Główny / Zapalenie trzustki

Dwunastnica

Zapalenie trzustki

Dwunastnica (dwunastnica), o długości 25-30 cm, rozpoczyna się bulwiastą ekspansją od zwieracza odźwiernika i kończy się krzywizną dwunastnicy (flexura duodenojejunalis) łącząc ją z jelita czczego (ryc. 240). W porównaniu z innymi częściami jelita cienkiego ma szereg cech strukturalnych i, oczywiście, funkcję i topografię. Należy zauważyć, że w dwunastnicy, podobnie jak w żołądku, często występują procesy patologiczne, czasami wymagające nie tylko leczenia terapeutycznego, ale także interwencji chirurgicznej. Ta okoliczność nakłada pewne wymagania na znajomość anatomii.

Dwunastnica jest pozbawiona krezki, a tylna powierzchnia jest zwiększona do tylnej ściany brzucha. Najbardziej typowy (60% przypadków) nieregularny kształt jelita w kształcie podkowy (ryc. 240), w którym rozróżnia się części górne (pars superior), zstępujące (pars descendens), poziome (pars horizontalisherior) i rosnące (pars ascendens).

Górna część to odcinek jelita od zwieracza odźwiernika do górnego zakrętu dwunastnicy, 3,5-5 cm długości, 3,5-4 cm średnicy, górna część przylega do m. psoas major i do ciała I lędźwiowego kręgu po prawej stronie. W błonie śluzowej górnej części fałdów brakuje. Warstwa mięśniowa jest cienka. Otrzewna pokrywa górną część okolicy zaotrzewnowej, co zapewnia jej większą mobilność w porównaniu z innymi częściami. Górna część jelita styka się z kwadratowym płatem wątroby, z przodu - z pęcherzykiem żółciowym, z tyłu - z żyłą wrotną, wspólnym przewodem żółciowym i tętnicą żołądkowo-dwunastniczą poniżej - z trzustką (ryc. 241).

240. Dwunastnica (częściowo otwarta) i trzustka ze spreparowanymi kanałami (widok z przodu).
1 - corpus pancreatici; 2 - przewód trzustkowy; 3 - flexura duodenojejunalis; 4 - pars ascendens duodeni; 5 - pars horizontalis (gorszy) duodeni; 6 - cyrkla plaskie; 7 - papilla duodeni major; 8 - brodawka dwunastnicza; 9 - pars descendens duodeni; 10 - ductus pancreaticus accessorius; 11 - pars superior duodeni; 12 - pars duodeni superior.

241. Dwunastnica, trzustka, pęcherzyk żółciowy i drogi żółciowe (widok z tyłu).
1 - ductus hepaticus; 2 - ductus cysticus; 3 - vesica fellea; 4 - ductus choledochus; 5 - pars descendens duodeni; 6 - przewód trzustkowy; 7 - otrzewna; 8 - caput pancreatis; 9 - pars horizontalis duodeni; 10 - processus uncinatus; 11 - pars ascendens duodeni; 12 - a. mesenterica superior; 13 - v. mesenterica superior; 14 - flexura duodenojejunalis; 15 - cauda pancreatis; 16 - margo superior; 17 - corpus pancreatis; 18 - vena lienalis.

Zstępująca część dwunastnicy ma 9-12 cm długości i 4-5 cm średnicy, zaczyna się od górnego łuku (flexura duodeni superior) i na poziomie lędźwiowego kręgu po prawej stronie kręgosłupa, a kończy się dolnym kolanem na wysokości III kręgu lędźwiowego.

W błonie śluzowej zstępującej części są dobrze wyrażone okrągłe fałdy, kosmki w kształcie stożka. W środkowej strefie zstępującej części jelita, wspólny kanał żółciowy i przewód trzustkowy otwierają się na ścianie boczno-przyśrodkowej. Kanały przekłuwają ścianę ukośnie i przechodząc przez warstwę podśluzówkową, unoszą błonę śluzową, tworząc podłużną fałdę (plica longitudinalis duodeni). Na dolnym końcu fałdu znajduje się duża brodawka (główka brodawkowata) z otworem w przewodach. Na 2-3 cm powyżej znajduje się mała brodawka (brodawka drobna), w której otwiera się ujście małego przewodu trzustkowego. Wraz z przejściem przewodów trzustkowych i wspólnego przewodu żółciowego przez ścianę mięśniową, ulega ona przekształceniu i tworzy okrągłe włókna mięśniowe wokół ujść przewodów, tworząc zwieracz (m. Zwieracz podbródkowy hepatopancreaticae) (ryc. 242). Zwieracz jest anatomicznie związany z mięśniową powłoką jelita, ale funkcjonalnie jest niezależny, pod kontrolą wegetatywnego układu nerwowego, a także bodźców chemicznych i humoralnych. Zwieracz reguluje przepływ soku trzustkowego i żółci wątrobowej do jelita.

242. Struktura wspólnego zwieracza dróg żółciowych i przewodu trzustkowego (według TS Koroleva).

1 - ductus choledochus;
2 - przewód trzustkowy;
3 - m. zwieracz odbytu, hepatopancreaticae;
4 - warstwa mięśni podłużnych dwunastnicy;
5 - okrągła warstwa dwunastnicy.

Część zstępująca jest nieaktywna; znajduje się za otrzewną i łączy się z tylną ścianą brzucha, głową trzustki i jej kanału, a także ze wspólnym przewodem żółciowym. Tę część przecina krezka poprzecznej okrężnicy. Zstępująca część dwunastnicy styka się z przodu z prawym płatem wątroby, z tyłu z prawą nerką, żyłą główną dolnej, bocznie ze wstępującą częścią jelita grubego, przyśrodkowo z głową trzustki.

Część pozioma zaczyna się od dolnego zakrętu dwunastnicy, ma długość 6-8 cm, przechodzi przez korpus trzeciego kręgu lędźwiowego z przodu. W błonie śluzowej okrągłe fałdy są dobrze wyrażone, surowa pokrywa pokrywa poziomą część tylko z przodu. Pozioma część górnej ściany w kontakcie z głową trzustki. Tylna ściana jelita łączy się z gorszymi i prawidłowymi żyłami nerkowymi.

Wznosząca się część rozciąga się od poziomej części dwunastnicy, jej długość wynosi 4-7 cm, znajduje się po lewej stronie kręgosłupa, a na poziomie II kręgu lędźwiowego wchodzi do jelita czczego tworząc zgięcie dwunastnicy (flexura duodenojejunalis). Część wstępująca przecina korzeń krezki jelita czczego. Pomiędzy przednią ścianą wznoszącej się części dwunastnicy a trzustką znajduje się górna arteria i żyła krezki górnej. Wznosząca się część dwunastnicy jest w kontakcie z ciałem trzustki, z przodu z korzeniem krezki, z tyłu żyłą główną dolnej, aortą i lewą żyłą nerkową.

Przy pionowej pozycji osoby i głębokim oddechu dwunastnica opada o jeden kreg. Najbardziej wolnymi częściami są żarówka i wznosząca się część dwunastnicy.

Więzadła dwunastnicze. Więzienie hepatoduodenalne (lig. Hepatoduodenale) jest podwójną warstwą otrzewnej. Rozpoczyna się od górnej tylnej ściany górnej części dwunastnicy, dociera do bramy wątroby, ograniczając prawą krawędź sieci, i jest częścią przedniej ściany otworu omentalnego (patrz Struktura otrzewnej). Przewód żółciowy wspólny leży na prawej krawędzi więzadła, po lewej stronie znajduje się własna tętnica wątrobowa, za nią znajduje się żyła wrotna, naczynia limfatyczne wątroby (ryc. 243).

243. Zawartość więzadła wątrobowo-dwunastniczego. 1 - hepar; 2 - omentum minus; 3 - v. portae; 4 - r. dexter a. hepaticae propriae; 5 - przewód wątrobowy; 6 - a. cystica; 7 - ductus cysticus; 8 - ductus choledochus; 9 - a. hepatica propria; 10 - a. gastrica dextra; 11 - a. gastroduodenalis; 12 - a. hepatica communis; 13 - ventriculus; 14 - trzustka; 15 - dwunastnica; 16 - dwukropek transversum; 17 - wejście dla. epiploicum; 18 - vesica fellea.

Duodenal - więzadło nerkowe (lig. Duodenorenale) - szeroka płytka otrzewnej, rozciągnięta między tylną powierzchnią górnej części jelita a obszarem bramkowym nerki. Pakiet ciągnie dolną ściankę woreczka z nadzieniem.

Więzadło dwunastnicy - poprzeczne okrężnicy (lig. Duodenocolicum) jest prawą stroną lig. gastrocolicum, przechodzi między poprzeczną okrężnicą a górną częścią dwunastnicy. W pakiecie znajduje się prawidłowa tętnica żołądkowo-przełykowa dla żołądka.

Zawieszenie więzadła (ligens Suspensorium duodeni) jest powieleniem otrzewnej, która obejmuje flexura duodenojejunalis i jest dołączone na początku górnej tętnicy krezkowej i przyśrodkowych nogach przepony. W grubości tego więzadła znajdują się wiązki mięśni gładkich.

Warianty postaci dwunastnicy. Postać jelita opisana powyżej występuje w 60% przypadków, składa się - w 20%, w kształcie litery V - w 11%, w kształcie litery C - w 3%, w kształcie pierścienia - w 6% (ryc. 244).

244. Warianty postaci dwunastnicy.
1 - aorta; 2 - trzustka; 3 - flexura duodenojejunalis; 4 - a. mesenterica superior: 5 - dwunastnica; 6 - ren; 7 - v. cava gorszy.

U noworodków i dzieci pierwszego roku życia dwunastnica jest stosunkowo dłuższa niż u osoby dorosłej; zwłaszcza dolna część pozioma. Fałdy błony śluzowej są niskie, gruczoły trawienne jelita są dobrze rozwinięte, a jego części nie są zróżnicowane. Kształt jelita ma kształt pierścienia. Szczególną cechą jest również miejsce, w którym kanał trzustkowy i wspólny przewód żółciowy wpływają do początkowej części dwunastnicy.

Struktura i funkcja dwunastnicy

Nazwa dwunastnicy pochodzi od długości 12 palców ułożonych w poprzek, która wynosi 25-30 cm. Jelito cienkie zaczyna się od dwunastnicy 12, bezpośrednio po żołądku. Po tym następuje czczo jelita czczego.

Lokalizacja

Znajduje się głównie na poziomie II - III kręgu lędźwiowego. Często, gdy ludzie się starzeją i przybierają na wadze, ich pozycja ulega zmianie - ruch się obniża.

Kończy się w rejonie III kręgu lędźwiowego. Wykonuje pionowe ugięcie i upadki. Pierwsza sekcja na górze klatki piersiowej dotyka wątroby, dno dotyka nerek.

Na tylnej stronie granicy z dwukropkiem. Plecy mają kontakt z włóknem zaotrzewnowym.

Anatomia i struktura

Odnosi się do narządów zaotrzewnowych. Osłonka otrzewnowa jest czasami nieobecna, a dwunastnica sąsiaduje z narządami, które nie znajdują się w brzusznej części ciała. Podzielone przez następujące części:

  • góra;
  • w dół. Znajduje się w pobliżu pasa kręgosłupa;
  • niżej, dotyka grzbietu i zakrętów w górę;
  • rosnąco Znajduje się po lewej stronie pasa w kręgosłupie. Przy jego pomocy powstaje skrzywienie dwunastnicy i jelita czczego. Czasami ta część ludzi nie jest jasno wyrażona, co sprawia wrażenie jej nieobecności.

Film o tym, jak układ trawienny trawi pokarm uzyskany w wyniku obróbki chemicznej i fizycznej. Anatomia dwunastnicy.
Jej pozycja po pewnym czasie się zmienia. Górne ruchy do poziomu I kręgu, zstępująca część do poziomu II - III kręgu, dolna część znajduje się na poziomie kręgu III - V lub jeszcze niżej.

Otrzewna pokrywa narządy w różnych miejscach na różne sposoby. W górnej części pokrywy brakuje miejsca kontaktu z trzustką. Część wstępująca nie jest objęta miejscami kontaktu z innymi narządami i systemami. Naprawiono jelita za pomocą włókien tkanki łącznej. Ważne dla utrwalenia jest otrzewna. Żarówka ma kształt kulisty, soczysty śluz, kolor różowy, naczynia wyraźnie zaznaczone.

Dwunastnica u dzieci znajduje się na poziomie jedenastego kręgu piersiowego. Dopiero w wieku 12 lat zajmuje standardową pozycję dla dorosłych. Jeśli wykonamy warunkowy podział przedniej części jamy brzusznej na 4 kwadraty, dwunastnica odbędzie się w prawej górnej części, znajdującej się w pępku. Czasami jest wyższy, a jego górna część znajduje się w rejonie prawego podżebrza. Prawa strona jest nieco dalej niż zewnętrzna część mięśnia prostego brzucha.

Anatomia działów

Działy różnią się długością, położeniem i powłoką zewnętrzną.

Górna część ma średnicę 3,5-4 cm, nie ma fałd. Mięśnie pokrywają je cienką warstwą, a otrzewna znajduje się na niej w sposób zaotrzewnowo, co przyczynia się do mobilności.

Zstępująca część ma średnicę 4-5 cm, tutaj wyraźnie zaznaczono kilka okrągłych fałd.

Dolna część pochodzi z niższego kąta jelita. Powłoka jest pokryta z przodu. Od tyłu dotyka dwóch żył.

Wznosząca się część prowadzi do jelita czczego. Ma przecięcie z korzeniem krezki w jelicie czczym.

Struktura i funkcja dwunastnicy - na wideo szczegółowe zdjęcia z opisem. Główne elementy strukturalne dwunastnicy i opis wymaganych warunków zgodnie z Międzynarodową nomenklaturą morfologiczną. Histologiczny przekrój ściany i badanie szczegółów w mikroskopie świetlnym.

Pakiety

Aparat ortogonowy zawiera kilka związków zbudowanych z materiałów o różnej strukturze:

  1. Więzadło poprzecznie-dwunastnicze. Jest to ogranicznik otworu do wypychania z przodu.
  2. Więź więzadła dwunastnicy. Znajduje się między zewnętrznym krańcem strefy wychodzącej a miejscem w pobliżu prawej nerki. Służy on do ograniczenia otworu farszu poniżej.
  3. Cechy wspomagające więzadło. Powstaje przy pomocy otrzewnej pokrywającej mięsień, który służy do powieszenia jelita.
  4. Duża brodawka dwunastnicza. Ma otwór 2-4,5 mm, który służy do przejścia żółci.
  5. Mała brodawka dwunastnicy. Daje dostęp do treści z trzustki.
  6. Gastroduodenalis jest centrum przepływu krwi. Stąd należy opuścić tętnice trzustkowe.

Struktura histologiczna

Dwunastka dorosłego ma kształt zbliżony do podkowy, krawędzie podziałów są wyraźne. Nie znajdują się one w tej samej płaszczyźnie z powodu skręcenia wokół osi podłużnej jelita wzdłuż długości. Ściana składa się z:

  1. Błona śluzowa. Są ściany, które przekraczają grubość 2-3 razy. Kosmki pokrywające muszlę mają wyraźną płytkę mięśniową.
  2. Submucosa. Tworzy się ją za pomocą luźnej tkanki łącznej, dominują tu włókna kolagenowe i elastyczne, mają różną średnicę. Miej niewielką liczbę elementów komórkowych.
  3. Muszla mięśniowa. Ma gładkie włókna, które nie są od siebie odizolowane. Pomiędzy warstwami włókien następuje wyraźna wymiana włókien, co oznacza, że ​​istnieje połączenie tkanki. Warstwa jest solidna, grubość jest jednolita. Włókna są dodatkowym czynnikiem, który pomaga sokom wpłynąć do jamy dwunastnicy.

Zwieracze i brodawki vater

Brodzik brodawki znajduje się na wewnętrznej stronie w kształcie owalu. Czasami znajduje się w pobliżu środkowego segmentu. Odległość do odźwiernika wynosi 10 cm, a gdy jest wrzód jelitowy, brodawka jest bardzo blisko odźwiernika, co trzeba wiedzieć podczas resekcji żołądka.

Brodawkowata broda jest półkolistą stożkową lub spłaszczoną elewacją. Ma wysokość od 2 mm do 2 cm, znajduje się 12-14 cm poniżej odźwiernika, w 80% przypadków jest w stanie otworzyć światło jelita jednym otworem, który jest wspólny dla przewodu trzustkowego żółci. W 20% przypadków przewód trzustkowy znajduje się osobno, otwierając się o 2-4 cm wyżej.

W brodawki Vater jest zwieracz Oddi, który reguluje poziom przybywającej żółci. Ogranicza treść jelitową przed wejściem do przewodu trzustkowego.

Ruchliwość

Jeśli spojrzysz na graficzny obraz ruchu w jelitach, dostaniesz różne fale. Mały może pokazać rytm i głębokość skurczów jelit, duże zmiany w widomości napięcia mięśniowego.

Dwunastnica ma 4 rodzaje perystaltyki:

  1. Typ normokinetyczny. Ma właściwy rytm. Moc małych fal wynosi 38-42 mm słupa wody.
  2. Typ hiperkinetyczny. Charakterystyczny rozpiętość fal 60-65 mm słupa wody. W obecności rytmu u ludzi występują kamienie trzustkowe.
  3. Typ hipokinetyczny. Fale są zredukowane do 18-25 mm słupa wody, pojawia się arytmia, krzywe są impulsywne podczas zaostrzeń chorób, monotonne, rytmiczne, nie zmieniają się przez 90 minut podczas remisji.
  4. Typ akinetyczny. Charakteryzuje się niską amplitudą skurczów jelit. Wytrzymałość fal wynosi 3-15 mm słupa wody. Krzywe są monotonne, w niektórych przypadkach trudno je odróżnić, mają kształt linii prostej.

Ważne: hipokinezy obserwuje się u osób z typem hipokinetycznym. Istnieje tendencja do rozwoju różnych postaci duodenostazy.

Funkcje

Dwunastnica w ciele ludzkim służy do wykonywania następujących funkcji:

  1. Sekcja. Kluski spożywcze (chyme) miesza się z sokami spożywczymi, znajdującymi się w dziale do dzielenia zawartości.
  2. Motor. Ruchy dosłowne wymagane są dla jego normalnego rozkładu, który jest zapewniony w jego części przez dwunastnicę.
  3. Ewakuacja. Gdy mięta jest nasycona niezbędnymi enzymami do normalnego trawienia, wchodzi w inne części.
  4. Refleks. Istnieje stałe połączenie z żołądkiem, co pozwala otwierać i zamykać odźwiernik żołądka.
  5. Regulacyjne. Produkcja enzymów spożywczych kontrolowana jest przez dwunastnicę.
  6. Ochronny. Kleik spożywczy zostaje doprowadzony do normalnego poziomu zasadowego dla organizmu, a dystalne sekcje w jelicie cienkim zostają zabezpieczone przed podrażnieniem, które może być spowodowane przez kwasy.

W ciągu dnia w jelicie 0,5-2,5 litra soku trzustkowego. Żółć przechodzi 0,5-1,4 litra.

Dwunastnica jest ważnym narządem, który wykonuje funkcje niezbędne do normalnego trawienia. Zapobiega przedostawaniu się nieprzetworzonych części do innych części, sprzyja rozkładowi żywności, nasyca bryłę pokarmową wymaganymi enzymami, zapewniając proces trawienia.

Dwunastnica: lokalizacja, struktura i funkcja

Dwunastnica (lat dwunastnica) to początkowy podział jelita cienkiego, który znajduje się za żołądkiem. W stosunku do ludzkiego szkieletu, jelito znajduje się na poziomie 1,2,3 kręgu lędźwiowego. Średnia długość jelita wynosi od 25 do 30 cm, co odpowiada 12 palcom poprzecznie złożonym - stąd specyfika nazwy. Dwunastnica ma wyjątkową strukturę, zarówno zewnętrzną, jak i komórkową, odgrywa kluczową rolę w układzie trawiennym. Obok dwunastnicy jest czopek jelita.

Lokalizacja i struktura

Ten organ, który znajduje się bezpośrednio w jamie brzusznej, często obejmuje trzustkę, a mianowicie jej głowę, wzdłuż jej długości. Dwunastnica może nie być stała w swoim położeniu i zależy od płci, wieku, budowy, otłuszczenia, pozycji ciała w przestrzeni i tak dalej.

Skeletotopowo, biorąc pod uwagę cztery odcinki jelita, jego górna część zaczyna się od 12. kręgu piersiowego, wytwarza pierwsze (górne) zgięcie na wysokości lędźwiowego odcinka lędźwiowego, następnie schodzi w dół i dociera do trzeciego kręgu lędźwiowego kręgosłupa, produkuje dolną (drugą) zgięcie, powinno być od prawej do lewej w pozycji poziomej, a na końcu osiąga 2. kręgu talii.

Podziały dwunastnicy

Ten narząd leży zaotrzewnowo i nie ma krezki. Ciało podzielone jest warunkowo na cztery główne sekcje:

  1. Górna sekcja pozioma. Górna sekcja pozioma może przylegać do wątroby, a mianowicie do prawego płata i znajduje się w rejonie pierwszego kręgu lędźwi.
  2. Zstępująca część (dział). Zstępująca część graniczy z prawą nerką, zgina się i może dotrzeć do drugiego trzeciego kręgu lędźwiowego.
  3. Dolna sekcja pozioma. Dolna sekcja pozioma wykonuje drugie zgięcie i rozpoczyna je, znajduje się w pobliżu aorty brzusznej i dolnej żyły głównej dolnej, które znajdują się w tylnej części dwunastnicy.
  4. Rosnąco dział. Podział wstępujący kończy się drugim łukiem, wznosi się i gładko przechodzi do jelita czczego.

Ciało dostarczane jest z krwią przez tułów trzewny i tętnicę krezkową, która oprócz jelit dostarcza również podstawę trzustkowej głowy.

Struktura ściany 12 wrzód dwunastnicy

Ściana jest reprezentowana przez następujące warstwy:

  • surowica to surowa błona pokrywająca jelito na zewnątrz;
  • muskularny - reprezentowany przez włókna mięśniowe (zlokalizowane okrągłe i wzdłuż ciała), a także węzły nerwowe;
  • podśluzówkowa - jest reprezentowana przez naczynia limfatyczne i krwionośne, a także podśluzówkowe błony o złożonym kształcie z półksiężycem;
  • śluzowate - reprezentowane przez kosmki (są szersze i krótsze niż w innych częściach jelita).

Wewnątrz jelita znajdują się duże i małe sutki. Big brodawki (Faterov) znajduje się około 7-7,5 cm bezpośrednio z odźwiernika żołądka. Opuszcza główny przewód trzustkowy i choledoch (lub wspólną żółć). Około 8-45 mm od strzykawki Vater jest mała brodawka, do której wchodzi dodatkowy przewód trzustkowy.

Gdzie jest dwunastnica

Ważną częścią funkcji przewodu pokarmowego są jelita dwunastnicy. Miejsce, w którym znajduje się dwunastnica, to centralne miejsce w środkowej części brzucha w przestrzeni zaotrzewnowej, graniczącej z mostkiem. W pobliżu jest żołądek, na górze zaczyna się jama klatki piersiowej.

Gdzie jest dwunastnica

Anatomiczna struktura

Dwunastnica to podział jelita cienkiego, część przewodu żołądkowo-jelitowego, pełni funkcję trawienną. Czy pierwsza część jelita cienkiego, nadal chudy. Długość wydziału wynosi 25-30 cm, organ otrzymał nazwę, ponieważ jego długość to 12 palców, które są złożone.

Cała długość ciała opada na okolice brzucha, znajdujące się w jamie brzusznej. Pozycja anatomiczna w stosunku do kręgosłupa - główna część opada na kregosłup II regionu lędźwiowego. Jelita kończą się w pobliżu kręgu III. Lokalizacja sytuacji zmienia się w zależności od wagi, sylwetki osoby, obecności patologii lub chorób. Możliwe pominięcie, przemieszczenie w ręce, które nie jest uważane za patologię. Końcówka dociera do kręgu I, poniżej na poziomie III - V.

Struktura ludzkiego układu pokarmowego

Składa się z 4 części:

  1. Górna część to pierwsza część jelita o wielkości 5-6 cm, a przed przejściem do następnej tworzy łukowaty łuk.
  2. Malejąco - najdłuższa, średnio od 7 do 12 cm, znajduje się po prawej stronie kręgosłupa w okolicy lędźwiowej. Przejście do następnej części jest sygnalizowane następnym dolnym kolanem. Część tylna jest w kontakcie z miednicą prawej nerki, moczowodu i naczyń. Przednia część znajduje się w pobliżu jelita grubego, trzustka znajduje się przed jelitem od wewnątrz.
  3. Dolna - część, która przechodzi przez grzbiet w kierunku poprzecznym. Średni rozmiar wynosi 6-8 cm, od prawej do lewej, zgięty u góry, w ostatniej sekcji.
  4. Rosnąco (wielkość całkowita 4-5 cm) przechodzi w chude łuki po lewej stronie do odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Kończy się przejściem do krezki jelita cienkiego.

Podziały dwunastnicy

W każdej części znajduje się pewien etap trawienia.

Topografia i pozycja w jamie brzusznej

Istnieje kilka pozycji dwunastnicy. Wszystkie opcje nie są trwałe, różnią się w zależności od stanu ciała. Kiedy surowość wszystkich 4 części jest określona przez formę tak zwanej "podkowy". Zdefiniowane rosnące i malejące części mówią o "pionowo położonej pętli". Lokalizacja, w której obecne są tylko górne i dolne części, to "przednia pętla". Niektóre przejściowe, rzadkie formy - układ lustrzany, wydłużony ruchomy, w formie litery "P".

Pozycja zmienia się wraz z wiekiem osoby, z chorobami przewodu pokarmowego, procesami onkologicznymi, zależy od wagi spowodowanej wzrostem warstwy tłuszczu. Ze względu na zubożony stan ciała w chorobach lub w starszym wieku, dwunastnica znajduje się poniżej normalnej pozycji.

Lokalizacja 12 wrzód dwunastnicy u ludzi

Najbardziej charakterystyczna lokalizacja topograficzna ma przeciętny opis. Wierzchołek narządu spoczywa na XII kręgu, kończy się na I lędźwi, przejście od lewej do prawej stanowi górny zakręt. Druga część jest do III kręgu, który znajduje się w strefie lędźwiowej w dół. W dalszym ciągu następuje zgięcie, jelita osiada z prawej strony po lewej stronie. Ten obszar jest częścią poziomą do drugiego kręgu znajdującą się w okolicy lędźwiowej i nazywa się ten rosnący.

Anatomiczne sąsiedztwo z innymi narządami

Górna część ma kontakt z wątrobą po prawej stronie, dolna dotyka nerek. Tylna ściana jest ograniczona odcinkiem okrężnicy i włókna zaotrzewnowego. Wewnętrzna ściana wyściółki dwunastnicy jest wyłożona błoną śluzową.

Rozpoczyna górną sekcję z 12 filcami. Na wierzchu ciała w kontakcie z wątrobą, pęcherzykiem żółciowym. Pozycja przesunięcia po lewej stronie determinuje staranność z dolną częścią lewego płata wątroby. W przestrzeni między tkankami narządów przechodzi wspólny przewód żółciowy, jest więzadło wątrobowo-dwunastnicze, po lewej stronie tętnica przechodząca przez wątrobę. W środkowej pozycji jest jednym z dużych naczyń ciała, żyły wrotnej.

Dwunastnica w stosunku do innych narządów

W przewodzie żółciowym, żyle wrotnej, dużych tętnicach żołądkowych, jelito przylega w miejscu nieotwartym z tkanką otrzewnową. Głowa trzustki jest ograniczona w dolnej części.

Żyła wrotna to naczynie krwionośne, które zbiera krew z wszystkich niesparowanych narządów w jamie brzusznej i dostarcza ją do wątroby. Pozycja żyły spada na linii przecięcia tylnej ściany dwunastnicy i odźwiernika. W pobliżu, w odległości 2-3 cm, przechodzi tętnica jelitowa. 3-4 cm to kanał żółci.

Miejsca kontaktu z innymi narządami ukrywają się za otrzewną. Jest to pochwa surowej tkanki pokrywającej ściany jamy brzusznej od wewnątrz. W części dwunastej jest nieobecny tylko w górnej części. Pokrycie zaotrzewnowe jest pozycją malejących i dolnych partii za otrzewną.

Wideo - Anatomia jelita cienkiego

Dostarczanie krwi i więzadła

W dwunastnicy występuje kilka więzadeł:

  • poprzeczny wrzód dwunastnicy;
  • wrzód dwunastnicy;
  • pakiet imienia Treitz z funkcją wsparcia;
  • brodawki dwunastnicze.

Konieczne są formacje, które łączą i ograniczają działy do ​​siebie nawzajem. Papillae to przejście dla żółci.

Tętnica krezkowa jest jednym z najważniejszych anatomicznych naczyń ciała. Znajduje się w jelicie cienkim, w kontakcie z okrężnicą. W przypadku naruszenia pozycji narządu, jego patologiczne tłumienie występuje w pobliżu oddziałów i naczyń krezkowych. Występuje niedrożność, prowadząca do niepowodzenia pracy tego działu i całego przewodu pokarmowego w przyszłości. Często występuje, gdy pozycja jelita cienkiego jest obniżona.

Niższa tętnica krezkowa

Ściany jelita pełnią funkcję całego działu. Pokryta kilkoma warstwami mającymi określone zadanie:

  1. Błona śluzowa pokrywa całą długość ciała, ma grube fałdy, pokryte włóknami o silnej muskularnej płycie.
  2. Submucosa - luźna warstwa tkanki łącznej, zawiera włókna kolagenowe, włókna elastyczne, niewielką liczbę komórek.
  3. Warstwa mięśniowa pokryta jest gładkimi włóknami. Są blisko siebie, nieizolowane. Struktura warstwy jest jednolita. Połączenie tkanki wyraża się w procesach wymiany między tymi włóknami. Ich zadaniem jest dostarczanie enzymów niezbędnych do procesu trawienia sokiem jelitowym w jelicie.

Główne procesy w dwunastnicy 12

Uwaga! Podrażnienie błony śluzowej poprzez niewłaściwe odżywianie, awaria reżimu kwasowo-zasadowego prowadzi do dysfunkcji jelit, pojawiają się wrzodziejące zmiany ścian.

Funkcje funkcjonalne

Głównym działem wydziału jest jelitowy etap funkcji przewodu pokarmowego. Reguluje równowagę kwasowo-zasadową wchodzącej żywności. Obsługuje sprzężenie zwrotne do żołądka poprzez otwarcie zwieracza.

Tabela Funkcjonalne cechy jelita dwunastnicy

Anatomia dwunastnicy i leczenie możliwych chorób

Dwunastnica w organizmie człowieka odgrywa ważną rolę w procesie trawienia. Znajduje się na samym początku jelita, dlatego składniki odżywcze są wchłaniane, a bryła pokarmowa jest aktywnie przetwarzana. Ta część jelita nie jest ubezpieczona na rozwój wielu chorób. Ich występowanie prowadzi do istotnych zaburzeń trawiennych, które niekorzystnie wpływają na dobre samopoczucie osoby jako całości.

Całe ludzkie jelito jest konwencjonalnie podzielone na dwie sekcje - okrężnicę i jelito cienkie. Na samym początku jelita cienkiego jest owrzodzenie dwunastnicy. Jest tak nazywany, ponieważ jego długość jest w przybliżeniu równa dwanaście palców lub palców.

Znajduje się pomiędzy żołądkiem a czczym. W miejscu wypisu z żołądka jest zwieracz. Anatomicznie, dwunastnica podzielona jest na cztery części:

  • górna część (żarówka dwunastnicy) znajduje się w rejonie dwunastego odcinka piersiowego i pierwszego kręgu lędźwiowego, jego długość wynosi 5-6 cm;
  • zstępująca część rozciąga się na prawo od pierwszych trzech kręgów lędźwiowych, długość 7-12 cm;
  • część pozioma znajduje się na poziomie trzeciego kręgu lędźwiowego, długość 6-8 cm;
  • część wznosząca unosi się do drugiego kręgu lędźwiowego o długości 4-5 cm.

Zstępująca część zawiera kanał wydalniczy trzustki i dużą brodę dwunastniczą. Całkowita długość dwunastnicy wynosi 22-30 cm.

Ściana jelita ma warstwową strukturę:

  • wewnętrzna warstwa jest reprezentowana przez błonę śluzową z dużą liczbą fałd, kłaczków i zagłębień;
  • warstwa środkowa lub podśluzówkowa składa się z tkanki łącznej, w której znajdują się sploty naczyniowe i nerwowe
  • trzecia warstwa jest muskularna, zapewnia skurcze jelita w procesie trawienia;
  • zewnętrzna warstwa surowcowa zapewnia ochronę przed uszkodzeniem.

Dwunastnica ze wszystkich stron w kontakcie z innymi narządami wewnętrznymi:

  • wątroba i wspólny przewód żółciowy;
  • prawą nerkę i moczowód;
  • trzustka;
  • wstępujący dwukropek.

Taka anatomia ciała determinuje osobliwości powstających w nim chorób.

Gdzie jest dwunastnica - jak to boli?

Dwunastnica znajduje się w okolicy nadbrzusza tuż nad pępkiem. Boli w prawo pod żebrami lub w okolicy nadbrzusza. Ze względu na charakter i lokalizację objawów można ocenić na podstawie rzekomej choroby.

Dwunastnica znajduje się tuż nad pępkiem

Lokalizacja dwunastnicy

Miejsce układu pokarmowego jest kontynuacją żołądka i początkowej części jelita cienkiego. Znajduje się w przestrzeni zaotrzewnowej i zaokrągla trzustkę. Jego długość wynosi 22-28 cm, czyli 12 poprzecznych wymiarów palców ręki danej osoby, stąd nazwa. Jest niestały w lokalizacji, przesunięty w zależności od budowy ciała, wieku i płci.

Anatomia jelita ma swoją własną charakterystykę - łuki, przekroje poziome i pionowe, podzielone konwencjonalnie na sekcje:

  1. Górna część pozioma lub żarówka o długości 5-6 cm ma okrągły kształt. Sąsiadują z prawym płatem wątroby.
  2. Zstępująca długość 7-12 cm ma zakręt i graniczy z prawą nerką.
  3. Zagięcie dolnej poziomej części (6-8 cm) zbliża się do aorty brzusznej i dolnej żyły głównej dolnej.
  4. Wznosząca się część ma 4-5 cm wzrostu, unosi się i przechodzi do jelita cienkiego.

Dwunastnica - kontynuacja żołądka i początek trzustki

Podziały jelita w niektórych miejscach są przymocowane do innych narządów poprzez łączenie włókien. Górna część jest mniej ustalona, ​​dzięki czemu można przesuwać dwunastnicę.

Ściany jelita człowieka mają specjalną strukturę i składają się z kilku warstw. Zewnętrzna warstwa segmentu jest błoną surowiczą. Wewnętrzna powierzchnia ma fałdy i włókna, odporne na kwasy trawienne i enzymy. Pod błoną śluzową znajdują się zakończenia nerwowe i naczynia krwionośne. Tkanka mięśniowa wytwarza napięcie i odpowiada za perystaltykę.

Funkcje dwunastnicy

Jelita odgrywają ważną rolę w całym układzie trawiennym i spełniają 3 główne funkcje:

Częściowo przetworzona żywność - pokarm wnika do górnego jelita. W zstępowaniu otwierają się żółć i trzustkowe kanały. Wchodzące enzymy i sekret jelita same przyczyniają się do mieszania treści pokarmowej z sokami trawiennymi, następuje chemiczna obróbka śpiączki.

Białka, tłuszcze i węglowodany są aktywnie przetwarzane. Poprzez kosmki ścian substancje odżywcze są wchłaniane do krwioobiegu. Funkcja motoryczna i ewakuacyjna odpowiada za przenoszenie i promowanie pokarmu dziecięcego w jelicie cienkim.

Recykling odbywa się w całym jelicie cienkim. Komunikacja z żołądkiem jest zachowana - strażnik otwiera się i zamyka odruchowo. Kwasowość bryły jest regulowana w celu dalszego przetwarzania w innych częściach układu trawiennego.

Częste choroby

Patologia dwunastnicy jest powszechna. W zależności od rodzaju choroby pojawiają się pewne objawy.

Zapalenie dwunastnicy

Jest to zapalenie błony śluzowej dwunastnicy. Według ICD-10 choroba jest klasyfikowana jako K29.8. Pierwotne zapalenie dwunastnicy występuje z powodu uszkodzenia ścian. Zwiększona kwasowość, zmniejszone właściwości ochronne powodują podrażnienie i stan zapalny śluzówki. Czynnikiem prowokującym może być stres, szkodliwe pożywienie, zatrucie pokarmowe lub działanie niektórych leków.

Głównymi objawami choroby są:

  • wymioty, nudności;
  • tępy ból po prawej stronie żeber;
  • uczucie rozerwania po jedzeniu;
  • zwiększone tworzenie gazu;
  • utrata apetytu;
  • zmniejszenie masy ciała.

Choroba może wpływać zarówno na bańkę, jak i na odcinek pęczkowy, gdzie owrzodzenie dwunastnicy przechodzi do jelita cienkiego. Niosą zapalenie brodawki i zapalenie uchyłka na miejscowe zapalenie dwunastnicy. Wtórne zapalenie dwunastnicy rozwija się na tle zapalenia żołądka, wrzodów, procesów infekcyjnych i zapalnych.

Wrzód dwunastnicy

Wrzód trawienny ma przebieg przewlekły z okresowymi nawrotami, kod to K26. Przyczyną może być Helicobacter Pilory, przewlekła erozja, mała odporność, predyspozycje genetyczne.

Gdy wrzód ma następujące objawy:

  • ból występuje na czczo lub 2 godziny po jedzeniu;
  • ciężka zgaga;
  • ciągłe odbijanie;
  • ulga od wymiotów;
  • nocne głodne bóle.

W masie kałowej występuje domieszka krwi, wzrasta anemia. Osoba jest stale obecną słabością. Jak wygląda owrzodzenie dwunastnicy można zobaczyć na zdjęciu.

Wrzód dwunastnicy u ludzi

Ulcer śledził za pomocą FGD

Nowotwory dwunastnicy

Rak dwunastnicy (C17,0) jest rzadki. Rozwija się z komórek nabłonkowych gruczołów dwunastnicy i zatok jelitowych. Najczęściej dotknięty jest obszar brodawek dwunastnicy. Częściej wykrywane jako kiełkowanie guza z sąsiednich narządów.

Więcej ludzi cierpi po 50 latach, szczególnie mężczyźni. Istnieje niebezpieczeństwo zwyrodnienia owrzodzenia w nowotworze złośliwym. W proces zaangażowane są najbliższe węzły chłonne, trzustka, wątroba.

Nowotworowi (rakowi) towarzyszy bardzo silny ból

Pojawiają się następujące symptomy:

  • silny ból;
  • przeszkoda mechaniczna;
  • wymioty, odwodnienie;
  • zmniejszenie apetytu, stopniowe wyczerpanie;
  • silne krwawienie;
  • żółta skóra i twardówka.

Z którym lekarzem się skontaktować?

Gastroenterolog zajmuje się problemami układu żołądkowo-jelitowego. W zależności od rodzaju i złożoności choroby może być konieczna konsultacja specjalisty chorób zakaźnych, proktologa, onkologa i chirurga - wybór specjalisty zależy od występujących objawów.

Przewód pokarmowy - zakres gastroenterologa

W ostrych warunkach należy wezwać karetkę pogotowia. Po badaniu i wstępnej diagnozie lekarz kieruje pacjenta do specjalisty chorób zakaźnych lub chirurga. W przypadku choroby przewlekłej wymagana będzie obserwacja i leczenie przez gastroenterologa. Problemy z odbytnicą eliminują proktologa.

Diagnostyka

Podczas badania lekarz określa obszar bolesny i zaleca następujące badanie:

  • badania krwi i moczu;
  • sprawdzić stolec na krew utajoną;
  • badania biochemiczne;
  • sok żołądkowy na PH i skład;
  • Analiza Helicobacter Pilory.

Pamiętaj o analizie Helicobacter Pylori - bakteria jest czynnikiem wywołującym chorobę

Wśród procedur instrumentalnych:

  1. EFGDS (eophagogastroduodenoscopy) - badanie w jamie ustnej za pomocą pobierania próbek biomateriału. Umożliwia wykrycie zmian w żołądku i dwunastnicy 12, ogniskach zmian Helicobacterium.
  2. Ultradźwięki wykrywają zmiany w wielkości narządów i obecności guzów.
  3. Do oceny funkcjonowania układu pokarmowego przedstawiono fluoroskopię z użyciem środka kontrastowego.

Leczenie chorób dwunastnicy

Terminowa diagnoza pozwala rozpocząć leczenie w pierwszym etapie i zapobiec głębokiemu uszkodzeniu błony śluzowej jelita. W ostrym okresie żołądek jest myte, usuwając resztki jedzenia. Następnie przepisane leki, łagodny reżim i dieta.

Leki

Choroby dwunastnicy mają podobny obraz, pacjentowi przepisuje się następujące grupy leków.

  1. Środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe - Papaverine, No-shpa.
  2. Leki zobojętniające kwas neutralizują kwas solny i przywracają ścianę jelit, to jest Almagel, Maalox.
  3. Środki, które blokują produkcję kwasu - ranitydyna, omeprazol.
  4. Gastroprotektory chroniące błonę śluzową żołądka, takie jak De-Nol, Vikalin.
  5. Antybiotyki, jeśli występuje Helicobacter Pilory.
  6. Aby poradzić sobie z nudnościami i wymiotami Zeercal, Raglan.

Omeprazol przepisywany ze zwiększoną kwasowością żołądka

Aby stymulować ruchliwość, należy podać Domperidone, Motilium. Do szybkiego gojenia się śluzu - Methyluracil, Solcoseryl.

Środki ludowe

Środki tradycyjnej medycyny przyjmowane są w połączeniu z lekami, zgodnie z dietą. Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem.

Sok z aloesu z bulionem z owsa jest jednym z popularnych środków

Aby wyeliminować stany zapalne, zalecamy opłatę lekarską.

  1. Wlać 1 szklankę wrzącej wody 2 łyżki. l mieszanki roślin po 10 g każda: korzeń rokitnika, altea i lukrecja, trawa pasterska, melisa i potenchatka, kwiaty rumianku i lawenda. Nalegać na 45 minut, pić w 3 dawkach w równych porcjach.
  2. Jako środek leczniczy, weź olej z rokitnika zwyczajnego. Jagody zalewamy olejem roślinnym, moczymy tydzień w ciemnym miejscu, przecieramy przez sito. Przed każdym posiłkiem jedz 2 łyżki. l
  3. Suszone liście babki zalewamy 500 ml wrzącej wody, nalegamy pół godziny, wypijamy 100 ml jedzenia.
  4. Wyciśnij sok z liści aloesu, wymieszaj z bulionem z owsa. Weź pół szklanki galaretki 3 razy dziennie.
  5. Propolis nalewa alkohol w stosunku 1,5: 1,0 i nalega 10 dni w ciemnym miejscu, od czasu do czasu trzęsie się. Weź 15 kropli mleka, 3 razy dziennie.

Inne zabiegi

Zastosowano metodę chirurgiczną:

  • z przepukliną;
  • zniekształcenie bliznowaciejące;
  • niedrożność;
  • krwawienie.

Leczenie nowotworów wraz z cytostatykami w połączeniu z radioterapią i chemioterapią. Umożliwia to wstrzymanie wzrostu i rozmnażania komórek rakowych.

Dieta

W ostrym okresie konieczna jest głodówka przez 1-2 dni. Dieta stopniowo się rozrasta. Pierwsze dania to śluzowce bez przypraw. Gotowane mięso i ryby, jako dodatek do płynnej owsianki. Na deser podawaj niskotłuszczowy twarożek, mleko kisiel. Posiłki sześciokrotnie, w małych porcjach. Po 2 tygodniach możesz przejść do normalnej diety.

Unikaj ostrych, tłustych i smażonych potraw. Wyeliminuj wędzone mięso, pikle, marynaty, a także alkohol i napoje gazowane. Zminimalizuj silną kawę i herbatę. Z przewlekłą chorobą - żywność dietetyczna utrzymuje się przez całe życie.

Możliwe konsekwencje i komplikacje

Wrzód dwunastnicy jest częstą chorobą prowadzącą do zagrażających życiu powikłań:

  1. Ukryte i jawne krwawienie.
  2. Perforacji lub pęknięciu owrzodzenia towarzyszy ból "sztyletowy" i wymaga natychmiastowej pomocy.
  3. Częste zaostrzenia prowadzą do deformacji tkanek. Blizna powierzchnia zajmuje duży obszar i powoduje zwężenie światła jelita, i rozwija się zwężenie.

Zapobieganie

Wszelkie środki ograniczające obciążenie narządów trawiennych są dobre. Odmowa złych nawyków - palenie, alkohol. Zwróć szczególną uwagę na prawidłowe żywienie. Powinien być wyważony i użyteczny, zawierać niezbędny zestaw pierwiastków śladowych, witamin i błonnika. Przejadanie się, jedzenie suchych pokarmów, jak również diety głodowe są niedopuszczalne.

Aby nie narażać się na choroby dwunastnicy, jedz prawidłowo i w pełni

Jeśli to możliwe, unikaj stresu. Zmniejszają odporność i niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie układu pokarmowego. Ruszaj się dalej, chodź na świeżym powietrzu. Zdrowy styl życia pomoże zapobiegać wystąpieniu i rozwojowi ostrych i przewlekłych chorób przewodu pokarmowego, utrzymać zdolność do pracy i aktywne życie.

Oceń ten artykuł
(1 oceny, średnio 5,00 z 5)

Zdrowie i zdrowy styl życia

Strona poświęcona jest zdrowiu i zdrowemu trybowi życia bez narkotyków

Dwunastnica 12

Anatomia dwunastnicy i leczenie możliwych chorób

Dwunastnica w organizmie człowieka odgrywa ważną rolę w procesie trawienia. Znajduje się na samym początku jelita, dlatego składniki odżywcze są wchłaniane, a bryła pokarmowa jest aktywnie przetwarzana. Ta część jelita nie jest ubezpieczona na rozwój wielu chorób. Ich występowanie prowadzi do istotnych zaburzeń trawiennych, które niekorzystnie wpływają na dobre samopoczucie osoby jako całości.

Całe ludzkie jelito jest konwencjonalnie podzielone na dwie sekcje - okrężnicę i jelito cienkie. Na samym początku jelita cienkiego jest owrzodzenie dwunastnicy. Jest tak nazywany, ponieważ jego długość jest w przybliżeniu równa dwanaście palców lub palców.

Znajduje się pomiędzy żołądkiem a czczym. W miejscu wypisu z żołądka jest zwieracz. Anatomicznie, dwunastnica podzielona jest na cztery części:

  • górna część (żarówka dwunastnicy) znajduje się w rejonie dwunastego odcinka piersiowego i pierwszego kręgu lędźwiowego, jego długość wynosi 5-6 cm;
  • zstępująca część rozciąga się na prawo od pierwszych trzech kręgów lędźwiowych, długość 7-12 cm;
  • część pozioma znajduje się na poziomie trzeciego kręgu lędźwiowego, długość 6-8 cm;
  • część wznosząca unosi się do drugiego kręgu lędźwiowego o długości 4-5 cm.

Zstępująca część zawiera kanał wydalniczy trzustki i dużą brodę dwunastniczą. Całkowita długość dwunastnicy wynosi 22-30 cm.

Ściana jelita ma warstwową strukturę:

  • wewnętrzna warstwa jest reprezentowana przez błonę śluzową z dużą liczbą fałd, kłaczków i zagłębień;
  • warstwa środkowa lub podśluzówkowa składa się z tkanki łącznej, w której znajdują się sploty naczyniowe i nerwowe
  • trzecia warstwa jest muskularna, zapewnia skurcze jelita w procesie trawienia;
  • zewnętrzna warstwa surowcowa zapewnia ochronę przed uszkodzeniem.

Dwunastnica ze wszystkich stron w kontakcie z innymi narządami wewnętrznymi:

  • wątroba i wspólny przewód żółciowy;
  • prawą nerkę i moczowód;
  • trzustka;
  • wstępujący dwukropek.

Taka anatomia ciała determinuje osobliwości powstających w nim chorób.

Duodenum (Latin duodénum) - początkowa część jelita cienkiego, bezpośrednio po odźwierniku. Kontynuacją dwunastnicy jest jej jelito czcze.

Zwieracze dwunastnicy i brodawki Vatera

Na wewnętrznej powierzchni części opadającej dwunastnicy, około 7 cm od odźwiernika ma Vater sutek, przy czym w jelitach poprzez zwieracza Oddiego, otwartej wspólnego przewodu żółciowego, a w większości przypadków, powiązać je z przewodu trzustkowego. W około 20% przypadków przewód trzustkowy otwiera się oddzielnie. Powyżej brodawki Vatera o 8-40 mm może znajdować się sutek Santorini, przez który otwiera się dodatkowy przewód trzustkowy.

Dwunastnicy brakujące struktur anatomicznych charakterystycznych zwieraczy, stosując antroduodenalnoy manometrię wykazały, że różne części dwunastnicy mają strefy, które różnią się znacznie od ciśnienia dodwunastniczym, co jest możliwe tylko w obecności zwieraczy. Przypuszczalnie rolę zwieraczy pełnią okrągłe warstwy gładkich mięśni wyściółki jelitowej. Uważa się, że dwunastnica ma trzy zwieracze (Maev I.V., Samsonov A.A.):

  • bulboduodenal zwieracz oddzielający żarówkę dwunastnicy od innych segmentów
  • Zwieracz Kapanji lub zwieracz przełykowy, zlokalizowany w środkowej trzeciej części dwunastnicy, 3-10 cm poniżej brodawki Vatera
  • Zwieracz Oxnera, umieszczony w dolnej, poziomej części dwunastnicy.

Ściana dwunastnicy składa się z czterech błon: śluzowej, podśluzowej, mięśniowej i surowiczej. Błonę śluzową dzieli się na trzy warstwy: nabłonkową, własną płytkę i płytkę mięśniową. Własna płyta ma odrosty - kosmki jelitowe i wgniecenia - gruczoły liberkunov (dwunastnicy). Kosmki jelitowe pokryte są jednowarstwowym nabłonkiem, tworząc pojedynczą całość z gruczołami liberkunov. Ich wysokość wynosi od 770 do 1500 mikronów, szerokość - od 110 do 330 mikronów. Jest około 40 kosmków jelitowych na 1 mm2. Wysokość kosmków jelitowych osoby dorosłej jest zwykle 2-3 razy większa niż głębokość gruczołów liberkün.

Warstwa mięśniowa składa się z wewnętrznej, okrągłej i zewnętrznej podłużnej warstwy mięśni gładkich.

W ściance dwunastnicy jest bardziej połączone splotów nerwowych należące do jelitowego układu nerwowego w podśluzówki z warstwy mięśniowej jest meyssnerovo splotu między kolistymi i wzdłużnymi warstw mięśnia nerwu Splot Auerbacha od mięśni i błon surowiczych - podseroznoe splotu.

Częstotliwość skurczów dwunastnicy różni się od częstotliwości innych organach ludzkich skurczów, więc jest to możliwe do analizy funkcji motorycznych jelita Metodą ElectroGastroGram w którym elektrody pomiarowe są stosowane na powierzchnię ciała pacjenta. Komórki śródmiąższowe Cajala znajdujące się w dwunastnicy tworzą rytm skurczów jelit (w zakresie 0,18 - 0,25 Hz). Powstające fale perystaltyczne są skierowane w stronę jelita czczego. Ich rolą funkcyjną jest popychanie zawartości dwunastnicy dalej wzdłuż jelit.

Dwunastnica jest uważana za jeden z głównych narządów. Przez nią przechodzi pokarm, który uformowany jest w bryłę i wychodzi w postaci kału. W tym obszarze obserwuje się wchłanianie składników odżywczych. Ale jeśli ktoś je niewłaściwie i nie dba o swoje zdrowie, zaczyna się rozwój różnych chorób. Taki proces niekorzystnie wpływa na dalsze trawienie pokarmu.

Co to jest dwunastnica, prawie każdy wie. Nie wszyscy jednak wniknęli głęboko w to, z jakich działów składa się ciało.

Lokalizacja jelita znajduje się w obszarze 2-3 kręgu lędźwiowego. Jego lokalizacja zmienia się przez całe życie. Wpływa na wagę i wiek osoby.

Podziały dwunastnicy podzielono na 4 główne części.

  1. Górna cebula. Znajduje się w obszarze lędźwiowym 1 kręg. Jest uważany za strażnika. Powyżej tej części znajduje się prawy płat wątroby. Długość wynosi 5-6 cm.
  2. Sekcja skierowana w dół jest zginana. On schodzi i dociera do 3 kręgu. Ta część jest ograniczona przez prawą nerkę. Całkowita długość wynosi od 7 do 12 cm.
  3. Dolny region Liście po lewej stronie. Znajduje się na przecięciu z kręgosłupem. Długość poziomej części wynosi 6-8 cm.
  4. Rosnąca strona. Znajduje się w strefie 2 kręgu. Dotyka lewej strony, lekko ugina się w górę. Najkrótsza, ponieważ ma długość 4-5 cm.

Całkowita długość dwunastnicy wynosi od 22 do 30 cm.

Dwunastnica z wyglądu przypomina podkowę, która zakrzywia się wokół głowy trzustki. Wewnętrzna część jest wyłożona błoną śluzową. Są duże z brodawkami. Łączą się z kanałami wątroby.

Wyróżnia się niektóre funkcje, dwunastnicę wykonującą następujące funkcje.

  1. Chyme wchodzi do jelita cienkiego. To od niej zaczynają się wszystkie procesy trawienne. Pokarm przetworzony przez sok żołądkowy jest wystawiony na działanie żółci i enzymów.
  2. W tym obszarze jest regulacja funkcji wydzielniczej. Jelito cienkie jest odpowiedzialne za wydzielanie żółci i enzymów w trzustce.
  3. Dwunastnica jest w komunikacji z jamą żołądkową. Odźwiernik, który łączy obie części układu trawiennego, jest odpowiedzialny za otwieranie i zamykanie zwieracza.
  4. Jest funkcja motoryczna. Ten proces odpowiada za transport pokarmu.

Dwunastnica ze wszystkich stron dotyka innych narządów. Dlatego ludzie często mylą lokalizację lokalizacji bólu.

Różne przyczyny mogą prowadzić do chorób jelita cienkiego w postaci:

  • choroby żołądka i jelit: zapalenie błony śluzowej żołądka, infekcje wirusowe, dysbioza. Na tle zwiększonej funkcji wydzielniczej do tego obszaru wpada dużo kwasu solnego. Przy niskiej kwasowości żywność jest źle przetwarzana;
  • zakażenie jelita cienkiego Helicobacter pylori. Ten typ bakterii prowadzi do zwiększonej produkcji soku żołądkowego;
  • zapalenie trzustki lub zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • choroby wątroby: zapalenie wątroby, marskość;
  • znalezienie w długich stresujących sytuacjach;
  • wcześniejsze interwencje chirurgiczne;
  • obecność złych nawyków: palenie, picie alkoholu lub fast food;
  • niekontrolowane przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
  • częste zatrucia pokarmowe;
  • regularne spożywanie tłustych i smażonych potraw;
  • zmiany pasożytnicze;
  • predyspozycje dziedziczne.

Przy regularnej ekspozycji na niekorzystne czynniki na błonie śluzowej powstały wrzody, erozja i inne formacje.

Enzymy dwunastnicy nie zawsze radzą sobie z ich głównym zadaniem. Prowadzi to do wystąpienia objawów niepożądanych w postaci:

  • ból w jamie brzusznej. W przypadku erozyjnych i wrzodziejących zmian pojawiają się głodne lub nocne bóle. Pojawiają się w nadbrzuszu po prawej stronie. Może dawać w ramię lub plecy;
  • krwawienie wewnętrzne. Takie zjawisko można rozpoznać po melenach i wymiotach. W wymiotach są nieczystości krwi. Analiza wykazuje znaczny spadek poziomu hemoglobiny;
  • zaburzenia dyspeptyczne: zgaga, zaparcia, biegunka;
  • drażliwość, złe samopoczucie, utrata sprawności.

Niezależnie określenie choroby jest trudne. Pomoże to tylko lekarzowi i dokładnemu badaniu.

Wrzód żołądka i dwunastnicy jest chorobą zapalną. Wpływa nie tylko na błonę śluzową, ale także na warstwy wewnętrzne. Najczęstszą przyczyną choroby jest Helicobacter pylori lub przewlekłe zapalenie dwunastnicy. Ta choroba dotyka około 10% populacji.

Choroba zaczyna się od zaburzenia trawienia. Proces ten charakteryzuje się zaburzeniem stolca. Skurcze prowadzą do stagnacji żółci i tworzenia żółtawej płytki na języku. Jeśli błona śluzowa zostanie wyleczona, osoba ta martwi się nudnościami i wymiotami.

Guz rośnie stopniowo. Na wczesnym etapie ten proces jest ledwo zauważalny. Towarzyszy temu złe samopoczucie, osłabienie, utrata masy ciała, odbijanie się, zgaga i bolesne odczucia w górnym brzuchu. Zespół bólu jest nudny i bolesny w naturze. Enzymy dwunastnicy osoby produkowane są w niewystarczających ilościach.

Gdy guz zacznie rosnąć w trzustkę, rozwinie się niedrożność. Bolesne odczucia będą się nasilać i będą się ciągle pojawiać. Również pacjent skarży się na ociężałość.

Lokalizacja i struktura jelita cienkiego wpływa na pracę całego układu trawiennego. Jeśli w tym obszarze występują stany zapalne lub obce, uwalnianie enzymów zostaje zakłócone i wystąpi usterka.

Pod zapaleniem dwunastnicy jest powszechnie rozumiany proces zapalny na błonie śluzowej. Ta dolegliwość jest bardzo powszechna. Chorobie towarzyszy:

  • uczucie rozerwania po jedzeniu;
  • nudne i bolesne uczucie;
  • wymioty;
  • nudności.

W badaniu palpacyjnym ból występuje w okolicy nadbrzusza. Kiedy choroba występuje u młodych kobiet, skarżą się na ból w głowie, zmęczenie, drażliwość i tachykardię. U pacjentów w podeszłym wieku zapalenie dwunastnicy wykrywane jest przypadkowo podczas badania diagnostycznego.

Erozja jest jednym z wiodących miejsc w częstotliwości rozwoju. Często łączy się je z chorobami nerek, wątroby, łagodnymi lub złośliwymi.

Pod tą chorobą jest powszechnie rozumiany stan zapalny bańki. Patologiczny proces jest typem dwunastnicy. Często towarzyszy zapalenie żołądka lub wrzodziejące zmiany.

W przypadku braku środków terapeutycznych funkcje żarówek gasną. Osobliwością tej choroby jest jej predyspozycja do zwyrodnienia w owrzodzeniu. Bolesne doznania pojawiają się w jamie brzusznej po zjedzeniu niezdrowego jedzenia. Najczęściej ma postać przewlekłą.

Jeśli u pacjenta występują oznaki chorób, które występują w miejscu lokalizacji jelita cienkiego, należy pilnie odwiedzić lekarza. Po anamnezie zaplanowane jest badanie obejmujące:

  • fibrogastroduodenoskopia. Technika polega na połknięciu tuby, na końcu której znajduje się żarówka i kamera. W razie potrzeby lekarz zbiera materiał do badań laboratoryjnych;
  • prześwietlenie za pomocą środka kontrastowego. Prowadzony z przeciwwskazaniami;
  • tomografia komputerowa. Daje ci możliwość sprawdzenia zewnętrznej warstwy dwunastnicy. W przypadku raka można określić stadium i ujawnić obecność przerzutów w sąsiadujących tkankach i narządach.

W niektórych przypadkach wykonywane jest badanie. Ta metoda pozwala określić stopień aktywności soku żołądkowego. Wybór zawartości odbywa się za pomocą ślepej rurki, frakcyjnego wykrywania chromatycznego.

Polipy. To są łagodne formacje. Rzadko się czują, więc wielu pacjentów nie wie o ich istnieniu. Wykryto podczas diagnozy. Polipy rosną stopniowo. Pierwsze objawy pojawiają się, gdy ich średnica przekracza 5 cm, może przekształcić się w raka.

Oznacza to odrzucenie szkodliwych nawyków i wdrożenie procedur fizjoterapii w postaci elektroforezy, kąpieli parafinowej, terapii mikrofalowej. Również pacjentowi zaleca się stosowanie ścisłej diety. Przypisany do diety numer 1.

Dieta obejmuje:

  • chude mięso i ryby;
  • produkty mleczne;
  • masło i olej roślinny;
  • makaron;
  • zupy charakter śluzowy;
  • postrzępiona owsianka;
  • przecier warzywny i owocowy.

Istnieje potrzeba często, ale stopniowo. Z silnym zespołem bólowym radzę całkowicie zrezygnować z posiłku. Ale powinien przestrzegać reżimu picia.

Leczenie zależy od rodzaju choroby. W przypadku zapalenia dwunastnicy lekarze przepisują grupę funduszy w postaci:

  • leki zobojętniające sok żołądkowy: Almagel, Gaviscon;
  • inhibitory pompy protonowej: omeprazol;
  • leki ściągające: de-nol;
  • Enzymy: Mezim lub Pankreatyna.

Przy nieprawidłowo dobranej terapii, zapalenie dwunastnicy rozwija się w postać przewlekłą.

Wrzód trawienny jest niebezpieczny z powodu powikłań w postaci:

  • rozwój krwawienia jelitowego;
  • perforacja owrzodzenia;
  • zwężenie odźwiernika.

Aby temu zapobiec, lekarze przepisują leki. Kiedy łagodne uszkodzenie jest leczone w domu.

Główne cele są ukryte:

  • w eliminacji ciężkich objawów;
  • w gojeniu uszkodzonych tkanek;
  • w tłumieniu czynnika bakteryjnego.

Terapia trwa bardzo długo od 3 do 6 tygodni.

W ciężkich przypadkach pacjent zostaje umieszczony w szpitalu. Możliwe jest przeprowadzenie operacji.

Aby złagodzić ból, stosuje się leki przeciwskurczowe i przeciwbólowe.

Jeśli Helicobacter pylori stał się przyczyną rozwoju choroby, stosuje się standardowy schemat leczenia.

Obejmuje korzystanie z:

  • inhibitory pompy protonowej: omeprazol, rabeprazol;
  • antybiotyk klarytromycyna;
  • antybiotyk Amoksycylina lub metronidazol.

Dawkowanie wybiera tylko lekarz. W przypadku braku pozytywnego efektu przepisywany jest lek na bazie bizmutu De-Nol.

Jako dodatkową terapię możesz użyć domowych środków zaradczych. Istnieje kilka dobrych przepisów.

  1. Będziesz potrzebował 2 łyżeczki kory, 1 łyżeczki rumianku i szklanki przegotowanej wody. Komponenty są ze sobą połączone i infuzowane przez około 30 minut. Musisz wziąć gotowy produkt 2 razy dziennie przez długi czas.
  2. Łączone w równych proporcjach: rzepik, rumianek, mniszek lekarski, kwiaty goryczki i wierzby. Mieszaninę napełnia się 300 ml wody. Infused przez co najmniej 3 godziny. Spożywaj 70 mililitrów 4 razy dziennie.
  3. Zwykła herbata rumiankowa pomoże usunąć nieprzyjemne objawy i mieć działanie przeciwzapalne. Pić napój może być od 2 do 4 razy dziennie.

Używanie środków ludowych trwa co najmniej miesiąc.

Dwunastnica uważana jest za jeden z ważnych narządów. Aby chronić organizm przed niekorzystnymi skutkami, należy przestrzegać pewnych zasad.

  1. Porzucenie złych nawyków w postaci palenia i picia alkoholu.
  2. Monitoruj żywienie. Półprodukty, fast food, tłuste i smażone produkty, kwaśne owoce i jagody są wyłączone z diety. Konieczne jest ograniczenie stosowania produktów słodkich i mącznych. Menu powinno zawierać otręby, soczewicę, siemię lniane, marchew.
  3. Unikaj stresujących sytuacji. Nie tylko wpływają na zdrowie, ale także na funkcję odpornościową.
  4. Zwiększyć dawkę witaminy A i D. Zawarte w kiwi, arbuz, brzoskwinie, pomarańcze, jeżyny. Pomoże to zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby wrzodowej.
  5. Co 6-12 miesięcy w celu poddania się badaniu diagnostycznemu.

Jeśli wystąpią nieprzyjemne objawy, lepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem. Zabieranie samoleczenia jest surowo zabronione.