Główny / Zapalenie żołądka

Przyczyny i objawy polipów w jelitach, leczenie i usuwanie

Zapalenie żołądka

Polipy w jelitach są łagodnymi nowotworami, często zlokalizowanymi na wewnętrznych ścianach, tak jak w innych narządach wewnętrznych. Takie wyrostki powstają z nabłonka gruczołowego i wystają do światła jelit, czasami spoczywają na łusce, a czasami są nieobecne, a następnie mówią o polipach na szeroką skalę.

Polipy jelitowe są klasyfikowane jako choroby przedrakowe, ponieważ często ulegają złośliwemu zwyrodnieniu (szczególnie w dziedzicznej formie polipozy). Dlatego, gdy są wykrywane w jelicie, lekarze jednoznacznie zalecają chirurgiczne usunięcie. Trudność w diagnozowaniu choroby polega na tym, że polipy dają łagodne objawy, chociaż czasami można podejrzewać ich obecność o szereg objawów klinicznych (wzdęcia, zaparcia, swędzenie i uczucie obcości w odbycie).

Konsystencja formacji jest miękka, jeśli chodzi o formę, może być różna: sferyczna, rozgałęziona, grzybowa. Najczęściej wzrosty powstają w odbytnicy lub w dolnej części okrężnicy. W wyższych polipach jelitowych są niezwykle rzadkie. Na przykład tylko 0,15% przypadków wykryto w dwunastnicy. Ich kolor jest różny, może być ciemnoczerwony, czerwonawy szary z żółtym odcieniem. Czasami śluz znajduje się na powierzchni polipów.

Według statystyk polipowatość jelit jest częstą chorobą. Około 10% osób, które przekroczyły linię w wieku 40 lat mają łagodne nowotwory w jelitach. U mężczyzn są one tworzone 1,5 raza częściej. Im szybciej wykrywa się patologię, tym większe są szanse na zapobieganie jej złośliwości. Często pomaga to w badaniu krwi utajonej w kale. Kiedy operacja usunięcia polipów z jelit odbywa się w odpowiednim czasie, wówczas w 90% przypadków staje się kluczem do przetrwania człowieka.

Objawy polipów w jelitach

Często nie można podejrzewać obecności polipa na niektóre objawy, co wiąże się z brakiem konkretnych klinicznych objawów patologii. Stopień ich nasilenia zależy od wielkości wykształcenia, gdzie dokładnie znajdują się w jelitach, a także od tego, czy wystąpiło ich złośliwe zapalenie.

Wśród możliwych objawów polipów w jelitach:

Wydzielanie się śluzu i krwi, które najczęściej obserwuje się w obecności gruczolaków kosmków;

Jeśli polipy mają imponujący rozmiar, pacjent skarży się na nawracające bóle, które mają charakter skurczowy. Występują w dolnej części brzucha. Ponadto występuje śluz i krew, a także zaparcia występujące w typie niedrożności jelit. Często, z dużymi polipami, osoba czuje obce ciało w odbycie;

Równolegle z polipami pacjent często ma inne patologie przewodu pokarmowego, które powodują jego pełne badanie, podczas którego nowotwór zostaje wykryty przypadkowo;

Rozwój raka jelita grubego następuje 5-15 lat po wytworzeniu kosmicznego polipa gruczolakowatego. Złośliwość występuje w 90% przypadków;

Widoczne objawy polipów to uporczywa perystaltyka. Może to być biegunka i zaparcie. Im większa formacja, tym częściej dochodzi do zaparć, gdy światło jelita zwęża się. W rezultacie powstaje częściowa niedrożność jelit;

Pacjent może odczuwać uczucie pełności w żołądku, cierpienie z powodu odbijania się i mdłości;

Jeśli występuje ból w jelicie, można podejrzewać początek procesu zapalnego;

Podstawowym powodem poszukiwania lekarza jest początek krwawienia z odbytu. Jest to dość poważny objaw i może wskazywać na złośliwy proces w jelicie;

Jeśli polip ma długą nogę, może wybrzuszać się z odbytu, chociaż jest to dość rzadkie;

Hipokaliemia jest wynikiem nieprawidłowego funkcjonowania jelita z powodu obecności dużych polipów z procesami w kształcie palca. Wydzielają znaczną ilość soli i wody, stymulując w ten sposób obfitą biegunkę. Prowadzi to do obniżenia poziomu potasu we krwi.

Przyczyny polipów w jelitach

Współczesna medycyna nie ma jednoznacznych danych na temat etiologii polipowatości jelitowej.

Istnieją jednak pewne teorie, które sugerują mechanizm rozwoju choroby:

Przewlekłe zapalenie ściany jelita. Ustalono, że polipy nie mogą zacząć tworzyć się w zdrowych tkankach. W związku z tym to założenie dotyczące przyczyny ich wystąpienia wydaje się najbardziej oczywiste. Procesy zapalne występujące w błonie śluzowej powodują szybszą regenerację nabłonka, co może przekształcić się w niekontrolowany wzrost. Ponadto naukowcy wskazują na związek między procesem powstawania polipów jelitowych a takimi chorobami, jak czerwonka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, dur brzuszny, zapalenie jelit, zapalenie proktosigmoidów. Podstawą tej hipotezy jest zniknięcie nawrotów polipozy po usunięciu tych chorób. Ponadto zaparcia i dyskinezy jelitowe mogą powodować wzrost polipów. Stwierdzono, że wzrosty polipów występują częściej w miejscu jelit, gdzie występuje przekrwienie kału i występują mikrourazy;

Globalne problemy zdrowotne dla większości populacji spowodowane degradacją środowiska. Nie zauważyć, że osłabienie zdrowia u współczesnych ludzi jest dość trudne. Przede wszystkim dotyczy dzieci. Liczba dzieci z ciężkimi wadami wrodzonymi stale rośnie. Wiele dzieci cierpi na choroby, które wcześniej były nieodłączne od ludzi w skrajnym wieku. Na proces tworzenia się polipów mają również wpływ takie czynniki, jak spożywanie żywności za pomocą środków chemicznych, brak aktywności fizycznej, brak świeżego powietrza w warunkach życia w mieście, nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, nawyki żywieniowe;

Patologia układu trawiennego i naczyń krwionośnych. Stan błony śluzowej jelita zależy w dużej mierze od naczyń krwionośnych. Negatywny wpływ choroby żylaków i uchyłków, miażdżycy. Nie mogą wpływać na zdrowie jelitowej patologii układu pokarmowego (wrzód żołądka, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego i inne);

Genetyka. Uważa się, że obciążona dziedziczność wpływa na rozwój choroby. Potwierdza to fakt, że nawet na tle absolutnego zdrowia, u niektórych dzieci obserwuje się polipowe wzrosty. Naukowcy wyjaśniają ten fakt programem genetycznym, który powoduje, że niektóre części jelita działają inaczej;

Teoria embrionalna. Naukowcy przypuszczają, że obszary jelita, w których występuje tworzenie się polipów, zostały nieprawidłowo uformowane podczas rozwoju płodu. Objawy choroby zaczynają pojawiać się nieco później w wyniku wpływu dodatkowych czynników negatywnych;

Alergie pokarmowe, nietolerancja glutenu. Gdyby zaledwie kilka dekad temu, taki problem jak nietolerancja glutenu był rzadki, teraz coraz więcej dzieci cierpi na tę formę alergii pokarmowej. Kiedy produkty zawierające to białko są spożywane, układ odpornościowy zaczyna gwałtownie reagować na niego. Postrzega gluten jako obcy czynnik, który powoduje uszkodzenie błony śluzowej wyściełającej jelita. Jeśli zignorujesz niewystarczającą odpowiedź immunologiczną, osoba napotyka poważne problemy zdrowotne, w tym raka jelit i rozwój osteoporozy.

Oprócz faktu, że istnieją wspólne przyczyny rozwoju polipów w jelitach, najbardziej prawdopodobne czynniki ich powstawania w różnych działach są wysuwane, na przykład:

Rzadko uformowane polipowe wzrosty w dwunastnicy są najczęściej wynikiem zapalenia żołądka o zwiększonej kwasowości, zapaleniu pęcherzyka żółciowego lub kamicy żółciowej. Wiek chorego waha się od 30 do 60 lat;

Jeszcze rzadziej formacje są wykrywane w jamie jelita cienkiego. Jednocześnie są one łączone z polipami w innych częściach jelita i żołądku, częściej diagnozowane u kobiet w wieku od 20 do 60 lat. Pojawienie się wzrostu może być wywołane przez wiele czynników, między innymi przez proces zapalny;

Formacje znalezione w jelicie grubym, najczęściej wynikiem ujemnego dziedziczenia.

Jakie jest prawdopodobieństwo degeneracji polipa na raka jelita?

Około 75% wszystkich form polipów znajdujących się w jelicie jest zdolnych do złośliwości. Takie wzrosty są nazywane gruczolakowatymi. W celu określenia podtypu polipa gruczolakowatego konieczne jest badanie go pod mikroskopem. Polipy mogą być rurkowe, gruczołowo-kosmkowe lub po prostu kosmetyczne. Najkorzystniejsze rokowanie w zakresie ozlokachestvleniya daje edukacja rurowa. Polipy osamotnione są najbardziej niebezpieczne i najczęściej regenerują się w raka.

Rozmiar formacji wpływa również na to, czy polip jest zagrożony złośliwością. Im większe, tym większe ryzyko. Kiedy wzrost objętości przekracza 20 mm, zagrożenie zwiększa się o 20%. Z uwagi na to, że nawet najmniejsze polipy będą stale rosnąć, muszą zostać usunięte natychmiast po wykryciu.

Istnieje kilka rodzajów polipów, które nie są zagrożone złośliwością - są to hiperplastyczne, zapalne i hamartomatyczne formacje.

Formacje adenomatyczne - najbardziej niebezpieczne. Mają wysoki potencjał złośliwości.

Duże polipy odradzają się złośliwie z większym prawdopodobieństwem.

Kolonoskopia, rektoromanoskopia i sigmoidoskopia są procedurami diagnostycznymi, które muszą być wykonywane regularnie dla osób po 50. roku życia, które mają niebezpieczny dziedziczenie. Jeśli nie wykryje się wzrostu, to następnym razem zaleca się przyjście do kliniki po dwóch latach;

Po wyeliminowaniu formacji gruczołowej, osoba jest regularnie badana pod kątem nowych polipów w jelicie;

Współczesna medycyna ma specjalne testy w celu zdiagnozowania dziedzicznej predyspozycji do rozwoju raka jelita grubego. Technika ta pozwala na czasowe zapobieganie początku onkologicznej degeneracji polipów.

Rozpoznanie polipa w jelitach

Wczesna faza choroby nie daje jasnych objawów, dlatego większość krajów rozwiniętych wprowadziła obowiązkową coroczną porcję kału, aby wykryć w nim ukrytą krew. Analiza ta pozwala wykryć nawet niewidoczne cząsteczki krwi, które towarzyszą kale podczas ruchów jelit. Jednak nawet negatywny wynik analizy nie może wskazywać na to, że polip w jelicie z pewnością nie istnieje.

Techniki takie jak MRI i CT mogą wykrywać wzrosty w niektórych częściach jelit. Aby je zdiagnozować w odbytnicy i esicy, celowe jest wykonanie sigmoidoskopii z użyciem rectoskopu. To urządzenie umożliwia dokładniejszą wizualizację ścian jelita. Ponadto proktolodzy zalecają profilaktyczną sigmoidoskopię co 5 lat. Konieczne jest, aby wszystkie osoby powyżej 50 lat.

Badanie palców jest kolejnym sposobem wykrywania polipowatych wzrostów, bruzd, guzów, torbieli i hemoroidów w końcowej części odbytnicy i odbytu.

Irrigoscopy umożliwia wizualizację formacji większych niż 10 mm. Przeprowadza się go wprowadzając środek kontrastowy do jelita grubego i wykonując zdjęcia radiologiczne.

Jednak najnowocześniejszą i najbardziej pouczającą metodą diagnozowania polipozy jest kolonoskopia. Umożliwia uzyskanie informacji o wszelkich patologiach jelita, a po wykryciu polipa można natychmiast wykonać biopsję. Otrzymana biopsja jest wysyłana do badania histologicznego i cytologicznego.

Ważne jest, aby lekarz nie robił polipów na coś podobnego do niego:

Angioma. Jest to guz, który ma wiele naczyń i często objawia się ciężkim krwawieniem;

Lipoma to mały guz, często wybierający prawą część okrężnicy;

Myoma, powodując niedrożność jelit, jest rzadko diagnozowana;

Nienabłonkowy nowotwór, który nie ma łodygi, a jednocześnie osiąga imponujący rozmiar;

Choroba Leśniowskiego-Crohna może wyzwalać pseudopolipy, które występują w górnej części jelita grubego;

Promienica, wpływająca na kątnicę.

Różnicowanie typu edukacji pomaga głównie w histologii.

Popularne pytania i odpowiedzi

Czy muszę usunąć polipy w jelitach? Odpowiedź na to pytanie jest zdecydowanie pozytywna. Każdy polip musi zostać usunięty, jego inne leczenie jest niemożliwe.

Czy żołądek boli z polipami w jelitach? Bóle skurczonego charakteru można zaobserwować w przypadku dużych polipów. W tym samym czasie dolna część brzucha i okolicy biodrowej jest bolesna. Ponadto ból brzucha może pojawić się na tle połączonego zapalenia.

Czy polipy jelitowe usuwają się podczas rektoskopii? Podczas tego badania diagnostycznego można usunąć niewielkie formacje, które są dobrze zlokalizowane. We wszystkich innych sytuacjach wymagana jest operacja.

Leczenie polipów jelitowych

Po dokładnym rozróżnieniu polipa lekarz decyduje o sposobie usunięcia. W odniesieniu do leczenia farmakologicznego nie stosuje się go, ponieważ nie jest w stanie uratować pacjenta przed nadmiernym wzrostem. W niektórych przypadkach wskazane są leki, ale środek ten jest tymczasowy i umożliwia przygotowanie pacjenta do zbliżającej się operacji. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów z osłabionym układem odpornościowym i w starszym wieku.

Aby zmniejszyć wzdęcia brzucha przepisane leki z grupy antiflatulentov, na przykład, Simethicone. W przypadku silnego bólu, zaleca się stosowanie środków przeciwskurczowych, na przykład No-shpy.

Usunięcie polipów jelitowych

Bez względu na rozmiar formacji, każdy z nich musi zostać usunięty. Po tej procedurze przeprowadzane jest badanie mikroskopowe na obecność komórek atypowych.

Najpopularniejszymi metodami usuwania wzrostu w jelitach są:

Wycięcie polipa przezodbytniczego

Zabieg wykonuje się za pomocą nożyczek lub skalpela. W ten sposób tylko polipy znajdujące się blisko odbytu mogą zostać usunięte z ciała. Powinny być nie większe niż 10 cm od początku odbytu, chociaż odległość 6 cm jest uważana za optymalną dla takiej operacji.

Pacjent otrzymuje znieczulenie miejscowe. Najczęściej stosowany do tego Novocain 0,25%. Znieczulenie ogólne stosuje się niezwykle rzadko. Po rozpoczęciu znieczulenia lekarz ze specjalnym lustrem popycha kanał odbytu i usuwa polip.

Gdy formacja ma nogę, stosuje się zacisk Billrotha, za pomocą którego zacisk jest zaciskany. Powstałe na ubytku błony śluzowej, którą należy zszywać. W tym celu wystarcza maksymalnie 3 węzły wykonane szwem z katgutu. Nie wymaga usuwania, a po miesiącu całkowicie się wchłania. Jeśli polip jest przymocowany do szerokiej podstawy, usuń go, wycinając guz ze strefy zdrowej błony śluzowej owalnym nacięciem.

W przypadku, gdy wzrosty znajdują się dalej niż 6 cm, ale bliżej niż 10 cm od wejścia do odbytu, technologia operacji jest nieco zmodyfikowana. Za pomocą wziernika odbytnicy kanał odbytu otwiera się, a następnie rozciąga palcami, aż do całkowitego rozluźnienia. Następnie dodaje się większą próbkę ginekologiczną, pozwalającą na wycofanie ściany jelita bez polipa. Następnie dodaje się krótkie zwierciadło i pacjent musi zostać uszczypnięty. Pozwala to na wniesienie edukacji i daje lekarzowi możliwość uchwycenia go za pomocą wydłużonego klipu Billrotha lub fenestrowanego klipu. Lekarz usuwa krótkie zwierciadło, dodatkowe znieczulenie wprowadza się do obszaru podstawy polipa, a następnie jest usuwany.

Endoskopowa polipektomia

Tę metodę usuwania polipa zaleca się stosować, jeśli formacje znajdują się w środkowych (proksymalnych) częściach jelita. Taką operację określa się jako małoinwazyjne metody chirurgiczne, które można stosować w stanie snu leku u pacjenta. Podczas zabiegu wprowadza się endoskop do odbytu, z którego znajduje się polip. Po wykryciu guza usuwa się za pomocą instrumentów endoskopowych. Lekarz upewnia się, że nie ma krwawienia i, jeśli to konieczne, ponownie krzepnie. Polip jest usuwany z ciała pacjenta za pomocą endoskopu.

Jeśli przerost ma duży rozmiar, to musi zostać usunięty nie w całości, ale w częściach. Ta procedura nazywa się chipping. Jest to dość skomplikowana technika, w której może wystąpić eksplozja gazów jelitowych, jak również perforacja ściany jelita, jeśli oparzenie jest zbyt poważne. Dlatego tylko taki przeszkolony proktolog lub endoskopista może wykonać taką operację. Po usunięciu dużego polipa większego niż 20 mm pacjent musi przejść drugą endoskopię rok później. Osoba nie jest usuwana z rejestru proktologa i co 3 lata musi przejść tę procedurę, mając na celu określenie możliwego nawrotu choroby.

Elektryczne wycięcie

Prostokąt jest włożony do wnęki odbytnicy. Na to do polipa wydawać elektryczne. Skacze na polipie, przepływa przez niego prąd. Temperatura pętli rośnie, tkanka nabłonkowa się nagrzewa. W rezultacie nowotwór ulega oparzeniu termicznemu i staje się martwy. Po dokręceniu pętli formacja zostaje odcięta i wyjęta.

Ta metoda ma kilka zalet, przede wszystkim pozwala zapobiegać rozwojowi krwawienia, ponieważ występuje natychmiastowa koagulacja naczyń krwionośnych.

Kolotomia lub resekcja jelita

Operacja jest wskazana w wykrywaniu polipów w esicy okrężnicy, a także w diagnozowaniu formacji wełnianych o szerokiej podstawie. Procedura wymagać będzie wprowadzenia znieczulenia ogólnego. Następnie lekarz wykonuje nacięcie w lewym biodrowym regionie, a okrężnicę wprowadza się do powstałego prześwitu. Dzika działka wyczuwalna i otwarta. Strefy przed zdrowiem nakładają restrykcyjne miękkie masy. Guz i część błony śluzowej, na której się znajduje, są wycinane, następnie na tym miejscu umieszcza się szwy. Sam jelito zaszywa się w dwóch rzędach, a przednią ścianę brzucha w warstwach.

Enterotomia

Interwencja chirurgiczna mająca na celu usunięcie polipów, które są małe i przyczepione do nogi. W zależności od tego, jak dużo jelita uległo nietypowemu wzrostowi, wyizolowano dwunastnicę (dwunastnicę), krętniczkę (jelita krętego), eneyotomię (jelita czcze). Niezbędna część jelita cienkiego jest wycinana skalpelem lub elektrokoagulacją, polip jest usuwany, a powstały otwór jest zszyta. Operacja ta najczęściej nie prowadzi do powikłań, ponieważ światło w standardowej enterotomii nieco się zwęża.

Segmentowa resekcja jelita cienkiego

Operacja jest wskazana, gdy duże polipy znajdują się w jelicie cienkim lub jeśli ich podstawa jest szeroka. Cały obszar, w którym zlokalizowany jest wzrost, podlega wycięciu. Koniec jelita i przetoka między jelitowa. Często ta interwencja staje się przyczyną zaburzeń trawiennych w przyszłości, ponieważ pacjent cierpi na "syndrom krótkiego jelita".

Jeśli chodzi o rokowanie w celu wyzdrowienia, korzystne jest, jeśli tworzenie zostało wykryte we wczesnym stadium i natychmiast usunięte z organizmu. Im dłużej polipy są w jelicie i im większy jest ich rozmiar i ilość, tym większe ryzyko, że odrodzą się w nowotworze złośliwym. Prawdopodobieństwo nawrotu pozostaje dość wysokie nawet po całkowitym usunięciu guza, dochodzi do 30%. Dlatego ważne jest, aby monitorować pacjenta i poddawać go regularnym badaniom.

Dieta po usunięciu polipów jelitowych

Rehabilitacja pacjenta po operacji zależy przede wszystkim od przestrzegania diety. Odzyskiwanie składa się z kilku etapów i musi przebiegać zgodnie z określonymi zasadami.

Po operacji rozpoczyna się pierwszy etap diety. Trwa 3 dni po interwencji. Pacjent nie może pić ani spożywać jedzenia w ciągu pierwszych 24 godzin. Kiedy skończy się ten czas, osoba może ugasić pragnienie. Maksymalna objętość pobieranej jednorazowo cieczy nie powinna przekraczać 50 ml. Ponadto pacjent może pić bulion warzywny lub kompot oparty na niesłodzonych owocach. Po kolejnych 12 godzinach dopuszcza się bulion ryżowy, słony bulion lub galaretkę. Możesz również zmieniać ścisłe menu pacjenta po operacji z wywar z dzikiej róży. Takie ograniczenia wynikają z faktu, że konieczne jest jak największe wyeliminowanie perystaltyki jelit i ograniczenie jej funkcji wydalniczej. Wytworzone żółci i enzymy trawienne mogą niekorzystnie wpływać na stan szwów i uszkodzonych tkanek.

Drugi etap diety rozpoczyna się trzy dni po interwencji. Jeśli pacjent czuje się dobrze, jego dieta może zostać przedłużona poprzez wprowadzenie płynnych zbóż, sufletu mięsnego (z chudego mięsa), śluzówek i jajek na miękko. Jeśli chodzi o zboża, należy preferować proso, płatki owsiane i ryż. Po wprowadzeniu nowego produktu należy bardzo uważnie monitorować stan ducha pacjenta. Jeśli po spożyciu tej lub innej potrawy nastąpił wzrost tworzenia się gazu lub pojawiły się bolesne odczucia, to ważne jest, aby odrzucić takie jedzenie. Drugi etap diety ma na celu konsekwentne zwiększanie obciążenia operowanego jelita. W tym czasie pacjent musi normalizować krzesło. Przestrzeganie takiej diety powinno nastąpić do czasu wypisania ze szpitala.

Trzeci etap przypada dwa tygodnie po operacji. Przez następne cztery miesiące pacjent będzie musiał przestrzegać delikatnej diety.

Lekarz musi zaznajomić pacjenta z podstawowymi zasadami żywienia:

Ważne jest, aby przestrzegać reżimu. Jeżeli produkty zostaną spożyte w tym samym czasie, pozwoli to enzymom rozpocząć produkcję z wyprzedzeniem. W takim przypadku proces trawienia nie będzie tak trudny dla regenerującego się jelita;

Wymaga ułamkowej mocy. Poprawi to funkcję motoryczną jelita, zmniejszy obciążenie. Liczba posiłków nie powinna być mniejsza niż 6, ale małe porcje powinny być spożywane;

Ważne jest, aby nie dopuścić do procesów fermentacyjnych w jelicie, ponieważ mogą one powodować rozwój zapalenia otrzewnej. W tym celu warto odmówić włączenia do diety roślin strączkowych. Pod ograniczeniem upadku orzechy, szparagi i grzyby;

Aby zapobiec zaparciom, pacjent powinien otrzymać wystarczającą ilość płynu. Jego objętość zależy od masy ciała pacjenta i wynosi średnio 3 litry. Pamiętaj, aby uwzględnić pierwsze dania w menu;

Im grubsze jedzenie, tym więcej żółci jest wydzielanych. Nadmiar jego zawartości negatywnie wpływa na proces regeneracji tkanki jelitowej;

Ważne jest, aby odmówić przyjęcia zbyt szorstkiej żywności, która może zranić jelita. Produkty muszą być albo dokładnie ugotowane, albo upieczone;

Dodaj do diety produkty mleczne, jajka i chude mięso. Wszystkie zawierają białko, które przyczynia się do szybkiego odzyskiwania tkanek;

Pod pełnym zakazem spadają kwaśne, pikantne i smażone potrawy. Wynika to z ich zdolności do chemicznego podrażniania jelita.

Menu powinno być zaprojektowane i złożone w taki sposób, aby w pełni odpowiadało potrzebom osoby dokonującej poprawek. Jest to ważne, pomimo ograniczeń. Prawidłowa perystaltyka jelit jest kluczem do regularnego stolca. Przyczynia się to do zapobiegania dysbiozie i zaparciom, a zatem w pewnym stopniu zmniejsza ryzyko ponownego tworzenia się polipów.

Autor artykułu: Volkov Dmitry Sergeevich | Ph.D. chirurg, flebolog

Edukacja: Moskiewski Państwowy Uniwersytet Medycyny i Stomatologii (1996). W 2003 r. Otrzymał dyplom od edukacyjnego i naukowego ośrodka medycznego za zarządzanie sprawami Prezydenta Federacji Rosyjskiej.

Polipy w jelitach: objawy i leczenie

Polipy są łagodnymi formacjami, które reprezentują "mięsisty" wzrost tkanek wystających ponad błonę śluzową narządów. Według wielu chirurgów, polipy w jelitach można zdiagnozować u co 10 osób w naszym kraju, które mają ponad 40 lat, z zastrzeżeniem całkowitego przeglądu tej grupy wiekowej.

Przyczyny polipów w jelicie

Nie ma jednej teorii wyjaśniającej pojawianie się polipów w jelitach. Niektórzy naukowcy są skłonni uwierzyć, że guzy te pojawiają się w wyniku zakłócenia procesów regeneracyjnych w miejscach uszkodzenia ściany jelita. Inni uważają, że przyczyna tworzenia się polipów jest nienormalna podczas rozwoju embrionalnego. Istnieje wiele innych opinii na temat natury tej choroby.

Jednak istnieją czynniki, które mogą zwiększyć prawdopodobieństwo tworzenia się polipów w jelicie:

  • płeć męska (u mężczyzn chorobę wykrywa się częściej niż u kobiet);
  • predyspozycje genetyczne;
  • nieaktywny styl życia i otyłość;
  • rozpowszechnienie w diecie węglowodanów i tłustych potraw;
  • uporczywe zaparcia i dysbioza;
  • uchyłkowatość i rak jelita.

Objawy polipów w jelitach

W większości przypadków polipy w jelitach się nie manifestują, szczególnie małe, więc patologia nie jest zdiagnozowana w odpowiednim czasie i nie można jej wyleczyć.

Jeśli w okrężnicy znajdują się polipy, pacjent może zgłosić następujące dolegliwości:

  • ból w jamie brzusznej;
  • naprzemienne zaparcia i biegunka;
  • fałszywa potrzeba do defekacji (tenesmus);
  • dyskomfort podczas ruchu jelit;
  • pojawienie się krwi i śluzu na kale i okresach defekacji.

W polipach małych i dwunastnicy rzadko się formują, pojawiają się objawy, gdy osiągają duże rozmiary. Wynika to z faktu, że guzy kurczą światło jelita, czego skutkiem są:

  • uczucie pełności w żołądku;
  • ból w nadbrzuszu;
  • zgaga;
  • odbijanie;
  • nudności, czasem nawet wymioty.

Jeśli choroba nie zostanie zdiagnozowana i nie będzie leczona, wówczas jej wynikiem może być niedrożność jelit.

Rozpoznanie polipów w jelitach

Niemożliwe jest postawienie diagnozy bez specjalnych procedur diagnostycznych, na podstawie skarg i wyników laboratoryjnych lekarz może jedynie przyjąć obecność nowotworów w jelicie. W diagnostyce tej choroby zaangażowani są proktolodzy i endoskopiści.

Cyfrowe badanie doodbytnicze

Jest to pierwsze obowiązkowe badanie przeprowadzane na pacjentach z podejrzeniem budowy w jelitach. Lekarz odczuwa najbliższe części odbytnicy, podczas badania można zidentyfikować różne patologie, które mogą być "winowajcami" wystąpienia objawów.

Metody rentgenowskie

Irrigoscopy to badanie jelita grubego za pomocą środka kontrastowego, który podaje się retrogradely, czyli za pomocą lewatywy przez odbytnicę. Ta metoda pozwala na wizualizację cech struktury jelita grubego i identyfikację różnych formacji w nim występujących (wypełnianie defektów). Wykrywanie małych polipów często nie jest możliwe w tym teście.

Jeśli podejrzewasz obecność polipów lub innych wad w wyższych sekcjach, bada się przejście przez bar w jelitach. Pacjent przed badaniem powinien wypić roztwór za pomocą środka kontrastowego. Kilka godzin później wykonuje się zdjęcia rentgenowskie, w których uwidacznia się różne odcinki jelita, gdy przechodzi środek kontrastowy.

Metody endoskopowe

Rektoromanoskopia jest metodą diagnostyczną, która umożliwia badanie odbytnicy i dystalnych części esicy okrężnicy, która znajduje się około 20-25 cm w górę od odbytu. Za pomocą tego urządzenia lekarz może:

  • wizualnie ocenić stan błony śluzowej jelit;
  • zbadać guzy, jeśli istnieją;
  • weź materiał na kolejną biopsję.

Kolonoskopia jest "złotym standardem" w diagnostyce chorób okrężnicy. Ta metoda pozwala badać jelita prawie na całej jego długości (do 1,5 m). Za pomocą kolonoskopu lekarz może:

  • sprawdź błonę śluzową, odsłaniając najmniejsze polipy wielkości zaledwie kilku mm;
  • wziąć materiał do biopsji;
  • usunąć edukację.

Leczenie polipów jelitowych

Radykalne leczenie tej choroby jest możliwe tylko przez operację. Nie można pozbyć się polipów za pomocą narkotyków.

Endoskopowe usunięcie polipów na ścianach jelita grubego wykonuje się za pomocą sigmoidoskopu lub kolonoskopu. Najczęściej operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym.

  1. Po wykryciu polipów w odbytnicy wykonuje się ich transanalne wycięcie, większość operacji wykonuje się za pomocą znieczulenia miejscowego. Wykształcenie w tej części jelita zaleca się usunąć, nawet jeśli są małe i łagodne, ponieważ często są one obrażone, powodując nieprzyjemne objawy dla pacjenta.
  2. Jeśli nie można usunąć endoskopowej formacji, wówczas usunięcie wykonuje się przez nacięcie w ścianie jelita, operacja taka nazywana jest kolotomią.
  3. W polipowatości, gdy występuje więcej niż sto polipów i są one skoncentrowane w jednym odcinku jelita, zaatakowany obszar jest usuwany, a zespolenie jest nakładane pomiędzy końce jelita.

Polipy jelitowe - czy to rak, czy nie?

To pytanie pojawia się u wielu pacjentów, u których polipy znajdują się w jelicie.

Polipy są łagodnymi nowotworami, nie są nowotworami, ale niektóre z ich gatunków mogą z czasem zarażać (stać się złośliwymi).

Po wykryciu polipów podczas kolonoskopii pobiera się materiał z biopsji. Badania laboratoryjne pozwalają ustalić rodzaj nowotworów, co pozwala wyciągnąć wniosek o możliwości wystąpienia nowotworu.

Gruczolakowate (gruczołowe) polipy

Prawdopodobieństwo złośliwości tego typu polipów jest bardzo wysokie, w 85% przypadków 5-15 lat po wykryciu raka jelita grubego u pacjentów. Im większy rozmiar takich polipów i im większa ich liczba, tym większe prawdopodobieństwo niekorzystnego przebiegu choroby, dlatego polipy gruczolakowate są często nazywane przedrakami.

Pacjenci z polipami typu gruczolakowatego są instalowani na podstawie wyników biopsji, zaleca się ich usunięcie, a następnie coroczną kolonoskopię kontrolną. Istnieją dowody na to, że ludzie, których rodzice byli "właścicielami" polipów tego typu (nawet jeśli nie dostali raka okrężnicy), ryzyko tej patologii wzrasta o 50%.

Ponadto, histologicznie wydzielają hiperplastyczne, zapalne i hamartomatyczne polipy, które bardzo rzadko przeradzają się w raka. Małe, jednolite polipy z niskim prawdopodobieństwem złośliwości, które nie powodują żadnych objawów, zwykle nie są usuwane, a regularne badanie jest zalecane dla pacjentów.

Zalecenia WHO

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wykonanie kolonoskopii diagnostycznej dla wszystkich osób, które mają co najmniej 55 lat, a następnie co 10 lat (przy braku dolegliwości i objawów charakterystycznych dla polipów w jelicie). To zalecenie jest związane z faktem, że w ponad 85% przypadków wykrywa się raka okrężnicy u pacjentów w wieku powyżej 60 lat.

Granica wieku dla pierwszego badania jest ograniczona do 45 lat, jeśli polipowatość lub rak jelita, szczególnie przed 45 rokiem życia, wykryto w rodzinie krewnych pierwszego kontaktu (matka, ojciec, rodzeństwo).

Różne kraje mają własne standardy włączenia tej procedury do planu zdrowia publicznego. W wielu krajach europejskich kolonoskopię zaleca się wykonywać corocznie dla wszystkich osób powyżej 45 roku życia, a badanie krwi utajonej w kale jest uwzględnione w planie badania (reakcja Gregersena).

W przypadku dolegliwości, które mogą wskazywać na obecność tej choroby, wykonuje się kolonoskopię zgodnie z zaleceniami lekarza, niezależnie od wieku pacjenta. Częste przypadki wykrycia łagodnych polipów u dzieci.

Takie zalecenia są podyktowane niezadowalającymi statystykami. W ciągu ostatnich 30 lat rak jelita grubego, którego zwiastunem są często polipy w jelitach, znalazł się na drugim miejscu wśród przyczyn zgonów z powodu raka w krajach rozwiniętych. Ponadto w przeważającej większości przypadków choroba jest rozpoznawana już w stadium III lub IV, kiedy radykalne leczenie jest niemożliwe lub nieskuteczne. Zatem włączenie kolonoskopii do planu badań dla osób w wieku powyżej 45 lat jest jednym z najskuteczniejszych środków zapobiegających rakowi jelita.

Specjalista mówi o polipach okrężnicy:

O polipach jelitowych w programie "O najważniejszym":

Polipy jelitowe: objawy, manifestacja i leczenie

Polipy są powszechną patologią narządów wewnętrznych, w tym narządów trawiennych. Z reguły obszar jelita grubego, odbytnicy i kątnicy jest charakterystyczny dla lokalizacji polipowatych przerostów. Przez długi czas istnieją one bez żadnych objawów i są wykrywane przypadkowo, w trakcie badania endoskopowego.

Co to jest

Polipy w jelitach (kod ICD 10: K62.1) to mięsiste narośla tworzące się w przewodzie pokarmowym lub innych narządach. Jest to nowotwór (skupisko komórek) o małym rozmiarze, połączony nogą lub szeroką podstawą z tkankami i wystający do jamy.

Zdarzają się przypadki, gdy polipy wyglądają jak całe kolonie pokrywające duży obszar jelita. Drobne zmiany (1-2 mm) są niedostrzegalne, ale z dalszym rozwojem są uszkadzane masami kałowymi, powodując wewnętrzne krwawienie. Duże wzrosty mogą blokować światło jelita i zapoczątkowywać zaparcia.

Ta formacja może zachodzić niezależnie od wieku, a ludzie, którzy dziedziczą polipowatość jelit, są zagrożeni. W wyniku trwałego urazu polipa może rozwinąć się niebezpieczny nowotwór złośliwy. Dlatego pojawienie się wzrostu uważa się za chorobę przedrakową, która wymaga natychmiastowego leczenia.

Rodzaje polipów

W zależności od kształtu rozróżnia się odrosty: na grubej podstawie i na szypułce, wielokrotnej lub pojedynczej. Góra formacji ma postać kuli, szerokiej czapeczki z grzybka lub gałęzi. Ze względu na genezę polipy dzieli się na następujące typy:

  • Zapalny. Powstaje w ostrych chorobach, na przykład w przypadku wrzodziejącego zapalenia okrężnicy.
  • Hyperplastic. Pojawiają się w wyniku wzrostu zwykłej tkanki.
  • Nowotworowe. Konsekwencją wzrostu liczby atypowych komórek. Oni z kolei dzielą się na łagodnych i złośliwych (gruczolakowatych).

Jeśli chodzi o te ostatnie, w medycynie istnieją 3 rodzaje:

  • rurkowaty;
  • rurkowe kosmki;
  • kosmków kosmków.

Według danych statystycznych, druga i trzecia warianty wzrostu są modyfikowane w raku. Prawdopodobieństwo transformacji innych gatunków jest niewielkie, choć nie jest całkowicie wykluczone.

Objawy

U dorosłych

Polipy jelitowe to choroba, która dotyka 10% ludzi. U mężczyzn jest to częściej (1,5 razy) niż u kobiet. Wzrosty polipowe w odbytnicy, jak w okrężnicy, w większości przypadków nie różnią się pod względem specyficznych objawów. Z tego powodu leczenie rozpoczyna się już w formie progresywnej.

Aby zmniejszyć ryzyko choroby, należy uważnie słuchać swojego ciała i zasięgnąć porady, jeśli wystąpią następujące objawy:

  • Silny ból w jamie brzusznej.
  • Trudna defekacja.
  • Obecność w kale krwi i śluzu.
  • Częste namawianie do toalety.
  • Okresowe luźne stolce.
  • Zaparcia, słaba przepuszczalność.
  • Dyskomfort w kanale odbytu, objawiający się swędzeniem i pieczeniem.

U dzieci

Dziecko nie będzie w stanie określić, czy ma chorobę, czy nie. Dlatego rodzice muszą monitorować jego dobre samopoczucie. Główne objawy polipowatości u dzieci są w większości takie same jak u dorosłych. Jeśli masz problemy ze stolcem lub pojawieniem się krwi w kale, musisz natychmiast pokazać je lekarzowi.

Istnieje kilka rodzajów polipozy:

  • Młodzieńczy Pojawia się w ciągu 3-6 lat i z reguły rozwiązuje się niezależnie.
  • Limfocyt. Choroba rozwija się w okresie od 6 miesięcy do dojrzewania płciowego. Ten rodzaj wymaga leczenia obowiązkowego, ponieważ ryzyko patologii, możliwe krwawienie, przewlekły dyskomfort i trudności z wypróżnieniem wzrastają kilkakrotnie.
  • Zespół Peitza-Jeghersa. Zazwyczaj jest to choroba dziedziczna, lokalizacja formacji znajduje się w jelicie cienkim lub odbytnicy.
  • Adenomatous. Tak zwane masowe (rodzinne) nowotwory jelita grubego.
  • Zespół Gardnera. Jest to wielokrotna polipowatość, która może objawiać się nie tylko w jelicie, esicy i dwunastnicy, ale także w innych narządach.

Przyczyny

Polipoza jest chorobą o niewyjaśnionej etiologii. Okazuje się, że dzisiaj medycyna nie ujawniła jeszcze czynników wskazujących, dlaczego pojawiają się nowe wzrosty. Istnieją jednak trzy patanatomiczne teorie wyjaśniające przyczyny polipów, ale żadne, pomimo istniejącego naukowego uzasadnienia, nie zostało udowodnione. Oto one:

  • Teoria zapalna. Łagodne przerosty są uważane za pośredni etap pomiędzy nowotworem złośliwym a ostrym stanem narządu.
  • Teoria disregeneratora. Według niej choroba jest patologią lub bardzo częstym początkiem procesu regeneracji uszkodzonych komórek. Przyczynia się to do zwiększenia formacji w tym obszarze.
  • Teoria embrionalna. Zapewnia on, że proces nieprawidłowego tworzenia się błon śluzowych w wyniku urazów lub stanów zapalnych wpływa na pojawianie się wzrostu.

Czynniki związane z wyglądem polipów (i większość ekspertów zgadza się z tym) są klasyfikowane w następujący sposób:

  • Uzależnienie genetyczne.
  • Brak właściwego odżywiania, gdy w diecie dominują tłuszcze pochodzenia zwierzęcego i węglowodany.
  • Mobilność.
  • Choroba refluksowa.
  • Naruszenia funkcji przewodu pokarmowego.

Diagnostyka

Badania prowadzone są głównie za pomocą kolonoskopii. Ta technika monitoruje nawet rejon najwyższego jelita. Przeprowadza się go z obowiązkowym zastosowaniem znieczulenia, ponieważ podczas badania wewnętrznych ubytków powietrze jest wpychane, co jest postrzegane przez pacjenta jako bardzo bolesne. Usunięcie polipów odbywa się również w znieczuleniu ogólnym.

Nowoczesne metody diagnostyczne wykorzystują również obrazowanie rezonansu jądrowego lub komputerowego. Pozwala to zbudować wirtualny model jelita, badając go bez odczuwania.

Klasyczne opcje wykrywania to:

  • Palpacja odbytnicy. Jest to badanie głębokiego palca w obszarze kanału odbytu.
  • Rectoromanoscopy. Za pomocą metalowej rurki wyposażonej w szkło optyczne i oświetlenie przeprowadza się badanie węzła jelitowego blisko wyjścia. W procesie tej techniki często wykonuje się biopsję w celu identyfikacji komórek nowotworowych.
  • Irrigoscopy. Jest to badanie rentgenowskie, kiedy środek kontrastowy jest wstrzykiwany do wewnętrznej jamy jelita, co decyduje o obecności edukacji, a także o jej lokalizacji i wielkości.

Leczenie

Leczenie polipów powinno rozpocząć się wcześnie. W tym przypadku jedyną skuteczną metodą, która pozwala odzyskać od choroby, jest operacja. Metody konserwatywne są również stosowane w wielu formacjach, które obejmują błonę śluzową żołądka i jelit. Jednak obserwuje się taktykę oczekiwania w stosunku do starszych pacjentów z przeciwwskazaniami do interwencji chirurgicznej.

Leki

Leki są przepisywane z reguły tylko w procesie przygotowania pacjenta do operacji (np. W celu zmniejszenia objawów zapalenia błony śluzowej żołądka - towarzysza polipowatości towarzysza). Kiedy dana osoba odmawia interwencji, lekarz stosuje strategię wyczekiwania. Pacjent jest przepisywany lek, który zmniejsza objawy: Motilium, Ranitydyna.

Środki ludowe

Aby przezwyciężyć chorobę, medycyny alternatywnej, oczywiście, nie będzie w stanie. Chociaż w niektórych przypadkach pomógł zapobiec pojawieniu się nowych formacji.

Healerzy zalecają następujące środki zaradcze:

  • Igły świerka rosół, kora dębu, grzyb brzozy i krwawnik pospolity.
  • Kwas pić z glistnika (według Bolotova).
  • Olej z rokitnika zwyczajnego.
  • Mieszanka kaliny.
  • Eliksir miodu z chrzanem.
  • Mikroklizm kursu ziół leczniczych.
  • Napar z pestek dyni, gotowanych żółtek i oleju roślinnego (idealny na jesień, kiedy dynia jest dojrzała).
  • Mieszanina miodu i masła.
  • Propolis.
  • Nalewka ze złotymi wąsami.
  • Soda oczyszczona.
  • Olejek kamforowy z płynnym miodem i jodem.
  • Hirudoterapia (leczenie pijawkami).

Operacja

Powszechne techniki chirurgiczne:

  • Endoskopowa polipektomia. Lekarze czasami łączą ten wariant z elektrokoagulacją podstawy wzrostu. Ponieważ ta operacja nie przyczynia się do dużych uszkodzeń, okres rehabilitacji jest minimalny.
  • Usunięcie za pomocą segmentu jelitowego. Przeznaczony jest dla guza prawie okrągłego, dużego lub mnogiego. Nowe przyrosty są usuwane wraz z częścią jelita. Jeśli zdiagnozowana zostanie wrodzona polipowatość rodzinna, okrężnica zostanie całkowicie usunięta.
  • Przezskórna polipektomia. Polipy czyści się specjalnymi nożycami lub skalpelem. Pod koniec tkanki śluzowej zszywa się. Takie operacje są wyznaczane tylko w przypadku, gdy polipy znajdują się w pobliżu odbytu. Odcięcie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, a dla wygody specjalisty odbycie jest rozsuwane przez wziernik odbytnicy.
  • Laserowe usuwanie. Mianowany w przypadku łagodnych dużych formacji o grubych lub szerokich podstawach.
  • Polipektomia poprzez nacięcie w ścianie jelita. Mianowany, gdy polipy są duże lub znajdują się na odległym obszarze. Podczas operacji jama brzuszna zostaje otwarta. Podniecenie jest czasami wycinane wraz z częścią ściany jelita.

Na tym filmie widać usunięcie polipa.

Zapobieganie i dieta

Zapobiegaj występowaniu polipów poprzez ograniczenie stosowania czynników rakotwórczych. Konieczne jest preferowanie zdrowego trybu życia, który zapewnia zdrową dietę bez fast foodów, wędzonych mięs i konserw, mięsa tłustego i smażonego, alkoholu.

Dobrą prewencją polipowatości będzie stosowanie zwykłej zielonej herbaty i produktów mlecznych. Dieta musi zawierać świeżą żywność nie pochodzenia zwierzęcego, tylko tłuszcze roślinne, owoce morza.

Poza tym, pojawienie się wzrostu ostrzega:

  • Aktywność fizyczna.
  • Witaminy i pierwiastki śladowe.
  • Terminowe leczenie jelita grubego.
  • Trzeźwość, jako norma.
  • Odmowa palenia papierosów.

Ponadto nie zapominaj o badaniach profilaktycznych (przynajmniej raz na 1-2 lata). Metoda kolonoskopii pozwoli na zdiagnozowanie polipów już na samym początku formacji i usunie ją do momentu, w którym mogą rozwinąć się w nowotwory złośliwe.

Możliwe powikłania

Szczególnie niebezpieczny jest wygląd kamieni kałowych. A najtrudniejsza jest złośliwość reszty guza. Bardzo często łagodne komórki wzrostu tracą swoje zróżnicowanie. Przyczynia się to do reinkarnacji polipa w raku.

Objawy możliwych powikłań:

  • Gorączka, gorączka lub dreszcze.
  • Rysowanie bólu w jamie brzusznej.
  • Nieprzyjemne odczucia w odbycie.
  • Zaparcie
  • Skrócenie oddechu, chodzenie, ból w klatce piersiowej.
  • Krwawienie z odbytu.
  • Perforacja ściany.
  • Niedrożność.
  • Ostre zapalenie błony śluzowej (zapalenie jelit).
  • Anemia

Polipy w jelitach są najpoważniejszą chorobą z możliwymi konsekwencjami onkologicznymi. Trudna diagnostyka, wykrywanie formacji już w stanie zaniedbanym, gdy oprócz operacji nie pomoże żadna metoda, wszystko to pogarsza sytuację chorego.

Aby uniknąć patologii związanych z tworzeniem się polipów, musisz: prowadzić prawidłowy zdrowy tryb życia i okresowo odwiedzać klinikę w celu rutynowego badania kontrolnego i oczywiście zachwycać się swoim zdrowiem. Trudnościom lepiej zapobiegać, niż je eliminować.

Przyczyny i objawy polipów jelitowych

Polipy w jelitach to małe pojedyncze lub wielokrotne niezłośliwe guzy podobne do nowotworu składające się z komórek śluzówki, które pojawiają się na wewnętrznej powierzchni pętli dotkniętego narządu. Zarówno dzieci, jak i dorośli mężczyźni i kobiety są podatni na rozwój patologii. Patologia tworzy się w dowolnym segmencie układu żołądkowo-jelitowego. Rozmiar wyrostków waha się od kilku milimetrów do 10 centymetrów (czasami więcej). Najczęściej wykrywa się polipy wstępującego okrężnicy i dwunastnicy. Rzadko zdiagnozowano guzy tkanek w jelicie cienkim.

Patologia występuje dość często: zdiagnozowano ją u 9 do 18 osób na sto w całej populacji, a częściej (40 - 47%) w grupie wiekowej od 50 do 55 lat.

Zazwyczaj polipy jelitowe o rozmiarach do 2 - 3 cm nie objawiają się żadnymi objawami i nie przeszkadzają pacjentowi. Ale jeśli zostaną znalezione, to nawet najmniejsze odrosty muszą zostać usunięte tak, aby nie przerodziły się w nowotwory.

Rodzaje polipów w jelitach

Klasyfikacja polipów jelitowych jest uporządkowana zgodnie z kształtem, lokalizacją i strukturą komórki.

Wiele nowotworów nazywa się polipowatością. Jeśli ich liczba w jelicie przekracza 100, diagnoza rozproszonej (rozproszonej) polipozy. Przy tym typie patologii wzrosty w całych grupach rozprzestrzeniają się wzdłuż błony śluzowej jelit, utrudniając przejście pokarmu i kału (jeśli polipy tworzą się w odbytnicy). Jest to poważny stan wymagający poważnego leczenia.

Polipy mogą rosnąć płytko, oddziałując wyłącznie na błonę śluzową i jej warstwę podskórną, wznosząc się ponad powierzchnię o 2 - 3 mm lub więcej. W tym przypadku rosną na cienkiej lub grubej nodze (szeroka podstawa). Jeśli nowotwory pogłębiają się, wpływają na tkankę surowiczą i mięśniową i są nieznacznie podniesione, płaskie lub nawet przygnębione.

Istnieje kilka podstawowych rodzajów polipów jelitowych:

  1. Zapalny psevdopolip (pojawia się w miejscu zapalenia).
  2. Hyperplastyczny polip. Takie łagodne węzły pojawiają się w wyniku nieprawidłowego wzrostu błony śluzowej. Wyglądają jak mała (do 5 mm) miękka formacja uniesiona ponad powierzchnią błony jelitowej. Hiperplastyczne tkanki są uważane za najbardziej korzystne rodzaje polipowatych wyrostków jelita, rzadko podatnych na złośliwe zwyrodnienie.
  3. Młodzieńcze (młodzieńcze). Polip w jelitach dziecka występuje u dzieci i młodzieży i odnosi się do hamartomatycznych typów węzłów chłonnych. Nowotwory te często tworzą się w okresie płodowym w okresie płodowym, kiedy pętle zarodków są układane w jelicie. Najczęściej jest to pojedyncze, gładkie lub klapowane, czerwone zabarwienie o wielkości 5-20 mm, związane z błoną śluzową jelita z długą łodygą. Z reguły nie obserwuje się nietypowych zmian w takich strukturach. Czasami młodociany polip u nastolatka może się cofać (zmniejszać) i rozpuszczać na własną rękę.
  4. Gruczolakowate polipy jelitowe. Charakteryzują się najbardziej problematycznym przebiegiem i wysokim prawdopodobieństwem transformacji nowotworowej (złośliwości).

W strukturze i wyglądzie gruczolaków jelitowych izolować:

  • gruczołowy (rurowy);
  • wełnisty;
  • gruczołowo-kosmkowy (lub mieszany).

Gruczolak gruczołowy składa się z sieci zawiłych węzłów chłonnych, ma gładką powierzchnię i często jest uformowany z długą nogą, która czasami osiąga rozmiar, w którym gruczołowy polip wypada z kanału odbytu. Rozmiar rzadko przekracza 10 mm.

Gruczolaki mieszkowe są miękkie, łatwo krwawią i tworzą większe gęste formacje (20-40 mm), które charakteryzują się najmniejszymi brodawkami na powierzchni, przypominającymi puszysty dywan. Obserwuje się pełzające polipy kosmków, które rozprzestrzeniają się na dużym obszarze ściany jelita oraz gruczolaki guzkowe z grubą podstawą, której powierzchnia przypomina grzyb bulwiasty.

Te rodzaje najniebezpieczniejszej transformacji w złośliwą formę. Rozprzestrzeniający się polip jelita grubego jelita uważany jest za anomalię przedrakową, ponieważ jego komórki są w stanie intensywnego podziału. Początek procesów nowotworowych charakteryzuje się występowaniem dysplazji polipów jelitowych - nieprawidłowych zmian w komórkach w obszarach wzrostu gruczolakowatego. Taki stan może prowadzić do złośliwego guza w ciągu 5 do 15 lat (w 40 do 45% przypadków choroby).

Wężowaty polip (gruczolak) jelita jest płaski lub przylega do nasady łodygi, pokryty żółtawym śluzem, który ma postrzępioną granicę wzdłuż krawędzi konturu. Według statystyk, odrodzone gruczolaki zębowe stanowią około 18% wszystkich typów złośliwych przerostów w jelitach, dlatego proktolodzy nalegają na natychmiastowe usunięcie takich formacji.

Gruczołowe struktury polipów w jelicie zamieniają się w guzy nowotworowe w 1% przypadków, formy mieszane są malignizowane w 4% przypadków. Najbardziej niebezpiecznym pod względem nowotworowym są kosmate i postrzępione polipy, które odradzają się w prawie 40% przypadków.

Przyczyny

Przyczyny polipów w jelicie są badane, ale nie w pełni zrozumiałe.

Uważa się, że niezbędne w powstawaniu takich przerostów są:

  1. Lub długotrwałego zaparcia i dyskineza (zaburzenia perystaltyki) korpus: powolny postęp mas spożywczych stwarza warunki dla dłuższego okresu ekspozycji na czynniki rakotwórcze, substancje na śluzówce dwunastnicy i całym układzie pokarmowym.
  2. Charakter odżywiania: obfitość wysokokalorycznej żywności o wysokiej zawartości tłuszczów zwierzęcych i niewielkiej ilości gruboziarnistego włókna prowadzi do powolnej ruchliwości jelit i powstawania nadmiaru kwasów żółciowych. Kwasy te w przebiegu procesów biochemicznych przekształcane są w substancje o działaniu rakotwórczym. Również z powodu niedożywienia w żołądku może pojawić się polip.
  3. Genetycznie określone rodzinne predyspozycje do polipowatości i nowotworów jelitowych.
  4. Długotrwałe i ostre patologie żołądkowo-jelitowe (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, zapalenie proktosigmoidów, czerwonka).
  • stosowanie alkoholu, opiatów, nikotyny;
  • długotrwałe zatrudnienie w niebezpiecznych branżach;
  • częste interakcje z substancjami toksycznymi;
  • zmniejszona lokalna odporność immunologiczna;
  • niska aktywność fizyczna.

Gastroenterolodzy i proktolodzy zauważają, że polipy w jelitach są częściej diagnozowane z zapaleniem żołądka o niskiej kwasowości żołądkowej.

Objawy

Małe pojedyncze polipy jelitowe nie dają wyraźnych objawów i przejawów zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Z tego powodu choroba stopniowo się rozwija. Czasami nieprawidłowe odrastanie stwierdza się przypadkowo podczas kolonoskopii (badanie endoskopowe jelit).

Duże pojedyncze formacje o wielkości 30-50 mm i więcej, jak również liczne przerosty, które rozprzestrzeniły się przez błonę śluzową przewodu pokarmowego, zaczynają objawiać się w postaci następujących nieprzyjemnych objawów:

  • pojawienie się krwi na papierze toaletowym lub w toalecie po wypróżnieniu;
  • zaparcia i biegunki, tworzenie się gazów;
  • ból w jamie brzusznej podczas opróżniania: trudności w przesuwaniu kału powoduje częściowe zachodzenie światła jelita z dużym wyrostem lub licznymi polipami kosmków;
  • swędzenie w kanale odbytu;
  • jeśli wystąpi polip jelita grubego, mogą wystąpić częste napady nudności, czasem wymioty z powodu długotrwałego zaparcia i zatrucia organizmu toksycznymi substancjami;
  • u małych dzieci - utrata masy ciała, częste kolki, nudności, zahamowanie rozwoju fizycznego, bladość na tle niedokrwistości z niedoboru żelaza;
  • krwawe wydzieliny śluzowe i włączenie krwi do kału w postaci czerwonych żył lub ciemnego zabarwienia mas kałowych.

Należy pamiętać, że powyższe objawy nie są specyficzne - to jest charakterystyczne dla wzrostu polipów. Większość patologii żołądkowo-jelitowych ma bardzo podobne objawy, na przykład:

  • krwawienie z odbytu występuje, gdy szczelina w kanale odbytu, hemoroidy;
  • zabarwienie kału w ciemnym kolorze powoduje, że fundusze, które zawierają żelazo.

Ponieważ objawy polipów jelitowych są bardzo niepewne, do dokładnej diagnozy wymagane jest badanie lekarskie przez gastroenterologa.

Diagnostyka

Kluczowym wydarzeniem w zapobieganiu rakowi jelit jest najwcześniejsze wykrycie polipów.

Najbardziej informacyjną i niezawodną metodą diagnostyczną jest kolonoskopia - instrumentalny sposób dokładnego badania błony śluzowej jelita za pomocą sprzętu endoskopowego.

Za pomocą tej metody badań, elastyczna cienka rurka (sonda światłowodowa) jest wkładana przez odbyt do odbytnicy - kolonoskop wyposażony w mikrolot i mikrokamórkę. Lekarz stopniowo go promuje, a obraz z kamery jest przesyłany na ekran w celu zbadania. Po wykryciu polipa, specjalista pobiera małe fragmenty tkanki polipowatej do badania histologicznego (biopsja) w celu wykluczenia raka. Jednak bardzo często chirurg natychmiast usuwa guzy podczas zabiegu, bez narażania pacjenta na wtórną kolonoskopię chirurgiczną.

Aby uwolnić pacjenta od lęku przed bólem i dyskomfortem, kolonoskopia jest często wykonywana w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym.

Wcześniejsze badanie endoskopowe wymaga uprzedniego przygotowania (masywne, bezbolesne oczyszczanie jelit z kałem za pomocą specjalnych preparatów lub lewatyw).

Opracowano inne metody diagnostyczne, które nie wymagają przygotowania i są wykonywane ambulatoryjnie.

  1. Sigmoidoskopia i rektoromanoskopia. Badania podobne do kolonoskopii, ale bardziej proste i znacznie gorsze od niej pod względem skuteczności, ponieważ nie pozwalają wykryć polipów w odległych odległych obszarach. Dlatego częściej wykonywane przy pierwszej konsultacji z proktologiem.
  2. Irrigoscopy (specjalna radiografia z użyciem środków kontrastowych). Pozwala dowiedzieć się, że outgrowths większy niż 1 cm.
  3. Tomografia komputerowa lub wirtualna kolonoskopia z utworzeniem trójwymiarowego modelu jelita. Kosztowna metoda, która jest zwykle stosowana podczas badań profilaktycznych (badania przesiewowe). Czułość CT w wykrywaniu małych polipów jest znacznie niższa niż w przypadku kolonoskopii. Ponadto, podczas wykonywania CT, niemożliwe jest pobranie tkanki do biopsji.

Analiza krwi w kale jest informacyjną i dostępną metodą, ale nie jest bardzo wskazująca na polipowatość. W przypadku małych wielokrotnych węzłów w jelicie i gruczolakach analiza w 70% przypadków może dać wynik fałszywie ujemny.

Jakie są niebezpieczne polipy w przewodzie żołądkowo-jelitowym?

Konsekwencje nie wykryte w czasie i nie usunięte polipy jelitowe mogą być bardzo poważne. Jakie jest niebezpieczeństwo takiego nienormalnego wzrostu?

Powszechne powikłania tej patologii:

  • niedokrwistość i wyczerpanie z powodu owrzodzenia łagodnych narośli, nawracające krwawienie i odwodnienie towarzyszące biegunce;
  • wrzody, procesy zapalne i ropne w dziedzinie nowotworów;
  • pojawienie się pęknięć i przetok w odbycie (z esicy polipami), zaostrzenie choroby hemoroidalnej;
  • rozwój paraproctitis (ropienie tkanek wokół jelit).

Szczególnie niebezpieczna jest polipowatość jelitowa z wysokim ryzykiem zachorowania na raka, ponieważ rak jest często powodowany przez złośliwą zmianę w komórkach prawidłowego wzrostu na błonie śluzowej.

Leczenie

W oparciu o tę praktykę lekarze twierdzą, że konserwatywne leczenie polipów jelitowych nie przynosi pozytywnych rezultatów.

Natychmiastowa eliminacja nawet niewielkich przerostów dowolnego gatunku z obowiązkową biopsją ich tkanek jest głównym środkiem zapobiegającym złośliwym procesom w jelicie.

Obowiązkowym wskazaniem do zabiegu jest skomplikowany przebieg choroby: krwawienie, uszkodzenie polipowe dużej powierzchni błony śluzowej zajętego narządu, ropienie, przetoka i owrzodzenia spowodowane patologicznymi wzrostami.

Metody usuwania

  1. Małe polipy przewodu żołądkowo-jelitowego, które znajdują się blisko odbytu, są wycinane transanicznie za pomocą specjalnych narzędzi endomikrochirurgicznych.
  2. W głębszym miejscu stosuje się metodę endoskopową (endoskopową polipektomię) w celu usunięcia polipa jelitowego, podobnego techniką do kolonoskopii. Proktoskop lub kolonoskop wyposażony w elektrodę pętlową wprowadza się przez kanał odbytu. Pętla jest rzucana na nogę lub gruba podstawa polipa, a nienormalny wzrost jest odcięty. Małe pędy są usuwane przez spalanie diatermocoagulant, duży nowotwór jest wycinany w oddzielnych częściach. Usunięcie endoskopowe zajmuje 10-30 minut, co jest determinowane położeniem polipa, jego rozmiarem i liczbą przerostów. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu, jest łatwo tolerowana przez pacjentów (ponieważ jest mniej traumatyczna), praktycznie eliminuje krwawienie (rozcięte naczynia spalane są za pomocą koagulatora) i nie wymaga długotrwałego wyzdrowienia. Po endoskopii i przy braku powikłań pacjent wychodzi z kliniki następnego dnia.
  3. W przypadku zmiany rozproszonej operację usunięcia polipów jelitowych przeprowadza się metodą otwartą (brzuszną) z ogólnym znieczuleniem dożylnym, ponieważ ten rodzaj patologii wymaga wycięcia odcinka jelita dotkniętego formacjami tkankowymi (kolotomia).

Ostatnio w dużych ośrodkach medycznych coraz częściej używają technologii fal radiowych do usuwania polipów. Metoda wyróżnia się szczególną dokładnością ekspozycji na skalpel fal radiowych, wykluczeniem uszkodzenia zdrowej błony śluzowej, brakiem krwawienia i jednoczesną dezynfekcją miejsca operacji.

Biomateriał uzyskany przy jakiejkolwiek interwencji chirurgicznej jest koniecznie badany pod mikroskopem, aby wykluczyć zmiany nowotworowe w komórkach.

Okres pooperacyjny

Po zabiegu endoskopowym można usunąć polip jelita normalnie w ciągu 2 do 4 dni:

  • domieszka krwi w kale podczas pierwszych 24 do 48 godzin po operacji, co tłumaczy się niewystarczającą koagulacją naczyń w miejscu wycięcia tkanki;
  • delikatna tkliwość w miejscu zabiegu chirurgicznego (można wziąć Paracetamol, Analgin, Ketoprofen).

Jeśli pojawi się wzrost bólu w jamie brzusznej, pojawienie się zakrzepów krwi, powinieneś jak najszybciej poinformować lekarza prowadzącego. W przypadku krwawienia wezwanie pogotowia ratunkowego musi być natychmiastowe.

Po operacji przez 10 do 14 dni:

  • Nie zaleca się przyjmowania aspiryny i leków zawierających kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, naproksen, indometacynę w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa krwawienia;
  • pacjenci ze skłonnością do zakrzepicy, którzy przed zabiegiem otrzymują warfarynę lub inne rozcieńczalniki krwi, należy zapytać lekarza o wznowienie przyjmowania i sprawdzić krzepliwość krwi.

Dieta i odżywianie po usunięciu polipów w jelicie muszą być zrównoważone. Poziom ograniczeń określa się dla każdego pacjenta osobno, biorąc pod uwagę objętość operacji i stan pacjenta.

Standardowe zasady dietetyczne po usunięciu:

  • tłuste potrawy, smażone potrawy, przyprawy, grzyby, czarna kawa, surowe warzywa i owoce są zabronione przez 15-30 dni;
  • naczynia są gotowane na parze lub duszone bez dodawania oleju;
  • pożądane jest mielenie żywności, gotowanie kremowych, czystych naczyń w celu zmniejszenia obciążenia przewodu pokarmowego;
  • Jedz często, w małych porcjach.

Chirurgiczne usunięcie przyrostów tkanek nie eliminuje przyczynowych czynników wywołujących powstawanie polipów, więc wszyscy pacjenci są włączeni do grupy ryzyka.

Po operacji konieczne jest wykonanie kontrolnej kolonoskopii po 12 miesiącach, a następnie - w celu uniknięcia nawrotów, diagnostyczną endoskopię powtarza się co 3 lata.

Powikłania po operacji

Wśród głównych komplikacji po operacji są izolowane:

  1. Późniejsze krwawienie, którego pojawienie się jest możliwe do 14 dni. Rozwija się, gdy skorupa jest uszkodzona (parch chirurgiczny). Drobne krwawienie nie jest niebezpieczne, ale masywne krwawienie jest zawsze zagrażające życiu dla pacjenta. W takich przypadkach konieczne jest uciekanie się do powtarzanej endoskopii jelita, podczas której krwawiące naczynie jest kauteryzowane przez elektrokoagulację.
  2. Perforacja (pęknięcie) ściany jelita podczas operacji lub w ciągu 2 do 4 dni po jej zakończeniu, jeśli z powodu nieprawidłowo wykonanej elektrokoagulacji naczyń, w miejscu usuniętego polipu płonie głębokie spalanie tkanki. Ta komplikacja jest eliminowana poprzez zszycie luki podczas otwartej operacji laparotomicznej i zastosowanie kolostomii przez 2-4 miesiące.

Medycyna ludowa

Eliminacja polipów jelitowych środków ludowej i leczenia w domu nie jest możliwe. Przepisy tradycyjnej medycyny mogą być stosowane wyłącznie jako środek pomocniczy i są dozwolone tylko po konsultacji z gastroenterologiem.

Zioła i substancje lecznicze mogą jedynie zmniejszyć stopień zapalenia w jelitach, stagnację kału z zaparciami, aby zapewnić dodatkowy efekt dezynfekcji.

Z zaleceń dotyczących leczenia ludowego zaleca się:

  • wywar z glistnika, nagietka i krwawnika dla mikroklizmu;
  • 2 - 3 tabletki mumie, rozpuszczone w 500 ml ciepłej przegotowanej wody (pijanej w ciągu dnia);
  • napar z zielonych orzechów włoskich o mlecznej dojrzałości: 40 pokruszonych owoców wylewa się z 1 litra wysokiej jakości wódki, nalegającej w ciemności przez 2 tygodnie, wypijamy łyżkę stołową 3 razy dziennie;
  • mleko z propolisem i masłem;
  • odwar z jagód kaliny (najlepiej z propolisem), miodu, mumii;
  • wywar z brzozy chaga, krwawnika, dziurawca: 1 łyżka zmiażdżonego w równych proporcjach mikstury gotować przez 5 minut w 2 szklankach wody, przepuszczać przez pół godziny, pić 50 ml trzy razy dziennie przez 100 dni z tygodniową przerwą po każdych 20 dniach podawania;
  • waciki z rokitnika.

Osobno należy powiedzieć o obróbce siarczanu miedzi. Ta substancja naprawdę ma właściwości dezynfekujące, ale jest wyjątkowo toksyczna, a szkoda jej stosowania jest wielokrotnie wyższa niż minimalna korzyść, którą witriol może (lub nie może) przynieść.

Wykwalifikowani eksperci ostrzegają, że zatrucie substancją toksyczną z miedzi prowadzi do:

  • niewydolność nerek, wątroba, żółtaczka;
  • ostre zaburzenia oddechowe;
  • zatrucie całego organizmu;
  • owrzodzenie błony śluzowej jelit;
  • zaburzenia serca i naczyń krwionośnych (ostry tachykardia, gwałtowny spadek ciśnienia);
  • skurcze.

Zapobieganie

Konieczne jest regularne i regularne przeprowadzanie kolonoskopii diagnostycznej:

  • po osiągnięciu wieku 45-50 lat
  • w obecności takich czynników ryzyka jak dziedziczna polipowatość, rak u krewnych, szkodliwe warunki pracy, długotrwałe zaparcia i choroba jelit.

Jeśli w jelicie znajduje się nawet pojedynczy polip, konieczne jest zbadanie całego przewodu żołądkowo-jelitowego, ponieważ 30-40% pacjentów ma wiele przerostów, które mogą przerodzić się w nowotwory złośliwe.