Główny / Zapalenie żołądka

Anatomia ludzkiego przewodu pokarmowego

Zapalenie żołądka

Człowiek żyje poprzez spożywanie energii z pożywienia, która jest wchłaniana przez obecność tak ważnego systemu, jak przewód żołądkowo-jelitowy. System składa się z narządów zamkniętych - rur o różnych nazwach, ale zasadniczo niewiele różniących się budową. Wykonywanie bardzo ważnej funkcji dla organizmu człowieka - trawienie i wchłanianie składników odżywczych, a także ewakuacja niestrawionych resztek pokarmowych na zewnątrz.

Główne funkcje

Ciało ludzkie jest złożonym systemem składającym się z wielu działów. Każdy wydział pełni swoją funkcję, a jego najmniejsze naruszenie prowadzi do niepowodzenia całego organizmu. Przewód pokarmowy ma funkcje sojowe:

  1. Silnik - mechaniczne mieszanie żywności, połykanie, promocja przez wszystkie działy, ewakuacja i usuwanie niestrawionych pozostałości żywności.
  2. Sekcja - różne narządy wytwarzają wydzieliny trawienne (ślina, sok żołądkowy, żółć, sok trzustkowy), które biorą udział w procesie trawienia.
  3. Funkcja ssania - transport witamin, substancji mineralnych, aminokwasów, cukrów pochodzących z rozkładu pokarmu ze światła jelita do krwi i limfy.
  4. Wydalniczy - usuwa z organizmu toksyczne substancje, związki chemiczne i leki wchodzące do przewodu pokarmowego z krwi.

Wszystkie funkcje są ze sobą powiązane, bez spełnienia jednego, normalne funkcjonowanie całego przewodu żołądkowo-jelitowego jest niemożliwe.

Konieczne jest rozróżnienie bezpośrednio przewodu żołądkowo-jelitowego od całego układu trawiennego. Struktura tego ostatniego obejmuje dodatkowe narządy, które biorą udział w procesie trawienia w taki czy inny sposób. Ślinianki, wątroba, woreczek żółciowy, trzustka.

Jak układają się rzeczy

Struktura ludzkiego przewodu pokarmowego na zdjęciu zawsze wygląda jak pionowy schemat: różne części wspólnej rury przewodu pokarmowego podążają za sobą - są to narządy przewodu pokarmowego. Każdy z nich spełnia swoją unikalną funkcję, bez normalnego działania jednego, proces trawienia w zasadzie nie może odbywać się w całości. Niepowodzenie na oddzielnym etapie doprowadzi do naruszenia wszystkich innych części procesu.

Struktura ściany przewodu pokarmowego we wszystkich częściach przewodu pokarmowego człowieka jest taka sama. Pierwszą warstwą wewnętrzną jest błona śluzowa, w jelicie występuje wiele ubytków kosmków i części tkanki limfatycznej, w których wytwarzane są komórki, które uczestniczą w obronie immunologicznej. Następna jest podludzka luźna warstwa tkanki łącznej, w której znajdują się naczynia krwionośne, włókna nerwowe, węzły chłonne, skupiska gruczołów wytwarzających śluz, następnie warstwa mięśniowa i osłona zewnętrzna (otrzewna), która chroni przed uszkodzeniem. Wszystkie narządy przewodu pokarmowego są wydrążone, to znaczy otwierają się na każdą inną jamę tworząc jeden układ trawienny.

Główne działy przewodu pokarmowego

Ludzki przewód żołądkowo-jelitowy można porównać z zakładem przetwórstwa spożywczego do przydatnych substancji w celu dostarczenia organizmowi energii i materiału do budowy komórek. Przewód pokarmowy składa się z następujących działów:

  1. Jelito cienkie - ma złożoną strukturę, składa się z następujących części:
  2. Żołądek - na zdjęciu wygląda jak butelka, której szyjka zamyka się (dolny zwieracz przełyku), gdy pokarm spada z przełyku. W tym przypadku bryła spożywcza trwa od 2 do 3 godzin, jest podgrzewana, zwilżana, przetwarzana sokiem żołądkowym zawierającym kwas chlorowodorowy (zabija patogeny) i pepsyną, która rozpoczyna proces rozpadu białka.
  3. Przełyk - tutaj pokarm pochodzi z gardła, z powodu mięśni gładkich, jest skutecznie przepychany przez niego bezpośrednio do żołądka.
  4. Gardło znajduje się na skrzyżowaniu przewodu pokarmowego i dróg oddechowych. Gdy pokarm przechodzi przez niego, nagłośnia blokuje wejście do krtani i tchawicy, aby osoba się nie zakrztusiła.
  5. Jama ustna - cała struktura zaczyna się od niej. To tu przychodzi jedzenie. Tam poddawany jest obróbce mechanicznej, mieszaniu ze śliną, proces trawienia rozpoczyna się od rozkładu węglowodanów przez enzym amylazę. Następnie, grudka jedzenia wchodzi do gardła.
    1. Dwunastnicy - długość około 30 cm, w wyniku działania żółci i soku trzustkowego przepływającego przez odpowiednie przewody z pęcherzyka żółciowego i trzustki obejmuje trawienie białek pęka tłuszczów i węglowodanów.;
    2. Długość jelita czczego wynosi około dwóch metrów, w tym miejscu występuje duża liczba kosmków, przez które dochodzi do głównego wchłaniania do krwi wszystkich użytecznych substancji;
    3. Jelita krętego znajduje się po prawej stronie brzucha, tutaj kończy się podział hydrolizy i wchłanianie składników żywności.
  6. Okrężnica jest końcową częścią przewodu żołądkowo-jelitowego, jej długość wynosi około półtora metra. Składa się on również z trzech części: jelita ślepego (z dodatkiem wyrostka robaczkowego), okrężnicy (rosnącej, poprzecznej, zstępującej, esicy) i odbytnicy, kończącej się odbytem. Oto około dwóch litrów płynnej zawartości.

Eksperci mówią o tym, jak działa przewód żołądkowo-jelitowy:

Główną funkcją tego odcinka przewodu pokarmowego jest wchłanianie wody i elektrolitów, tworzenie się ostatecznego stolca z niestrawionych pozostałości i wydalanie. Masy kałowe są najpierw gromadzone i gromadzone w odbytnicy, trzymane przez zwieracz. Kiedy sekcja ampułki jest rozciągnięta, sygnał jest wysyłany do mózgu, zwieracz odpręża się, a zawartość odbytnicy wyprowadzana jest przez odbyt (odbyt).

Przewód pokarmowy jest ściśle połączony z ludzkim ciałem z innymi narządami i układami. Dlatego niektóre choroby nieuchronnie wpływają na stan innych, powodując reakcje i niepowodzenia.

Nic dziwnego, że mówią, że lekarze leczą nie jedną chorobę, ale osobę jako całość. Zdrowy przewód pokarmowy nigdy nie spowoduje rozwoju hemoroidów, co znacznie ułatwi rozpoznanie i leczenie choroby.

Ludzki przewód pokarmowy

Aktywny rytm życia, częste stresy i złe warunki środowiskowe prowadzą do tego, że ludzki przewód pokarmowy cierpi pierwszy. Pełni ważną funkcję, która odżywia organizm korzystnymi substancjami. Dlatego w przypadku naruszeń w przewodzie żołądkowo-jelitowym należy skonsultować się ze specjalistą i, jeśli to konieczne, przejść kurs terapeutyczny.

Anatomia i struktura układu trawiennego

Przewód pokarmowy (GIT) jest uważany za kompleks narządów, które biorą udział w procesie trawienia i asymilacji substancji pożytecznych przez organizm. Długość przewodu pokarmowego wynosi co najmniej 9 metrów, pochodzi z jamy ustnej i kończy się pierścieniem odbytu. Główne działy przewodu żołądkowo-jelitowego obejmują:

  • usta i gardło;
  • przełyk;
  • żołądek;
  • jelita.
Powrót do spisu treści

Funkcje wykonywane przez przewód żołądkowo-jelitowy

Struktura przewodu pokarmowego człowieka obejmuje wiele etapów, z których każdy wykonuje pewne czynności w procesie trawienia pokarmu. Do głównych obowiązków przewodu żołądkowo-jelitowego należą:

  • Aktywność motoryczno-mechaniczna. Jedzenie pęka, przechodzi przez przełyk i jest eliminowane z organizmu.
  • Zadanie sekretarskie. Prawidłowe i kompletne trawienie odbywa się za pomocą enzymów, żółci i soku żołądkowego.
  • Funkcja ssania Pozwala ciału wchłonąć niezbędne elementy z jedzenia.
Powrót do spisu treści

Cechy przepływu krwi w procesie trawienia

Funkcje ludzkiego przewodu pokarmowego są bezpośrednio zależne od aktywności odżywiania narządów. Po wchłonięciu pokarmu przepływ krwi do przełyku wzrasta jednak tylko w tych oddziałach, które biorą udział w procesie trawienia. Z biegiem czasu przypływ krwi wzrasta jeszcze bardziej i pozostaje w podwyższonym stanie przez 7 godzin. Wynika to z ilości spożywanej żywności i jej składu chemicznego. Po trawieniu i przyswojeniu niezbędnych elementów zmniejsza się przepływ krwi w przewodzie pokarmowym.

Rola nerwów w trawieniu

W warunkach unaczynienia pasożytniczego i objawowego reguluje się aktywność układu trawiennego organizmu. Anatomia umiejscowienia nerwów prowadzi do tego, że w pierwszym przypadku następuje wzrost czynności przewodu pokarmowego, aw drugim następuje obniżenie poziomu trawienia. W tym przypadku wzorzec przewodzenia sygnału nerwowego obejmuje 2-3 neurony, które są odpowiedzialne za pobudzenie lub zahamowanie procesu trawienia.

Naruszenia w jednym systemie, który kontroluje proces, prowadzi do awarii funkcji układu trawiennego.

Główne choroby przewodu pokarmowego

Różne części przewodu żołądkowo-jelitowego reagują różnie na bodźce, więc istnieje wiele różnych patologii, z których najczęstsze to:

  • Zapalenie żołądka różnego pochodzenia. Zdrowy żołądek ma całą warstwę błony śluzowej, która pod wpływem drażniących zaczyna się rozkładać.
  • Zapalenie jelita grubego Choroba wpływa na okolice jelit i prowadzi do zapalenia jej ścian. Jeśli patologia nie jest leczona, może rozwinąć się ciężkie krwawienie i spowodować zagrożenie dla ludzkiego życia.
  • Typ wirusowy zapalenia wątroby. Dotknięty obszar spada na filtr ludzkiego ciała, tj. Wątroby. Zazwyczaj są one wywoływane przez różne wirusy, które dostają się do organizmu.
  • Marskość wątroby. Przewlekła choroba prowadząca do nieuchronnej śmierci pacjenta.
  • Wrzód. Integralność tkanek przewodu żołądkowo-jelitowego jest zerwana, co może prowadzić do komplikacji zagrażających życiu.
  • Dysbakterioza. Jednocześnie następuje zmiana w normalnej mikroflory jelitowej, co prowadzi do problemów w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego.
  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego. Woreczek żółciowy jest dotknięty, co prowadzi do bolesnych objawów, nudności, wymiotów.
  • Zapalenie wyrostka robaczkowego. Zapalenie rogowacenia jelita ślepego, z objawami zależy od postaci choroby.
Powrót do spisu treści

Co powoduje prowokowanie zaburzeń układu trawiennego?

Normalne funkcjonowanie przewodu pokarmowego u ludzi może być zakłócone z powodu takich czynników:

  • Niezdrowa dieta. Częste objadanie się lub poszczenie, brak konsekwencji w przyjmowaniu pokarmu, szybki rytm wchłaniania pokarmu, a także brak równowagi produktów prowadzi do rozwoju różnych problemów w układzie pokarmowym.
  • Niski poziom ekologii. Wpływa bezpośrednio na jakość spożywanych produktów i wody, która podrażnia błony śluzowe narządów trawiennych.
  • Szkodliwe uzależnienia. Nikotyna i alkohol nie przyczyniają się do utrzymania zdrowej mikroflory w organizmie.
  • Leki. Podejmij leki, aby były ostrożne, ponieważ mają bezpośredni wpływ na narządy przewodu pokarmowego.
  • Genetyka. Jeśli krewni mają nieprawidłowości w trawieniu, musisz zwrócić szczególną uwagę na swoje zdrowie.
  • Złe warunki sanitarne. Gotowanie wymaga przestrzegania szeregu zasad, które pozwalają uniknąć połknięcia szkodliwych mikroorganizmów.
  • Zaburzenia endokrynologiczne. Mogą również prowadzić do poważnych naruszeń przewodu żołądkowo-jelitowego.
Powrót do spisu treści

Objawy charakterystyczne dla zaburzeń przewodu żołądkowo-jelitowego

Nieprzyjemne objawy rozwijają się dość jasno, więc łatwo będzie podejrzewać odchylenia w pracy układu trawiennego. Ogólna liczba znaków obejmuje:

  • Ból Może rozwinąć się w wyniku zwiększonej czynności jelit lub rozwoju wrzodu.
  • Zgaga. Jednym z najczęstszych objawów kwasowości. Wrażenie rozprzestrzenia się przez przełyk i towarzyszy mu grudka lub uczucie rozerwania.
  • Ból mostka. Wskazują na problemy z przewodem pokarmowym i są również podobne do objawów nieprawidłowości sercowo-naczyniowych.
  • Burp. Jeśli dana osoba ma ból żołądka lub dwunastnicę, wówczas występuje nieprzyjemne wydzielanie gazu.
  • Dysfagia. Odruch połykania nie działa prawidłowo, co prowadzi do przenikania pokarmu do nosa lub tchawicy.
  • Nudności Często obserwuje się w rozwoju zapalenia błony śluzowej żołądka lub wrzodów, a także złego funkcjonowania jelita.
  • Wzdęcia. W otrzewnej obserwuje się uczucie ciężkości i obrzęku, którym towarzyszą ataki bólu.
  • Problemowy stolec. Obejmuje to problematyczne defekacje i biegunkę, wskazujące na rozwój dysbiozy, wrzodów lub zapalenia trzustki.
Powrót do spisu treści

Jak diagnoza?

Wraz z pojawieniem się nieprzyjemnych objawów, zaleca się, aby zwrócić się do specjalisty o pomoc w identyfikacji nieprawidłowości we wczesnym stadium rozwoju. Funkcje narządów przewodu żołądkowo-jelitowego są badane za pomocą następujących metod:

  • Faggs. Pozwala badać błonę śluzową przełyku, żołądka i cechy dwunastnicy 12. Technika ta jest w stanie zidentyfikować patologie, takie jak zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, wrzody.
  • Kolonoskopia. Jest używany do określania przyczyn, które prowokowały problemy w okrężnicy.
  • RTG. Zwykle wykonywane po wprowadzeniu roztworu baru do przełyku, co nie ma wpływu na zdrowie pacjenta.
  • Endoskopia kapsularna. Pacjent połyka kapsułkę, która zawiera kamerę i porusza się wzdłuż całej ścieżki układu trawiennego. Urządzenie pozwala na identyfikację nieprawidłowości żołądka i innych części przewodu pokarmowego bez dyskomfortu.
Powrót do spisu treści

Leczenie patologii przewodu żołądkowo-jelitowego

Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego są różne, dlatego technika terapeutyczna jest wybierana indywidualnie, po przeprowadzeniu serii badań i postawieniu dokładnej diagnozy. Metoda zachowawcza pomaga leczyć ten problem częściej, czasem operacja jest zapewniona. Kurs jest terapią lekową wspomaganą przez ludowe buliony, które mogą ukoić podrażnione błonę śluzową i łagodzić napięcie nerwowe, wywołane dyskomfortem. Przywrócenie jelit pomaga w utrzymaniu specjalnej diety, która po zakończeniu leczenia zapewnia prawidłowe odżywianie, co pomaga wzmocnić strukturę jelit.

Terapia jest dobierana indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników diagnozy.

Metody zapobiegania chorobom przewodu pokarmowego

Normalne funkcjonowanie przewodu pokarmowego człowieka zależy bezpośrednio od przestrzegania szeregu zasad:

  • Zdrowa żywność. Zaleca się wykluczenie produktów tłustych, smażonych, korzennych i wędzonych, ponieważ podrażniają błonę śluzową przewodu pokarmowego.
  • Granularność mocy. Posiłki powinny być podzielone na 5-6 podejść w ciągu dnia i zawierać niewielką ilość porcji.
  • Bilans cieplny. Aby zachować zdrowie różnych części przewodu żołądkowo-jelitowego, należy porzucić nadmiernie zimne lub gorące potrawy i zjeść jedzenie w temperaturze pokojowej.
  • Proste węglowodany. Żywność o najwyższej zawartości powinna być wyłączona z menu, aby zapobiec problemom jelitowym.
  • Bilans psycho-emocjonalny. Zaburzenia czynności przewodu pokarmowego mogą powodować długotrwały pobyt w stanie stresowym. Dlatego ważne jest zapewnienie komfortowego środowiska i wyeliminowanie źródeł obaw.

Praca przewodu żołądkowo-jelitowego jest dobrze skoordynowanym mechanizmem, którego każda sekcja odgrywa ważną rolę w procesie trawienia i asymilacji żywności. Dlatego, gdy praca jednego z jej działów jest zakłócona, wpływa na stan całego organizmu. Przy pierwszych nieprzyjemnych objawach należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zdiagnozuje i zaleci właściwe leczenie.

Traktat

Ścieżka to układ terminali, kolejno ułożonych w przestrzeni, zapewniających przejście czegoś.

Na przykład:
Ścieżka E1 jest układem nadawczo-odbiorczym z interfejsami E1 rozmieszczonymi sekwencyjnie w przestrzeni, umożliwiając przejście sygnału E1 między punktami komunikacji bez zniekształceń, kompensując straty energii, które występują podczas jego transmisji w przestrzeni, co służy do organizacji wielokanałowej komunikacji między punktami kontaktu na długich dystansach.

Szlak Syberyjski to system specjalnie wyposażonych punktów wzdłuż drogi od europejskiej części Rosji przez Syberię do granic Chin, od Moskwy po Kalgan.
W tych punktach można jeść w tawernie, spać, zmieniać konie. Punkty te zrekompensowały utratę energii, która nastąpiła podczas jej transmisji w przestrzeni kosmicznej, łącznie z obsługą komunikacji między punktami komunikacyjnymi na duże odległości, za pośrednictwem komunikatorów.

Struktura przewodu pokarmowego człowieka

Od wielu lat bezskutecznie walczy z zapaleniem błony śluzowej żołądka i owrzodzeniem?

"Będziesz zdumiony, jak łatwo jest leczyć zapalenie żołądka i wrzody, przyjmując je codziennie.

Anatomia przewodu żołądkowo-jelitowego to kompleks narządów, które zapewniają istotną aktywność organizmu. Struktura przewodu żołądkowo-jelitowego to narządy osoby, która jest sekwencyjnie umiejscowiona i przedstawiana jako wnęki. Puste przestrzenie są ze sobą powiązane i stanowią pojedynczy kanał do przyjmowania, zmiany jakościowej struktury i wydawania żywności. Długość całego kanału wynosi około 8,5-10 metrów. Każdy pusty w środku (pusty od wewnątrz) organ otoczony jest powłokami (ścianami) o identycznej strukturze.

Ściana przewodu pokarmowego

Pociski wydrążonych kanałów mają następującą strukturę:

  1. Wewnątrz ściany przewodu żołądkowo-jelitowego podszewka nabłonka - warstwa komórek śluzówki w bezpośrednim kontakcie z żywnością. Mucosa wykonuje trzy zadania:
  • ochrona przed uszkodzeniem (skutki fizyczne lub toksyczne);
  • enzymatyczny rozkład składników odżywczych, witamin, minerałów (trawienie w ciele, przeprowadzane w jelicie cienkim);
  • przeniesienie płynu do krwi (ssanie).
  1. Po błony śluzowej jest warstwa podbrzusza składający się z tkanki łącznej. Sama tkanka nie ma składnika funkcjonalnego, zawiera liczne nagromadzenia żylne, limfoidalne i nerwowe.
  2. Muskularna błonka za nią ma nierównomierną grubość w różnych obszarach przewodu żołądkowo-jelitowego. Obdarzony funkcją promowania jedzenia przez przewód pokarmowy.
  3. Zewnętrzna warstwa ścian jest reprezentowana przez otrzewną (lub błonę surowiczą), która chroni narządy przed uszkodzeniami zewnętrznymi.

Główne narządy przewodu żołądkowo-jelitowego

Anatomia ludzkiego przewodu pokarmowego polega na integracji przewodu pokarmowego i gruczołów syntetyzujących sekret trawienny.

Oddziały przewodu żołądkowo-jelitowego obejmują następujące narządy:

  • Początkowa sekcja to szczelina jamy ustnej.
  • Rurka mięśniowa w postaci cylindra (gardła).
  • Kanał mięśniowy łączący żołądkowy worek i gardło (przełyk).
  • Wydrążony zbiornik do przetwarzania żywności (żołądek).
  • Cienka rurka o długości około 5 metrów (jelito cienkie). Składa się z początkowego podziału (dwunastnicy), środkowego (jelita czczego) i niższego (jelita krętego).
  • Dolna (całkowita) część przewodu pokarmowego (jelito grube). Składa się z: początkowej torebki lub jelita ślepego z dodatkiem wyrostka robaczkowego, systemu okrężnicy (wstępujący, poprzeczny, zstępujący, esicy) i ostatniego przedziału - odbytnicy.

Wszystkie działy przewodu pokarmowego są wyposażone w pewne funkcje, które składają się na cały proces trawienia, który jest oryginalny w złożonym mechanizmie metabolizmu.

Jama ustna

Pierwotna część przewodu pokarmowego obejmuje:

  • narząd mięśniowo-skórny (usta);
  • błona śluzowa wyściełająca jamę (dziąsło);
  • dwa rzędy formacji kości (zęby);
  • ruchomy narząd mięśniowy z fałdą przechodzącą w dziąsła (język);
  • usta, ograniczone podniebienie twarde i miękkie;
  • gruczoły ślinowe.

Funkcjonalny cel działu:

  • szlifowanie mechaniczne, obróbka chemiczna i zróżnicowanie smaku żywności;
  • kształtowanie dźwięku;
  • oddychanie;
  • ochrona patogenu.

Język i miękkie podniebienie są zaangażowane w proces połykania.

Gardło

Ma kształt lejka, umiejscowiony przed szóstym i siódmym kręgiem szyjnym. Struktura składa się z części górnej, środkowej i dolnej (odpowiednio nosogardła, jamy ustnej i gardła).

Łączy usta z mięśniowym kanałem przełyku. Bierze udział w procesach:

  • oddychanie;
  • produkcja mowy;
  • odruchowe skurcze i rozluźnienie mięśni w celu promowania jedzenia (połykania);

Gardło jest wyposażone w mechanizm ochrony przed skutkami zewnętrznych czynników negatywnych.

Przełyk

Płaski kanał mięśniowy do 30 cm długości, składający się z części szyjnej, piersiowej i brzusznej, zakończony zastawką serca (zwieraczem). Zawór zamyka żołądek, aby zapobiec wyrzucaniu jedzenia i kwasu do tyłu (do przełyku). Głównym zadaniem organizmu jest przemieszczanie pokarmu w kierunku żołądka w celu jego dalszej obróbki (trawienie).

Żołądek

Schemat żołądka obejmuje cztery główne obszary, podzielone między sobą arbitralnie:

  • Strefa kardiologiczna (ponadsercowa i pozasercowa). Znajduje się na skrzyżowaniu żołądka i przełyku, wyposażony w miazgę zamykającą (zastawkę).
  • Górna część lub łuk. Znajduje się po lewej stronie pod przeponą. Wyposażony w gruczoły, które syntetyzują sok żołądkowy.
  • Organ narządów. Jest zlokalizowany poniżej sklepienia, ma największą objętość wszystkich narządów przewodu pokarmowego, jest przeznaczony do czasowego przechowywania żywności pochodzącej z kanału mięśniowego i jej rozszczepiania.
  • Strefa wartownika lub odźwiernika. Umieszczony w dolnej części systemu, łączący żołądek i jelita przez zawór odźwiernikowy (wyjściowy).

Zawartość soku produkowanego w żołądku jest następująca:

  • kwas chlorowodorowy (HCl);
  • enzymy (pepsyna, gastriksyna, chymozyna);
  • białko (mucyna);
  • enzym o właściwościach bakteriobójczych (lizozym);
  • sole mineralne i woda.

Funkcjonalnie żołądek jest przeznaczony do przechowywania i przetwarzania żywności, wchłaniania płynów i soli.

Trawienie pokarmu następuje pod wpływem działania soku żołądkowego i skurczów mięśni w ciele. Przy pustym żołądku produkcja soku zostaje zatrzymana. Uzyskana półstała substancja (mączka) z pomocą nerwu błędnego (nerw błędny) jest wysyłana do dwunastnicy.

Jelito cienkie

Wykonuje główne zadanie przetwarzania żywności (trawienie brzuszne i ciemieniowe), neutralizację kwasu, a także funkcję wchłaniania (absorpcji) użytecznych substancji do ich dostarczania do krwioobiegu.

Składa się z trzech stref:

  • Dwunastnica. Odpowiada za pracę miazgi wyjściowej (jej terminową i regularną redukcję). Jest dostarczany z sokiem żołądkowym, trzustkowym, jelitowym i żółcią. Wydzielanie alkaliczne jest syntetyzowane przez gruczoły zlokalizowane w ścianach ciała. Pod wpływem tych płynów następuje proces trawienia pokarmowego.
  • Jejunum. Organ mięśni gładkich zaangażowany w procedurę trawienia. Nie posiadając wyraźnych granic, przechodzi do następnej strefy - ileum.
  • Ileum. Anatomicznie pokryty otrzewną ze wszystkich stron, bierze czynny udział w rozdrabnianiu substancji odżywczych i innych substancji. Kończy się zwieraczem krętniczo-kątniczym, oddzielającym duże i małe jelito.

W jelicie cienkim kończy się proces dzielenia jedzenia.

Jelita grubego

Dolna strefa przewodu żołądkowo-jelitowego, wyposażona w funkcję wchłaniania płynów i powstawania ekskrementów. Ciało nie wydziela soku, wytwarza śluzowatą substancję do procesu tworzenia.

Jest on podzielony na kilka stref:

  • Ślepota. Wyposażony w proces, który nie odgrywa dużej roli w ciele - dodatek.
  • System dwukropek składa się z czterech stref organicznych (rosnących, poprzecznych, zstępujących, sigmoidalnych), które nie biorą udziału w procesie przetwarzania żywności. Celem funkcjonalnym jest wchłanianie substancji odżywczych, aktywacja ruchu przetworzonej żywności, tworzenie, dojrzewanie i wydalanie ekskrementów.
  • Rectum. Całkowita powierzchnia przewodu pokarmowego. Zaprojektowany do gromadzenia formacji kałowych. Struktura ma silny zawór mięśniowy (zwieracz odbytu). Główną funkcją jest dynamiczne uwalnianie jelit z nagromadzonych ekskrementów przez odbyt.

Złożona struktura ludzkiego przewodu pokarmowego wymaga szczególnej uwagi. Nieprawidłowe działanie jednego z narządów nieuchronnie prowadzi do zakłóceń w pracy całego układu trawiennego.

Anatomia przewodu żołądkowo-jelitowego (GIT)

Układ trawienny to układ narządów ludzkich składający się z przewodu pokarmowego lub przewodu żołądkowo-jelitowego (GIT), wątroby i trzustki, przeznaczony do przetwarzania żywności, ekstraktu z niej składników odżywczych, wchłaniania ich do krwi i wydalania niestrawionych pozostałości z organizmu.

Anatomia przewodu żołądkowo-jelitowego (GI)

Średnio między wchłonięciem pokarmu a erupcją niestrawionych pozostałości z organizmu mija od 24 do 48 godzin. Odległość, jaką pokonuje bryła pokarmowa w tym czasie, poruszając się wzdłuż przewodu pokarmowego, waha się od 6 do 8 metrów, w zależności od indywidualnych cech danej osoby.

Usta i gardło

Jama ustna jest początkiem przewodu pokarmowego.

Z przodu jest ograniczona ustami, od góry - twardym i miękkim podniebieniem, od spodu - językiem i przestrzenią gnykową, a po bokach - policzkami. Przez gardło (przesmyk w gardle) jama ustna komunikuje się z gardłem. Wewnętrzna powierzchnia jamy ustnej, a także inne części przewodu pokarmowego, pokryta jest błoną śluzową, na której powierzchni rozciąga się duża liczba kanałów gruczołów ślinowych.

Dolna część podniebienia miękkiego i ramiona są tworzone głównie przez mięśnie uczestniczące w akcie połykania.

Język jest ruchomym narządem umiejscowionym w jamie ustnej i przyczyniającym się do procesów żucia pokarmu, połykania, ssania. W języku rozróżnia się ciało, wierzchołek, wierzchołek i tył. Z góry, z boków i częściowo z dołu, język pokryty jest błoną śluzową, która rośnie wraz z włóknami mięśniowymi i zawiera gruczoły i zakończenia nerwowe, które służą do wykrywania smaku i dotyku. Z tyłu i tułowia błona śluzowa jest szorstka ze względu na dużą liczbę brodawek języka, które rozpoznają smak jedzenia. Te, które znajdują się na końcu języka, są dostrojone do postrzegania słodkiego smaku, u korzenia - gorzkie, a sutki są rozpoznawane z kwaśną poświatą na środkowych i bocznych powierzchniach języka.

Od dolnej powierzchni języka do dziąseł dolnych przednich zębów jest fałd błony śluzowej, zwany uchem. Po obu jego stronach, w dolnej części jamy ustnej, otwierają się kanały ślinianki podżuchwowej i podjęzykowej. Przewód wydalniczy trzeciego ślinianki ślinianki przyusznej otwiera się w oczekiwaniu na ujście błony śluzowej policzka, na poziomie górnego drugiego dużego trzonowca.

Gardło jest mięśniową rurką o długości 12-15 centymetrów, łączącą jamę ustną z przełykiem, zlokalizowaną za krtani i składa się z 3 części: nosogardzieli, części gardła i krtani, która znajduje się od górnej granicy chrząstki krtani (nagłośni), która zamyka wejście do dróg oddechowych podczas przełykanie, przed wejściem do przełyku.

Przełyk

Przełyk łączący gardło z żołądkiem znajduje się za tchawicą - rejon szyjny, za sercem - klatka piersiowa i za lewym płatem wątroby - brzucha.

Przełyk jest miękką elastyczną rurką o długości około 25 centymetrów, mającą 3 zwężenia: górną, środkową (aortalną) i dolną - i zapewnia ruch pokarmu z jamy ustnej do żołądka.

Przełyk zaczyna się na poziomie szóstego kręgu szyjnego z tyłu (chrząstka trzustkowa z przodu), na poziomie 10-go kręgu piersiowego przechodzi przez przełykowy otwór przepony, a następnie przechodzi do żołądka. Ściana przełyku jest w stanie rozciągnąć się podczas przechodzenia pokarmowej bryły, a następnie skurczyć się, popychając ją do żołądka. Dobre przeżuwanie impregnuje pokarm dużą ilością śliny, staje się bardziej płynne, co ułatwia i przyspiesza przejście grudki pokarmowej do żołądka, więc pokarm powinien być żuty tak długo jak to możliwe. Płynne jedzenie przechodzi przez przełyk w 0,5-1,5 sekundy, a stałe - w 6-7 sekund.

Na dolnym końcu przełyku znajduje się dusiciel mięśni (zwieracz), który nie pozwala na refluks (refluks) kwaśnej zawartości żołądka do przełyku.

Ściana przełyku składa się z 4 błon: tkanki łącznej, mięśni, podśluzówki i błony śluzowej. Błona śluzowa przełyku jest fałdowaniem podłużnym wielowarstwowego płaskiego nie keratynizującego nabłonka, zapewniającego ochronę przed uszkodzeniem przez stały pokarm. Podśluzówkowa błona zawiera gruczoły, które wydzielają śluz, co poprawia przechodzenie pokarmowej grudki. Muskularna błona składa się z 2 warstw: wewnętrznej (okrągłej) i zewnętrznej (podłużnej), która pozwala tylko zapewnić promocję pokarmu przez przełyk.

Osobliwością ruchów mięśni przełyku podczas połykania jest tłumienie przez następny łyk fali perystaltycznej poprzedniego łyka, jeśli poprzedni łyk nie przeszedł do żołądka. Częste powtarzające się gardła całkowicie hamują perystaltykę przełyku i rozluźniają dolny zwieracz przełyku. Jedynie powolna gardła i uwolnienie przełyku z poprzedniej bryły pokarmu stwarzają warunki dla normalnej perystaltyki.

Żołądek

Żołądek przeznaczony jest do wstępnej obróbki wchodzących w niego grudek żywności, polegających na narażeniu na działanie chemikaliów (kwas chlorowodorowy) i enzymów (pepsyna, lipaza), a także na ich mieszanie. Ma kształt torebki o długości około 21-25 centymetrów i pojemności do 3 litrów, umieszczonej pod przeponą w nadbrzuszu (nadbrzuszu) brzucha (wejście do żołądka i części żołądka). W tym przypadku dno żołądka (górna część) znajduje się pod lewą kopułą przepony, a sekcja wyjściowa (portier) otwiera się do dwunastnicy po prawej stronie jamy brzusznej, częściowo przechodząc pod wątrobą. Bezpośrednio w odźwierniku, w miejscu przejścia żołądka do dwunastnicy, znajduje się muskularny kompresor (zwieracz), który reguluje przepływ pokarmu przetworzonego w żołądku do dwunastnicy, nie pozwalając jednak na powrót pokarmu do żołądka.

Ponadto, górna wklęsła krawędź żołądka nazywana jest mniejszą krzywizną żołądka (skierowaną w kierunku dolnej powierzchni wątroby), a dolna wypukła - większą krzywizną żołądka (skierowaną na śledzionę). Brak sztywnego umocowania żołądka na całej jego długości (przyczepiony tylko w miejscu wejścia przełyku i wyjścia do dwunastnicy) sprawia, że ​​jego środkowa część jest bardzo ruchliwa. Prowadzi to do tego, że kształt i rozmiar żołądka może się znacznie różnić w zależności od ilości zawartego w nim pokarmu, tonów mięśni brzucha i mięśni brzucha i innych czynników.

Ściany żołądka ze wszystkich stron mają kontakt z narządami jamy brzusznej. Za i na lewo od żołądka znajduje się śledziona, za nią jest trzustka i lewa nerka z nadnerczem. Ściana przednia sąsiaduje z wątrobą, przeponą i przednią ścianą brzucha. Dlatego ból niektórych chorób żołądka, w szczególności choroby wrzodowej, może występować w różnych miejscach w zależności od lokalizacji owrzodzenia.

Jest to błędne przekonanie, że spożywane jedzenie jest trawione w kolejności, w jakiej dostało się do żołądka. W rzeczywistości, w żołądku, jak w betoniarce, żywność jest mieszana w jednorodną masę.

Ściana żołądka ma 4 główne membrany - wewnętrzną (śluzową), podśluzówkową, mięśniową (środkową) i zewnętrzną (surowiczą). Grubość błony śluzowej żołądka wynosi 1,5-2 milimetra. Sama skorupa jest pokryta jednowarstwowym pryzmatycznym nabłonkiem zawierającym gruczoły żołądkowe, składające się z różnych komórek, i tworzy dużą liczbę skierowanych w różnych kierunkach fałd żołądkowych, które znajdują się głównie na tylnej ścianie żołądka. Błona śluzowa znajduje się na polach żołądka o średnicy od 1 do 6 milimetrów, na których znajdują się wgłębienia żołądkowe o średnicy 0,2 milimetra, otoczone kosmicznymi fałdami. Wgłębienia te otwierają ujścia przewodów gruczołów żołądkowych, które wytwarzają kwas chlorowodorowy i enzymy trawienne, a także śluz, który chroni żołądek przed ich agresywnym wpływem.

Membrana podbrzusza znajdująca się pomiędzy błonami śluzowymi i mięśniowymi jest bogata w luźną włóknistą tkankę łączną, w której znajdują się sploty naczyniowe i nerwowe.

Mięśniowa błona żołądka składa się z 3 warstw. Zewnętrzna warstwa podłużna jest kontynuacją przełyku o tej samej nazwie. Przy mniejszej krzywiźnie osiąga największą grubość, a przy większej krzywiźnie i dole żołądka staje się cieńsza, ale zajmuje dużą powierzchnię. Środkowa okrągła warstwa jest również kontynuacją przełyku o tej samej nazwie i całkowicie pokrywa żołądek. Trzecia (głęboka) warstwa składa się z ukośnych włókien, których wiązki tworzą oddzielne grupy. Redukcja 3 wielokierunkowych warstw mięśni zapewnia wysokiej jakości mieszanie żywności w żołądku i ruch pokarmu z żołądka do dwunastnicy.

Zewnętrzna powłoka zapewnia utrwalenie żołądka w jamie brzusznej i chroni inne błony przed przenikaniem drobnoustrojów i nadmiernym rozciąganiem.

W ostatnich latach ustalono, że mleko, które wcześniej zalecano do obniżania kwasowości, nie zmniejsza, ale nieco zwiększa kwasowość soku żołądkowego.

Dwunastnica

Dwunastnica jest początkiem jelita cienkiego, ale jest tak blisko związana z żołądkiem, że ma nawet chorobę stawową - wrzód trawienny.

Ta część jelit miała dziwną nazwę, gdy ktoś zauważył, że jej długość jest przeciętnie równa szerokości dwunastu palców, to jest około 27-30 centymetrów. Dwunastnica rozpoczyna się natychmiast po brzuchu, pokrywając głowę podkowy trzustki. W tym jelicie rozróżnia się górną (cebula), malejącą, poziomą i rosnącą. W części zstępującej na szczycie dużej brodawki dwunastniczej znajduje się ujście wspólnego przewodu żółciowego i przewodu trzustkowego. Procesy zapalne w dwunastnicy, a zwłaszcza owrzodzenia, mogą powodować zaburzenia w pęcherzyku żółciowym i trzustce aż do stanu zapalnego.

Ściana dwunastnicy składa się z 3 membran - surowicy (zewnętrznej), mięśniowej (środkowej) i śluzowej (wewnętrznej) z warstwą podśluzówkową. Z pomocą surowiczej błony jest prawie nieruchomy na tylnej ścianie jamy brzusznej. Warstwa mięśniowa dwunastnicy składa się z 2 warstw mięśni gładkich: zewnętrznej - podłużnej i wewnętrznej - okrągłej.

Błona śluzowa ma specjalną strukturę, która sprawia, że ​​jej komórki są odporne zarówno na agresywne środowisko żołądka, jak i na skoncentrowane enzymy żółciowe i trzustkowe. Błona śluzowa tworzy okrągłe fałdy, gęsto pokryte procesami palcowymi - włóknami jelitowymi. W górnej części jelita w warstwie podśluzówkowej znajdują się złożone gruczoły dwunastnicy. W dolnej części, głęboko w błonie śluzowej, znajdują się rurowe gruczoły jelitowe.

Dwunastnica jest początkiem jelita cienkiego, tu zaczyna się proces trawienia jelit. Jednym z najważniejszych procesów zachodzących w dwunastnicy jest neutralizacja kwaśnych treści żołądkowych przy użyciu własnego soku i żółci pochodzących z pęcherzyka żółciowego.

Anatomia ludzkiego przewodu pokarmowego

Ludzka aktywność zależy od energii, która dostaje się do organizmu z przewodu pokarmowego. Jest to najważniejszy system składający się z wielu oddziałów i narządów wewnętrznych, a zakłócenie jego pracy prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych. Jak działa przewód pokarmowy u ludzi i jakie są cechy jego aktywności?

Funkcje układu żołądkowo-jelitowego

Przewód pokarmowy ma wiele funkcji, które są związane z wchłanianiem i trawieniem pokarmu, a także z usuwaniem jego pozostałości na zewnątrz.

Należą do nich:

  • mielenie żywności, promowanie jej poprzez początkowe sekcje systemu, przenoszenie jej wzdłuż rurki przełykowej do innych oddziałów;
  • wytwarzanie substancji niezbędnych do normalnego trawienia (ślina, kwasy, żółć);
  • transport substancji odżywczych, które powstają w wyniku rozdrobnienia produktów żywnościowych w układzie krążenia;
  • wydalanie toksyn, związków chemicznych i żużli, które są spożywane z pokarmem, lekami itp.

Ponadto niektóre odcinki przewodu żołądkowo-jelitowego (w szczególności żołądek i jelita) są zaangażowane w ochronę organizmu przed patogenami - emitują specjalne substancje, które niszczą bakterie i drobnoustroje, a także służą jako źródło pożytecznych bakterii.

Od chwili spożycia żywności i do momentu, aż niestrawiona pozostałość zostanie usunięta, potrzeba około 24-48 godzin, aw ciągu tego czasu uda mu się pokonać 6-10 metrów ścieżki, w zależności od wieku i cech charakterystycznych jego ciała. Każdy z działów w tym przypadku wykonuje swoją funkcję, a jednocześnie ściśle ze sobą współdziałają, zapewniając w ten sposób normalne działanie systemu.

Główne działy przewodu pokarmowego

Najważniejsze działy do ​​trawienia to: jama ustna, przełyk, jama żołądka i jelito. Ponadto, pewną rolę w tych procesach odgrywa wątroba, trzustka i inne narządy wytwarzające specjalne substancje i enzymy, które sprzyjają rozkładowi żywności.

Jama ustna

Wszystkie procesy zachodzące w przewodzie pokarmowym pochodzą z jamy ustnej. Po dostaniu się do jamy ustnej jest przeżuwane, a procesy nerwowe obecne na błonie śluzowej przekazują sygnały do ​​mózgu, dzięki czemu osoba odróżnia smak i temperaturę pożywienia, a gruczoły ślinowe zaczynają działać energicznie. Większość kubków smakowych (brodawek) jest zlokalizowanych w języku: brodawki na końcu rozpoznają słodki smak, receptory korzeni odczuwają gorzki smak, a centralne i boczne części dostrzegają kwaśny smak. Jedzenie miesza się ze śliną i częściowo rozdwaja, po czym formuje się grudka jedzenia.

Anatomia ludzkiej jamy ustnej

Pod koniec procesu formowania bryłek mięśnie gardła wchodzą w ruch, w wyniku czego wchodzi do przełyku. Gardło jest pustym ruchomym narządem składającym się z tkanki łącznej i mięśni. Jego struktura nie tylko przyczynia się do promocji żywności, ale także zapobiega jej przedostawaniu się do dróg oddechowych.

Przełyk

Miękkie, elastyczne wgłębienie o wydłużonym kształcie, którego długość wynosi około 25 cm, łączy gardło z żołądkiem i przechodzi przez odcinek szyjny, klatkowy i częściowo przez odcinek brzuszny. Ściany przełyku są w stanie rozciągnąć się i skurczyć, co zapewnia swobodne przesuwanie się bryły pokarmowej przez rurkę. Aby ułatwić ten proces, ważne jest, aby dobrze żuć jedzenie - dzięki temu uzyskuje półpłynną konsystencję i szybko dostaje się do żołądka. Ciekła masa przechodzi przez przełyk w czasie 0,5-1,5 sekundy, a pokarm stały trwa około 6-7 sekund.

Żołądek

Żołądek jest jednym z głównych narządów przewodu żołądkowo-jelitowego, który jest przeznaczony do strawienia grudek jedzenia, które do niego spadły. Ma wygląd nieco wydłużonej wnęki, długość 20-25 cm, a pojemność około 3 litry. Żołądek znajduje się poniżej przepony w nadbrzuszu, a odcinek wyjściowy jest przyspawany do dwunastnicy. Bezpośrednio w miejscu, w którym żołądek przenika do jelita, znajduje się pierścień mięśni zwany zwieraczem, który kurczy się podczas transportu pokarmu z jednego narządu do drugiego, uniemożliwiając mu powrót do jamy żołądka.

Osobliwością struktury żołądka jest brak stabilnego utrwalenia (jest on związany tylko z przełykiem i dwunastnicą), dzięki czemu jego objętość i kształt mogą się różnić w zależności od ilości spożywanego pokarmu, stanu mięśni, pobliskich narządów i innych czynników.

W tkankach żołądka znajdują się specjalne gruczoły, które produkują specjalny płyn - sok żołądkowy. Składa się z kwasu solnego i substancji zwanej pepsyną. Są odpowiedzialni za przetwarzanie i dzielenie żywności, która pochodzi z przełyku na ciało. W jamie żołądka procesy trawienia pokarmu nie są tak aktywne, jak w innych częściach przewodu pokarmowego - żywność jest mieszana w jednorodną masę, a dzięki działaniu enzymów przekształcana jest w półpłynną bryłkę, która jest nazywana mąką.

Po zakończeniu wszystkich procesów fermentacji i mielenia żywności, pokarm zostaje wepchnięty do strażnika, a stamtąd dociera do obszaru jelitowego. W części żołądka, w której znajduje się strażnik, znajduje się kilka gruczołów, które wytwarzają substancje bioaktywne - niektóre z nich stymulują aktywność lokomotoryczną żołądka, inne wpływają na fermentację, to znaczy ją aktywują lub zmniejszają.

Anatomia żołądka: dopływ krwi

Jelita

Jelito jest największą częścią układu trawiennego, a zarazem jednym z największych narządów ludzkiego ciała. Jego długość może sięgać od 4 do 8 metrów w zależności od wieku i indywidualnych cech ludzkiego ciała. Znajduje się w okolicy brzusznej i pełni jednocześnie kilka funkcji: ostateczne trawienie pokarmu, wchłanianie składników odżywczych i usuwanie niestrawionych pozostałości.

Ciało składa się z kilku rodzajów jelit, z których każdy pełni specjalną funkcję. W normalnym trawieniu konieczne jest, aby wszystkie działy i części jelita wchodziły w interakcje między sobą, więc nie ma między nimi podziału.

W celu wchłaniania niezbędnych substancji dla organizmu, który występuje w jelitach, odpowiedzialne są kosmki pokrywające ich wewnętrzną powierzchnię - rozkładają witaminy, przetwarzają tłuszcze i węglowodany. Ponadto, jelit odgrywa ważną rolę w normalnej funkcji układu odpornościowego. Istnieją żywe, pożyteczne bakterie, które niszczą obce mikroorganizmy, a także zarodniki grzybów. W jelitach zdrowego człowieka liczba pożytecznych bakterii jest większa niż zarodników grzybów, ale gdy źle funkcjonują, zaczynają się rozmnażać, co prowadzi do różnych chorób.

Jelito podzielone jest na dwie części - cienką i grubą. Nie ma wyraźnego rozdzielenia narządów na części, ale istnieją między nimi różnice anatomiczne. Średnica jelita grubej części wynosi średnio 4-9 cm, a cienka - od 2 do 4 cm, pierwsza ma różowy odcień, a druga jest jasnoszara. Muskulatura cienkiego odcinka jest gładka i podłużna, a w grubej ma wybrzuszenia i rowki. Ponadto istnieją pewne różnice funkcjonalne między nimi - niezbędne składniki odżywcze są wchłaniane w jelicie cienkim, podczas gdy w jelicie grubym dochodzi do tworzenia się i gromadzenia kału oraz dzielenia rozpuszczalnych w tłuszczach witamin.

Anatomia okrężnicy

Jelito cienkie

Jelito cienkie jest najdłuższym odcinkiem narządu, który rozciąga się od żołądka do jelita grubego. Pełni kilka funkcji - w szczególności odpowiada za procesy dzielenia błonnika pokarmowego, produkcję wielu enzymów i hormonów, wchłanianie substancji pożytecznych, i składa się z trzech części: dwunastnicy, jelita czczego i jelita krętego.

Struktura każdej z nich obejmuje z kolei tkanki mięśni gładkich, tkanki łącznej i nabłonkowej, które znajdują się w kilku warstwach. Wewnętrzna powierzchnia jest wyłożona kosmkami, które sprzyjają wchłanianiu pierwiastków śladowych.

Ludzki przewód pokarmowy

Ludzki układ trawienny wykonuje złożoną pracę. Czasami nie jest to związane z przetwarzaniem i przyswajaniem żywności. Jednym z elementów jest przewód żołądkowo-jelitowy (GIT). Może być reprezentowany w formie ścieżki, którą żywność przechodzi po posiłku. Struktura przewodu pokarmowego determinuje pod wieloma względami skłonność organizmu do określonej patologii.

Choroba nie zawsze jest zaburzeniem organicznym (anatomicznym). Ważną rolę w powstawaniu chorób odgrywa dysfunkcja różnych części ludzkiego przewodu pokarmowego. Aby znaleźć przyczynę choroby, należy wziąć pod uwagę anatomiczne i fizjologiczne cechy i połączenia narządów, rolę układu nerwowego i hormonalnego w zarządzaniu procesem trawienia.

Czym jest układ trawienny?

Układ trawienny wykonuje następujące główne funkcje:

  • motor - kruszenie, mieszanie i ruch mas żywnościowych wzdłuż przewodu pokarmowego, usuwanie toksyn z organizmu;
  • sekrecja - synteza enzymów do przetwarzania bryły spożywczej na substancje, które umożliwiają wchłanianie przez ścianę jelit;
  • odsysanie - ze wszystkich substancji powstałych w wyniku rozszczepienia, tylko korzystne dla ciała są wybrane, woda jest absorbowana.

Naukowcy udowodnili, że równie ważny jest przewód pokarmowy - wytwarzanie przeciwciał dla odporności lokalnej i aktywnych substancji biologicznych zaangażowanych w systemową obronę ludzi. W każdym z tych procesów bierze udział przewód żołądkowo-jelitowy, stanowiący ważną część struktury układu trawiennego. Ustal, że ciało jest ważniejsze niż wątroba, trzustka lub jelita są niemożliwe. Ponieważ zmiany w dowolnej części pociągają za sobą niepowodzenie wszystkich składników przewodu żołądkowo-jelitowego.

Którzy eksperci badają ścieżkę pracy?

Struktura ludzkiego przewodu pokarmowego jest badana przez naukę o ludzkiej anatomii. Histologia (badania struktury tkanek pod mikroskopem), cytologia (głównym przedmiotem jest budowa komórki), fizjologia (ujawnia mechanizmy pracy i funkcjonalne połączenia narządów) i inne, "wyodrębnione"

Pojawienie się i przebieg procesów patologicznych dotyczy dziedziny patologii i patofizjologii. To właśnie te nieznane dotąd dyscypliny naukowe stały się podstawą wszystkich klinicznych specjalności medycznych, stały się przodkami wielu kierunków badawczych w medycynie.

Co to jest przewód pokarmowy i jak działa?

Przewód pokarmowy może być przedstawiony schematycznie w postaci "rurki", która zaczyna się w jamie ustnej i kończy w obszarze odbytu. W tej strukturze znajdują się działy gastroenterologiczne, z których każdy odpowiada za niektóre zadania. Aby zrozumieć, jakie zaburzenia wywołują choroby, "podchodzimy wraz z jedzeniem" wzdłuż ścieżki i sprawdzamy, które funkcje przewodu pokarmowego są przypisane do każdego działu.

Jama ustna

W jamie ustnej pokarm spotyka się z zębami, które kruszą go na małe kawałki, ślinę (sekret dużych i małych gruczołów), język. Enzymy śliny rozkładają substancje skrobiowe w produktach, zwilżają i ułatwiają połykanie w postaci płynnej. Długie żucie może oszukać środek głodu i spowodować uczucie pełności, dlatego zaleca się otyłym pacjentom walkę z otyłością.

Brak zębów w starszym wieku, problemy związane z protetyką znacznie komplikują ten proces. W pośpiechu osoba połyka kawałki jedzenia nieprzygotowane do trawienia, co zagraża funkcjonalnej awarii następnego etapu w żołądku. Receptory językowe określają i przekazują informacje o ilości i składzie enzymów niezbędnych do trawienia.

Przełyk

W rzeczywistości zapewnia dostarczanie masy pokarmowej w żołądku ze względu na skurcze podłużne i poprzeczne warstwy mięśniowej. Dalszy proces jest zlokalizowany poniżej przepony w jamie brzusznej. Naruszenie aktu połykania z anomaliami struktury lub stanu zapalnego (achalazja, zapalenie przełyku) prowadzi do opóźnienia i stagnacji guzka. Późne przybycie pokarmu do żołądka wpływa na aktywność gruczołów jej wewnętrznej powłoki.

Żołądek

Żołądek ma sprężystą, złożoną strukturę, która pozwala mu znacznie się rozszerzać. W razie potrzeby organizm może pomieścić do 4 litrów płynów i jedzenia. Nie wszystkie produkty są przetwarzane równie szybko: glukoza, alkohol, sole i woda są najpierw wchłaniane do krwi. Sok żołądkowy działa na resztki jedzenia. Substancjami czynnymi są śluz, kwas chlorowodorowy, enzymy (pepsyna, gastryna).

Produkcja soków zaangażowanych w komórki okładzinowe znajdujące się między nabłonkiem. Wytwarzany jest przez wygląd żywności, zapach. Maksymalne wydatki są uwzględniane przy przetwarzaniu mięsa i potraw pikantnych. Zmiany w postaci atrofii zaburzają funkcjonowanie organizmu.

Dwunastnica

Pierwszą częścią ludzkiego przewodu pokarmowego jest dwunastnica. Jego zadaniem jest pozyskiwanie masy pokarmowej z odźwiernika, przekształcanie reakcji kwasowej w zasadową (bardziej odpowiednią dla jelit) i dalsze rozkładanie białek i węglowodanów. Substancje mineralne, witaminy, nadmiar płynu są wchłaniane z dwunastnicy do krwi.

Na tym etapie syntetyzowany sekret trzustki i żółci jest połączony z układem pokarmowym poprzez połączenie kanałów przez wspólny zwieracz Oddiego.

Żółć jest wytwarzana przez hepatocyty (komórki wątroby), gromadzona jest w pęcherzu, zawiera oprócz wody, kwasów tłuszczowych, cholesterolu i substancji nieorganicznych.

Kompozycja pozwala na emulgowanie tłuszczowych składników żywności, rozbicie ich na aminokwasy, kwasy tłuszczowe, witaminy, zapobiega procesom rozkładu. Przez przewód trzustkowy wchodzi sok trzustkowy, zawierający ponad 20 enzymów, które działają na wszystkie składniki żywności. Końcowy proces trawienia odbywa się w pętlach jelita cienkiego i grubego.

Jelita

Długość jelita cienkiego wynosi do 6 m. Oprócz owrzodzenia dwunastnicy obejmuje on jelita czcze i jelita krętego. Ściana powinna zapewniać wchłanianie do naczyń krwionośnych pożądanych substancji. Aby to zrobić, jest pokryta od środka fałdami i drobnymi kosmkami. Duże cząsteczki nie przechodzą przez gęstą skorupę.

Około 200 gatunków bakterii żyje w jelicie. Maksymalna ilość to użyteczne bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego. Pozostałe warunkowo patogenne zwykle stanowią 1-2% struktury. Utrzymywanie właściwego składu flory jelitowej jest bardzo ważne dla trawienia. To właśnie te najmniejsze mikroorganizmy, wraz z sokiem jelitowym, rozszczepiają resztki pokarmowe na wchłanialne cząsteczki (aminokwasy, polisacharydy, kwasy tłuszczowe).

Brak równowagi mikroflory jest wrażliwy na działanie różnych czynników, z których szczególną uwagę zwraca się na substancje lecznicze (antybiotyki). Dlatego po leczeniu przewodu żołądkowo-jelitowego środkami przeciwbakteryjnymi konieczne jest przywrócenie niezbędnego stosunku bakterii.

Wszystkie substancje z jelita nie dostają się do ogólnego strumienia krwi, ale do żyły wrotnej wątroby. Faktem jest, że w formie, w której są one reprezentowane w jelicie, chemikalia mogą powodować śmierć, ponieważ tworzą trucizny, toksyny. Wątroba dezynfekuje trucizny w nietoksyczne związki. Jelito krętowe "przenosi" resztki pokarmu w jelicie grubym.

Ma długość do 2 m, anatomicznie podzielony na kątnicę w procesie wyrostka robaczkowego, rosnąco, poprzecznie, zstępnie, sigmoidalnie, prosto. Zadaniem tego działu jest tworzenie mas kałowych, zakończenie wchłaniania wody, uwalnianie z ciała wszystkich nagromadzonych żużli. Komórki wydzielają śluz. Żywe bakterie pomagają zniszczyć infekcję kosmitów, utrzymać odporność.

Funkcja oczyszczania jelit zależy od pracy mięśni. Ich ruchy perystaltyczne umożliwiają transportowanie kału do obszaru zwieracza odbytu i są odpowiedzialne za defekację. Skróty zależą od interakcji z gałęziami przywspółczulnego układu nerwowego, dostatecznej produkcji mediatora acetylocholiny.

Atonia jelit to poważny problem zaburzeń pooperacyjnych i starczych. Stagnacja żużli powoduje odurzenie organizmu, nastrój alergiczny. Te ważne podziały są połączone pojedynczym procesem trawienia. Zmiany patologiczne na jednym z poziomów prowadzą do dysfunkcji całego przewodu żołądkowo-jelitowego.

Co oznaczają choroby czynnościowe?

Odcinki przewodu żołądkowo-jelitowego nie działają samodzielnie "samodzielnie". Związane są one z kontrolą układu nerwowego i narządów wydzielania wewnętrznego, które uwalniają hormony. Ponadto substancje syntetyzowane przez komórki żołądka (gastryna, sekretyna) i trzustka mają działanie hormonalne. W jamie ustnej znajdują się zakończenia włókien nerwowych, które przekazują informacje do centrum na temat ilości i jakości otrzymywanej żywności.

Dlatego na sygnałach zwrotnych żołądek i jelita są przygotowywane wcześniej. Na przykład powstaje "porządek" dla objętości soku żółciowego i trzustkowego potrzebnej do trawienia w dwunastnicy. Funkcja kurczliwości, która przesuwa bryłę pokarmową do następnego poziomu, jest regulowana przez unerwienie, najczęściej nerwy błędne i nerwy współczulne są zaangażowane. "Dbają" o wystarczającą siłę fali perystaltyki, naprzemiennego lub jednoczesnego skurczu mięśni podłużnych i kołowych.

Ważna rola należy do prawidłowej pracy zwieracza. Są to naczynia mięśniowe znajdujące się na granicy przełyku i żołądka, żołądka i dwunastnicy. Wewnątrz dwunastnicy rolę sapus pełni zwieracz Oddiego. Przyznaje sok trzustkowy i żółć z przewodów doprowadzających do jelita cienkiego. Podczas ruchu do kątnicy kątowej błona śluzowa działa jak zastawka.

Działa tylko wtedy, gdy jelito znajduje się pod pewnym kątem do końca jelita cienkiego. Potężne sigmoidalne zwieracze pozwalają gromadzić masy kałowe, wprowadzają je do ampułki odbytniczej w celu defekacji. Choroby funkcjonalne są chorobami, które powstały w wyniku niedopasowania informacji sygnałowych i zleceń z ośrodków mózgowych.

W związku z upośledzeniem czynności skurczowej zawartość żołądka, przełyku i jelit pozostaje w stagnacji. Albo, przeciwnie, nadmierne redukcje usuwają niestrawione pozostałości, nie pozwalają na wchłanianie składników odżywczych i witamin. Takie zaburzenia nazywane są dyskinezami. Niepowodzenie kompresji i rozluźnienia zwieraczy powoduje skurcz mięśni spastycznych, ekspansję zachodzącej części przewodu pokarmowego, niedostateczną produkcję enzymów, stagnację z ryzykiem związanym z infekcją.

Najczęstsze choroby czynnościowe występują pod wpływem stresujących sytuacji, ciężkiej pracy, naprzemiennych głodówek i przeciążenia układu pokarmowego, przyjmowania alkoholu i narkotyków. Jeśli nie podejmiesz działań na tym etapie, patologia staje się organiczna, wraz z anatomicznymi zmianami w strukturze narządów, a na poziomie komórkowym - dużymi odchyleniami w składzie i strukturze. Na przykład metaplazja nabłonka jest transformacją komórek żołądka do komórek jelit podczas zapalenia żołądka.

Jak działa anatomia przewodu pokarmowego u ludzi w chorobach?

Anatomiczne zaburzenia in vivo można zidentyfikować za pomocą nowoczesnych metod diagnostycznych. Zastosowanie badań rentgenowskich, ultradźwięków i technik endoskopowych pozwoliło określić nie tylko rodzaj zmian, ale także etap procesu, stopień uszkodzenia.

Diagnostyka rentgenowska opiera się na prawach i standardach anatomii rentgenowskiej. Radiolog może określić pozycję i granice narządów przewodu pokarmowego, porównując je ze szkieletem człowieka, dużymi mięśniami. Ta część ciała jest zawsze dobrze skontrastowana na ekranie. Dlatego lokalizacja jest rozpatrywana w odniesieniu do kręgów, przepony, żeber.

Na przykład, dla żołądka, normalny rzut górnego punktu na lewo od kręgu znajduje się 0,5-2,5 cm poniżej kopuły przepony, odźwiernik jest w strefie pierwszego-drugiego odcinka kręgów lędźwiowych, tutaj jest przejście do dwunastnicy. U dzieci jest wyższa. W przełyku znajduje się 9 segmentów. Najbardziej rzucający się w oczy obraz kontrastujący z rozwiązaniem baru.

Pozwala osądzać:

  • o świetle wnęki wewnętrznej (zmiany występują w guzach, uchyłkach);
  • przesunięcie w stosunku do prawidłowej lokalizacji (gastroptoza, przepuklina przeponowa, ucisk przez tworzenie guza sąsiednich narządów);
  • naruszenie kierunku i liczby fałdów (wygładzenie prawdopodobne w przypadku atroficznego zapalenia żołądka);
  • zmiana konturu (objaw "nisza" z chorobą wrzodową).

W diagnostyce rentgenowskiej obrazy są wykonywane pod innym kątem, pacjent jest badany w pozycji pionowej, poziomej, kolanowo-łokciowej. Powietrze w jelitach koliduje z procedurą, więc osoba musi być wcześniej przygotowana (dieta, oczyszczająca lewatywa). W celu kontrastowania jelit wykorzystuje się irygigoskopię - wypełnienie barusem przez lewatywę, a następnie serię strzałów.

Ultradźwięki - technika oparta na właściwości odbicia fali dźwiękowej z różnych tkanek. Ponieważ żołądek i jelita są wydrążonymi narządami, nie stosuje się ich w diagnozie. Różne techniki endoskopowe (fibrogastroscopy, eophagogastroduenoskopia, kolonoskopia) umożliwiają wizualną kontrolę podejrzanych obszarów przewodu pokarmowego. Większość nowoczesnych urządzeń wyświetla obraz na monitorze i daje możliwość nagrania procedury, robienia zdjęć.

Metoda jest niezbędna w wykrywaniu wczesnych stadiów raka, określaniu postaci zapalenia, poszukiwaniu źródła krwawienia. W ostatnich latach usprawnienia umożliwiły przeprowadzenie endoskopii w celu wykonania niektórych operacji chirurgicznych, aby pobrać biomateriał do badania histologicznego.

Anatomia przewodu żołądkowo-jelitowego obejmuje obowiązkowe sekcje dotyczące zaopatrzenia w krew i unerwienia. Chirurdzy muszą wiedzieć, jak przebiegają podstawowe naczynia i nerwy, aby opracować odpowiednie techniki operacyjne i zapobiec powikłaniom podczas operacji. Praca żołądka i jelit jest zapewniona przez narządy gruczołowe (wątroba, trzustka), pęcherzyk żółciowy. Razem tworzą kompletny układ trawienny.