Główny / Jelita

Kandydoza jelitowa: objawy, objawy, leczenie dorosłych i dzieci. Dieta dla kandydozy jelitowej

Jelita

Ogromna liczba ludzi zna się na różnych infekcjach jelitowych z pierwszej ręki, powodując poważny dyskomfort i nieznośny ból. Takie infekcje obejmują kandydozę jelitową, która jest rodzajem dysbakteriozy. Choroba jest wywoływana przez warunkowo patogenne grzyby z rodzaju Candida, które w niewielkim stężeniu występują w jelitach nawet osoby całkowicie zdrowej, nie powodując u niego szkód.

Istota choroby

W normalnym stanie mikroflory jelitowej dochodzi do produkcji substancji o działaniu antybakteryjnym. Nie pozwalają one na niekontrolowane rozmnażanie organizmów grzybowych. Kandydoza jelitowa jest diagnozowana, gdy osłabiony układ odpornościowy nie jest w stanie zapobiec rozmnażaniu się grzybów, w wyniku czego ich liczba znacznie wzrasta.

Źródła grzybów

Grzyby z rodzaju Candida są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Ich żywotne komórki często znajdują się w żywności, wodzie pitnej, a nawet w glebie. Mogą łatwo dostać się na skórę, na błonę śluzową jelita i jamy ustnej, na drogi oddechowe i narządy płciowe.

Przyczyny choroby

Kandydoza jelitowa może wystąpić z różnych przyczyn. Należą do nich:

  • Niedobór odporności. Może być fizjologiczny, zdiagnozowany we wczesnym dzieciństwie i w stanie ciąży; wrodzone, gdy dziecko rodzi się z takimi chorobami jak zespół Shediak-Higashi lub Nezeloff, jak również z nabytymi chorobami, gdy są zarażone chorobą, taką jak AIDS.
  • Naruszenie procesu trawienia.
  • Niezbilansowana dieta, w której organizm nie otrzymuje wszystkich potrzebnych składników odżywczych.
  • Choroby onkologiczne. Uważa się, że chemioterapia złośliwych nowotworów powoduje wzrost liczby mikroorganizmów grzybiczych.
  • Przeszczepianie narządów, po którym wskazane jest podanie leków immunosupresyjnych.
  • Choroby autoimmunologiczne i alergiczne, spowodowane rozwojem którego pacjent jest zmuszony do przyjmowania glikokortykosteroidów.
  • Warunki wstrząsu i przewlekłe infekcje.
  • Rozwój chorób, takich jak zapalenie wątroby, niedokrwistość, marskość wątroby.
  • Antybiotykoterapia, która spowodowała zaburzenie równowagi w jelitowej biocenozie drobnoustrojów.

Rodzaje kandydozy jelitowej

Kandydoza jelitowa, w zależności od mechanizmu jej rozwoju, ma dwa typy:

  • Inwazyjna kandydoza, w której grzyby drożdżopodobne są wprowadzane do komórek ściany jelita. Występują dwa typy inwazyjnej kandydozy: ogniskowa lub ogniskowa i rozproszona, określana również jako pospolita.
  • Nieinwazyjna kandydoza, której cechami charakterystycznymi jest nadmierny wzrost grzybów drożdżopodobnych bezpośrednio w świetle jelita.

Kandydoza jelitowa: objawy

Candidosis może objawiać się na różne sposoby, w zależności od ciężkości choroby. Wśród typowych objawów aktywności w jelitach grzybów Candida są:

  • niska temperatura ciała;
  • skurcze brzucha, z bolesnymi odczuciami;
  • biegunka;
  • wzdęcia i tworzenie się gazów (wzdęcia);
  • obecność w masie kałowej krwi i śluzu.

Takie objawy kandydozy jelitowej z reguły towarzyszą nieinwazyjnemu rodzajowi choroby. Gdy choroba inwazyjna jest powszechna, wraz z typowymi objawami diagnozowane jest zapalenie całego jelita. Często pacjent ma drożdżycę jamy ustnej i okolicy moczowo-płciowej.

Co do ogniskowej inwazyjnej kandydozy, często towarzyszy jej wrzód dwunastnicy lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy. W niektórych przypadkach pacjenci doświadczają zapalenia odbytnicy lub odbytnicy z grzybami drożdżopodobnymi (choroba zazwyczaj dotyka pacjentów z rozpoznaniem AIDS, a także biernych mężczyzn homoseksualnych). Charakterystycznymi objawami choroby są fałszywe pragnienie wypróżnienia, któremu towarzyszy ból, a także dyskomfort w odbycie, który powoduje silny dyskomfort.

Konsekwencje kandydozy jelitowej

Kandydoza jelitowa, której objawy mogą być różne, bardzo ważne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia. Nie podjęcie odpowiednich środków może spowodować tak poważne powikłania jak rozwój posocznicy, perforacja jelit, wrzody, liczne krwawienia.

Kiedy dowiedziono o występowaniu kandydozy jelitowej, leczenie powinno być pilne, ponieważ w przeciwnym razie choroba może stać się przewlekła. Co więcej, szkodliwe grzyby drożdżopodobne ostatecznie wnikną głębiej i głębiej w tkanki nimi dotknięte, naruszając ich integralność, co z kolei może spowodować odkrycie krwawienia.

Kandydoza jelitowa podczas noszenia dziecka jest w stanie zainfekować płód, a nawet spowodować aborcję. Szczególnie niebezpieczna jest kandydoza jelitowa u dzieci, ponieważ witaminy i inne składniki odżywcze, które mają duże znaczenie dla rozwoju dziecka, opuszczają małe ciało z częstymi i luźnymi stolcami. W rezultacie, te dzieci, o zaniżonym wzroście i wadze, wkrótce zaczną pozostawać w tyle za swoimi rówieśnikami w rozwoju fizycznym. Ponadto kandydoza jelitowa może wywoływać zapalenie drożdżakowe i zapalenie trzustki. Co więcej, grzyb może dostać się do krwioobiegu, co może być nawet śmiertelne.

Diagnoza choroby

Aby zdiagnozować kandydozę jelitową, konieczne jest przeprowadzenie badań flory jelitowej pod kątem obecności grzybów drożdżopodobnych. Zaleca się również badanie tkanek dotkniętego narządu. Przed podjęciem decyzji o leczeniu kandydozy jelitowej, jakie leki należy stosować w tym celu, należy dokładnie ustalić, jaki rodzaj grzyba występuje w jelicie, do którego prowadzą odpowiednie uprawy.

Autodiagnoza

Stwierdzenie obecności kandydozy jelitowej jest możliwe nie tylko na podstawie badań laboratoryjnych, ale także niezależnie, w domu. Konieczne jest natychmiast po przebudzeniu, przed porannymi procedurami higienicznymi i jedzeniem, zalać przegotowaną wodą szklankę i wypluć tam maksymalną ilość śliny. Przez jakiś czas będzie na powierzchni cieczy. Jeśli po 30 minutach ślinka spadnie na dno szklanki, oznacza to obecność w ciele grzybów Candida w ilości przekraczającej normalne, dopuszczalne wartości.

Ogólne zasady leczenia

Podczas diagnozowania kandydozy jelitowej leczenie powinno być kompleksowe i obejmować 3 kierunki. Przede wszystkim jest to terapia przeciwgrzybicza, której celem jest tłumienie życiowej aktywności grzybów drożdżopodobnych. Również potrzeby pacjenta i złożona terapia, która ma na celu znormalizowanie pracy układu pokarmowego: przywrócić mikrobiocenozę bakteryjną, aktywować miejscową odporność i poprawić funkcjonowanie jelita. Oprócz powyższych działań, leczenie kandydozy jelitowej powinno również obejmować przestrzeganie specjalnej racjonalnej diety mającej na celu przywrócenie pracy układu trawiennego.

Leki

Do leczenia nieinwazyjnej kandydozy jelitowej przepisuje się takie leki przeciwgrzybicze, które działają tylko w świetle jelita i nie są wchłaniane do krwi. Pośród tych leków są polietylenowe środki przeciwgrzybiczne, na przykład, Natamycyna, Nystatyna, Levorin. Przepisywanie konkretnego leku, określenie jego optymalnej dawki jest wyłącznie prezerwatywą specjalisty. Aby zwalczyć inwazyjną kandydozę jelitową, leki resorpcyjne są adsorbowane w krążeniu systemowym.

Jeżeli dochodzi do uszkodzenia tkanek nabłonka jelita, infekcji grzybiczej i mikroorganizmów drobnoustrojowych, to w trakcie leczenia należy włączyć antybiotyki niezbędne do stłumienia żywotnej aktywności patogennej flory.

Preparaty bakteriologiczne, zwane również probiotykami, są również obowiązkowe. Obejmują one bifidobakterie i laktobakterie, które są niezbędne do utrzymania optymalnej mikroflory jelitowej.

W leczeniu kandydozy jelitowej, prokinetyki są stosowane w celu poprawy czynności motorycznej ewakuacji jelit i preparatów enzymatycznych, które przyczyniają się do trawienia pokarmu i kompensują niewydolność funkcji wydalniczej.

Dieta dla kandydozy jelitowej

Pacjenci z rozpoznaniem kandydozy jelitowej muszą przestrzegać określonej diety, której celem jest przywrócenie harmonii w mikroflorze. Z tego powodu zaleca się spożywanie pokarmów bogatych w bifidobakterie. Sfermentowane produkty mleczne są szczególnie przydatne w tym sensie: ryazhenka, serwatka, kefir.

Również w diecie osoby cierpiącej na tę chorobę powinno być pokarm wzbogacony w błonnik. Więc możesz włączyć menu otręby, proso, biały ryż. Pokazano również zastosowanie produktów zawierających witaminę B. Można go uzyskać z truskawek, kopru, pietruszki.

Przydatne świeże, nie kwasowe warzywa i owoce. Wszystkie potrawy muszą być ugotowane poprzez gotowanie, gotowanie na parze lub pieczenie. Normalna woda, aby uniknąć przedostawania się szkodliwych mikroorganizmów, musi być zastąpiona wodą destylowaną. Z napojów użytecznych herbata "Kambuk", przygotowana na bazie Kombuchy.

Prawidłowe odżywianie w przypadku kandydozy jelitowej oznacza odrzucenie niektórych produktów. Najważniejszą rzeczą jest zapomnieć o używaniu alkoholu, żywności zawierającej drożdże i cukru. Wyjaśnia to fakt, że obecność cukru sprzyja reprodukcji grzybów z rodzaju Candida. Podobny efekt powoduje kwaśne środowisko, a zatem sos sojowy, ocet, cytryny, mandarynki, grejpfruty i pomarańcze również należą do zabronionych pokarmów.

Leczenie folkowe kandydozy jelitowej

Istnieje wiele popularnych receptur, które mogą pomóc w leczeniu kandydozy jelitowej i eliminacji nieprzyjemnych objawów tej choroby. Rozważ kilka z nich.

  • Cebula (3 głowice) zetrzeć na drobnej tarce. Z powstałej zawiesiny należy wycisnąć sok i połączyć go z podobną ilością świeżo wyciśniętego soku z cytryny i pomarańczy. Dodaj naturalny miód (5 łyżek stołowych) do powstałej masy i wymieszaj. Weź lek wewnątrz trzy razy dziennie i 1 łyżka. l
  • Dokładnie posiekaj suszone liście czarnej porzeczki (7-8 łyżek. L.) i zalej je wrzątkiem (100 ml). Pozostaw bulion z naciskiem na 1 minutę, a następnie gotuj na dużym ogniu. W schłodzonej cieczy wycisnąć sok z jednej średniej wielkości cytryny. Dobrze wymieszaj kompozycję i odcedź. Pić dwa razy dziennie po 100 ml.
  • Wymieszaj w równych proporcjach pąki brzozy, rumianek, nagietek, jagody jałowca i ziele krwawnika. Rozetrzeć i wymieszać uzyskaną masę. Weź 2 łyżki. l w wyniku zbierania i zalać wrzącą wodą (1 l). Pozostaw infuzję na 12 godzin, a następnie zażywaj lekarstwo przed posiłkami trzy razy dziennie za 1/3 szklanki.

Leczenie kandydozy jelitowej środki folk powinny być przeprowadzane jako dodatkowy środek do głównej terapii przepisanej przez lekarza. W takim przypadku pozbycie się choroby będzie znacznie łatwiejsze, a powrót do zdrowia nastąpi znacznie szybciej.

Objawy kandydozy jelitowej i skuteczne leczenie

Objawy kandydozy jelitowej są zróżnicowane. Aby określić chorobę nie jest trudne. Pomimo faktu, że kandydoza jest chorobą spowodowaną warunkowo chorobotwórczą florą, nie można zrobić bez pełnego leczenia.

Kandydoza jelitowa jest stanem patologicznym przewodu żołądkowo-jelitowego spowodowanego patogennymi grzybicami z rodzaju Candida. Normalnie mikroorganizmy są określane w normalnej florze zdrowej osoby. Rozwój choroby następuje na tle nieugiętego wzrostu grzybów. Pojawienie się objawów jest spowodowane negatywnym wpływem produktów odpadowych kandydatów.

Objawy choroby

Głównym objawem drożdżycy w jelicie będzie wyraźny zespół bólowy, oprócz którego należy zwrócić uwagę na następujące oznaki inwazji:

  • wzdęcia stają się przewlekłe;
  • pacjenci skarżą się na ociężałość w okolicy nadbrzusza (w żołądku);
  • po jedzeniu, skurcze jelit;
  • zaburzona funkcja motoryczna jelit (biegunka);
  • niska temperatura ciała (od 37 do 37,5 0);
  • pacjenci skarżą się na brak apetytu;
  • zanieczyszczenia krwi i ropy znajdują się w masie kałowej;
  • w obszarze odbytu i kału można wykryć kiepskie wydzielanie z cuchnącym zapachem;
  • po opróżnieniu jelit nie ma poczucia ulgi;
  • bolesna defekacja;
  • fałszywe pragnienie kału;
  • wysypka pojawia się na skórze.

Oprócz pierwotnych objawów patologii mogą pojawić się zmęczenie, bezsenność i różne formy chorób skóry (trądzik, zapalenie skóry, pokrzywka).

Bez względu na ostrość obrazu klinicznego kandydoza jelitowa jest łatwo określana przez doświadczonego lekarza (gastroenterologa).

Wraz z postępem patologicznego rozprzestrzeniania się grzybów wszystkie objawy nasilają się. Brak leczenia umożliwia rozprzestrzenienie się patologii na różne działy, najczęściej choroba wpływa na narządy układu moczowo-płciowego i jamy ustnej. Oprócz rozprzestrzeniania się kandydozy prowokuje nasilenie istniejących chorób przewodu żołądkowo-jelitowego.

Przejście drożdży z jelit do genitaliów kobiety ma następujące objawy:

  • kiepskie wyładowania są wykrywane na genitaliach i bieliźnie z nieprzyjemnym zapachem;
  • nieznośne swędzenie pochwy, zamieniające się w pieczenie można obserwować w spoczynku, podczas oddawania moczu lub współżycia;
  • w ciężkich postaciach choroby dysfunkcja miesiączkowa jest możliwa, długotrwałe obecne zakażenie może powodować wtórną bezpłodność.

Objawy u mężczyzn nie mają dużych różnic:

  • swędzenie i pieczenie prącia i moszny;
  • rozładowanie tandetnego charakteru (wygląda jak twarożek);
  • zaburzenie oddawania moczu, patogenne grzyby są wykrywane w moczu (wizualnie, mocz ma mętny, białawy osad).

Przy porażce jamy ustnej określa się stan zapalny błon śluzowych, białą płytkę nazębną, którą można łatwo usunąć szpachelką lub gazikiem i ból podczas posiłków.

Rada Przy ustalaniu pierwszych objawów kandydozy jelitowej (lub po prostu długotrwałego bólu) należy skontaktować się z gastroenterologiem w celu ustalenia przyczyny negatywnych odczuć i szybkiego leczenia infekcji.

Możliwe powikłania

W przypadku braku odpowiedniego leczenia mogą wystąpić poważne komplikacje. perforacja i penetracja owrzodzenia są uważane za najbardziej niebezpieczne dla życia i zdrowia pacjenta (wrzód przenika do otaczających tkanek z późniejszym wprowadzeniem jego zawartości do jamy uszkodzonego narządu).

Przyczyny kandydozy

Grzyb jelitowy nie powoduje problemów z dobrą odpowiedzią immunologiczną. Do rozwoju choroby potrzebne są określone warunki sprzyjające rozwojowi grzybicy:

  • zmniejszenie odporności organizmu na rozwój patogennej flory w niekorzystnych warunkach środowiskowych (nagła zmiana strefy czasowej, spadki temperatury, wysoka lub niska wilgotność);
  • przewlekłe infekcje;
  • choroby narządów wewnętrznych;
  • niedobór odporności (wrodzony lub nabyty);
  • niekontrolowane leczenie antybiotykami;
  • immunosupresja w leczeniu procesów onkologicznych (chemioterapia lub radioterapia);
  • brak równowagi na tle hormonalnym (przyczyną mogą być choroby układu hormonalnego, przyjmowanie hormonów, menopauza, ciąża);
  • niedożywienie (korzystne warunki dla kandydozy tworzą miłośnicy produktów mącznych o rzadkim i niezmiennym odżywianiu).

Jest ważny. Kandydoza rozwija się tylko na tle osłabionej odpowiedzi immunologicznej organizmu. Co wskazuje na potrzebę zintegrowanego podejścia do leczenia patologii. Oprócz stosowania środków przeciwgrzybiczych warunkiem koniecznym do odzyskania jest usunięcie przyczyny pierwotnej patologicznego wzrostu candidy.

Diagnostyka patologii

Oznaczanie grzybów drożdżowych w jelicie odbywa się przez zasianie zawartości wydzielin na pożywce. Po wykryciu grzybów przeprowadza się różnicowanie typu grzybicy.

Poza zaszczepianiem, rektoromanoskopia może być stosowana jako metoda diagnostyczna, pozwalająca na izolację płytki nazębnej na ścianie jelit i potwierdzająca wstępną diagnozę ustaloną na podstawie użądlenia pacjenta.

Leczenie

Jak leczyć kandydozy jelitowe może tylko określić lekarza. Eliminacja patologii powinna być kompleksowa i prowadzona w dwóch kierunkach:

  1. powstrzymanie wzrostu grzybic i zniszczenie już zarośniętej sieci;
  2. leczenie choroby powodującej obniżenie odporności.

Wybierając taktykę leczenia stanu, lekarz bierze pod uwagę postać choroby, nasilenie, ryzyko skomplikowanego przebiegu, stan układu odpornościowego i chorobę podstawową, która dała początek drozdowi.

Leczenie przeciwgrzybicze

Aby powstrzymać rozwój grzyba w jelicie, przepisuje się leki przeciwgrzybiczne (wpływ na wzrost candidy). Wybierając narzędzie, preferuje się lek o działaniu lokalnym (najczęściej stosowaną postacią są czopki doodbytnicze). Najczęściej używane:

W ciężkich postaciach zakażenia stosuje się leki ogólnoustrojowe: flukonazol, itrakonazol i inne. Leki te można podawać w postaci tabletek (doustnie), roztworów (dożylnie) lub czopków (doodbytniczych). Możliwe jest połączenie efektów lokalnych i systemowych.

Jest ważny. Wybór leku i schematu leczenia dobierany jest indywidualnie. Stosowanie czopków doodbytniczych powinno odbywać się wyłącznie po dokładnej procedurze higienicznej (należy je myć mydłem dla dziecka bez żadnych dodatków).

Leczenie dysbakteriozy

Oprócz niszczenia Candida w jelitach, leczenie choroby jest niemożliwe bez przywrócenia zdrowej mikroflory jelitowej.

Wybierając prebiotyki i prebiotyki w czasie terapii przeciwgrzybiczej, należy wziąć pod uwagę trwałość leku. Ta grupa pomaga wyeliminować dysbiozę jelit, co prowadzi do normalizacji układu trawiennego. Preparaty odpowiednie do normalizacji mikroflory po leczeniu przeciwgrzybiczym:

Aplikacja enzymu

Aby złagodzić objawy w czasie leczenia drożdżycy żołądkowo-jelitowej, gastroenterolog może przepisać enzymy. Szybkie rozdrabnianie żywności pod działaniem efektu enzymatycznego pomaga odciążyć pacjenta od wzdęć i ustalić funkcję motoryczną jelita.

Przywracanie odporności

Wraz ze spadkiem odpowiedzi immunologicznej organizmu na terapię grzybową obejmują leki immunokorektorskie lub immunomodulujące. Wybór leków przeprowadzany jest przez immunologa po ustaleniu poziomu nierównowagi i identyfikacji przyczyny patologii.

Metody terapii folklorystycznej

Leczenie kandydozy jelitowej środków ludowych jest pomocnicze i jest wybierane przez specjalistę.

Jest ważny. Samoleczenie środków drozdowych może mieć nieodwracalne skutki, zwłaszcza podczas ciąży i leczenia małych dzieci.

Olej z rokitnika zwyczajnego

Przeciw infekcji grzybiczej jelita pomaga otrzymywać olej rokitnika zwyczajnego. Oprócz działania przeciwzapalnego, to narzędzie stymuluje układ odpornościowy (wzmacnia odporność organizmu) i ma działanie ochronne na podrażnione ściany przewodu pokarmowego.

Olej z rokitnika jest uważany za jeden z najlepszych sposobów tradycyjnej medycyny, który uruchamia mechanizm regeneracji tkanek (gojenie i odbudowa). Take 1-2 łyżeczki dziennie (w zależności od wielkości pacjenta) oczywiście do 10 dni w trakcie posiłku.

Rada Aby poprawić wchłanianie olejku z rokitnika, dodaj więcej surowych warzyw do diety.

Soda oczyszczona i jod

W przypadku miejscowego leczenia pleśniawki zastosować kąpiele w roztworze sody z nadmanganianem potasu. Skuteczne jest również mycie zewnętrznych narządów płciowych w przypadku infekcji grzybiczej.

Procedurę zaleca się wykonywać 2-3 razy dziennie. Do kąpieli lub prania trzeba rozpuścić 1 łyżeczkę stołowego napoju i jod w 1 litrze przegotowanej i schłodzonej wody.

Przebieg leczenia przez co najmniej 10 dni. Nawet przy zniknięciu objawów po pierwszych zabiegach. Zapobiegnie to ponownemu rozwojowi choroby.

Odwar z ziół

Z materiałów roślinnych można wybrać leki o właściwościach przeciwzapalnych, regenerujących lub immunokorektorskich.

Najczęstszą metodą jest biały rumianek, szałwia, ziele dziurawca, kora dębu, czeremcha, skórki z granatów, liście czarnej porzeczki itp.

Dieta

W przypadku infekcji grzybiczej przewodu pokarmowego normalizacja odżywiania stanie się nieodzownym warunkiem sprzyjającego wyniku choroby w krótkim czasie.

Czego nie można jeść z kandydozą jelitową:

  • biały chleb i babeczki (wzmacnia rozwój drożdży);
  • cukier i słodycze;
  • miód;
  • półprodukty;
  • ziemniaki;
  • owoce cytrusowe (pomarańcze, cytryny, grejpfruty);
  • przyprawy.


Aby poprawić trawienie, należy zapomnieć o przejadaniu się i dostosować dietę w małych porcjach i co najmniej 4-5 razy dziennie.

  • produkty mleczne lepiej wybrać niskotłuszczowy i niskosłodzony;
  • mięso gotowane lub gotowane na parze (preferowane odmiany niskotłuszczowe);
  • cukinia i dynia;
  • kalafior;
  • różne warzywa (sałata, szpinak, koperek, pietruszka);
  • czosnek i cebula przyczyniają się do powstawania bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego w jelicie;
  • sok z marchwi (najlepiej z dodatkiem oleju);
  • owoce morza (kalmary, krewetki) i ryby.

Dieta znacznie przyspieszy eliminację głównych objawów kandydozy jelitowej i przyspieszy regenerację organizmu po chorobie.

Jest ważny. Leczenie drozda przewodu pokarmowego powinno być prowadzone w kompleksie, utrata jednego z aspektów terapii spowalnia proces gojenia. Zaprzestanie przepisywania leków nie jest dopuszczalne, gdy objawy zaburzeń znikają. Przyjmowanie preparatów powinno odbywać się ściśle według schematu wybranego przez lekarza prowadzącego. Dzięki szybkiej diagnozie i wdrożeniu wszystkich wymagań specjalisty prognozy są korzystne.

Kandydoza jelitowa - objawy, leczenie i leki, dieta

Szybkie przejście na stronę

Candidomycosis (kandydoza jelitowa), co to jest?

Kandydoza jelitowa jest najczęstszą patologią wśród wielu zakażeń grzybiczych. W jego rdzeniu jest ciężka manifestacja dysbioza jelit. Charakteryzuje się zmianami patologicznymi błon śluzowych w różnych częściach przewodu żołądkowo-jelitowego, ze względu na aktywne rozmnażanie flory grzybowej z rodziny Candida.

Środowisko jelit - zwyczajowe siedlisko grzybów tego gatunku. W dopuszczalnym stężeniu, wraz z jelitową florą gospodarza, zapewniają normalne funkcjonowanie całego przewodu żołądkowo-jelitowego.

  • Ale stworzenie warunków, które są nie do przyjęcia dla utrzymania żywotnej aktywności korzystnej mikroflory (zaburzenia biocenozy) powoduje aktywny wzrost grzybów, zamieniając je w patogeny i źródło zakaźne dla wszystkich układów organizmu.

Pierwotne rozmnażanie grzybów Candida w częściach jelitowych prowadzi do wprowadzenia zakaźnej flory do krwi i rozprzestrzeniania się infekcji w różnych układach i narządach, z pojedynczą lokacją lub połączoną, manifestującą różne typy choroby - kandydoza pochwy, jelit lub kandydoza ogólnoustrojowa.

Kluczową genezą w rozwoju choroby jest redukcja ludzkiego czynnika odpornościowego w tle:

  • patologie endokrynologiczne i jelitowe;
  • długotrwała terapia lekami steroidowymi z glukozą;
  • chemioterapia w leczeniu raka;
  • niezrównoważona dieta;
  • Zakażenie HIV lub AIDS.

Te i wiele innych czynników hamuje korzystną florę jelitową i przyczynia się do tworzenia korzystnego obszaru do szybkiej reprodukcji patogennych grzybów, powodując powstawanie i rozwój kandydozy.

Objawy kandydozy jelitowej, objawy kliniczne

Zgodnie z mechanizmem rozwoju choroba przejawia się w dwóch rodzajach:

Nieinwazyjne gatunki, które są w swej istocie przejawem dysbakteriozy. Proces patologiczny rozwija się w wyniku rozmnażania się kolonii grzybów w świetle jelita, zaburzając funkcje trawienne i powodując intoksykację produktami rozpadu i niewielkimi zmianami w ścianach jelit.

Charakterystyczną cechą tej formy jest:

  • niewydolność hydrolizy jamy brzusznej (tłuszczowej, białkowej i węglowodanowej) i kontakt (trawienie - zaburzenia wchłaniania) trawienia;
  • wprowadzenie składników do komórek drobnoustrojów i ich toksyn do krwioobiegu;
  • powstawanie pewnego stopnia agresywności reakcji immuno-zapalnych na poziomie układu.

W rzeczywistości ten rodzaj patologii jest jednym z przejawów nierównowagi mikroflory. Objawy kliniczne kandydozy jelitowej typu nieinwazyjnego charakteryzują się:

  • tympanię (nadmierne gromadzenie się gazu w przewodzie pokarmowym);
  • przerywane zaparcia (zaparcia) i biegunka;
  • cyklicznie powtarzający się ból brzucha;
  • objawy zatrucia;
  • nieprzyjemne parestezje w żołądku i apatia do jedzenia;
  • stan patologiczny wypukłości skóry (paznokcie, włosy) i samej skóry.

Inwazyjna kandydoza jelitowa, charakteryzująca się występowaniem wrastania grzybni candidalnej w śluzową osłonę ściany jelita, lub manifestacją uogólnionej lub ogniskowej lokalizacji ubytków erozyjnych i wrzodziejących, mundurów, segmentowych lub okrągłych formacji, podobnych w ich przejawach strukturalnych do rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, jelit, mundurów i ).

Charakteryzuje się stopniowym rozwojem procesów patologicznych w jelicie. Początkowo odnotowuje się występowanie erozyjnych i wrzodziejących formacji w błonie śluzowej dolnej części jelita cienkiego. Następnie w jelicie tworzy się kolonizacja limfoidalna.

W końcowym etapie rozwijają się procesy martwicy błon formacji limfoidalnych i ich dalszej dyspersji, niosąc komórki zawierające grzyby chorobotwórcze.

Ponieważ postać inwazyjna charakteryzuje się występowaniem szczególnych (swoistych) objawów kandydozy jelitowej w postaci:

  • krwawe i śluzowe wtrącenia w kale;
  • silny spastyczność bólu w okolicy jelit;
  • uporczywe nagromadzanie gazu w jelitach;
  • ból podczas opróżniania;
  • zaparcia i biegunka;
  • temperatura podgorączkowa;
  • oszukańcze palce (chęć opróżnienia).

Niezbyt często - śluzowe zmiany w jamie ustnej, języku, narządach płciowych lub w okolicy odbytu.

Kiedy zaniedbuje się patologię inwazyjną, diagnozuje się rozwój owrzodzeń w ścianach jelita, a następnie perforację, zapalenie otrzewnej, krwotoki wewnętrzne, co stwarza warunki do powstania sepsy.

Leczenie kandydozy jelit, diety i leków

Podstawowy kierunek terapii w leczeniu kandydozy jelitowej opiera się na zintegrowanym podejściu - zastosowaniu środków przeciwgrzybiczych, wzmacniających i immunostymulujących, przywracających równowagę mikroflory i leczących choroby współistniejące, które wywoływały kandydozę.

Leczenie narkotyków

Leczenie farmakologiczne kandydozy jest wybrane z uwzględnieniem rozpoznanej postaci choroby. Schematy i dawki leków są ustalane indywidualnie, w zależności od różnych aspektów - wieku pacjenta, masy ciała i stopnia zaawansowania procesu.

1) Terapia lekami przeciwgrzybiczymi opiera się na lekach "Ketokonazol" lub "Intrakonazol", "Levorin", "Nystatin", które aktywnie hamują wzrost grzybów. Przyjmowanie tych funduszy u wielu pacjentów, często komplikuje toksyczne zapalenie wątroby. Jedynym lekiem bezpiecznym pod tym względem w przypadku kandydozy jelitowej jest Flukonazol, który praktycznie nie wykazuje skutków ubocznych.

Korzystne zastosowanie ma postać zastrzyków, podobnie jak w przypadku podawania tabletek, działanie terapeutyczne leków jest nieznaczne. Są wchłaniane do jelita, zanim dotrą do miejsca głównego stężenia infekcji grzybiczej.

Jedynie leki, które nie są zaabsorbowane (zaadsorbowane) przez jelita, mogą niszczyć grzyby chorobotwórcze.

2) Najlepszym sposobem na zniszczenie grzybic z kandydozą jelitową - "Pimafucin", lek ma wysoką właściwość grzybobójczą. Żaden z przedstawicieli grzybów nie może się do tego przyzwyczaić, a jeszcze bardziej oprzeć się lekowi. Nie jest wchłaniany przez ściany przewodu żołądkowo-jelitowego, zaczyna działać bezpośrednio w świetle jelita, nie dając szansy na przeżycie infekcji grzybiczej.

3) W celu złagodzenia dysbakteriozy, preparaty probiotyczne są przepisywane równocześnie z lekami przeciwgrzybiczymi, a Enterola, środek przeciwbiegunkowy, który tłumi aktywność grzybów, służy do przywrócenia równowagi mikroflory.

4) Preparaty, które aktywują rozmnażanie korzystnej flory jelitowej i stymulują funkcje odpornościowe Lactusina, Duphalaca, Lactofilter, Maxilac, Candinorm, Prelax i wielu innych serii.

5) Lek Hilak-Forte jest również składnikiem leczenia, koryguje skład mikroflory i ma działanie lecznicze, przywracając ściany jelit.

6) Bifido i pałeczki kwasu mlekowego są przeznaczone do stworzenia niszczącego środowiska, które zapobiega rozwojowi grzybów. Są to leki: Colibacterin, Bifidumbacterin, Lactobacterin, Linex.

Skuteczność leczenia jest określona przez całkowite zniknięcie głównych objawów i zmniejszenie stężenia grzybów candidal do normalnego poziomu. Czasami, dla ostatecznego wyleczenia, istnieje potrzeba powtarzających się kursów leczenia przeciw-grzybiczego.

Zasady żywienia dla kandydozy jelitowej

Dużą rolę w procesie leczenia odgrywa żywienie. Wybór odpowiedniej diety przyspiesza proces leczenia, spowalniając i zapobiegając rozmnażaniu się grzybów i działaniu ich toksyn. Ponieważ słodkie środowisko przyczynia się do żywotnej aktywności pasożytniczych mikroorganizmów, z diety należy wykluczyć:

  • słodycze i soki;
  • muffinki i produkty z białej mąki;
  • produkty wytwarzane z parzeniem drożdżowym;
  • owoce i warzywa bogate w glukozę.

Powinno to ograniczyć spożywanie alkoholu, herbaty, kawy, wędzonych mięs i pikantnych potraw.

Racja wymagana do złożonego leczenia powinna składać się z pokarmów bogatych w białka i minerały oraz niewielkiej ilości węglowodanów.

  1. Mięso i ryby powinny być chude i ugotowane, duszone, gotowane na parze lub gotowane.
  2. Zielone przyprawy są ciężkim produktem dla żołądka, a ich dieta powinna zawierać niewielką ilość.
  3. Ale warzywa psiankowate, czosnek i kapusta wszelkich odmian są stosowane w diecie w nieograniczonych ilościach w dowolnych potrawach.
  4. Przydatne potrawy z jajek, niskotłuszczowego twarogu z dodatkiem kwaśnej śmietany i jogurtu, niesłodzonego jogurtu i ryazhenki.
  5. Nieodłączną częścią diety powinny być zboża, płatki owsiane i małże.
  6. Jagody, truskawki i borówki - w dowolnej formie.

Wybór diety, a także terapii lekowej - jest indywidualny. Jest wybierany z uwzględnieniem powiązanych patologii, aby uniknąć ich nawrotów.

Prognoza leczenia

Rokowanie w przypadku kandydozy zależy od rodzaju patologii. W przypadku inwazyjnej postaci choroba może zostać zaostrzona przez choroby tła, a jej rozproszony (rozproszony) przebieg może prowadzić do uogólnienia (rozprzestrzenienia) choroby.

  • Pozostałe opcje, z odpowiednim terminem odpowiedniego leczenia, charakteryzują się korzystnym wynikiem.

Objawy kandydozy jelit

Kandydoza jelitowa to infekcja spowodowana gwałtownym wzrostem grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida albicans. Wszystko wokół nas, wszelkie powierzchnie, jedzenie, warzywa, gleba, nasze ciało, wszystko to są siedliska infekcji. Kiedy nasze ciało znajduje się w stanie normalnej chorobotwórczej mikroflory, kiedy naturalna równowaga nie jest zakłócona, w tym bakterie Candida, które są obecne w stanie spokojnym u każdej osoby w jamie ustnej, narządach płciowych, jelitach, nie szkodzą naszemu organizmowi.

Trzeba wstrząsnąć naszymi ochronnymi funkcjami układu odpornościowego, ponieważ normalne tło natychmiast zmienia się w niebezpieczne, ponieważ obniżenie odporności prowadzi do szybkiego rozmnażania grzybów drożdżowych, w tym kandydozy jelitowej, a przemieszczenie korzystnej mikroflory w organizmie prowadzi do braku równowagi korzystnych bakterii. Dysbioza jelitowa i kandydoza jelit może być, między tymi dwoma terminami, można umieścić znak równości. W obu przypadkach jest to jedynie zaburzenie prawidłowego tła bakteryjnego.

Kandydoza jelitowa wpływa na narządy wewnętrzne jelit, a także na narządy przewodu żołądkowo-jelitowego, nerki, wątrobę, górne drogi oddechowe i narządy płciowe. Kandydoza może wpływać na niektóre obszary skóry. Występuje kandydoza kału w przypadku owrzodzenia dwunastnicy, wrzodów żołądka. Forma inwazyjna (rozproszona) jest rzadka, ale nie oznacza to, że nie występuje ona w praktyce medycznej.

Rozproszona postać kandydozy jest jedną z najtrudniejszych w manifestacji ciężkich objawów. Symptomatologia może objawiać się w płynnym stolcu z nieczystościami krwawych wydzielin, zapalenia jelita grubego w przewodzie pokarmowym i jelitach. Pacjenci z HIV, pacjenci chorzy na raka, osoby, które stale przyjmują glukozę, sterydy, leki immunosupresyjne, wszystkie te nośniki tych chorób częściej cierpią na kandydozę jelitową w postaci rozproszonej.

Klasyfikacja kandydozy w narządach

Kandydoza żołądka. Dyfuzja - erozyjne włóknikowe zapalenie żołądka. Ogniskowa - wtórna w wrzodzie żołądka.

Przełyk Candida. Powikłania krwawienia.

Kandydoza jamy ustnej i gardła. Zapalenie dziąseł, zapalenie języka, zapalenie przegrody, zapalenie jamy ustnej i zapalenie gardła.

Anorektalna kandydoza. Candida, reumatyczne, Candidal dermatitis.

Kandydoza jelitowa. Ogniskowa, inwazyjna, nieinwazyjna.

Objawy kandydozy jelit

Doświadczony gastroenterolog ze względu na fakt, że wyraźne charakterystyczne objawy ujawniają zespół kandydozy jelitowej, dysbioza.

  • Zwiększone tworzenie gazu;
  • Biegunka;
  • Stała ociężałość w żołądku;
  • Częściowy ruch jelit;
  • Zwiększone tworzenie gazu;
  • Spazmatyczne, częste bóle w okolicy jelit;
  • Czasami ciągnąc ból w podbrzuszu;
  • Wzdęcia;
  • Bolesność w kale.
  • Wysypka na twarzy, klatce piersiowej;
  • Trądzik;
  • Zapalenie skóry różnego rodzaju;
  • Pokrzywka;
  • Trądzik;
  • Zmęczenie;
  • Bezsenność;
  • Senność;
  • Drażliwość.
  • Rozpoznanie kandydozy jelitowej

Musisz skontaktować się z dobrym gastroenterologiem. Tylko lekarz może dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać leczenie po potwierdzeniu wyników badania. Po pierwszym podaniu, procedury diagnostyczne są wyznaczone w celu wykrycia obecności choroby w ciele.

Bakteryjny wysiew z kałem. Aby uzyskać pełny obraz kliniczny zaburzeń jelitowych, przeprowadza się hodowlę bakterii z kałem. Wysoki poziom grzybów drożdżakowych candida wykrywany jest w kale. Jeśli wykryje się więcej niż 1000 CFU / grzybów candida, jednocześnie zmniejsza się mikroflora jelitowa. Wskaźniki E. coli, bifidobakterii, pałeczek kwasu mlekowego są znacznie zaniżone. Procedura sadzenia na podstawie identyfikacji pożywki, która dokładnie wskazuje na czynnik chorobotwórczy Poprzez sadzenie można określić, jak wrażliwy jest patogen na leki przeciwgrzybicze, aby znaleźć odpowiedni kompleks do leczenia.

Badanie krwi W analizie krwi ujawnia się rozmnażanie grzyba. Jeśli zawartość immunoglobulin we krwi jest zwiększona, aktywna reprodukcja grzyba występuje w organizmie. Badanie krwi w celu określenia następujących immunoglobulin: przeciwciał IgA, IgG, IgM i Candida.

Test moczu na dysbiozę. W badaniu moczu ujawniają produkty odpadowe grzybów. D-arabinitol jest jednym z definicji. Jeśli jego poziom jest wysoki, jest to dowód na rozwój choroby.

Diagnostyka endoskopowa. Dzięki procedurze kolonoskopii lekarz ocenia wizualnie stan błony śluzowej jelit.

Po wszystkich przeprowadzonych testach i wynikach badań, lekarz przystępuje do przepisywania leków w celu skutecznego leczenia choroby. Nieleczenie kandydozy jelit prowadzi do rozwoju perforacji jelit, rozmnażania, wzrostu wrzodów narządów, takich jak pęcherzyk żółciowy, wątroba, trzustka. Statystyki inwazyjnej kandydozy nie są pocieszające, osiągając 20% -55% zgonów.

Dość często, dysbioza jelit może być mylona z wysokim stężeniem grzybów Candida i zespołu podrażnienia jelita grubego. Leczenie i patogeneza tych dwóch chorób są znacząco różne. Pozostaje niezmienione, że przy tych chorobach nie ma zmian morfologicznych w jelitach. Przebieg zapalenia jelita grubego w warunkach wrzodziejących może być skomplikowany z powodu choroby dwunastnicy. Kandydoza jest prowokatorem dla syndromów przedłużonej biegunki.

Przedłużająca się biegunka prowadzi do odwodnienia. Trwała utrata płynów w organizmie, w nadmiarze normy prowadzi do utraty witamin i minerałów. Kandydoza jelitowa jest bardzo niebezpieczna w czasie ciąży, grzyb infekuje płód i może powodować poronienie. Kandydoza może być również towarzyszem chorób o ogólnej postaci, którym często towarzyszy rozwój niedoboru odporności.

Najczęstsze przyczyny kandydozy jelitowej

Grzyb może żyć przez lata w ciele zdrowej osoby, nie ujawniając jej obecności na normalnym podłożu bakteryjnym. Różne czynniki mogą wywołać jego szybki wzrost, w którym zaburzone jest patogeniczne tło, zaczyna się równowaga mikroflory i gwałtowne rozmnażanie grzybów. Czynniki, które przyczyniają się do szybkiego rozwoju kandydozy jelitowej:

  • Zła ekologia
  • Wrodzone niedobory odporności
  • Choroby endokrynologiczne (cukrzyca, guz nadnerczy)
  • Zakażenie HIV
  • Niedożywienie
  • Otyłość
  • Choroby onkologiczne
  • Choroby krwi
  • Przewlekłe choroby układu trawiennego
  • Choroby alergiczne
  • Długotrwałe stosowanie antybiotyków
  • Długotrwałe stosowanie leków hormonalnych

Leczenie kandydozy jelitowej

Kliniczna postać choroby będzie decydująca w wyborze właściwego i indywidualnego leczenia, mianowania leków. Objawy choroby, możliwe współistniejące choroby przewodu pokarmowego i możliwość wystąpienia niepożądanych powikłań, wszystkie odgrywają ogromną rolę w opracowywaniu reżimu leczenia. Podstawą leczenia są recepty na leki przeciwgrzybicze, terapia immunoochronna w celu korekty stanu funkcji ochronnych organizmu oraz możliwe równoległe leczenie chorób tła.

Jeśli nie masz inwazyjnej postaci kandydozy jelitowej, przepisane są leki przeciwgrzybicze.

Leki przyjmuje się zarówno dożylnie, jak i doustnie. Lekarz indywidualnie dobiera dawkę, dostosowując ją do wskaźników swojej wagi. W leczeniu kandydozy jelitowej najskuteczniejsze są iniekcje, ponieważ doustna metoda przyjmowania tabletek może nie zawsze być dobrym lekarstwem ze względu na niedostępność wszystkich części jelita, w których zlokalizowana jest większość grzybów.

Dopuszczalne leki przeciwgrzybicze mają silną toksyczność i towarzyszą im działania niepożądane. W niektórych przypadkach rozwój toksycznego zapalenia wątroby. Nystatin Pimafucin, Levorin wywołuje skutki uboczne w postaci alergii i objawów dyspeptycznych. Mają raczej słabą nasiąkliwość i dystrybucję w jelicie.

W kandydozie rozproszonej (inwazyjnej) przepisywane są leki resorpcyjne, dobrze wchłaniane do krwi. W przypadku, gdy patogenna flora przyłącza się do procesu chorobowego z dużą częstością, przepisywane będą leki przeciwbakteryjne. Wraz z lekami przeciwgrzybiczymi pribiotycy są bardzo ważni we wspieraniu i wzmacnianiu układu odpornościowego i bakteryjnego organizmu.

Pribiotics to acidofilne bifidus i lactobacteria, które pomagają przywrócić zaburzoną równowagę mikroflory. Jednoczesne podawanie leków przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych należy łączyć z pribiotycznymi. Współczesne pribiotyki są odporne na działanie leków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych.

Enzymy trawienne sprzyjają lepszemu trawieniu i przyswajaniu pokarmu, a prokinetyka poprawia ruchliwość jelit. Preparaty enzymatyczne są przepisywane jednocześnie z głównym kursem z innymi lekami.

Ważne zalecenia terapeutów do przestrzegania podczas leczenia

  • Pij tylko wodę destylowaną.
  • Zmieniaj szczoteczkę co trzydzieści dni, aby uniknąć nawrotu choroby.
  • Użyj hipoalergicznych biologicznie aktywnych dodatków do żywności.
  • Załóż bawełnianą bieliznę. Tkaniny syntetyczne powodują zwiększone pocenie się.
  • Nie należy przyjmować doustnych środków antykoncepcyjnych podczas leczenia. Środki antykoncepcyjne mogą wyzwalać szybki rozwój grzybów Candida, ponieważ same zakłócają równowagę drobnoustrojów.
  • Pić herbatę kombuka, charakteryzującą się wysoką zawartością witaminy B, która aktywuje układ odpornościowy.
  • Zminimalizuj długi pobyt w wilgotnych, spleśniałych pomieszczeniach.
  • Zapobieganie Candida
  • Przestrzegaj właściwego odżywiania.
  • Porzuć pokarmy bogate w węglowodany, cukier, drożdże.
  • Terminowe leczenie chorób przewodu pokarmowego.
  • Przestańcie przyjmować antybiotyki, które negatywnie wpływają na mikroflorę jelitową.

Dieta do leczenia kandydozy jelit

Wyklucz maksymalne słodycze z diety. Owoce, cukier, drożdże. Wszystkie te produkty są korzystne dla rozmnażania się Candida.

Usuń cytrusy, kwaśne owoce. Pomarańcza, mandarynka, cytryna, grejpfrut, pomidor, ananas. Przyczyniają się do tworzenia alkaliów w ciele, a tym samym przyczyniają się do energicznego rozmnażania grzyba. Po zabiegu owoce można spożywać nie więcej niż raz, dwa razy w tygodniu.

  • Banany, winogrona również należy odłożyć na bok, są bogate w glukozę.
  • Miód, alkohol, ciasto z ciasta drożdżowego.
  • Ser, zwłaszcza z pleśnią.
  • Solone grzyby.
  • Ryba solona.
  • Produkty wędzone.
  • Ziemniaki
  • Soki.

Dodaj więcej czosnku, produktów z kwaśnego mleka (nie słodkich), zielonych, świeżych ryb, kurczaków, indyków, brokułów, orzechów do swojej diety.

Nie zapomnij wypić wystarczającej ilości wody przed i po posiłku. Dzienna stawka wody wynosi 1,5 -2 litrów dziennie.

Tradycyjne metody leczenia kandydozy

Tradycyjne metody leczenia chronicznego pleśniawki

Zioła. Kora dębu, rumianek, nagietek, seria bardzo dobrze usuwa wszelkiego rodzaju stany zapalne. Wykonaj wywar i weź doustnie, a także możesz zrobić tamponadę z waty z gazy, stosując się do zapalnych obszarów ciała. Kupując zioła, zawsze możesz przeczytać, jak i ile trzeba z nich korzystać podczas gotowania bulionu.

Niewielką rolę odgrywa dieta, którą należy stosować w leczeniu chronicznego pleśniawki. Twój lekarz może przepisać dietę, biorąc pod uwagę wszystkie cechy twojego ciała i możliwe choroby przewodu pokarmowego, w tym różne alergie, aby nie zaszkodzić.

Soda Ta metoda jest zalecana przez wielu lekarzy. 1 łyżka sody oczyszczonej zalać 1 litrem gorącej wody (wrzącej wody) pozwolić mu pić, schłodzić do temperatury pokojowej. Przygotowanie do podlewania gotowe. Strzykawka powinna być doodbytniczo 2 razy dziennie przez 10-15 dni.

Dieta musi być przestrzegana przez cały okres leczenia, a następnie.

Możesz włączyć na czas i po leczeniu te produkty w diecie

  1. Ryby (dorsz, makrela, łosoś, tuńczyk).
  2. Owoce morza (krewetki, kraby, kalmary).
  3. Kurczak, indyk.
  4. Wołowina, cielęcina.
  5. Jarmuż, brokuły.
  6. Sok z marchwi
  7. Oliwa z oliwek i olej lniany
  8. Gryka, płatki owsiane, ryż (brązowy).
  9. Ogórki, pietruszka, koperek.

Czosnek jest jednym z przedstawicieli najsilniejszego kompleksu przeciwbakteryjnego. Powinien być obecny w diecie człowieka w czasie choroby i wskazane jest, aby nie wychodzić z codziennej diety u zdrowej osoby. Wyciąg z czosnku jest w stanie całkowicie powstrzymać rozwój grzyba wywołującego pleśniawkę, kandydozę.

Kandydoza jelitowa - przyczyny i objawy choroby u dzieci i dorosłych, diagnostyka i metody leczenia

Na tle osłabienia ludzkiej odporności, naturalna równowaga mikroflory jelitowej, która może prowadzić do choroby - kandydoza jelitowa, jest czasami zaburzona w jej ciele. Przyczyn tej choroby jest wiele. Są one związane z negatywnymi czynnikami środowiskowymi, stanem psycho-emocjonalnym ludzi. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym mniejsze ryzyko wystąpienia bolesnych objawów i powikłań. Aby rozpoznać rozwój infekcji grzybiczej w organizmie, konieczne jest poznanie informacji o czynnikach wywołujących kandydozę jelitową i metodach leczenia.

Co to jest kandydoza jelitowa

Zakażenie grzybicze zlokalizowane w ludzkiej okrężnicy spowodowane przez grzybicę mikromiocytów z rodzaju Candida nazywane jest kandydozą jelitową (drozdem). Komórki tego drożdżopodobnego grzyba przyczepiają się do błony śluzowej, a następnie atakują tkanki narządu i rozprzestrzeniają się przez układ krwionośny w całym organizmie, powodując trzewną kandydozę (zakażenie wątroby i trzustki).

Czynniki wywołujące tę chorobę - Candida albicans - występują w liczbie mnogiej w środowisku zewnętrznym iw ciele osoby zdrowej, dlatego w terminologii medycznej nazywane są oportunistyczną florą patogenną. Patologia jest uważana za nieugięty wzrost kandydatów w przewodzie pokarmowym. Najczęściej dzieje się tak na tle zmniejszenia odporności u ludzi. Inwazyjna kandydoza jelitowa jest ciężką postacią dysbiozy, rzadko występującą u osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym.

Funkcja ochronna organizmu przed szybką reprodukcją grzybów jednokomórkowych Candida w jelicie zapewnia:

  • Błonę śluzową jelita.
  • Normalna mikroflora światła jelita grubego o wyraźnych antagonistycznych właściwościach do flory patogennej.
  • Aktywność enzymów trawiennych.
  • Naturalna produkcja przez komórki beta trzustkowych przeciwciał anty-cand.

Objawy kandydozy jelitowej

Patogenne grzyby Candida albicans infekują błonę śluzową ludzkiego jelita iw trakcie ich pasożytniczej aktywności uwalniają produkty rozpadu, które prowokują reakcję organizmu ludzkiego w postaci objawów kandydozy. Główne objawy kliniczne tej choroby to:

  • przewlekłe wzdęcia (wzdęcia);
  • uczucie ciężkości w żołądku;
  • skurcze jelit po jedzeniu, któremu towarzyszy ból;
  • częste bolesne wypróżnianie (biegunka), nie przynosząca ulgi;
  • kał z domieszką krwi i ropy, tandetnego wycieku cuchnącego;
  • niska temperatura ciała (37-37,5 ° C);
  • wysypka na skórze (czasami);
  • zmęczenie, brak apetytu;
  • bezsenność

Choroba gwałtownie postępuje na tle patologicznej reprodukcji patogennych grzybów w jelicie. W przypadku braku odpowiedniego leczenia zaburzony jest układ moczowy i jama ustna. Kandydoza narządów płciowych przejawia się w postaci takich objawów:

  • kiepskie wydzielanie z nieprzyjemnym zapachem;
  • swędzenie, pieczenie w okolicach narządów płciowych podczas oddawania moczu, współżycie seksualne i pod ich nieobecność;
  • mętny mocz z białawym osadem;
  • zaburzenia miesiączkowania u kobiet;
  • w ciężkich postaciach kandydozy, wtórnej niepłodności.

Przyczyny choroby

Słaba odporność może prowadzić do uszkodzenia jelit przez ludzi z Candida w podeszłym wieku, kobiety - w czasie ciąży, menopauzy. Noworodki mogą zarazić się od matki w łonie matki i podczas przemieszczania się wzdłuż kanału rodnego. Kandydoza jelitowa może być spowodowana:

  • czynniki zewnętrzne niekorzystne dla ludzi:
  1. nagłe zmiany w temperaturze otoczenia;
  2. zmiana stref czasowych;
  3. zbyt wysoka lub niska wilgotność.
  • silny stres;
  • wrodzony niedobór odporności;
  • choroba onkologiczna (szczególnie w okresie chemioterapii);
  • przyjmowanie hormonów kortykosteroidów w zaburzeniach hormonalnych;
  • alergie;
  • długotrwałe stosowanie antybiotyków;
  • choroby zakaźne;
  • naruszenie normalnej diety;
  • przewlekłe choroby narządów wewnętrznych.

Diagnostyka

Trudno jest zdiagnozować ludzką infekcję candidą, ponieważ wiele osób ma nieinwazyjną kandydozę i przemijającą kandydozę, czyli stany, w których grzyby chorobotwórcze Candida występują w organizmie, ale ich szybki wzrost jest blokowany przez układ odpornościowy. Szczegółowy test krwi na ciężką kandydozę jelitową może naprawić tylko znaczny spadek poziomu limfocytów, erytrocytów i leukocytów.

Przy pierwszych objawach choroby powinieneś skontaktować się z terapeutą, który wyśle ​​pacjenta z kandydozą, aby skonsultował się z endoskopistą. Ten specjalista, w zależności od objawów, wybierze najlepszy sposób badania jelit. Endoskopia jest metodą diagnostyczną opartą na wizualnym badaniu jamy jelita grubego przy użyciu urządzenia optycznego wstawionego do narządu. Ta metoda badań jest w stanie wykryć zapalenie błony śluzowej i nekrotyczne uszkodzenia tkanek.

Skuteczną metodą badań jest biopsja endoskopowa, w trakcie której zbiera się biopat (część tkanki jelitowej) i jest badana bakteriologicznie i cytologicznie. Gdy odbywa się to zaszczepianie materiału pobranego na pożywce. Pozytywnym wynikiem analizy jest identyfikacja pseudo-grzybni, nitkowatej formy Candida, która atakuje struktury tkanek organizmu ludzkiego, na podstawie których diagnozuje się kandydozę jelitową.

Grzyby drożdżowe w jelicie wykrywa się przez badanie bakteriologiczne kału. Jego głównym zadaniem jest identyfikacja kultur mikroorganizmów i identyfikacja czynnika sprawczego choroby za pomocą reakcji grzybów na antybiotyki. Jeśli istnieje ponad 1000 jednostek tworzących kolonie o różnej patologicznej florze na gram badanego materiału, diagnozuje się dysbakteriozy Candida.