się od pojawienia się stanu zapalnego w obszarach, w których brakuje korzystnych substancji. W takich miejscach zaczyna się owrzodzenie.

Pod koniec światła jelita zwęża się, prowadząc do przeszkody. Głównymi przyczynami niedokrwiennego zapalenia jelita grubego są poważne choroby, które powodują zaburzenia w dopływie krwi:

Te patologie prowadzą do niedokrwiennego zapalenia jelita grubego po długim czasie. Dlatego główna grupa wiekowa pacjentów - osób starszych, osób starszych.

Trzeba pomyśleć o możliwości wystąpienia niedokrwiennego zapalenia okrężnicy, jeśli po jedzeniu (po 15 minutach) występuje ból w brzuchu po lewej stronie, w stolcu występują zanieczyszczenia krwi. W miarę postępu choroby te dwa objawy staną się jaśniejsze.

Bóle nasilą się, a krwawienie stanie się regularne, nawet krzepy pojawią się w kale.

Zapalenie okrężnicy po leczeniu atybiotycznym

Linkomycyna powoduje specyficzne zapalenie jelita grubego.

Długotrwałe leczenie antybiotykami powoduje rozwój specyficznego zapalenia okrężnicy. Najczęściej choroba zaczyna się po zastosowaniu linkomycyny, tetracykliny.

Należy zauważyć, że prawdopodobieństwo wystąpienia choroby wzrasta u tych, którzy przyjmowali leki doustnie, łącząc je z innymi lekami.

Na przykład z lekami przeczyszczającymi. Z powodu przenikania substancji niebezpiecznych dla mikroorganizmów do jelita, korzystna mikroflora jest masowo eksterminowana i wypłukana (jak to ma miejsce w przypadku środków przeczyszczających).

W takich warunkach Clostridium zaczyna się aktywnie namnażać. Jest to niebezpieczny mikrob, którego wydzielanie wpływa niekorzystnie na stan ściany jelita. Jego toksyczne wydzieliny prowadzą do zniszczenia błony śluzowej ściany jelita, a nawet mogą powodować perforację.

Charakterystyczną cechą tej choroby jest płytka nazębna, którą można znaleźć wszędzie na śluzówce. Inaczej nazywa się je membranami, a zapalenie okrężnicy nazywa się pseudobłoniastą.

W zależności od ciężkości stanu pacjenta wyróżnia się 3 stadia choroby: łagodną, ​​umiarkowaną, ciężką.

  1. Łagodna postać manifestuje się jedynie przez biegunkę. Trwa to do momentu spożycia antybiotyków. Po zakończeniu leczenia antybiotykami objawy ustępują.
  2. Umiarkowane nasilenie charakteryzuje się kontynuacją objawów nawet po odstawieniu antybiotyku. Bóle dodaje się do częstej wodnistej biegunki przed stolcem. Oznaki odurzenia stopniowo się zwiększają. Istnieje słabość, nudności, które mogą przekształcić się w wymioty.
  3. Ciężka forma. Znaki charakterystyczne dla stanu umiarkowanego nasilenia są zaostrzone. Pojawiają się problemy z sercem: puls przyspiesza, a ciśnienie może znacznie spaść.

Aby nie doprowadzić do stanu krytycznego, lepiej przerwać przyjmowanie antybiotyków, gdy podczas leczenia antybiotykami pojawi się biegunka i skonsultować się z lekarzem. Pozwoli to uniknąć rozwoju choroby.

Jeśli konieczne jest kontynuowanie leczenia, przepisać leki Clostridium. Na przykład metronidazol, wankomycyna. Jeśli sytuacja nie może być znormalizowana, pacjent jest hospitalizowany.

Guzy jelitowe

W jelicie grubym rozwijają się 2 typy nowotworów.

W okrężnicy często rozwijają się łagodne i złośliwe nowotwory. W tym przypadku mistrzostwa - dla tych ostatnich.

Rak okrężnicy, a zwłaszcza odbytnica, cierpi na bardzo wiele.

Co więcej, dotyczy to głównie lewej części (3/4 wszystkich przypadków). Największa liczba przypadków dotyczy osób powyżej 50 roku życia.

Im starsza osoba, tym większe ryzyko rozwoju takiej patologii. Następujące grupy osób uważa się za zagrożone:

  • w diecie przeważają produkty bogate w tłuszcze zwierzęce;
  • polipy dotknięte okrężnicą;
  • z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy;
  • z obciążoną dziedzicznością;
  • z rakiem okrężnicy w historii.

Wczesne wykrycie raka jest prawie niemożliwe. Z reguły ludzie po prostu nie zwracają uwagi na zaparcia i małe bóle brzucha. Tylko krew w stolcu jest alarmująca, a nawet wtedy można ją przypisać objawom hemoroidów.

Jeśli guz jest po prawej stronie, temperatura wzrasta, masa zanika, biegunka staje się zbyt częsta. Jeśli guz jest po lewej stronie, wówczas zaparcia będą dręczyć, ból będzie skurczony w naturze.

Zirytowany jelita grubego

Wzdęcie jest oznaką drażliwego jelita grubego.

Zespół jelita drażliwego rozumie cały kompleks patologii związanych z funkcjonowaniem tego narządu.

Zmiany organiczne nie są obserwowane, ale funkcjonalność jest zepsuta.

Przydziel formę pierwotną i wtórną. W pierwszym przypadku jest to osobna choroba. W drugim stanie rozwija się pod wpływem innych zmian układu pokarmowego.

Ostatnie badania wykazały, że podrażnionym jelitom jako stanowi towarzyszą awarie regulacji nerwowej, co stanowi naruszenie uwalniania hormonów wewnątrz samego narządu. Patologię można określić za pomocą następujących cech:

  1. bóle niepewnej lokalizacji, pacjenci skarżą się na ból w całym jamie brzusznej;
  2. bóle mogą być różne: bolesne lub ostre, matowe lub ostre;
  3. obrzęk brzucha, mruczenie;
  4. zaparcia, czasem zastąpione przez biegunkę.

W celu postawienia diagnozy przeprowadza się wieloaspektowe badanie. Przy określaniu metody leczenia opartej na powodach prowokujących drażliwość jelit. Główne punkty terapii to dieta, fizjoterapia, aktywność fizyczna, leczenie uzdrowiskowe wodą, błoto.

Zauważyłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter, aby nam powiedzieć.

Choroby okrężnicy: objawy i oznaki choroby, leczenie

Choroby jelita grubego - jest to jeden z powodów częstego leczenia pacjentów gastroenterologiem. Pojawienie się patologii w tym dziale może wynikać z wielu różnych przyczyn. Mogą to być zaburzenia zapalne, alergiczne i autoimmunologiczne, procesy onkologiczne. Obraz kliniczny patologii i metod jej leczenia zależy od czynnika, który spowodował chorobę.

Objawy

Obraz kliniczny choroby obejmuje kilka typowych objawów charakterystycznych dla prawie wszystkich zmian okrężnicy. Należą do nich:

  • Zakłócenia krzeseł. Pacjenci mają naruszenie perystaltyki ciała. Jeśli przyspiesza zbyt mocno, pojawia się biegunka (biegunka), jeśli spowalnia, pojawia się zaparcie. Być może pojawienie się tenesmus - fałszywa potrzeba wypróżnienia.
  • Ból brzucha. Dyskomfort i ból w chorobach jelita grubego są zlokalizowane w bocznych częściach ściany brzucha, rzadziej występują w okolicy pępka i nadbrzusza. Jeśli odbyt jest uszkodzony, może pojawić się ból wokół odbytu. Odczucia zwykle mają dokuczliwy, nudny charakter, znacznie rzadziej dokuczliwy ból. Nasilenie objawów zmniejsza się po akcie defekacji lub przy wypuszczaniu gazów.
  • Naruszenie natury krzesła. Zmiany w konsystencji i kolorze kału mogą wskazywać na obecność patologii. Ważnym sygnałem diagnostycznym jest pojawienie się krwi w kale. Gdy uszkodzone jest jelito grube, krew szkarłatna zostaje uwolniona, ponieważ nie ma czasu na zwijanie się podczas przechodzenia przez układ trawienny. W niektórych przypadkach śluz lub ropa może być wydalana zamiast kału.
  • Wzdęcia. Nagromadzenie gazu w jelicie obserwuje się przy znaczącym naruszeniu trawienia. Zazwyczaj towarzyszy mu dudnienie w żołądku, wzdęcie. Początek objawów jest typowy wieczorem, w nocy zwykle ustępują lub znikają całkowicie.

Większość chorób jelita grubego ma ciężki przebieg i dlatego metabolizm organizmu jest zaburzony i rozwija się odurzenie. Pojawiają się objawy charakterystyczne dla tego stanu - ciężkie osłabienie, wyczerpanie, zawroty głowy, utrata apetytu.

Powody

Zakres przyczyn, które mogą powodować zakłócenia okrężnicy, jest dość szeroki. Najczęstsze czynniki to:

  1. Czynniki zakaźne. Pod wpływem czynników bakteryjnych i wirusowych dochodzi do reakcji zapalnej w ścianie narządu, która leży u podstaw chorób jelitowych, zapalenia okrężnicy.
  2. Procesy autoimmunologiczne. Agresja własnego układu odpornościowego na ścianę jelita grubego również przyczynia się do powstawania procesów zapalnych. Taki mechanizm rozwoju jest charakterystyczny dla jednej z najcięższych chorób jelita grubego, niespecyficznego wrzodziejącego zapalenia okrężnicy.
  3. Reakcje alergiczne. Po otrzymaniu produktu, na który pacjent ma alergię, w układzie trawiennym rozwija się aktywna reakcja nadwrażliwości. Ten proces występuje, gdy alergie pokarmowe.
  4. Toksyczne działanie. Jeśli ściana jelit zostanie uszkodzona przez trujące substancje, normalne funkcjonowanie narządu zostaje zakłócone i pojawiają się objawy jego uszkodzenia.
  5. Zaburzenia naczyniowe. Przy niedostatecznym dopływie krwi do narządu rozwija się niedokrwienie okrężnicy - niedobór tlenu i niedotlenienie towarzyszące temu procesowi. Zaburzenia naczyniowe występują w niedokrwiennym zapaleniu jelita grubego.
  6. Dysbakterioza. Brak normalnej mikroflory w jelicie grubym negatywnie wpływa na wiele obszarów metabolizmu. Poprzez zmniejszenie zawartości bakterii symbiotycznych zwiększa się ryzyko infekcji jelit drobnoustrojami chorobotwórczymi. Ponadto organizm ma niedobór tych witamin, które są normalnie wytwarzane przez "przyjazną" mikroflorę jelitową.
  7. Procesy onkologiczne. W ścianie jelita mogą pojawić się nowotwory podatne na szybki postęp. Może to być zarówno łagodne formacje (polipy), jak i nowotwory złośliwe (rak jelita).
  8. Naruszenie stylu życia. Pojawienie się chorób jelitowych jest promowane przez osobliwości reżimu dziennego - złe odżywianie, zły sen i niewystarczające ćwiczenia fizyczne. Zaburzenia te nie mogą same wywoływać choroby, ale przyczyniają się do obniżenia odporności organizmu, czyli mają pośredni wpływ.
  9. Inwazje robaków. Niektóre pasożyty żyją w jelicie grubym, co prowadzi do niestrawności. Przy długim przebiegu helminthiasis możliwe jest rozwinięcie się ogólnych zaburzeń metabolicznych spowodowanych niedostateczną absorpcją substancji odżywczych w obszarze inwazji pasożyta.

Pewna wartość w rozwoju chorób jelita grubego ma czynnik genetyczny. Niektóre patologie charakteryzują się dziedziczną predyspozycją, która zwiększa ryzyko rozwoju chorób przewodu pokarmowego.

Zaburzenia okrężnicy

Jelito grube, w przeciwieństwie do cienkiego, nie ma tak różnorodnej kompozycji enzymów, ale jest wzbogacone w mikroflorę. Jego zadaniem jest ukończenie trawienia, tworzenie mas kałowych o wystarczającej zawartości płynów.

Nerwowa regulacja czynności jelit szczególnie często rozkłada się długimi negatywnymi emocjami. Przeważają strach, poczucie straty. Dlatego w czasie kryzysu gospodarczego liczba przypadków wzrasta.

Około 2 kg masy żywnościowej przenosi się codziennie do początkowej części (kątnicy) z cienkiej części, a ilość kału wynosi 1/10. Tutaj do 95% wody i elektrolitów wchłaniane są składniki odżywcze, witaminy i wszystkie żużle są wydobywane.

Choroby jelita grubego o zaburzonej funkcji powodują zatrucie organizmu własnymi trującymi substancjami. Naukowcy nazywają jedną z przyczyn wczesnego starzenia się człowieka. Częstotliwość uszkodzeń jest wskazywana przez dane z badań profilaktycznych zdrowych osób dorosłych. Lekarze proktolodzy ujawniają choroby u ponad 300 osób na 1000.

Jak zmiana funkcji jelita grubego wpływa na zdrowie?

Uważa się, że w wieku 40 lat ludzkie jelito grube jest już mocno zatkane kałem. Powstają ze skamieniałych, nie wydalonych żużli, które utknęły między fałdami błony śluzowej. Chirurdzy w usuwaniu części jelita w 70% przypadków znajdują w nim materiał obcy, robaki, kamienie nagromadzone przez wiele lat.

Normalna szerokość światła wznoszącego się jelita osiąga 8 cm, a sigmoid jest 2 razy węższy. Deformacja powoduje znaczne rozciąganie. Kiedy to nastąpi, kompresja i represja w jamie brzusznej z ich miejsc sąsiednich narządów. W związku z tym ich praca jest zakłócona. Tymczasowe zaparcia występują u każdego.

Ustalono, że kamienie kałowe nie poruszają się od lat, "przyklejają się" do ich miejsca, przełamują odżywianie ściany, przyczyniają się do przenikania toksyn do krwioobiegu. W rezultacie rozwijają się choroby okrężnicy. Są spowodowane przez główne czynniki uderzające:

  • zapalny - uszkodzenie błony śluzowej ściany jelita (zapalenie okrężnicy);
  • żylaki i hemoroidy - przekrwienie żylne, kompresja, niewydolność krążenia;
  • proliferacja polipów i transformacja nowotworowa - długotrwałe działanie toksyn w określonym miejscu.

Wszystkie rodzaje naruszeń są podzielone:

  • funkcjonalne - gdy występują objawy kliniczne, ale nie ma zmian organicznych w jelitach, uważa się je za odwracalne;
  • organiczny - zawsze towarzyszą mu objawy anatomiczne, rozpad fizjologicznych mechanizmów trawienia.

O roli mikroflory i dysbakteriozy

Ważna rola jelita grubego w generowaniu ciepła (ogrzewanie krwi ludzkiej) jest rzadko wspominana. Ciepło uwalnia mikroflorę. Pętle jelitowe są pokryte warstwą tłuszczu, aby zachować energię "pieca". Wytworzone korzystne substancje mogą stymulować układ odpornościowy. Tylko E. coli produkują 9 witamin (w tym B1).

Udowodniono, że jedzenie 1000 kcal kosztem owoców, orzechów, warzyw, staje się znacznie bardziej wytrzymałe niż w przypadku spożywania 3000 kcal gotowanego "martwego" mięsa. Przeciwnie, pobiera energię i przeciąża przewód pokarmowy.

Ludzie szybko się męczą, są chłodni. Problem dysbakteriozy znajduje odzwierciedlenie nie tylko w pracy jelit, ale także w ogólnym stanie organizmu. Niewłaściwa dieta wpływa na nią znacznie częściej niż choroba okrężnicy.

Ogólne objawy

Objawy choroby okrężnicy rosną stopniowo. Na początkowym etapie nie traktuje się ich poważnie, traktuje się je tylko jako dyskomfort. Każda patologia objawia się:

  • naruszenie fotela (biegunka lub zaparcie);
  • pojawienie się w kale znaczących wydzielin śluzowych, zanieczyszczeń krwi;
  • zespół bólowy - najbardziej typowy tępy ból w sekcjach bocznych, w odbycie, pogarszany przez defekację, po zjedzeniu pokarmów nasyconych błonnikiem, mlekiem, ulga po zakończeniu wypróżniania i gazu;
  • wzdęcia brzucha spowodowane zwiększonym tworzeniem gazu, ciągłe dudnienie;
  • objawy neurastenii, wyrażone w nastroju w zależności od krzesła, bezsenność, drażliwość, płaczliwość, depresja.

Stopniowo objawy choroby jelita grubego stają się coraz bardziej widoczne. Wyładowania zamieniają się w ropne, fałszywe pragnienia (napadowe) są dodawane do zaburzeń stolca, bolesny nacisk jest ciągle odczuwany w odbycie i możliwe jest mimowolne uwalnianie gazu i kału.

U dorosłych pacjentów występuje zwiększone zmęczenie, osłabienie, dzieci słabo rosną, nie przybierają na wadze. Pacjenci często padają na chirurga z oznakami niedrożności jelit. Choroby okrężnicy mają swoje własne cechy. Rozpatrujemy najczęstszą patologię i zaburzenia czynnościowe.

Choroby funkcjonalne

Funkcjonalne choroby okrężnicy są również nazywane dyskinezami, neurogennym zapaleniem okrężnicy. Szczególnym miejscem w nowoczesnej gastroenterologii jest zespół jelita drażliwego. Główną cechą jednoczącą jest brak jakichkolwiek organicznych zaburzeń w ścianie jelit.

Znacznie rzadziej dodaje się czynniki ryzyka: przenoszone ostre infekcje jelitowe, niewystarczająca aktywność fizyczna, przejadanie się w ciężkim mięsie. Podobne objawy są możliwe u kobiet w ciąży. Konsekwencje są podzielone na 2 rodzaje:

  • niedociśnienie - wyrażone z naruszeniem funkcji ewakuacji kału, stagnacji, atonicznych zaparć, stałej masy ciała i tępego bólu w jamie brzusznej;
  • hipertonus - ruchliwość jest przyspieszona, woda i śluz są wydzielane w znacznej ilości, w tym samym czasie eliminowana jest pożyteczna mikroflora, pacjent odczuwa kurczowe bóle brzucha, częste biegunki, suchość w jamie ustnej.

Podczas badania analizy nie znajdują zmian, z wyjątkiem dysbakteriozy. Badanie jelita nie wykazuje naruszenia struktury ściany. Lekarze próbują leczyć takie przypadki:

  • prawidłowa codzienna reżim;
  • normalizacja stresu emocjonalnego;
  • fizykoterapia;
  • zabiegi balneologiczne (kąpiele, prysznice);
  • metody fizjoterapii;
  • ziołowe wywary i nalewki.

Zespół jelita drażliwego

Choroba dzieli się na osobną jednostkę nozologiczną o niejasnym charakterze. W przeciwieństwie do innych dyskinez, objawy są bardziej trwałe i mają różny stopień nasilenia. Częściej występuje u kobiet.

  • z zaburzonym reżimem i jakością jedzenia - równie ważne są długie przerwy w jedzeniu, diety głodowe i przejadanie się, picie napojów alkoholowych, napojów gazowanych, napojów tłuszczowych lub smażonych, fascynacja mocną kawą lub herbatą, zaniedbanie owoców i warzyw;
  • zestresowany stres;
  • przesunięcia hormonalne;
  • przymusowe podawanie leków przeciwzapalnych;
  • predyspozycje dziedziczne.

Niektórzy autorzy uważają taką diagnozę za ważną dla innych przewlekłych chorób przewodu pokarmowego (na przykład żołądka lub wątroby). Szczególne znaczenie ma związek z pojawieniem się w ludzkiej diecie żywności z genetycznie zmodyfikowanych roślin, dodatków do żywności, stabilizatorów, barwników. Często rozwijają się reakcje alergiczne ze ściany jelita.

Klinicznie choroba objawia się:

  • uporczywy dyskomfort w jamie brzusznej (dudnienie, uczucie pełności, ociężałość);
  • kolka jelitowa bez jakiejkolwiek lokalizacji;
  • bolesna biegunka, naprzemiennie z długotrwałym zaparciem;
  • niezdolność do regulowania stolca przez dietę;
  • ból mięśni pleców i stawów;
  • szwy w sercu.

Rozpoznanie postawiono tylko po wykluczeniu zmian zapalnych, guzów, skutków zapalenia trzustki. Uważa się, że pojawienie się syndromu w dzieciństwie jest zwiastunem poważniejszej patologii. Objawy u dzieci są podzielone na pierwotne objawy związane z bólem brzucha i zwiększonym tworzeniem się gazów, biegunką i zaparciem.

Głównymi powodami są: niekontrolowane spożywanie fast food przez dziecko, żywność w puszkach, chipsy, długie przerwy w jedzeniu, przeciążenie w szkole i dodatkowe zajęcia, strach przed karą.

Do leczenia diety bez drażnienia produktów jelit, leków przeciwhistaminowych, preparatów kojących pochodzenia roślinnego. Spastyczne bóle są łagodzone przez leki przeciwskurczowe (Spazmalgon, No-shpa).

Probiotyki są obowiązkowe stosowane w celu utrzymania prawidłowego stosunku bakterii (Bifidumbakterin, Linex, Lactobacterin, Baktubtil). Pacjenci są zalecanymi kursami fizjoterapii, leczenia wodą mineralną.

Patologia zapalna

Choroby zapalne jelita grubego (zapalenie jelita grubego) występują zarówno w przypadku porażenia drobnoustrojów chorobotwórczych (shigella w czerwonce), jak i wtedy, gdy aktywują własną warunkowo chorobotwórczą florę (clostridia w rzekomobłoniastym zapaleniu okrężnicy). Ustalono, że E. coli można przekształcić w patogenne szczepy.

Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego

Choroba jest ciężkim powikłaniem antybiotykoterapii (rzadziej występuje pod wpływem leczenia lekami cytotoksycznymi, immunomodulatorami, środkami przeczyszczającymi) i dysbakteriozą. Jest to spowodowane nadmiernym wzrostem clostridiów w jelicie grubym. Traktowane jako zakażenie szpitalne.

Chorobie towarzyszy ciężkie zatrucie, wysoka gorączka, biegunka, silny ból brzucha, wymioty, bóle głowy, objawy odwodnienia, zaburzenia elektrolitowe i białkowe, zahamowanie układu sercowo-naczyniowego.

Szczególnie trudny do przenoszenia na starość, w obecności innych chorób. W początkowej fazie objawy znikają wraz ze zniesieniem leków. W ciężkich przypadkach hiperkaliemia rozwija się i kończy się zgonem z powodu zatrzymania krążenia. Rozważ dwie choroby, które nie są związane z infekcją.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Choroba dotyczy przewlekłych zmian. Zapalenie rozpoczyna się w odbytnicy i rozciąga się w górę do innych części jelita grubego. Błona śluzowa to powierzchnia pokryta wrzodami, łatwo krwawiąca. Zwykle proces nie przebiega dalej niż warstwa podśluzówkowa.

To znacznie zwiększa ryzyko transformacji nabłonka wrzodziejącego w polipy lub raka jelita. Przyczyny choroby nie zostały jeszcze ustalone. Najprawdopodobniej predyspozycje genetyczne, zmiany genetyczne i immunologiczne w rodzinie.

  • częste biegunki, mniejsza retencja stolca;
  • ból o stałej naturze z umiejscowieniem w lewym biodrowym rejonie i powyżej, zmniejsza się po wypróżnieniu;
  • sporadycznie krwawienie z jelit;
  • osłabienie, zmniejszenie zdolności do pracy, ciągłe uczucie zmęczenia;
  • utrata wagi

W leczeniu choroby stosuje się ścisłą dietę z wyjątkiem drażniących produktów mlecznych. Długie kursy są przepisywane Sulfasalazynie. W przypadku braku efektu dodać kortykosteroidy. W miejscowej terapii znajdują się czopki doodbytnicze z anestezją do łagodzenia bólu, z metyluracylem, mikroblany z wywarciami ziołowymi (rumianek, nagietek).

W przypadku ciężkiego przebiegu dno wrzodu pogłębia się i koroduje pobliskie naczynie. W przypadku krwawienia jelitowego pacjenci są operowani, resekcja (usunięcie) dotkniętego obszaru odbywa się z odbytem w ścianie brzusznej odbytu. Interwencja chirurgiczna jest niezbędna podczas krwawienia, ale nie zatrzymuje procesu zapalnego.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba nieznanego pochodzenia jest w stanie uderzyć w cały przewód pokarmowy. Częściej nastoletni chłopcy i młodzi mężczyźni są chorzy, następny "szczyt" w rozpowszechnieniu jest w wieku po 60 latach. W 75% przypadków zapalenie jest zlokalizowane w strefie końcowego jelita krętego i początku jelita grubego (ileocolitis).

Badanie choroby Leśniowskiego-Crohna wykazało znaczenie trzech czynników:

  • dziedziczność jest potwierdzona przez rozprzestrzenianie się wśród braci bliźniaków, skojarzenie mutacji genowych ze zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa) i uwolnienie określonego zmutowanego genu.
  • infekcje - podejrzenia spadają na bakterie paratuberculosis, prowadzone są badania nad powiązaniem z patogenami wirusowymi i bakteryjnymi;
  • zaburzenia immunologiczne - udowodniono wykrycie w organizmie pacjenta wzrostu limfocytów T, przeciwciał przeciwko E. coli, ale jak dotąd nie wykryto żadnych specyficznych antygenów.

Proces zapalny w przeciwieństwie do wrzodziejącego zapalenia jelita grubego rozciąga się do wewnątrz, przechwytuje całą ścianę jelita i naczynia limfatyczne. Wiele akumulacji limfocytów ma wyraźne granice, na przemian z normalną tkanką. Ze względu na szczelność ściany zmniejsza szczelinę.

Wrzody na śluzach wyglądają na pęknięcia, pęknięcia. Tworzenie charakterystycznych ziarniniaków (guzków) sprawia, że ​​wyglądają one jak "brukowana nawierzchnia". Ta funkcja jest wykorzystywana w diagnostyce różnicowej. Warstwa mięśniowa z czasem ulega zniszczeniu, powstają ropnie i przetoki, wchodząc do otrzewnej lub sąsiednich narządów na skórze brzucha.

Objawy choroby można podzielić na jelitowe i pozajelitowe. Wśród objawów jelitowych: długotrwała biegunka, ból częściej w prawym biodrze (w przebraniu zapalenia wyrostka robaczkowego), nasilony po jedzeniu, promieniujący do pępka, przez brzuch, nudności i wymioty, wzdęcia z jelita, utrata masy ciała (częściej z zajęciem jelita cienkiego).

Jak inne narządy są zaangażowane w proces zapalny, nie jest znane. Znaki pozajelitowe obejmują:

  • utrata apetytu;
  • ciągłe zmęczenie;
  • podobny do fali wzrost temperatury;
  • usta - aftowe zapalenie jamy ustnej z bardzo bolesnymi owrzodzeniami, krwawienie;
  • na części oczu, zapalenie błon (zapalenie spojówek, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie rogówki);
  • zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów rąk i nóg, rozwój sztywności;
  • wysypka na skórze w postaci guzowatego rumienia, krost, naczyniowego zapalenia naczyń.

Ciekawa degeneracja i marskość wątroby, powstawanie kamieni w drogach żółciowych, stwardnienie przewodów (powstawanie nowotworu złośliwego) jest charakterystyczna. Jednocześnie zapalenie pęcherza moczowego, kamica moczowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek, amyloidoza występują w układzie moczowym, nerka zwiększa się i tworzy wodonercze.

Leczenie jest zachowawcze, niewiele różni się od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jako pomoc symptomatyczna stosuje się: enzymy, enterosorbenty, probiotyki, preparaty żelaza do anemii, witaminy.

Alternatywne metody obejmują:

  • metoda nasycania tlenem w specjalnej komorze (hiperbaryczne natlenianie);
  • adsorpcja osocza i wymiana osocza;
  • wykorzystanie komórek macierzystych.

Choroby naczyniowe

Przerwanie podaży składników odżywczych przez tętnice i przekrwienie żylne utrudnia metabolizm w komórkach jelita grubego.

Niedokrwienne zapalenie jelita grubego

W miejscu niedokrwienia pojawia się najpierw miejscowy stan zapalny, mogą pojawić się owrzodzenia i zrosty blizny. Głównym powodem jest miażdżyca naczyń krezkowych, przez które ściana jelitowa zasila krew. Przepływ krwi jest zaburzony przez cukrzycę, żylaki, zakrzepowe zapalenie żył. Chorzy ludzie są w większości starsi.

  • ból w lewej połowie brzucha, pół godziny po jedzeniu;
  • zanieczyszczenia krwi w kale.

Po pierwszych objawach pojawia się okres bezobjawowy, pacjent ma nadzieję na wyzdrowienie. Ale zaostrzenie objawia się ciężkim krwawieniem i bólem. Wielu pacjentów ma nudności, biegunkę, utratę wagi, objawy niedokrwistości.

W przypadku braku leczenia, martwica ściany jelita występuje z perforacją zawartości do jamy otrzewnej. Terapia wykorzystuje dietę, leki poprawiające mikrokrążenie (Trental, Actovegin). Jeśli podejrzewa się gangrenę, konieczna jest pilna operacja.

Hemoroidy

Choroba wpływa na żylną hemoroidalną sieć żylną. Zmiany guzkowe ulegają stanom zapalnym, powiększają się, wypadają przez odbyt, mogą zostać zaciśnięte przez mięśnie. Choroba występuje często u osób z siedzącym trybem życia, siedzącymi trybami pracy i częstymi zaparciami.

  • stałe odczuwanie ciała obcego w przejściu analnym;
  • ból podczas kału, chodzenia, w pozycji siedzącej;
  • domieszka krwi w kale;
  • pieczenie, swędzenie w odbycie.

Jeśli nie rozpoczniesz choroby, pomaga lokalne leczenie przeciwzapalne czopkami doodbytniczymi, mikrobiolkami i zdrowa dieta. W ciężkich przypadkach uciekaj się do operacji. Zastosowana skleroterapia węzłów, leczenie laserowe, usuwanie rozszerzonych węzłów.

Nowotwór

Nowotwory złośliwe okrężnicy i odbytnicy - najczęstszy rodzaj raka. W tej strefie anatomicznej przeważają choroby onkologiczne nad łagodnymi polipami. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem (40 lat i więcej), z niewłaściwą dietą z przewagą produktów mięsnych, dziedziczną predyspozycją, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy.

Przez długi czas guz rozwija się bezobjawowo. Kiedy pojawia się ból i inne objawy, etap już się kończy. W 2/3 przypadków jest zlokalizowana w lewej połowie jelita grubego. Ataki bólu i objawy niedrożności jelit wymagają interwencji chirurgicznej. W tym samym czasie przeprowadzaj chemioterapię i radioterapię.

Uchyłkowatość

Rozciągnięta ściana jelita tworzy rowki kieszeniowe z występem na zewnątrz. Ryzyko wzrasta u osób z dyskinezami, atonicznymi zaparciami. Najczęstszą lokalizacją jest okrężnica zstępująca i esicy.

Wykrywany jest w zapaleniu (zapaleniu uchyłków) przez wszystkie oznaki uszkodzenia okrężnicy. Choroba przyczynia się do niedrożności, często wykrywane podczas operacji. Gdy nieskomplikowany kurs przepisał środki przeciwzapalne, enzymy.

Anomalie rozwojowe

Wśród patologii jelita grubego należy wymienić nieprawidłowości:

  • dolichosigmoid - znaczne wydłużenie esicy;
  • megacolon - pogrubienie całego jelita lub jego części.

W przypadku dolichosigmy pacjenci mogą nie odczuwać zakłóceń. Często zmartwienia są wyraźne wzdęcia. W miarę, jak jelito przekracza normalną długość, kał porusza się z trudnością, pacjenci cierpią na zaparcia.

Megacolon to podobna zmiana w całym jelicie grubym lub w sektorze. Choroba jest spowodowana zaburzeniami unerwienia. Może to być zarówno wrodzone, jak i nabyte. Czynniki płodowe rozwoju płodu, przeszłe traumy, przewlekłe zatrucie i wzrost guza wpływają na powstawanie.

Zwężenie obszaru jelita grubego powoduje ekspansję i stagnację w regionach nadrzędnych. Choroba objawia się długotrwałym zaparciem, powiększonym brzuchem. Patologię wykrywa się w badaniu rentgenowskim w przypadku innych chorób.

Nierówne pogrubienie ściany jelita, w niektórych miejscach charakterystyczne jest tworzenie przeszkody. Leczenie zachowawcze zwykle przygotowuje pacjentów do operacji. Całkowicie wyeliminować patologii jest możliwe tylko przez chirurgii. Pojawienie się objawów zmian w jelicie grubym w każdym wieku wymaga obowiązkowych wizyt u lekarza i badania, możliwe jest niezależne wyeliminowanie niektórych czynników prowokujących.

Problemy z okrężnicą: objawy i leczenie chorób

Ostatnio, jak pokazują statystyki medyczne, nastąpił wzrost różnorodności chorób żołądkowo-jelitowych, w tym jelita grubego. Problem pogłębia fakt, że nie wszyscy pacjenci szybko szukają pomocy medycznej, tracąc w ten sposób cenny czas i komplikując przebieg choroby, a w rzeczywistości wielu z nich stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia.

Czym są te patologie, jak się one manifestują, jakie czynniki przyczyniają się do ich rozwoju? A co najważniejsze, jak leczyć objawy choroby jelita grubego i na co zwrócić uwagę, jeśli podejrzewasz ich obecność.

Cechy jelita grubego

U ludzi, jelito grube różni się w dość złożonej strukturze i wykonuje bardzo ważną pracę, której stabilność w dużym stopniu zależy od ogólnego stanu całego ciała ludzkiego. Gromadzi odpady żywności, martwe cząstki błony śluzowej, różne bakterie, a także tworzenie się substancji kałowych.

W zależności od wieku i sylwetki osoby długość jelita waha się od 1,5 do 2 metrów.

Ponadto dwukropek składa się z następujących sekcji:

  1. Ślepota.
  2. Okrężnica, która z kolei obejmuje rosnącą, poprzeczną i zstępującą okrężnicę.
  3. Sigmoid jelita grubego.
  4. Rectum.

Każdy z tych podsekwencji spełnia swoje specyficzne, nieodłączne funkcje natury, a wszystkie razem tworzą jeden system, dzięki któremu każdy z nas żyje pełnym życiem.

Jak widać, jelito grube jest dość obszernym obszarem układu trawiennego, który wymaga szczególnej uwagi od osoby.

W istocie, jeśli w nim dojdzie jakikolwiek proces patologiczny, może to prowadzić do nieodwracalnych skutków, których wyeliminowanie wymaga dużej siły i cierpliwości, dlatego ważne jest, aby nie zwlekać z wizytą w gabinecie lekarskim i jak najszybciej rozpocząć leczenie objawów choroby jelita grubego.

Główne objawy chorób okrężnicy

Przyczyną rozwoju różnych patologii w tym organizmie są liczne czynniki, wśród których można zauważyć:

  1. Dziedziczna predyspozycja
  2. Zapalenie żołądka.
  3. Zapalenie trzustki.
  4. Infekcje jelitowe.
  5. Długie lub niekontrolowane przyjmowanie niektórych leków.
  6. Niewłaściwe odżywianie.
  7. Niedobór witaminy.
  8. Nadużywanie alkoholu.
  9. Palenie
  10. Otyłość.
  11. Stres.
  12. Hipodynamia.

Ponadto niektóre objawy chorób okrężnicy u mężczyzn wymagają natychmiastowej hospitalizacji i przyjęcia środków medycznych w nagłych wypadkach, ponieważ mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia mężczyzn, w tym siły i płodności.

Ponadto warto zwrócić uwagę na tak ważny punkt: objawy choroby okrężnicy u kobiet praktycznie nie różnią się od objawów chorób jelit u męskiej połowy ludzkości.

Jednak ze względu na cechy kobiecego ciała, takie patologie często wpływają na układ rozrodczy, przyczyniając się do rozwoju dodatkowych komplikacji, komplikując tym samym proces gojenia.

Typowe objawy chorób okrężnicy u kobiet:

  1. Niestałe stolce (zaparcia są zastępowane przez biegunkę i odwrotnie).
  2. Ciągnięcie bólu w podbrzuszu.
  3. Zwiększony poziom hormonów w czasie menstruacji.
  4. Zaburzenia metaboliczne w jelitach.

Objawy choroby okrężnicy są podzielone na kilka grup:

  1. Ból w rejonie brzucha.
  2. Biegunka
  3. Zaparcie
  4. Wzdęcia.
  5. Wzdęcia.
  6. Obecność krwi w stolcu.

Wszystkie te objawy problemu z okrężnicą objawiają się w zależności od specyficznej części, w której rozwija się nieprawidłowość.

Zaburzenia okrężnicy

Niestety, dwukropek jest podatny na wiele chorób, których lista jest po prostu ogromna. Jednak większość z nich została dobrze przebadana przez medycynę od dłuższego czasu, dlatego dzięki szybkiemu dostępowi do lekarza szanse na wyzdrowienie są dość wysokie.

Wśród powszechnych patologii można zauważyć:

Rozważmy bardziej szczegółowo cechy każdej z powyższych anomalii i jakie oznaki się pojawiają.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Objawy tej choroby mają wiele wspólnego z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, ale w przeciwieństwie do tego choroba ta dotyka wszystkich części przewodu żołądkowo-jelitowego. Szczególnie zapalenie rozciąga się na jelita krętnicze, okrężnicę i odbytnicę.

Choroba charakteryzuje się długim przebiegiem, a okresy zaostrzeń są zastępowane systematycznymi remisjami.

Momenty pogorszenia są przedstawione za pomocą następujących znaków:

  1. Wzdęcia.
  2. Temperatura
  3. Spastyczny ból brzucha.
  4. Utrata masy ciała
  5. Anal szczeliny.
  6. Bolesny dyskomfort w odbycie.
  7. Wysypki na skórze.
  8. Ból stawów.

Przedłużająca się obecność patologii może prowadzić do takich powikłań jak ropnie, niedrożność jelit, przetoki.

Leczenie choroby jest zaletą leczenia: przepisane są antybiotyki, a także ścisłe przestrzeganie diety.

Okrężnica Wrzód

Ta patologia często wpada do wrzodziejącego zapalenia jelita grubego o przewlekłej naturze. Głównie manifestowane przez takie znaki:

  1. Poczucie ciężkości w żołądku.
  2. Czujesz się źle.
  3. Brak apetytu.
  4. Brązowo-szary kwiat na powierzchni języka.
  5. Nudności
  6. Wrzody w jelicie grubym.
  7. Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby:
  8. Niewłaściwe odżywianie.
  9. Dziedziczność.
  10. Zły sen.
  11. Stres.
  12. Niesystematyczne lub niewłaściwe stosowanie leków.

Leczenie objawów wrzodów jelita grubego podczas jego niewydanych stadiów wymaga użycia:

  1. Recepty na tradycyjną medycynę.
  2. Rewizja diety.
  3. Cel środków bakteriobójczych, znieczulających, w tym absorbentów.
  4. Fizjoterapia

Podczas zaostrzenia i rozwoju zapalenia otrzewnej zalecana jest interwencja chirurgiczna.

Edukacja na temat raka

Guzy jelita grubego są patologiami niebezpiecznymi dla ludzkiego życia, a najczęstszym z nich jest rak okrężnicy.

Lekarze podkreślają: nowotwory złośliwe w okrężnicy i odbytnicy, wielokrotnie wyższe niż łagodne.

Głównymi przyczynami raka są:

  1. Niewłaściwe odżywianie.
  2. Dziedziczna predyspozycja
  3. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
  4. Inne choroby okrężnicy.
  5. Starość
  6. Złe nawyki.

We wczesnych stadiach rak jest całkowicie bezobjawowy i diagnozowany losowo, podczas badania rentgenowskiego lub endoskopowego.

Jego zaostrzenie przejawia się takimi objawami:

  1. Zaparcie.
  2. Przedłużający się ból brzucha.
  3. Cząstki krwi w kale.
  4. Fałszywe pragnienie opróżnienia jelita.
  5. Wzdęcia.
  6. Wzdęcia.
  7. Anemia
  8. Bolesna defekacja.
  9. Słabość
  10. Temperatura
  11. Utrata masy ciała

Leczenie onkologii okrężnicy jest radykalne, z operacją, chemioterapią i radioterapią.

Zespół podrażnienia jelit

SRK ma kilka nazw:

  1. Spastyczne jelito.
  2. Śluzowe zapalenie jelita grubego.
  3. Dyskineza.

Wyrażone zaburzenia jelitowe z powodu upośledzonej ruchliwości jelita grubego. Ta choroba może objawiać się w wyniku dysfunkcji motorycznych, lub może być powikłaniem współistniejących patologii przewodu pokarmowego.

Rozwój tej choroby przyczynia się do:

  1. Ostra infekcja jelitowa.
  2. Za mało błonnika w diecie.
  3. Dysbakterioza.
  4. Alergie pokarmowe.
  5. Niedobór enzymu.
  6. Przewlekłe zapalenie jelita grubego.
  7. Stres.
  8. Zaburzenia psychiczne.

Pojawia się takie objawy:

  1. Trwały dyskomfort w jamie brzusznej.
  2. Biegunka i zaparcie.
  3. Nieprzyjemne odczucia na plecach i stawach.
  4. Dyskomfort w sercu.

Leczenie choroby obejmuje:

  1. Dieta
  2. Biorąc środki uspokajające.
  3. Stosowanie środków przeciwskurczowych.
  4. Korekta równowagi mikroflory okrężnicy.
  5. Leki, które przywracają ruchliwość jelit.
  6. Procedury fizjoterapii.

Hemoroidy

Choroba odbytnicy, która rozwija się w wyniku niewłaściwego krążenia, tworząc w ten sposób stagnację krwi w żylnych naczyniach regionu odbytu. W rezultacie żyły rozszerzają się, aw zaawansowanym stadium choroby wypadają z odbytu.

Wywoływane przez takie czynniki:

  1. Siedzący tryb życia.
  2. Praca siedząca.
  3. Ciąża i poród.
  4. Niewłaściwe odżywianie.
  5. Podnoszenie ciężarów
  6. Nadużywanie alkoholu.

Dla hemoroidów charakteryzujących się takim obrazem objawowym:

  1. Swędzenie.
  2. Płonące doznanie.
  3. Anal szczeliny.
  4. Zaparcie.
  5. Ból w odbycie.
  6. Poczucie obcego obiektu w tylnej dziurze.
  7. Guzki hemoroidalne.
  8. Krwawienie
  9. Problemy z wypróżnianiem.

Terapia tej patologii wymaga:

  1. Interwencja medyczna.
  2. Dieta
  3. Gimnastyka lecznicza.
  4. Korzystanie z tradycyjnych receptur medycyny.

Podczas wykonywania etapów operacja jest zalecana.

Wniosek

Każda osoba powinna rozumieć, że jakikolwiek ból lub inne nieprzyjemne objawy w żołądku, szczególnie jeśli mają długotrwały charakter, są raczej poważnym ostrzeżeniem. Nie opóźniaj czasu, a zwłaszcza połykaj różne pigułki, mając nadzieję na samoleczenie. To nie pomoże pozbyć się dyskomfortu, tylko na razie złagodzi dyskomfort, ale nie da się go w żaden sposób wyleczyć z ukrytej choroby.

Koniecznie skonsultuj się z jednym z tych specjalistów: dietetykiem, coloproctologiem, chirurgiem, onkologiem.

Choroby jelita grubego - oznaki i metody leczenia

Jelito grube jest końcową częścią przewodu pokarmowego odpowiedzialną za adsorbowanie cieczy, glukozy, elektrolitów, witamin i aminokwasów z przetworzonej żywności. Tutaj, z trawionej masy, formuje się kał i jest transportowany na zewnątrz przez odbytnicę. Jelito grube jest odcinkiem przewodu pokarmowego, który jest najbardziej podatny na liczne choroby: stany zapalne, nowotwory, zaburzenia ruchliwości i wchłanianie składników odżywczych.

Typowe objawy problemów w okrężnicy

Choroby w okrężnicy często dojrzewają niezauważone przez ludzi. Kiedy pojawiają się pierwsze objawy, które wyrażają dyskomfort w jamie brzusznej, nie poświęca się im szczególnej uwagi, biorąc je za zwykłe zaburzenie:

  • problemy ze stolcem (biegunka, zaparcie, przemiana);
  • wzdęcia, dudnienia, uczucie wzdęcia w jamie brzusznej, najczęściej występujące wieczorem;
  • ból w odbycie, po bokach brzucha, ustępujący po kale, uwalnianie gazu.

Z czasem pojawiają się oznaki problemów. Do dyskomfortu w jelitach dołączają wyładowania z odbytu śluzowej, ropnej, krwawej natury, są odczucia stałego nacisku w odbycie, bezproduktywne pragnienie toalety, "zawstydzające" z mimowolnym zrzucaniem gazów i kałem. Z reguły takie zjawiska obserwuje się, gdy choroba osiągnęła już dojrzałość.

Wiele chorób powoduje słabe wchłanianie składników pokarmowych w jelicie grubym, w wyniku czego pacjent zaczyna tracić na wadze, odczuwać osłabienie, niedobór witaminy, rozwój i wzrost są zaburzone u dzieci. Choroby takie jak guzy są często wykrywane, gdy pacjent wchodzi do operacji z niedrożnością jelitową. Rozważ bardziej szczegółowo poszczególne choroby okrężnicy.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego: objawy i leczenie

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest przewlekłą chorobą jelit charakteryzującą się zmianami w błonie śluzowej okrężnicy i odbytnicy. Początkowo proces patologiczny powstaje w odbytnicy, a następnie zapalenie rozprzestrzenia się wyżej, oddziałując na całe jelito grube. Zapalona błona śluzowa ma owrzodzoną powierzchnię, jest łatwo zraniona i krwawiąca. Przy długim przebiegu choroby istnieje wysokie ryzyko polipowatości i wzrostu guzów.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to choroba nieznanego pochodzenia. Eksperci sugerują jedynie, że może to być spowodowane czynnikiem dziedzicznym, ale dokładne przyczyny tej patologii nie zostały ustalone. Prawdopodobnie błona śluzowa jelit jest poddawana poważnemu zniszczeniu z powodu genetycznej niewydolności układu odpornościowego.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego ma objawy charakterystyczne dla innych chorób jelit:

  • częste biegunki, które są okresowo zastępowane opóźnieniami stolca;
  • zespół bólowy, zlokalizowany w lewym brzuchu, zmniejszający się po opróżnieniu;
  • trwałe krwawienie z odbytu, nasilone w okresach zaostrzeń;
  • na tle choroby rozwija się osłabienie, zmniejsza się masa ciała, spada wydajność.

Najczęściej pacjenci są zmuszeni konsultować się z lekarzem, jeśli wykryją zanieczyszczenia krwi w kale. Rozpoznanie choroby przeprowadza się na podstawie kolonoskopii - endoskopowego badania błony śluzowej jelita grubego. Obecność charakterystycznej erozyjnej struktury błony śluzowej w połączeniu z tymi objawami potwierdza obecność wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Jeśli to konieczne, lekarz może przepisać badanie rentgenowskie za pomocą środka kontrastowego, aby odróżnić tę diagnozę od patologii nowotworu.

Leczenie wrzodziejącego zapalenia okrężnicy za pomocą hormonalnej i podstawowej terapii w połączeniu z dietą. Odżywianie pacjentów powinno wykluczać produkty mleczne, ponieważ większość pacjentów cierpi na nietolerancję białek mleka.

Wykazano, że pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przyjmują sulfasalazynę przez długi czas: najpierw w dawce terapeutycznej, następnie w dawce podtrzymującej. W ciężkich przypadkach choroby zaleca się hormonoterapię steroidami nadnerczowymi, po ustabilizowaniu się stanu przestawiają się na sulfasalazynę.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest rzadką chorobą zapalną, która atakuje cały przewód pokarmowy. Przyczyny tej choroby nie są znane lekarzom, ale obecnie istnieją 2 główne teorie jej pochodzenia:

  • zakaźny - pojawił się z uwagi na to, że zapalenie jest podatne na antybiotyki;
  • autoimmunologiczna, co sugeruje, że z jakiegoś powodu komórki odpornościowe organizmu zaczynają atakować tkanki własnego jelita.

Patologiczny proces pochodzi z jelita krętego, a następnie dotyka całego jelita i górnych odcinków przewodu żołądkowo-jelitowego. W przeciwieństwie do wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, w którym zapalenie obejmuje jedynie błonę śluzową, wszystkie warstwy ściany jelita i pobliskie naczynia limfatyczne są zaangażowane w chorobę Leśniowskiego-Crohna. W zależności od intensywności patologii ogniska choroby mogą być ciągłe lub przeplatane nienaruszonymi obszarami jelita, powodując wiele punktów zapalnych.

Objawy kliniczne choroby Leśniowskiego-Crohna są wielostronne, ponieważ zależą od głównego miejsca zapalenia:

  1. Po pokonaniu przeważnie dużego jelita będą to bóle podobne do wrażeń wyrostka robaczkowego, wzdęcia i zawirowania w żołądku, krwawa biegunka 3 do 10 razy dziennie.
  2. Często występuje częściowa lub całkowita niedrożność, objawiająca się powtarzającymi się ciężkimi wymiotami i ostrym bólem.
  3. Wraz z rozwojem ropnego stanu zapalnego, pacjent popada w stan gorączkowy z hipertermią do 40 stopni, a przetoki tworzą się głównie w okolicy odbytu.
  4. Z biegiem czasu zdolność absorpcyjna ścian jelit jest zakłócona, ciało jest wyczerpane, doświadcza niedoboru witamin, pierwiastków śladowych i elektrolitów. Metabolizm jest zmartwiony, rozwija się osteoporoza, niedokrwistość z niedoboru żelaza, patologie serca, kamienie żółciowe tworzą się, pacjent szybko traci na wadze.
  5. Choroba Leśniowskiego-Crohna i powikłania pozajelitowe są również niebezpieczne: zmiany dużych stawów, artykulacja miednicy, występowanie wrzodów w jamie ustnej, wysypki na skórze, problemy ze wzrokiem.

Rozpoznanie zapalenia Crohna jest trudnym zadaniem dla lekarzy. Choroba ta jest z powodzeniem "zamaskowana" na zapalenie wyrostka robaczkowego, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie uchyłka, bakteryjne zapalenie jelit i wiele innych chorób. Możliwe jest ustalenie choroby Leśniowskiego-Crohna dopiero po badaniu wewnątrz-jelitowym: najczęściej jest to kolonoskopia z pobieraniem próbek tkanek do analizy.

W przypadku wielu zwężeń (zwężonych obszarów) badanie jelit może być trudne. W tym przypadku przeprowadzana jest fluoroskopia z użyciem baru, która powinna pokazywać określony obraz, ultradźwięki - w celu oceny ryzyka perforacji jelitowej, tomografii komputerowej w poszukiwaniu ognisk ropnych.

Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna ma głównie charakter medyczny. Do terapii przepisany hormon prednizon i sulfasalazyna, a także we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. Zaostrzenia są usuwane za pomocą antybiotyków, są szczególnie skuteczne w pokonaniu jelita grubego. Jako terapię przeciwwstrząsową wskazane jest długotrwałe podawanie sulfasalazyny (do 6 miesięcy lub dłużej).

Pamiętaj, aby przestrzegać ścisłej diety, która całkowicie eliminuje alkohol, grube włókna, drażniące pożywienie. Konieczne jest ograniczenie produktów mlecznych, tłuszczów. Zalecane wysokokaloryczne pokarmy białkowe w postaci gotowanej i posiekanej, owsianka na wodzie, półpłynne potrawy śluzowe.

Niedokrwienne zapalenie jelita grubego - objawy i leczenie choroby jelita grubego

Choroba błony śluzowej okrężnicy spowodowana uszkodzeniem naczyń zaopatrujących ściany jelita jest nazywana niedokrwiennym zapaleniem jelita grubego. W miejscu niedokrwienia rozwija się miejscowy stan zapalny z owrzodzeniem wewnętrznej warstwy ściany, z czasem tworzy się niedrożność. Przyczyną tego stanu jest słabe krążenie krwi w naczyniach z powodu miażdżycy, cukrzycy, żylaków, zakrzepowego zapalenia żył i innych problemów naczyniowych. Występuje głównie u osób starszych.

Klinika na początku choroby pojawia się nieznacznie w postaci pojedynczego, lewostronnego bólu brzucha, występującego od 20 do 25 minut po posiłku. W kale mogą znajdować się zanieczyszczenia krwi. Potem jest okres bezobjawowy, a pacjent może przez chwilę zapomnieć o swojej chorobie. Ale już następne pogorszenie czuje się pełne krwawienia i bólu.

Na części jelita nasila się kolejny objaw: objawy niestrawności, nieprawidłowy stolec, utrata apetytu, utrata masy ciała spowodowana słabą absorpcją składników odżywczych, niedokrwistość z powodu ciągłego krwawienia.

Nawet pojedyncze pojawienie się krwi z jelit nie jest normą, więc nie należy jej przeoczyć. Rozpoczęte niedokrwienie ścian okrężnicy może prowadzić do ich martwicy, a następnie utraty części jelita. W tym samym czasie, jeśli leczenie niedokrwiennego zapalenia okrężnicy rozpoczyna się w czasie, można przywrócić prawidłowy dopływ krwi do jelita.

Aby postawić diagnozę "niedokrwiennego zapalenia okrężnicy", przeprowadza się standardowe testy krwi i moczu, które jednoznacznie wykazują obecność procesu zapalnego. W coprogramie znajduje się duża liczba komórek nabłonka jelit, leukocytów i krwi. Tradycyjnie również stosuje się kolonoskopię i badanie radiopłaską, jednak w celu potwierdzenia niedokrwienia należy sprawdzić funkcjonowanie naczyń - angiografię i doppler.

W przypadku początku procesów zgorzelinowych w okrężnicy wykonywana jest interwencja chirurgiczna. W nieprzydzielonych sytuacjach zaleca się stosowanie terapii lekowej w celu poprawy krążenia mikrobloodowego (Actovegin, Trental), zgodnie ze wskazaniami - lekami przeciwbakteryjnymi. Leczenie objawowe obejmuje przyjmowanie leków przeciwbólowych, enzymów, suplementów żelaza, witamin, probiotyków.

Pamiętaj, aby przestrzegać diety zgodnie z rodzajem zaburzeń stolca: utrwalacz na biegunkę i środek przeczyszczający w celu zwalczania zaparć zgodnie z ogólnymi zaleceniami dla pacjentów z chorymi jelitami. Dopuszczalne stosowanie środków przeczyszczających.

Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego

Inną chorobą zapalną okrężnicy jest niekontrolowane namnażanie się clostridiów ze względu na brak równowagi w jelitowej równowadze bakteryjnej. Ten stan jest zwykle związany z przedłużonym doustnym podawaniem antybiotyków, leków cytotoksycznych, środków przeczyszczających. Aktywności życiowej clostridium towarzyszy wytwarzanie toksyn, które niszczą błonę śluzową jelit i tworzą na jej ścianach włókniste - pseudobłonice.

  1. Łagodny stopień takiego stanu zapalnego występuje podczas przebiegu antybakteryjnego leczenia tetracykliną, penicyliną i innymi antybiotykami. Objawia się częstą biegunką, która zatrzymuje się kilka dni po zakończeniu leczenia.
  2. Jeśli normalny stolec nie wraca do zdrowia po zakończeniu leczenia, możemy mówić o przejściu choroby do środkowej postaci. Masy kałowe stają się wodniste, mogą zawierać zanieczyszczenia krwi i śluzu. Wraz z rozwojem zapalenia objawy zatrucia łączą się z biegunką: wymioty, brak apetytu, osłabienie, gorączka. Bóle pojawiają się w jamie brzusznej pacjenta, co w przypadku chęci do wypróżnienia się pogarsza.
  3. Trzeci etap rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego jest ciężki, towarzyszą mu wraz z zaburzeniami jelitowymi problemy części sercowo-naczyniowej (niedociśnienie, tachykardia), wynikające z odwodnienia i zaburzonego metabolizmu elektrolitów. Toksyna Clostridium może nawet powodować perforację ściany jelita.

Ta choroba może wystąpić u osób w każdym wieku. W przypadku wystąpienia biegunek podczas przyjmowania antybiotyków należy skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. Rozpoznanie choroby opiera się na wykryciu w analizie kału clostridia i ich produktów metabolicznych, a także na sigmoidoskopii, wykazując obecność żółtej włóknistej płytki nazębnej na ścianach jelita grubego.

W łagodnej postaci zapalenia okrężnicy typu Clostridial wskazano, że terapia antybiotykowa jest przerwana, głodna dieta z obfitym piciem przez 2 do 3 dni, stopniowa ekspansja diety i utrzymanie diety oszczędzającej, aż błona śluzowa jelit zostanie całkowicie przywrócona. Przyjmowanie podwójnych dawek preparatów bakteryjnych (Bifidumbakterin i analogów), eliminowanie dysbakteriozy jelitowej jest obowiązkowe.

Gdy wyrażone objawy zapalenia przepisane leki na zniszczenie Clostridia - Wankomycyna lub Metronidazol. W ciężkich przypadkach pacjent jest hospitalizowany, ponieważ najpoważniejsze konsekwencje są możliwe: toksyczna ekspansja jelit, zapalenie otrzewnej, zawał serca, a nawet śmierć. W jakiejkolwiek postaci dysbakteriozy Clostridium zabronione jest zaprzestanie biegunki za pomocą leków przeciwbiegunkowych.

Nowotwory - najniebezpieczniejsze choroby okrężnicy

Guzy jelitowe są jednym z najczęstszych nowotworów w ludzkim ciele. Rak jelita grubego zajmuje "honorowe" pierwsze miejsce wśród chorób onkologicznych. Nowotwory złośliwe z lokalizacją w okrężnicy i odbytnicy przeważnie dominują nad guzami łagodnymi.

Według statystyk onkologii jelitowej najbardziej narażeni są ludzie w wieku powyżej 40 lat, a ryzyko zwiększa się wraz z wiekiem. Głównym czynnikiem, który służy jako przyczyna szybkiego rozprzestrzeniania się nowotworów jelitowych, jest zła dieta. Jest to dieta uboga w nierozpuszczalne błonnik i witaminy, składające się głównie z produktów rafinowanych, zawierających dużą ilość tłuszczów zwierzęcych i trans, sztucznych dodatków.

Lekarze ostrzegają również o zwiększonym ryzyku osób z wrodzoną podatnością na wzrost polipów, w rodzinie są przypadki raka jelit, zdiagnozowano przewlekłe stany zapalne błon śluzowych, szczególnie wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Przebiegłość polipów i nowotworów rosnących w świetle jelita jest taka, że ​​przez długi czas są prawie bezobjawowe. We wczesnym stadium bardzo trudno jest podejrzewać raka. Co do zasady, nowotwory występują przypadkowo podczas badań endoskopowych lub rentgenowskich. A jeśli tak się nie stanie, pacjent zaczyna odczuwać oznaki choroby, kiedy już zaszła daleko.

Najczęstszymi objawami nowotworu w okrężnicy są zaparcia, bolesność, elementy krwi w kale. Nasilenie objawów zależy w dużej mierze od lokalizacji raka. W 75% przypadków nowotwór rośnie po lewej stronie okrężnicy iw tym przypadku pojawiają się skargi i gwałtownie wzrastają: bolesne problemy z "toaletą", napady bólu, wskazujące na rozwój niedrożności jelit. Lokalizacja edukacji w prawej połowie jest 5 razy mniej powszechna i zapewnia długi ukryty okres onkologii. Pacjent zaczyna się martwić, gdy oprócz częstej biegunki dostrzega osłabienie, temperaturę i utratę wagi.

Ponieważ wszystkie problemy jelitowe są podobne w swoich objawach, nigdy nie można wykluczyć procesu nowotworowego. Jeśli istnieją skargi dotyczące pracy jelit, lepiej skonsultować się z lekarzem i poddać się testom: oddać kał do ukrytej krwi, wykonać kolonoskopię lub narządy rektorskie, jeśli występują polipy - sprawdź rakotwórczość za pomocą biopsji.

Leczenie raka jelita jest radykalne. Operacja jest połączona z chemioterapią, promieniowaniem. Przy korzystnym wyniku, aby uniknąć nawrotów, obowiązkowe jest regularne monitorowanie jelita pod kątem wszelkich nowotworów dowolnego rodzaju oraz trwająca całe życie zdrowa dieta, aktywność fizyczna i odrzucenie złych nawyków.

Zespół jelita drażliwego

Ta choroba ma kilka nazw: dyskineza, śluzowe zapalenie jelita grubego, spastyczne jelito. IBS (zespół jelita drażliwego) jest zaburzeniem jelitowym związanym z upośledzoną motoryką okrężnicy. Ta patologia może być spowodowana współistniejącymi chorobami żołądkowo-jelitowymi, czyli wtórnymi. Jelita drażliwe, spowodowane bezpośrednio dysfunkcją motoryczną, są niezależną chorobą.

Różne czynniki mogą wpływać na ruchliwość jelit:

  • historia ostrej infekcji jelitowej;
  • niedobór błonnika w diecie;
  • niedobór enzymatyczny, w konsekwencji - nietolerancja niektórych pokarmów;
  • alergie pokarmowe;
  • dysbakterioza;
  • przewlekłe zapalenie okrężnicy;
  • silny stres;
  • ogólna niestabilność emocjonalna, skłonność do stanów psychosomatycznych.

Mechanizm zaburzeń perystaltyki w IBS nie jest w pełni zrozumiały, ale dobrze wiadomo, że jest on spowodowany zaburzoną regulacją nerwową i hormonalną produkcją samego jelita.

Jelita drażliwego różnią się od innych chorób niepewnością objawów. Dyskomfort w jamie brzusznej jest prawie zawsze obecny, ale nie jest możliwe jednoznaczne określenie lokalizacji bólu, jego natury, zamierzonego czynnika wyzwalającego. Pacjent odczuwa ból brzucha i boli, biegunkę, zaparcia, które występują naprzemiennie, a wszystko to, niezależnie od zmian w odżywianiu, czyli w tym przypadku żadna dieta nie pomaga. IBS może powodować dyskomfort w plecach, stawach, oddawać sercu, pomimo faktu, że w tych narządach nie występują żadne oznaki patologii.

W diagnozie spastycznego jelita, lekarz musi przede wszystkim wyeliminować onkologię i inne niebezpieczne choroby jelit. I tylko po kompleksowym badaniu przewodu pokarmowego i usunięciu podejrzeń innych chorób, pacjent może otrzymać diagnozę IBS. Często opiera się na subiektywnych skargach pacjenta i ostrożnym gromadzeniu informacji, co pozwala ustalić przyczynę tego stanu. Jest to bardzo ważne, ponieważ skuteczne leczenie IBS jest niemożliwe bez ustalenia przyczyny, która wywołała dyskinezę.

Podczas leczenia należy położyć nacisk na środki mające na celu wyeliminowanie niekorzystnych czynników: w psychosomyce, w terapii uspokajającej, w alergiach, odczulaniu organizmu itp. Ogólne zasady leczenia jelita drażliwego są następujące:

  1. Dieta Zaleca się przestrzeganie "miękkiej i ciepłej" diety. Wszystkie produkty powinny być przetwarzane termicznie, naczynia powinny mieć komfortową temperaturę i miękką teksturę. Żadne agresywne dla śluzowej żywności jelitowej nie może być: tłuste, smażone, ostre, kwaśne, słone, szorstkie, zbyt zimne i gorące, alkoholowe. Niedozwolone produkty o słabej tolerancji.
  2. Kojący oznacza: naturalne leki, jeśli to konieczne - leki.
  3. Pokazano odbiór enzymów: Kreon, Festal, Pancreatin, Mezim i inne.
  4. Bóle spastyczne są eliminowane za pomocą środków przeciwskurczowych: No-shpa, Baralgin, Spazmolgon, Nirvaksal i inne.
  5. Korekta równowagi bakteryjnej jelit: Bifidumbacterin, Lactobacterin, Linex, Baktisubtil i inne leki.
  6. W przypadku zaparć, dodaj otręby pszenne do diety.
  7. 6. Preparaty przywracające ruch okrężnicy: Metoklopramid, Tsisaprid.
  8. Przydatne są procedury fizjoterapeutyczne: magnetoterapia, leczenie laserowe.
  9. Balneoterapia i terapia błotna w warunkach sanatoryjno-uzdrowiskowych (wody kaukaskie, Morze Martwe).

Duże uchyłki

Uchyłek nazywany jest rozciąganiem ściany jelita z utworzeniem "kieszonki" wystającej do jamy brzusznej. Głównymi czynnikami ryzyka tej patologii są przewlekłe zaparcia i słaby ton ścian jelit. Ulubioną lokalizacją uchyłków są esicy i opadające odcinki jelita grubego.

Nieskomplikowany uchyłek nie może powodować dyskomfortu dla pacjenta, z wyjątkiem zwykłego zaparcia i ociężałości w żołądku. Ale na tle dysbakteriozy i stagnacji treści w jamie ucha może wystąpić stan zapalny - zapalenie uchyłka.

Zapalenie uchyłka jest ostre: ból brzucha, biegunka ze śluzem i krwią, wysoka gorączka. W przypadku wielu uchyłków i niezdolności do przywrócenia tonu ściany jelita, zapalenie uchyłka może stać się przewlekłe. Rozpoznanie wykonuje się po badaniu endoskopowym jelita grubego i rentgenowskim.

Zapalenie uchyłka jest leczone lekami przeciwbakteryjnymi, a po usunięciu postaci ostrej wstrzykuje się pożyteczną mikroflorę. Wykazano, że pacjenci z niepowikłanymi uchyłkami mają odpowiednią dietę, która poprawia prawidłowe wypróżnienia i zapobiega zaparciom.

W przypadku utrzymujących się wielokrotnych uchyłków, zaleca się długotrwałe leczenie sulfasalizą i środkami enzymatycznymi w celu zapobiegania ich zapaleniom. W przypadku powikłań z objawami "ostrego" brzucha wykonywana jest interwencja chirurgiczna.

Wrodzone i nabyte anomalie budowy okrężnicy

Anomalie budowy okrężnicy obejmują:

  • dolichosigma - wydłużenie esicy;
  • megacolon - hipertorofia okrężnicy na całej długości lub w oddzielnych segmentach.

Wydłużona sigmoidalna okrężnica może istnieć bezobjawowo, ale częściej objawia się przewlekłym zaparciem i wzdęcia. Ze względu na dużą długość jelita przepływ mas kałowych jest utrudniony, powstaje stagnacja i nagromadzenie gazów. Ten stan można rozpoznać tylko na zdjęciu rentgenowskim ukazującym anomalię sigma.

Leczenie dolichosigmoid polega na normalizacji stolca. Zalecana dieta przeczyszczająca, otręby, środki przeczyszczające. Jeśli te środki nie przynoszą rezultatów, możliwe jest szybkie rozwiązanie problemu. Interwencja chirurgiczna jest pokazana, gdy wydłużenie jelita jest znaczące, z utworzeniem dodatkowej pętli, która zapobiega normalnej ewakuacji mas żywności.

Podejrzany megacolon pozwala na trwałe zaparcia, któremu towarzyszy silny ból i wzdęcia. Krzesło może być nieobecne przez długi czas - od 3 dni do kilku tygodni, ponieważ masy kału pozostają w powiększonym jelicie i nie poruszają się dalej. Zewnętrznie megakolon może objawiać się zwiększeniem objętości jamy brzusznej, rozciągnięciem przedniej ściany brzucha, oznakami odurzenia organizmu w kale i wymiotami żółciowymi.

Przyczyną megacolon jest wrodzone lub nabyte unerwienie okrężnicy z powodu zaburzeń płodowych, skutków toksycznych, urazów, nowotworów, niektórych chorób. Kiedy zwężony odcinek jelita występuje z powodu mechanicznej niedrożności lub niedrożności, tworzy się nad nią powiększony obszar. W unerwionych ścianach dochodzi do zastąpienia tkanki mięśniowej tkanką łączną, w wyniku czego perystaltyka całkowicie zatrzymuje się.

Najczęściej megakolon znajduje się w regionie esicy (megasigma). Wykryj rozszerzenie okrężnicy może być metodą radiologiczną. Rozpoznanie to należy odróżnić od prawdziwej niedrożności jelitowej, wymagającej natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Wrodzone megakolon - choroba Hirschsprunga - radykalnie eliminuje się w dzieciństwie.

W przypadku ciężkiej patologii stosuje się leczenie zachowawcze:

  • dieta bogata w błonnik;
  • oczyszczająca lewatywa;
  • eliminacja dysbiozy;
  • biorąc enzymy;
  • stymulacja ruchów mechanicznych i leków;
  • fizjoterapia i ćwiczenia terapeutyczne.

Megakolon, powikłany zatruciem organizmu toksynami kałowymi, ostrą niedrożnością jelitową, zapaleniem otrzewnej kałowej, guzem i innymi niebezpiecznymi stanami, wymaga wycięcia dotkniętej części jelita.

Większość chorób jelita grubego ma podobny obraz kliniczny, dlatego szybki dostęp do lekarza znacznie ułatwia diagnozę i pozwala uniknąć nieodwracalnych konsekwencji dla życia i zdrowia pacjenta. Pamiętaj, aby odwiedzić specjalistę z następującymi skargami:

  • pojawienie się krwi w kale;
  • ból brzucha nie przechodzi więcej niż 6 godzin;
  • przedłużona nieobecność stolca;
  • częste zaparcia lub biegunka.