Główny / Dyzynteria

Jakie testy muszą przejść, aby sprawdzić żołądek?

Dyzynteria

Aby sprawdzić stan przewodu żołądkowo-jelitowego z bólem w żołądku, oprócz badań instrumentalnych, należy zdać serię testów. Pozwalają nam ocenić naturę, chorobowość, zalecić przebieg leczenia i przewidzieć czas powrotu do zdrowia za pomocą ilościowych wskaźników składu krwi, moczu, kału, soku żołądkowego.

Wskazania

Przyczyną badań jest:

  • zespół bólowy jamy brzusznej (boli głównie w prawo lub w środku);
  • ciężkie wzdęcia;
  • zgaga o kwaśnym smaku, odbijanie;
  • nudności lub wymioty;
  • krew lub zielonkawa smuga w kale;
  • dyskomfort podczas i po jedzeniu jedzenia, ociężałość w jamie brzusznej;
  • zmiana apetytu;
  • problemy z wypróżnianiem (zaparcie, biegunka).
Powrót do spisu treści

Rodzaje badań i wyniki

Ogólny test krwi

Wskaźnik bólu w żołądku. Pomaga uzyskać dokładniejszą historię choroby, aby odróżnić zapalenie trzustki od wrzodów i inne problemy przewodu pokarmowego, które charakteryzują się bólem. Pełna morfologia krwi polega na sprawdzeniu stosunku różnych typów leukocytów, poziomu czerwonych krwinek, płytek krwi i hemoglobiny, szybkości sedymentacji komórek krwi. Jest przyjmowany rano na pusty żołądek. W przeddzień pobierania krwi przez pacjenta prosi się o ograniczenie spożycia tłustych, smażonych potraw, napojów alkoholowych i gazowanych oraz substancji leczniczych.

Aby uzyskać jak najdokładniejszy wynik, zaleca się analizę w połączeniu z innymi.

Analiza biochemiczna

W tym badaniu krwi są prowadzone przez ilość pepsynogenu I i II, które wpływają na wytwarzanie soku żołądkowego, białka, przeciwciał przeciwko Helicobacter pylori. Ponadto sprawdza się aktywność fosfatazy kwasowej. Biochemiczna analiza krwi pomaga zidentyfikować patologiczne zmiany w przewodzie pokarmowym, owrzodzeniach i zapaleniu trzustki we wczesnych stadiach rozwoju.

Test moczu i moczu

Masy kałowe są głównie używane do sprawdzania obecności pasożytów, ciał obcych i substancji, które powodują ból, dyskomfort, wymioty, wyczerpanie i inne objawy przewodu pokarmowego. Powód badania fotela służy również jako zaciemnienie kału, co może wskazywać na krwotok w jelicie. Aby uzyskać najdokładniejsze wyniki na 72 godziny przed porodem, zaleca się, aby pacjent wykluczył z menu dania mięsne i rybne, produkty zawierające dużą ilość jodu, bromu i żelaza. Niewielką ilość kału pobiera się natychmiast po przebudzeniu.

Analiza moczu jest przewidziana dla nadmiernego tworzenia się płynów w przewodzie pokarmowym, która wyraża się w biegunce lub wymiotach. Na 24 godziny przed analizą pacjentowi nie zaleca się przyjmowania preparatów moczopędnych, spożywania marchwi, buraków i innych produktów o silnym działaniu barwiącym. Mocz przyjmuje się rano na pusty żołądek. Osad w moczu jest sprawdzany pod kątem obecności glukozy, białka, hemoglobiny, komórek krwi i innych nietypowych substancji do pobrania.

Testy Helicobacter pylori

Krew żylną lub kał zbiera się do badania. Obie analizy dają wyniki jakościowe (zliczanie przeciwciał) przy maksymalnej wartości blot wynoszącej 5%. Służy do diagnozowania i zapobiegania chorobom przewodu żołądkowo-jelitowego. Co najmniej na miesiąc przed analizą pacjent powinien przestać przyjmować antybiotyki, produkty "barwiące", napoje alkoholowe i gazowane oraz produkty tłuszczowe. Konieczne jest ograniczenie stresu fizycznego i emocjonalnego.

Inny sposób diagnozowania

W przewlekłej postaci zapalenia żołądka i wrzodu żołądka najczęściej przepisywano analizę kwasu żołądkowego. Chlorowodór przyjmuje się dwa razy, przed i po porannym posiłku, za pomocą specjalnej sondy, która jest wkładana przez przełyk. Wyniki badania sugerują charakterystyczny kolor, zapach, kwasowość, objętość soku żołądkowego. Analiza pomaga ocenić błonę śluzową i tkanki gruczołowe. Możliwe jest prowadzenie badań bez wprowadzenia sondy: pacjent przyjmuje odczynniki, po czym bada się ślinę lub mocz, jednak wyniki tej metody nie dostarczają dokładnych informacji.

Badanie przewodu żołądkowo-jelitowego

Różne choroby przewodu żołądkowo-jelitowego występują u prawie co drugiej osoby dorosłej. Powoduje to sporadyczne nudności, rozstrój jelit, ociężałość w jamie brzusznej lub zaburzenia trawienia. Ale nie każda osoba przy tej okazji spotyka się z lekarzem. Takie podejście może prowadzić do poważnych konsekwencji, ponieważ każda choroba jest łatwiejsza do wyleczenia na początkowym etapie. Dlatego, jeśli okresowo pojawia się dyskomfort w jamie brzusznej, konieczne jest sprawdzenie żołądka i jelit. Badanie pomoże wykryć patologię w czasie i zapobiegnie powikłaniom.

Kiedy iść do lekarza

Tylko lekarz może ustalić, czy układ trawienny działa prawidłowo. Dlatego w przypadku naruszenia pracy narządów przewodu pokarmowego należy skonsultować się z gastroenterologiem. Szczególnie ważne jest zbadanie dzieci w czasie, ponieważ ich patologie mogą szybko się rozwijać, co poważnie wpływa na stan ciała.

Zaleca się konsultację z lekarzem w celu zbadania w przypadku wystąpienia następujących objawów:

  • zwiększone tworzenie gazu, wzdęcia;
  • nudności, sporadyczne wymioty;
  • zaparcie lub biegunka;
  • pojawienie się bólu w jamie brzusznej lub boku;
  • uczucie ciężkości po jedzeniu;
  • częste odbijanie lub zgaga;
  • obecność zanieczyszczeń w śluzie, krwi lub niestrawionym pokarmie w kale;
  • utrata apetytu.

Zaleca się również okresowe przeprowadzanie badań przewodu pokarmowego u osób z przewlekłymi patologiami układu trawiennego. Może to być zapalenie żołądka, wrzód trawienny, zapalenie trzustki, refluks, zapalenie okrężnicy, zapalenie dwunastnicy, dyskinezy żółciowe. Starsi ludzie muszą regularnie sprawdzać stan jelit w czasie, aby wykryć obecność guza.

Procedury diagnostyczne

Nawet doświadczony lekarz nie zawsze jest w stanie określić przyczynę dolegliwości na podstawie objawów zewnętrznych. Co więcej, nie każdy może opisać, co czuje. Dlatego rozpoznanie chorób przewodu pokarmowego ma swoją własną sekwencję i nie jest kompletne bez badania instrumentalnego i laboratoryjnego. Niektóre patologie na początkowym etapie nie wykazują konkretnych objawów, ale stopniowo postępują. Dlatego badanie przewodu pokarmowego jest bardzo ważne dla szybkiego wykrycia chorób i wyznaczenia prawidłowego leczenia. Zaleca się okresowe podawanie go nawet zdrowym ludziom.

Przed postawieniem wstępnej diagnozy i doborem metod badania lekarz przeprowadza rozmowę z pacjentem. Trzeba dokładnie powiedzieć o swoich uczuciach, o tym, co ich prowokuje, gdy się pojawiają. W takim przypadku lekarz jest zainteresowany nie tylko skargami pacjenta. Specjalista zapyta o nawyki, dietę, obecność chorób przewlekłych. Bardzo ważne jest również to, co chorują rodzice i bliscy krewni. Następnie bada się pacjenta. Lekarz robi to za pomocą fizycznych metod.

Należą do nich badanie palpacyjne, perkusja i osłuchiwanie. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że takie badanie zewnętrzne jest bezużyteczne w określaniu stanu narządów wewnętrznych. Ale dla doświadczonego specjalisty nawet taka ankieta ma charakter informacyjny. Najpierw przeprowadza się kontrolę jamy ustnej, w której rozpoczyna się proces trawienia. Ważny jest stan błony śluzowej, zęby, kolor języka.

Następnie lekarz odczuwa brzuch pacjenta, określając, czy organy układu trawiennego są powiększone, czy nie ma stwardnień, blizn, powiększonych żył. Palpacja może również determinować kształt narządów, ich ból i lokalizację. Osłuchiwanie lub słuchanie pozwala usłyszeć, jakie dźwięki powstają podczas pracy. Perkusja to gwintowanie, które pozwala określić kształt, położenie i stan narządów wewnętrznych.

Następnie lekarz określa, co jeszcze pacjent potrzebuje metod badania przewodu żołądkowo-jelitowego. Jest ich całkiem sporo, ale zazwyczaj wybiera się 2-3 metody. Mogą to być:

  • PH-metry;
  • fibrogastroduodenoskopia;
  • brzmiące;
  • badanie rentgenowskie;
  • kolonoskopia;
  • USG;
  • scyntygrafia;
  • CT lub MRI;
  • badania krwi, mocz i kał.

Instrumentalne metody badań pozwalają ocenić stan błony śluzowej przewodu pokarmowego, wydzielanie soku żołądkowego, poziom kwasowości, funkcję motoryczną. Mogą być stosowane do wykrywania obecności guzów, torbieli, erozji lub wrzodów. Zwykle lekarz przepisuje FGDS i badania krwi w celu zdiagnozowania chorób przewodu żołądkowo-jelitowego. Czasami konieczne jest sprawdzenie stanu wątroby, dróg żółciowych i trzustki. Tak pełne badanie układu trawiennego jest konieczne, gdy trudno jest postawić diagnozę.

Jeśli ktoś wątpi, czy jego narządy trawienne działają normalnie i czy powinien pójść do lekarza, sam możesz sprawdzić żołądek i jelita. Aby to zrobić, wycisnąć pół szklanki soku z surowych buraków i nalegać na to przez kilka godzin. Następnie pij i obserwuj ruch jelit. Jeśli zdarza się to szybko, a odchody mają kolor buraka, wówczas żołądek i jelita działają normalnie. Jeśli plamy z moczu, a stolec nie będzie długi - należy skonsultować się z lekarzem.

O zgadze

09/23/2018 admin Komentarze Brak komentarzy

Człowiek pobiera energię do życia z pożywienia. Proces przekształcania kalorii w energię odbywa się w przewodzie żołądkowo-jelitowym (GIT). Jest to pierwotne przetwarzanie, trawienie żywności i usuwanie jej pozostałości. Przewód pokarmowy składa się z:

  • jama ustna;
  • gardło; przełyk;
  • żołądek; duże i małe jelita;
  • odbyt;
  • odbyt.

Większość witamin wchodzi do krwi przez zasysanie w przewodzie pokarmowym. Najmniejsze zakłócenia w przewodzie pokarmowym mogą prowadzić do zmian w innych narządach.

Dlaczego testy do diagnostyki przewodu pokarmowego?

Jeśli objawy lękowe pojawiają się w pracy żołądka i przewodu pokarmowego, lekarz może przepisać testy laboratoryjne, które pomogą w postawieniu właściwej diagnozy.
Materiał do badań to krew i kał. Z reguły do ​​diagnozy patologii przewodu pokarmowego prowadzi się następujące badania:

  • pełna liczba krwinek;
  • analiza biochemiczna;
  • coprogram;
  • ukryta krew w kale.

Pełna morfologia choroby przewodu pokarmowego pomaga wykryć krwawienie, zapalenie, chorobę zakaźną, wzrost nowotworu lub uszkodzenie robaków. Ogólnie rzecz biorąc, analiza krwi emituje następujące wskaźniki:

  • czerwone krwinki;
  • limfocyty;
  • monocyty;
  • leukocyty;
  • hemoglobina;
  • eozynofile;
  • wskaźnik sedymentacji erytrocytów.

Analiza biochemiczna jest niezbędna do określenia krwawienia jelitowego lub nowotworu, rozpoznania ostrej choroby zakaźnej. Pomaga zidentyfikować i naruszyć przewód pokarmowy.
Onkarkery są swoistymi markerami złośliwych nowotworów wykrywanych w wyniku badań krwi. Następujące markery nowotworowe są używane do diagnozowania złośliwych nowotworów przewodu pokarmowego:

Jak przygotować się do testów do diagnozy chorób żołądkowo-jelitowych

Kompleks badań służy do diagnozowania chorób żołądka. Pamiętaj, aby przedstawić w nim i badanie krwi. Jest pobierana do analizy rano na pusty żołądek. Przez co najmniej 1 dzień przed zabiegiem należy powstrzymać się od spożywania alkoholu i tłustych wysokokalorycznych pokarmów, zaleca się, aby nie palić. Jeśli bierzesz leki, jeśli to możliwe, powinieneś je odrzucić. Jeśli nie jest to możliwe, to przynajmniej na 1 dzień przed badaniem należy zmniejszyć dawkę.
Analizy kału pomagają zdiagnozować choroby jelita grubego i jelita cienkiego, krwawienie i infekcje pasożytami jelitowymi. Materiał jest zbierany w sterylnym pojemniku (specjalny pojemnik medyczny, który można kupić w aptece) i dostarczany do laboratorium

Ile kosztuje badanie chorób przewodu pokarmowego w laboratorium online Lab4U?

W internetowym laboratorium Lab4U obniża się ceny testów na choroby przewodu pokarmowego - rabaty do 50%. Złożenie zamówienia jest łatwe i wygodne:

  • wybierz wymaganą analizę i kliknij "Dodaj do zamówienia";
  • wybierz dogodne partnerskie centrum medyczne w swoim mieście z listy lub na mapie;
  • wybierz przedział daty i czasu dla analizy;
  • zapłacić za zamówienie;
  • przyjdź w wybranym przez ciebie czasie.

Dokładna data i czas badania pozwoli Ci zaoszczędzić od długiego oczekiwania w kolejkach. Laboratorium online Lab4U dokładnie i niezawodnie przeprowadza szeroką gamę badań diagnostycznych w chorobach przewodu pokarmowego w najbardziej przystępnych cenach. Wynik w momencie badania jest wysyłany na adres e-mail lub można go odebrać w centrum medycznym, gdzie przeszedł on analizę.

Co zrobić, jeśli nie znalazłeś wszystkich testów, które chcesz wziąć?

Skontaktuj się z dowolnym partnerskim centrum medycznym, korzystając z kontaktów wymienionych na naszej stronie internetowej. Najprawdopodobniej wykonają brakujące studia i będziesz w stanie zdać wszystkie testy w jednym miejscu.

Jak sprawdzić żołądek i jakie testy są do tego potrzebne

Według lekarzy, konieczne jest przeprowadzenie badania żołądka co najmniej raz w roku. Również niektóre testy są wymagane w przypadku pojawienia się objawów niepożądanych. Różne techniki pomagają identyfikować patologiczne problemy w tym narządzie i inicjować terapię w odpowiednim czasie. Jakie testy żołądkowe powinienem podjąć, aby dowiedzieć się o jego stanie?

Objawy lękowe, które wymagają badania żołądka

Od pracy żołądka zależy od pracy całego organizmu. To właśnie z tego powodu rozpoczynają się wszystkie procesy trawienia pokarmu. Jeśli organizm nie działa prawidłowo lub nie ma stężenia soku żołądkowego, wówczas procesy metaboliczne są zaburzone.

Następnie pacjent zaczyna odczuwać różne objawy w postaci:

  1. nawracający ból brzucha. Ból pojawia się o każdej porze dnia. Najczęściej zlokalizowane w górnej części brzucha po lewej stronie. Ich natura i intensywność jest inna: ostra, silna, słaba, boląca, rozcięta i przeszywająca. W gabinecie lekarskim musisz wyjaśnić, jak dawno temu zaczęły się nieprzyjemne uczucia i kiedy okażą się najbardziej;
  2. nudności i wymioty. Te objawy wskazują na chorobę wątroby, rozwój zapalenia żołądka i wrzodziejące uszkodzenia. Emocjonalne impulsy działają jako reakcja obronna. Próbują oczyścić organizm z toksycznych substancji. Jeśli pacjent ma czarne wymioty, oznacza to krwawienie wewnętrzne. W takich przypadkach należy pilnie wezwać karetkę;
  3. zgaga. Wielu pacjentów nie traktuje tego objawu poważnie i na próżno. Zgaga w przeważającej części pojawia się po zjedzeniu niektórych pokarmów. Ten proces sygnalizuje spożycie soku żołądkowego z żołądka z powrotem do przełyku;
  4. dysfagia. Jeden z poważnych objawów. Przy takiej patologii pacjentowi trudno jest połknąć jedzenie, na którego tle przenika nos. Wskazuje to na zwężenie przełyku i zwiększoną kwasowość soku żołądkowego;
  5. upośledzony stolec. Przy niskiej kwasowości pacjent skarży się na uporczywe zaparcia, podczas gdy ból pojawia się po lewej stronie. Wraz ze wzrostem kwasowości sytuacja jest odwrotna. Osoba cierpi na regularną biegunkę, podczas gdy stolec obserwuje się od 3 do 5 razy dziennie.

Jeśli wystąpią nieprzyjemne objawy, należy niezwłocznie udać się do lekarza i przejść odpowiednie badanie.

Metody sprawdzania żołądka


Jak sprawdzić żołądek? W dzisiejszych czasach istnieje wiele sposobów diagnozowania chorób żołądka, które oferują prywatne i publiczne szpitale. Fibrogastroduodenoskopia jest uważana za najbardziej przydatną. Tylko przy pomocy tej techniki można z dużą dokładnością ocenić stan błony śluzowej żołądka.

Jakikolwiek rodzaj analizy sugeruje lekarz, każdy z nich ma swoje wady i zalety. Sprawdzenie żołądka dzieli się na trzy główne typy:

  • fizyczna metoda diagnostyczna. Oznacza to konieczność wykonania wywiadu, wysłuchania skarg pacjenta, zbadania i obmacywania brzucha;
  • testy laboratoryjne. Pacjent jest pobierany z ciała płynów biologicznych, które są sprawdzane pod kątem obecności patogenów i liczby niezbędnych substancji;
  • sprzętowe techniki diagnostyczne. Narządy wewnętrzne są badane za pomocą specjalnych instrumentów i narzędzi.

Badanie żołądka wymaga starannego przygotowania do każdej procedury. Pozwoli to na właściwą ocenę stanu, postawienie dokładnej diagnozy i przepisanie odpowiedniego leczenia.

Metody fizyczne

Każdy test ciała rozpoczyna się od rozmowy z lekarzem pacjenta. Fizyczna metoda badawcza składa się z kilku etapów:

  1. gromadzenie wywiadu na obecność przewlekłych patologii i predyspozycji genetycznych, wykrywanie dolegliwości u pacjenta;
  2. badanie pacjenta. Lekarz ocenia stan zewnętrzny, zmiany w odcieniu i strukturze skóry i błon śluzowych oczu. Blanszowanie skóry, wyczerpanie ciała wskazuje na raka, zwężenie typu zaniedbanego, brak hemoglobiny. W szarawym odcieniu skóry i jadłowstręcie jest wrzodziejące uszkodzenie żołądka, wewnętrzne krwawienie, niska hemoglobina;
  3. Badanie jamy ustnej. Kiedy próchnicze formacje mówią o infekcji organizmu. W przypadku braku zębów i ich zwiększonej kruchości obserwuje się problemy z funkcjonowaniem przewodu pokarmowego. Lekarz ocenia także stan języka. Jeśli jest czysty, ale mokry, to choroba wrzodowa jest w remisji. Szarawe rozkwit i nieświeży oddech świadczą o ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka;
  4. badanie palpacyjne brzucha. Kiedy pacjent jest mocno wyczerpany, kontury narządu są dobrze określone. Na nich można ujawnić zwężenie odźwiernika, powolną perystaltykę, guzy na błonie śluzowej;
  5. perkusja. Jeśli konieczne jest stwierdzenie obecności hałasu w żołądku, pacjent jest proszony o zajęcie pozycji leżącej, podnosząc ręce do góry.

Na podstawie wyników badania fizykalnego lekarz może postawić wstępną diagnozę. W celu dalszej identyfikacji patologii przypisano dodatkowe metody oparte na objawach choroby.

Techniki laboratoryjne

Możesz sprawdzić stan wewnętrzny ciała za pomocą testów laboratoryjnych. Pacjent jest proszony o oddanie krwi z żyły i palca, a także moczu i kału.

Krew analizuje się na dwa sposoby.

  1. Ogólna analiza. Pomaga ocenić stan procesu zapalnego, rozpoznać anemię, określić poziom hemoglobiny i innych substancji we krwi.
  2. Analiza biochemiczna. To jest nieco bardziej skomplikowane. Za jej pomocą określić poziom bilirubiny, amylazy, mocznika i stanu surowicy. Ponadto, niektóre materiały są pobierane do cytologii, histologii, markerów nowotworowych.

Mocz jest zdeterminowany ogólnym stanem ciała. Na przykład, przy zwiększonej diastazie wykrywane jest zapalenie trzustki. W przypadku zwiększenia stężenia urobiliny rozpoznawana jest żółtaczka.

Masy kałowe są pobierane do analizy w celu wykrycia pasożytniczej infekcji, cząstek śluzu i krwi. Do tego wszystkiego ta metoda pomaga w ocenie jakości procesów trawiennych. Podczas pobierania materiału do siewu bakteriologicznego należy określić stan mikroflory jelitowej.

Techniki sprzętowe

Większą przejrzystość stanu żołądka można uzyskać po postawieniu diagnozy za pomocą sprzętu.

Fibrogastroduodenoskopia

Główną metodą diagnostyczną jest gastroskopia lub FGDS. Ta procedura jest powszechnie rozumiana jako wprowadzenie elastycznej rurki, na końcu której znajduje się mała kamera wideo. Za jego pomocą można wykryć ogniska zapalne, ocenić częstość występowania błon śluzowych i wziąć kawałek do analizy.

Aby dokonać trafnej diagnozy, musisz się starannie przygotować. Głównym kryterium jest przestrzeganie ścisłej diety, odrzucenie jedzenia na 10-12 godzin przed manipulacją, całkowicie oczyszczony żołądek.

Fgs nie trwa dłużej niż 5-10 minut. Aby zbadać narząd, sondę z żarówką delikatnie wprowadza się do przewodu pokarmowego przez jamę ustną. Końcówka urządzenia jest rozmazana żelem dla lepszego wprowadzenia. Aby pacjent nie odczuwał bólu, otrzymuje znieczulenie miejscowe. Głębokie oddychanie pomaga uniknąć wymiotów.

Gastroskopię żołądka bez połykania sondy wykonuje się u pacjentów, którzy mają zwiększoną wrażliwość lub obawiają się badania. Można to przypisać drodze przez jamę nosową lub wprowadzeniu kapsułki do przewodu pokarmowego.

Takie metody mają wiele ograniczeń w postaci:

  • zaostrzenie zawału mięśnia sercowego;
  • upośledzony przepływ krwi w mózgu;
  • poważne zaburzenia psychiczne;
  • tętniak aorty;
  • hemofilia.

Zabrania się również przeprowadzania diagnostyki w przypadku krwawienia z żołądka.

Diagnostyka ultrasonograficzna

Jak sprawdzić żołądek bez gastroskopii? Istnieje kilka rodzajów procedur, które mogą zastąpić FGS. Jeden z tych analogów uważany jest za ultradźwiękowy. Ta metoda diagnostyczna pozwala ocenić kształt, wielkość i położenie ciała, aby zobaczyć formację i płyn.

Główne zalety to:

  • łatwość śledzenia funkcji silnika;
  • skanowanie dwustronne;
  • duża szybkość procedury.

Do tego wszystkiego ultradźwięki można stosować u noworodków, niemowląt i kobiet w ciąży.

Rentgenoskopia

Analogiem do gastroskopii jest również zastosowanie promieni rentgenowskich ze środkiem kontrastowym. Przed przeprowadzeniem zabiegów pacjent przyjmuje roztwór baru. Stopniowo wypełnia się narządy jamy brzusznej. Dekodowanie obrazów odbywa się zgodnie z formą pełności żołądka, konturem narządu, równomiernym rozłożeniem płynu kontrastowego, strukturą i aktywnością ruchową żołądka.

Ale lekarze identyfikują szereg niedociągnięć w postaci szkodliwości urządzenia, niewystarczającej zawartości informacyjnej. Po zabiegu, zaparcie, przebarwienie krzesła. Urządzenie jest zabronione dla kobiet w ciąży. Jest przeznaczony dla dzieci tylko w skrajnych przypadkach.

Tomografia magnetyczna

Badanie MRI żołądka jest doskonałym substytutem FGDS. Procedurę przeprowadza się za pomocą tomografu. Pacjent jest umieszczony w dużej zamkniętej lub półzamkniętej kapsule. Jest zalecany w przypadkach, gdy inne metody nie dostarczają kompletnych informacji.

Główne wskazania do MRI to:

  • podejrzenie onkologii żołądka;
  • źle określone objawy choroby;
  • obecność w jamie zapalnych procesów, które komplikują diagnozę;
  • dostosowanie leczenia form nowotworowych, objawów, krwotoków;
  • podejrzenie przerzutów do żołądka w onkologii.

Połknij, pacjent niczego nie potrzebuje. Ale czas trwania procedury w tym przypadku wzrasta z 10 do 30-40 minut. Po dokładnym przygotowaniu należy sprawdzić żołądek. Dieta jest obowiązkowo obserwowana, przyjmowane są leki ze zwiększonego tworzenia gazu. Nie możesz też palić, pić i jeść co najmniej 6 godzin.

Istnieje szereg ograniczeń w postaci ciąży i laktacji, osób z przedmiotami metalowymi wewnątrz ciała, zaburzeń psychicznych, epilepsji i zespołu konwulsyjnego.

Gastropanel

Ta metoda jest jedną z najszybszych i najskuteczniejszych metod. Termin "gastropanel" jest powszechnie rozumiany jako zestaw bezpiecznych testów, za pomocą których ujawniają się zaburzenia dyspeptyczne, zakażenie bakteriami, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka.

Do tego dochodzi ocena ryzyka zwyrodnienia chorób żołądka w raki, wrzody, ciężkie zanikowe formy z anemią, osteoporozą, patologicznymi problemami z sercem, naczyniami krwionośnymi i ośrodkowym układem nerwowym.

Diagnoza to badanie krwi żylnej pacjenta za pomocą specjalnego programu. Wynik jest oparty na dekodowaniu i porównaniu ze standardowymi wskaźnikami.

PH żołądka

Zapalenie błony śluzowej żołądka można określić na podstawie kwasowości soku żołądkowego. Diagnozę przeprowadza się na kilka sposobów.

  1. Wykonaj szybki test. Pacjentowi wstrzykuje się cienką sondę, która jest wyposażona w elektrodę. W ten sposób natychmiast określa kwasowość.
  2. Dzienne pH-metry. Badanie prowadzone jest w ciągu dnia. Pacjentowi wstrzykuje się sondę do narządu przez jamę nosową i przymocowuje się ją w talii. Specjalne urządzenie o nazwie acidogastrometr rejestruje wskaźniki. Istnieją inne sposoby: można połknąć kapsułkę, w której znajduje się czujnik, lub wziąć pokarm podczas gastroskopii.
  3. Acidotest. Jest wykonywany, jeśli pacjent ma przeciwwskazania do połknięcia sondy. Technika jest przeprowadzana przy użyciu specjalnych preparatów. Ich aktywne składniki reagują z kwasem żołądkowym. Tym samym zmieniając kolor moczu.
  4. Sprawdzanie zawartości żołądka. Materiał pobierany jest podczas gastroskopii. Wcześniej pacjent jest karmiony pokarmem, co prowadzi do zwiększonej kwasowości.

Rozpoznano nie tylko chorobę w postaci zapalenia żołądka, ale także przyczyny jej rozwoju. Jeśli w soku jest dużo gastryny, najprawdopodobniej choroba jest wywoływana przez czynniki bakteryjne.

Jaki rodzaj analizy najlepiej wykonać i gdzie, po przeprowadzeniu badania fizykalnego powie lekarz.

Testy na choroby przewodu żołądkowo-jelitowego

W wielu schorzeniach, w których przebywają jelit, specjalista potrzebuje wyników szeregu testów laboratoryjnych. Jednym z najbardziej wskazujących na takie choroby jest badanie kału, środowiska krwi. Jednak często nie wystarcza to tylko lekarzowi i można zalecić dodatkowe badania. Wyniki mogą kompetentnie odcyfrować tylko wykwalifikowanego specjalistę.

Ta analiza pozwala na sprawdzenie wskaźników pod kątem podejrzenia krwawienia, procesów zapalnych, infekcji zakaźnych lub pasożytów jelitowych, formacji onkologicznych.

Kapilarna krew do ogólnej analizy musi być przekazywana ściśle na pusty żołądek.

Materiał jest pobierany za pomocą sterylnych instrumentów. U dorosłych materiał pobierany jest z palca serdecznego, a u noworodków - z kciuka na nodze.

Standardy dotyczące wyników testów na badanie jelit

Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (równolegle ze spadkiem poziomu hemoglobiny) może wskazywać na obecność wewnętrznego krwawienia jelita.

Gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny może wskazywać na krwawienie dojelitowe.

Wzrost białych krwinek wskazuje na chorobę wywoływaną przez procesy zapalne o różnej etiologii.

Limfocyty determinują poziom aktywności układu odpornościowego. Zarówno spadek, jak i wzrost ich poziomu mogą wskazywać na obecność chorób zakaźnych lub onkologicznych.

Zwiększenie poziomu monocytów może mówić o chorobach o etiologii infekcyjnej.

Zwiększone stężenie eozynofili może wskazywać na problemy z zakażeniem pasożytami jelitowymi lub z obecnością nowotworów złośliwych. Obniżenie można zaobserwować w okresie pooperacyjnym lub w początkowych stadiach choroby zakaźnej.

Szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR)

ESR rozpatruje się w połączeniu z innymi wskaźnikami. Wzniesienie może wskazywać na zmiany zapalne i zakaźne.

Analiza biochemiczna

Aby zbadać skład biochemiczny, konieczne jest oddanie krwi żylnej i zrobić to ściśle na pusty żołądek (nie wcześniej niż 10 godzin po ostatnim posiłku, narkotyków, a nawet wody).

Jego zmniejszenie może mówić o problemach z funkcjonowaniem jelit spowodowanych różnymi chorobami, w tym krwawieniem i zmianami onkologicznymi.

Białko C-reaktywne (CRP)

Analiza CRP pomaga określić obecność ostrych chorób zakaźnych, problemów onkologicznych i inwazji robaków.

Wskaźnik poniżej normy może wskazywać na zaburzone wchłanianie jelitowe.

Marker nowotworowy jest cząstką produktów rozpadu komórki rakowej. Ich obecność lub wzrost pomoże zweryfikować czystość raka zmian jelitowych. Do badania należy podać krew żylną pustego żołądka. Warto zauważyć, że ich obecność w ciele zdrowej osoby w pewnych granicach jest dozwolona, ​​a naruszenie tych norm nie zawsze mówi o onkologii.

Norma - nie więcej niż 37 jednostek / mililitr. Jednak wzrost nie zawsze dotyczy nowotworów złośliwych, dlatego należy przeprowadzić dodatkowe badanie w celu wykrycia onkologii. W przypadku przekroczenia do 100 jednostek, prawie wszystkie zmiany rakowe są już nieoperacyjne. Należy zauważyć, że ten marker nowotworowy ma genetyczną cechę rasową (u ludzi rasy białej jest on zasadniczo nieobecny nawet w przypadku poważnych chorób onkologicznych).

Taki marker nowotworowy jest wytwarzany tylko przez komórki przewodu pokarmowego płodu w okresie ciąży (wiek ciążowy w oparciu o pełne tygodnie). U dorosłych jest nieobecny. Czasami obecność jest dozwolona, ​​ale nie powinna przekraczać 5 ng / mililitr.

Jeśli zdasz analizę zgodnie z zasadami, zwykle jej ilość nie powinna przekraczać 30 IU / ml. Definicja wyższych stężeń pozwala rozpoznać zmiany nowotworowe okrężnicy lub odbytnicy w początkowych stadiach.

Zwykle wartość nie może być wyższa niż 6,3 jm / ml. Potrzebne do sprawdzenia raka jelita grubego i jelita grubego. U zdrowych ludzi występuje niezwykle rzadko.

Jest to specyficzne białko raka, które jest uważane za marker diagnostyki formacji w jelitach i nie tylko. Umożliwia wczesną diagnozę rozwoju edukacyjnego, przerzutów lub nawrotów.

Ten test wskazuje na nietolerancję pokarmową. Niektóre pokarmy nie są postrzegane przez jelita. Aby sprawdzić, które z nich używają badania krwi przez badanie krwi. Dzięki niemu możesz wykluczyć pewne pokarmy, aby poprawić proces trawienia. Liczbę analizowanych parametrów określa lekarz prowadzący.

Testy laboratoryjne kału mogą wykrywać choroby okrężnicy, jelita cienkiego, odbytnicy, a także infekcje pasożytami jelitowymi. Aby przekazać materiał na 48 godzin przed pobraniem, należy wykluczyć stosowanie produktów o właściwościach barwiących (buraki, pomidory). Niemożliwe jest również stosowanie leków o działaniu przeciwbakteryjnym, przyczyniających się do poprawy ruchliwości, środków kontrastowych. Do analizy zbieraj kał w specjalnym sterylnym pojemniku.

Nie powinno być obecne w badanym materiale w normalnym zakresie. Ślady jej w próbce wskazują na rozwój wewnętrznego krwawienia.

Podczas testu obecność w badanym materiale dużej ilości strawionego błonnika wskazuje na dysbiozę fermentacyjną. Dysbakterioza jest określana, gdy śluz z domieszką nabłonka (cylindrycznego) i leukocytów jest obecny w badaniu. Jeśli badanie ujawni obecność trójfosforanów kryształów, wskazuje na proces rozkładu w okrężnicy.

W praktyce gastroenterologicznej występuje wiele różnych chorób, z których niektóre mogą być bardzo niebezpieczne i prowadzić do rozwoju poważnych powikłań. Według statystyk co druga osoba na Ziemi cierpi na jedną lub drugą patologię układu pokarmowego. Dlatego niezwykle ważne jest przeprowadzenie szybkiego badania przewodu pokarmowego (GIT), które pozwoli specjalistom rozwinąć skuteczną taktykę leczenia.

Obecnie istnieje sporo współczesnych metod diagnostycznych, które pozwalają na kompleksowe badanie wszystkich narządów i części przewodu pokarmowego, w celu zidentyfikowania choroby tak szybko, jak to możliwe i z maksymalną pewnością, w celu wyjaśnienia jej stadium, rozpowszechnienia i innych cech. Techniki badawcze stosowane w gastroenterologii można podzielić na trzy grupy:

  • fizyczne;
  • laboratorium;
  • instrumentalny.

Metody instrumentalne można z kolei podzielić na badania sekrecji, badania endoskopowe i radiologiczne. Wykonalność wyznaczenia ankiety będzie determinować lekarza w procesie pracy z pacjentem.

Badania fizyczne

Pierwszym etapem badania gastroenterologicznego jest konsultacja z gastroenterologiem lub terapeutą, który musi zapoznać się z historią dolegliwości pacjenta i sporządzić ogólny obraz kliniczny. Lekarz przeprowadza bardziej szczegółowe badanie za pomocą specjalnych metod: badania palpacyjnego, perkusji, osłuchiwania.

Palpacja to procedura, w której pacjent czuje się brzuchem bez użycia dodatkowych narzędzi. Metoda ta pozwala wykryć pewne objawy charakterystyczne dla niektórych chorób przewodu pokarmowego, w szczególności w celu określenia stopnia napięcia ściany otrzewnej i obszarów bolesnych. Palpacja może być wykonywana, gdy pacjent stoi lub leży na kanapie. W pozycji stojącej uczucie odbywa się w przypadkach, gdy konieczne jest badanie narządów zlokalizowanych po bokach jamy brzusznej.

Zwykle perkusję wykonuje się równocześnie z palpacją - badanie, które pozwala określić granice narządów przewodu pokarmowego przez stukanie. W praktyce gastroenterologicznej technika ta jest głównie wykorzystywana do badania śledziony i wątroby.

Rozpoznanie za pomocą osłuchiwania polega na słuchaniu dźwięków, które emitują narządy przewodu żołądkowo-jelitowego. Aby to zrobić, lekarz używa specjalnego narzędzia - stetofonendoskop. Podczas zabiegu słyszane są symetryczne obszary ciała, a wyniki są następnie porównywane.

Powyższe badania diagnostyczne mają jedynie charakter pierwotny i nie umożliwiają specjalistom dokładnego zdiagnozowania konkretnej choroby przewodu pokarmowego. Na przykład metody fizyczne praktycznie nie pozwalają specjaliście na identyfikację organicznych patologii narządów przewodu pokarmowego z dominującą zmianą błony śluzowej. Wymaga to bardziej kompletnego badania, którego plan jest opracowywany indywidualnie dla każdego pacjenta i może obejmować wiele różnych klinicznych, laboratoryjnych i instrumentalnych metod.

Testy laboratoryjne

W rozpoznawaniu wielu chorób przewodu żołądkowo-jelitowego ważną rolę odgrywa diagnostyka laboratoryjna. Według uznania lekarza pacjentowi można zlecić badania krwi w celu określenia następujących substancji i enzymów:

Bilirubina - specjalna substancja powstała po rozpadzie hemoglobiny czerwonych krwinek i jest częścią żółci. Wykrywanie bezpośredniej bilirubiny we krwi może wskazywać na liczne patologie przewodu żołądkowo-jelitowego związane z upośledzonym odpływem żółci, na przykład żółtaczkę zastójczą lub żółtaczkę miąższu;

transaminazy: aminotransferaza asparaginianowa (AST) i aminotransferaza alaninowa (ALT) - enzymy te działają praktycznie we wszystkich narządach organizmu człowieka, szczególnie w wątrobie i tkankach mięśniowych. Zwiększone stężenie AST i ALT obserwuje się w różnych chorobach wątroby, w tym przewlekłych;

transpeptydaza gamma-glutamylowa (gamma-GT) to inny enzym, którego podwyższony poziom wskazuje na zapalenie dróg żółciowych, zapalenie wątroby lub żółtaczkę mechaniczną;

amylaza - ten enzym jest wytwarzany przez trzustkę, a jako część soku, amylaza wchodzi do jelita, gdzie sprzyja przyspieszonemu trawieniu węglowodanów. Jeśli poziom amylazy we krwi jest podwyższony, pacjent prawdopodobnie cierpi na jakąś chorobę trzustki;

Lipaza jest innym enzymem wytwarzanym przez trzustkę, której poziom zwiększa się wraz z zapaleniem trzustki i innymi patologiami układu trawiennego.

Ponadto wymagana jest ogólna analiza kału, która umożliwi specjalistom ocenę ogólnej sprawności układu trawiennego, wykrycie oznak nieprawidłowości i stanów zapalnych różnych odcinków jelit. Ponadto w badaniu kału można wykryć mikroorganizmy, które są chorobami zakaźnymi.

Bardziej obszerne badanie kału zwane coprogram. Z jego pomocą ocenia się aktywność trawienną i enzymatyczną żołądka, wykrywa się oznaki stanu zapalnego, analizuje się również aktywność drobnoustrojów, można wykryć grzybnię grzybów.

Jeśli to konieczne, można wyznaczyć badanie bakteriologiczne, to znaczy określić skład mikrobiologiczny. To wykryje dysbiozę jelit, infekcję. Istnieją również specjalne testy wykrywające antygeny drobnoustrojów chorobotwórczych, które umożliwiają wykrycie wirusowych chorób zakaźnych.

Kolejny powszechny test laboratoryjny, szeroko stosowany w gastroenterologii, jest testem wykrywającym utajone krwawienie. Podstawą tej analizy jest wykrycie mas kałowych utajonej hemoglobiny.

Jeśli to konieczne, diagnostykę laboratoryjną przewodu pokarmowego można uzupełnić takimi badaniami, jak oznaczenie immunoenzymatyczne (ELISA) kału i osocza krwi.

Techniki instrumentalne

Najważniejszą częścią kompleksowego badania pacjentów z patologią przewodu pokarmowego jest instrumentalna diagnoza. Obejmuje metody endoskopowe, radiologiczne, ultrasonograficzne, elektrometryczne i inne.

Cel badania w celu uzyskania najczęstszych informacji występuje w zależności od decyzji lekarza prowadzącego, w zależności od istniejącego obrazu klinicznego. Każda z metod instrumentalnych umożliwia ocenę cech strukturalnych i morfologicznych badanego organu, a także jego funkcji. Większość badań wymaga specjalnego przeszkolenia pacjenta, ponieważ ich zawartość i wiarygodność zależą od niego.

Ocena wydzielania kwasu żołądkowego

Ponieważ większość chorób zapalnych układu trawiennego charakteryzuje się zmianami w kwasowości żołądka. Dlatego też podczas badania diagnostycznego można wykazać, aby ocenić wydzielanie kwasu żołądkowego, niezbędne do odpowiedniego trawienia pokarmu, przy użyciu specjalnej techniki zwanej pH-metrią. Wskazania do jego stosowania to wrzód trawienny dwunastnicy i żołądka, przewlekłe zapalenie dwunastnicy, zapalenie żołądka i inne patologie przewodu żołądkowo-jelitowego.

W gastroenterologii istnieje kilka rodzajów pH-metrii: krótkoterminowa (dożołądkowa), długotrwała (dzienna), endoskopowa. Każda z tych metod polega na wprowadzeniu sondy pH-metrycznej przez otwór w jamie ustnej lub nosowej do odpowiedniego odcinka przewodu pokarmowego przez pewien czas. Poziom kwasowości jest mierzony w określonym punkcie za pomocą wbudowanych elektrod. W przypadku endoskopowego miernika pH sonda jest wkładana przez specjalny instrumentalny kanał endoskopu.

Każdy rodzaj pH-metrii wymaga pewnego przygotowania. Po pierwsze, pacjent nie powinien palić i jeść co najmniej dwanaście godzin przed zabiegiem. Po drugie, na kilka godzin przed rozpoczęciem badania zabronione jest stosowanie jakichkolwiek płynów, aby uniknąć wymiotów i aspiracji. Ponadto należy skonsultować się z lekarzem na temat przyjmowania leków.

Inną częstą procedurą stosowaną w praktyce gastroenterologicznej w przypadkach podejrzenia zapalenia żołądka, wrzodu trawiennego i wielu innych patologii jest dwunastnicza intubacja żołądka. Podczas przeprowadzania badania funkcji wydzielniczej żołądka w ten sposób cała zawartość jest najpierw wypompowywana z żołądka, a następnie z wydzieliny podstawowej. Następnie pacjent jest stymulowany wydzielaniem za pomocą specjalnych preparatów lub testowe śniadanie podawane jest w postaci bulionu, po półgodzinie zostaje zaabsorbowany piętnastominutowy sekret, który następnie jest badany w laboratorium. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym na czczo.

Jeśli pacjent ma przeciwwskazania do dwunastnicy w zakresie gastroskopii, wydzielanie ocenia się bez użycia rurki za pomocą preparatu "Acidotest". Test przeprowadza się również rano na czczo. Analizę funkcji wydzielniczej żołądka przeprowadza się, badając porcje moczu po zażyciu leku.

Techniki endoskopowe

Endoskopowe badanie narządów przewodu pokarmowego polega na wprowadzeniu w luminesium specjalnych urządzeń optycznych. Dziś jest to najbardziej zaawansowana technologicznie procedura, która pozwala uzyskać pełny obraz stanu i funkcjonowania jelita grubego i jelita cienkiego, a także biopsję - aby pobrać próbkę materiału do dalszego badania histologicznego.

Endoskopowe metody badania przewodu żołądkowo-jelitowego obejmują następujące procedury diagnostyczne:

EGD (fibrogastroduodenoskopia) to kompleks badań gastroenterologicznych, polegający na badaniu narządów żołądkowo-jelitowych Tartaka za pomocą sondy. W zależności od rozpoznanej choroby pacjentowi można zalecić takie zabiegi, jak gastroskopia (badanie żołądka), dwunastnica (badanie dwunastnicy), przełyk (badanie przełyku); badanie kolonoskopowe wewnętrznej powierzchni jelita grubego za pomocą kolonoskopu włożonego do odbytu. Obecnie stosowana jest również najnowocześniejsza metoda, taka jak wirtualna kolonoskopia, w której można uzyskać wyraźny obraz ścian jelita za pomocą tomografii komputerowej; rektoromanoskopia to zaawansowana metoda badania błony śluzowej odbytnicy za pomocą specjalnego urządzenia optycznego - sigmoidoskopu. Jest on wprowadzany przez odbyt tylko przez kilka minut, znieczulenie zwykle nie jest wymagane; ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna) jest dodatkową procedurą diagnostyczną, mającą na celu zbadanie stanu dróg żółciowych, do których wstrzykuje się środek kontrastowy przy użyciu sprzętu endoskopowego. Następnie wykonuje się rentgen; endoskopia kapsułki jest najbardziej postępowym sposobem badania wszystkich części przewodu pokarmowego. Pacjent musi połknąć małą kapsułkę, wyposażoną w mini-kamerę wideo, która podczas jej przenoszenia przesyła obrazy do komputera, po czym wychodzi naturalnie. Ta procedura pozwala dokładnie diagnozować nowotwory onkologiczne i inne patologie; diagnostyczna laparoskopia, procedura ta jest zwykle zalecana w przypadkach, gdy nie jest możliwe dokładne określenie przyczyny choroby. Po przeprowadzeniu, w przedniej ścianie jamy brzusznej wykonuje się przebicie, przez które wstrzykuje się najpierw dwutlenek węgla, a następnie wprowadza się sprzęt endoskopowy. Za pomocą tej metody wizualizacji można wykryć krwawienie, ogniska zapalne i inne patologie oraz, jeśli to konieczne, natychmiast podjąć działania terapeutyczne.

Jak sama nazwa wskazuje, radialne metody badania przewodu żołądkowo-jelitowego są zwykle odnoszone do tych, które sugerują użycie promieniowania. Najczęściej stosowane w gastroenterologii są następujące metody:

badanie fluoroskopowe lub radiologiczne narządów jamy brzusznej wykonując zdjęcia rentgenowskie. Zwykle przed zabiegiem pacjentka musi używać owsianki barowej, która jest nieprzezroczysta dla promieni rentgenowskich i umożliwia wizualizację dobrze prawie wszystkich patologicznych zmian; badanie USG jamy brzusznej narządów przewodu pokarmowego za pomocą promieniowania ultradźwiękowego. Rodzaj USG to tak zwana dopplerometria, która pozwala oszacować szybkość przepływu krwi i ruch ścian narządów; scyntygrafia jest badaniem aktywności przewodu pokarmowego za pomocą radioaktywnych izotopów, które pacjent spożywa z pożywieniem. Proces jego zaawansowania rejestrowany jest za pomocą specjalnego sprzętu; obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny, badania te są wyznaczane tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne w przypadku podejrzenia nowotworów guza, kamicy żółciowej i innych stanów patologicznych.

Możliwości nowoczesnej gastroenterologii

Obecnie wiele nowoczesnych klinik oferuje swoim pacjentom taką usługę, jak kompleksowe badanie przewodu pokarmowego, które można wykonać zarówno w przypadku podejrzenia choroby układu trawiennego, jak i w celach prewencyjnych. Kompleksowa diagnoza polega na użyciu różnych technik, które pozwalają ocenić stan narządów przewodu pokarmowego, aby uzyskać jak najbardziej kompletny obraz istniejących naruszeń.

Przeprowadzenie tak rozszerzonej diagnozy może być konieczne u pacjentów cierpiących na skomplikowaną chorobę o nieznanej etiologii, której towarzyszą zaburzenia metaboliczne i inne poważne objawy. Możliwości nowoczesnych klinik gastroenterologicznych pozwalają na kompleksowe badanie pacjentów korzystających z najnowszej generacji sprzętu medycznego, dzięki którym można uzyskać najdokładniejsze wyniki badań w krótkim czasie. Lista testów i badań może się różnić w zależności od konkretnego programu diagnostycznego.

  • nieświeży oddech
  • ból brzucha
  • zgaga
  • biegunka
  • zaparcie
  • nudności, wymioty
  • bekać
  • zwiększone tworzenie gazu (wzdęcia)

Jeśli masz co najmniej 2 z tych objawów, oznacza to rozwój zapalenia błony śluzowej żołądka lub wrzodu. Choroby te są niebezpieczne z powodu rozwoju poważnych powikłań (penetracja, krwawienie z żołądka itp.), Z których wiele może prowadzić do wystąpienia LETALU. Leczenie musi rozpocząć się teraz. Przeczytaj artykuł o tym, jak kobieta pozbyła się tych objawów, pokonując ich przyczynę. Przeczytaj materiał.

Badania laboratoryjne w chorobach przewodu pokarmowego

Testy na choroby wątroby.

  1. Transaminazy - astht, alt, frakcje o dl-4,5, gamma-gt, fosfataza alkaliczna, bilirubina - najbardziej pouczające markery stanu zapalnego i uszkodzenia struktury wątroby.
  2. Badanie krwi zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E i inne określone przez lekarza podejrzeniem wirusowego zapalenia wątroby (zmęczenie, utrata wagi, goryczy w ustach, świądu, bólu lub ciężkości w prawym górnym kwadrancie) lub ich wyłączenia.
  3. Analizy na choroby współistniejące. Gdy stan zapalny i choroby wątroby różnego pochodzenia - to reaktywne zapalenie wątroby i uszkodzenie wątroby strukturę można zaobserwować w wielu chorobach - zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych (reaktywne zapalenie tkanki otaczającej wątrobę), układowy toczeń rumieniowaty, choroby reumatyczne, reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekłe alkoholizm i w wielu innych chorobach, szczególnie autoimmunologiczny i zakaźny. W takich przypadkach rozpoznaje się zapalenie wątroby, oprócz terapeuty i gastroenterologa, lekarzy o odpowiednim profilu.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zalecane analizy

  1. Pełna morfologia krwi - zaznaczona leukocytoza z przesunięciem formuły krwi w lewo (wzrost liczby kłutych i segmentowanych neutrofili), wzrost soi.
  2. Analiza moczu - możliwa bilirubina.
  3. Biochemia -paste, alt, gamma - gt, frakcje ldg -4,5, elektroforeza białek, haptoglobina, fosfataza alkaliczna.
  4. Brzmienie dwunastnicy - manipulacja odbywa się w gabinecie zabiegowym. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego w porcjach w obecności śluzu, leukocytów, komórek nabłonka. Zaleca się wysiewanie treści dwunastnicy na drobnoustroje, a także badanie żółci na pierwotniakach (Giardia, amoeba) i pasożytach (opistrhoz - cat fluke) i innych, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Choroba kamieni żółciowych. Zalecane analizy

  1. Pełna morfologia - możliwa leukocytoza i zwiększona ilość soi.
  2. Analiza moczu - przy żółtaczce obecność bilirubiny.
  3. Badania biochemiczne - ze wspólnych kanałów kamieni żółciowych, zespół bólu, żółtaczka, gorączka i z towarzyszącym zapaleniem pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego), następuje wzrost -ast transaminazy ALT, LDH -4,5 Frakcję gamma GT, fosfataza alkaliczna, zwiększona bilirubina, szczególnie bezpośrednia.
  4. Badanie dwunastnicze - przeprowadza się w sali zabiegowej. Jeśli żółć nie występuje we wszystkich porcjach, wskazuje to na blokadę przewodu żółciowego wspólnego przez kamień.

Wrzód trawienny i wrzód dwunastnicy.

  1. Pełna morfologia krwi - leukocytoza pojawia się w procesie zapalnym w żołądku i dwunastnicy, a przyśpieszona część jest odnotowywana. Gdy krwawienie z wrzodu obniża poziom hemoglobiny, czerwonych ciałek krwi.
  2. Określanie kwasowości soku żołądkowego - w 50-65% przypadków z wrzodem trawiennym następuje wzrost kwasowości soku żołądkowego. Obniżenie funkcji tworzenia kwasu jest wykrywane podczas długotrwałego przebiegu choroby, a zwłaszcza w obliczeniowych wrzodach. W przypadku braku kwasu solnego owrzodzenia są zazwyczaj złośliwe.
  3. Definicja gastryny i pepsynogenu - wskaźniki te charakteryzują kwasotwórczą funkcję żołądka. Są one zwykle określane, gdy nie można dokonać odczytu żołądka lub jako suplementu. Testy te są szczególnie zalecane w przypadku niedokrwistości złośliwej (ze względu na zmniejszoną produkcję witaminy 12), jeśli podejrzewa się raka żołądka lub z powodu atroficznego zapalenia żołądka. Ostry wzrost krwi gastryny obserwuje się w zespole Zollingera-Ellisona z powodu rozwoju procesu nowotworowego w komórkach wydzielających gastrynę.
  4. Badanie krwi lub kał dla Helicobacteriosis. Uważa się, że Helicobacter pylori przyczynia się do rozwoju przewlekłego nieżytu żołądka i choroby wrzodowej żołądka, żywiąc się komórkami błony śluzowej żołądka. Są szczególnie aktywne przy zmniejszonej kwasowości soku żołądkowego i przyczyniają się do wystąpienia atroficznego zapalenia żołądka. Jak wiadomo, antybiotyki są stosowane do niszczenia helicobacterii (tetracykliny, ampicyliny, klarytromycyny i innych).
  5. Analiza kału na krew utajoną - jest przepisywana przez lekarza w przypadku podejrzenia utajonego krwawienia w przypadku wrzodu trawiennego lub erozyjnego zapalenia żołądka.

Ostre zapalenie trzustki. Zaostrzenie przewlekłego zapalenia trzustki.

  1. Pełna morfologia krwi - występuje wyraźna leukocytoza z przesunięciem formuły krwi w lewo (wzrost liczby kłutych i segmentowanych neutrofili), często zmniejszenie liczby limfocytów, wzrost soi.
  2. Oznaczanie enzymów trzustkowych we krwi (całkowita amylaza, trzustkowa amylaza, lipaza), diastasis moczu, trypsyna we krwi. Wielkość tych wskaźników zależy od stopnia zniszczenia trzustki, ale wraz z rozwojem martwicy enzymy mogą nawet znajdować się w normalnym zakresie lub nieznacznie wzrosnąć. W tych przypadkach diagnoza zostaje wyjaśniona za pomocą badania USG, którego echo - pojawienie się miejsc echo-ujemnych, pojawienie się płynu w komorze dławiącej, wnęka otrzewnej. Pacjenci w takich przypadkach są pilnie hospitalizowani.
  3. Definicja kreatyniny. Krew mocznika - ponieważ wysokie poziomy amylazy w moczu mogą zaburzać czynność nerek.
  4. Transaminazy krwi - astma, frakcja alfa, frakcja 4-5, gamma-gt, fosfataza alkaliczna, bilirubina całkowita, bezpośrednia i pośrednia. Wskaźniki te często zmieniają się u pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki, ze względu na współistniejące uszkodzenie wątroby u pacjentów nadużywających alkoholu.
  5. Spadek całkowitej ilości białka we krwi, albuminie, elastazie, wapnie odnotowuje się podczas niszczenia trzustki.

Testy na choroby przewodu żołądkowo-jelitowego

Materiały z tego zasobu, dowiesz się wszystkiego o chorobach narządów wewnętrznych, ich przyczyny, mechanizmy rozwoju, wspólnych objawów, które mogą niepokoić, ale z tej kolumny - co do analizy układów pokarmowego, oddechowego i endokrynologicznych przepisanego przez lekarza.

Dowiesz się także o głównych kierunkach i podejściach w leczeniu chorób narządów wewnętrznych.

Zgodnie z lokalizacją choroby, choroby narządów wewnętrznych są zwykle podzielone:

  • Choroby układu oddechowego (ARVI, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, obturacyjna choroba płuc, astma oskrzelowa itp.)
  • Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego (niestrawność, zapalenie żołądka, wrzody żołądka i dwunastki, zapalenie jelit, zapalenie jelit, itp.)
  • Choroby układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, kamica moczowa, zapalenie pęcherza moczowego itp.)
  • Choroby wątroby i trzustki (zapalenie wątroby, kamica żółciowa, zapalenie trzustki)
  • Choroby serca i naczyń krwionośnych (zapalenie wsierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, wrodzone i nabyte wady serca, miażdżyca)
  • Choroby autoimmunologiczne (reumatyzm, choroba Leśniowskiego-Crohna itp.)

Przyczyny chorób wewnętrznych przewodu pokarmowego są zróżnicowane - jak to jest chorobą zakaźną (bakteryjne, wirusowe, choroby pierwotniaki), naruszenie diety i nawyków żywieniowych (czynnikami wytrącającymi występowania żołądkowo-jelitowych i analizy).

Oddzielnie izolowana jest wrodzona patologia narządów wewnętrznych, która może powstawać z powodu infekcji, działania toksyn, patologii podczas ciąży lub zaburzenia indywidualnego rozwoju płodu spowodowanego zaburzeniami genetycznymi w płodowym DNA.

Dowiesz się więcej o mechanizmach determinujących przebieg choroby:

  • Zakaźny proces zapalny, z powstawaniem ropnego wydzieliny
  • Alergiczny proces zapalny z określonymi objawami
  • Mechanizmy kompensacji i regeneracji tkanek

Zapoznaj się z głównymi objawami, które występują po pokonaniu określonego układu narządów wewnętrznych:

  • Z klęską narządów żołądkowo-jelitowych - ból w różnych częściach brzucha, nudności, wymioty, niestabilny stolec (biegunka, którą można zastąpić zaparciami), odbijanie.
  • Z porażką układu moczowego - naruszenie oddawania moczu (ból, zmiany w ilości moczu, jego kolor i zapach)

Analizy są ważne w diagnozowaniu

Rozpoznanie chorób narządów wewnętrznych opiera się na badaniu pacjenta, ustaleniu wszystkich okoliczności choroby, momentach ich wystąpienia.

Po zbadaniu osłuchiwania (słuchanie klatki piersiowej lub brzucha ze stetoskopem), perkusji (stukanie w celu ustalenia dźwięku nad powierzchnią ciała ludzkiego) i obmacywania (określanie wielkości i konsystencji narządów przez sondowanie), lekarz dokonuje wstępnej diagnozy.

Następnie przydzielany jest szereg testów i badań diagnostycznych, o których więcej można się dowiedzieć w artykułach na temat konkretnych chorób w odpowiednich pozycjach.

Oprócz ogólnych badań klinicznych - krwi, moczu i biochemicznych badań krwi, na przykład w przypadku narządów przewodu pokarmowego, przeprowadzane są specjalne testy diagnostyczne, takie jak:

  • Radiografia narządów jamy brzusznej.
  • Ultradźwięki jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej.
  • Fibrogastroesophagoduodenoscopy (FEGDS) do wykrywania patologii błony śluzowej i wykonania badania krwi z przewodu pokarmowego w przypadku źródła krwawienia.
  • Analiza kału do wykrywania jaj robaków, enterobiozy, ukrytych enzymów trzustkowych krwi
  • Analiza kału w celu wykrycia H. pylori - patogenu, który prowokuje wystąpienie zapalenia żołądka i wrzodu żołądka oraz 12 jelita wywrotki.

W przypadku narządów układu moczowego należy wykonać następujące procedury diagnostyczne:

  • Testy moczu według Nechiporenko i Zimnitsky
  • Wydalnicza urografia nerek
  • USG nerek i miednicy nerek, pęcherz moczowy
  • Cysto-ureteroskopia
  • Biopsja nerek w celu określenia rodzaju kłębuszkowego zapalenia nerek

Cechy leczenia każdej patologii są również wyraźnie przedstawione w artykułach rubryki. W skrócie, leczenie patologii narządów wewnętrznych, po analizie przewodu żołądkowo-jelitowego, układu moczowego, zależy od zidentyfikowanej patologii, stopnia jej nasilenia i postaci manifestacji.

W gastroenterologii istnieje wiele chorób, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji i być bardzo niebezpieczne. Dzisiaj, zgodnie z danymi statystycznymi, co druga osoba na planecie cierpi na różne patologie narządów trawiennych.

Testy nowotworów żołądkowo-jelitowych

W związku z tym, bardzo ważne dla doboru taktyki leczenia są terminowe badania przewodu żołądkowo-jelitowego.

W nowoczesnych warunkach istnieje wiele metod przeprowadzania kompleksowego badania wszystkich oddziałów i narządów przewodu pokarmowego, które pozwalają rozpoznać chorobę na wczesnym etapie i tak dokładnie, jak to możliwe.

W przypadku patologii zakaźnej zalecana jest antybiotykoterapia, jeśli jest to patogen bakteryjny. W celu poprawy funkcji przewodu pokarmowego - diety, wody mineralnej, środków powlekających.

Pamiętaj! Wiedza ta jest mocą, gdy dowiedziałeś się wszystkiego o tej chorobie, możesz zapobiec jej wystąpieniu, a tym samym zachować zdrowie i zdrowie bliskich Ci osób.

Zielone światło u dorosłych, podstawowe informacje, przyczyny stanu, diagnoza i leczenie

Zmiana koloru kału jest częstą przyczyną poszukiwania pomocy medycznej. Takie objawy mogą być spowodowane. →

Biały śluz w kale: objawy i niebezpieczne objawy, możliwe choroby

Różne inkluzje w masach ludzkich kału mogą być oznaką zdrowego lub patologicznego. →

Analiza kału dla Helicobacter pylori: cechy

Helicobacter pylori jest patogenem, w wyniku którego aktywność życiowa. →

Jak poważne jest to: grzyby drożdżowe w kale dziecka

Zwykle grzyby drożdżopodobne świadczą o silnym uszkodzeniu narządów żołądkowo-jelitowych. →

Zielony kał u niemowląt jako objaw dysbiozy?

Wraz z rozwojem medycyny, w tym jej sekcji związanych z urodzeniem i urodzeniem dzieci, staje się coraz bardziej. →

Dlaczego zielony kał u dzieci i dorosłych: cechy leczenia

Wraz z pojawieniem się chorób układu trawiennego dość często następuje zmiana w kolorze kału. W. →

Co zrobić, jeśli kał z krwią: główne przyczyny patologii

Obecność krwi w ekskrementach, a także wtrętach, jest oznaką występujących patologii. Jest to konieczne. →

Analiza kału dla Helicobacter pylori: cechy badania

Bakteria Helicobacter pylori jest czynnikiem wywołującym choroby, takie jak wrzody i zapalenie żołądka. Jej siedlisko. →

Zielony kolor kału u dzieci i dorosłych: przyczyny procesu patologicznego

Kał koloru zielonego może wystąpić nie tylko u niemowląt, ale także u dorosłych. Trawienny. →

Czy rodzice powinni martwić się o krzesło dla dziecka?

Krzesło jest zawsze uważane za główny wskaźnik zdrowia. W przypadku dzieci ta zasada obowiązuje. →

Co mówią testy na zapalenie trzustki?

Aby odróżnić zapalenie trzustki i inne choroby zapalne przewodu pokarmowego, przeprowadza się badania instrumentalne i laboratoryjne. Zmiany składu kału, moczu i krwi z wysokim prawdopodobieństwem pozwalają stwierdzić, że proces zapalny jest zlokalizowany w trzustce.

Aby odróżnić zapalenie trzustki i inne choroby zapalne przewodu pokarmowego, przeprowadza się badania instrumentalne i laboratoryjne.

1 Testy laboratoryjne

W trakcie diagnostyki zapalenia trzustki określa się ogólne wskaźniki stanu zapalnego (na przykład szybkość sedymentacji erytrocytów i stężenie białka C-reaktywnego) i enzymy odpowiedzialne za prawidłowy proces trawienia i wytwarzany przez trzustkę.

Istnieją również pośrednie objawy zapalenia, które wskazują na ściskanie sąsiednich narządów przez powiększony gruczoł. Należą do nich markery zaburzeń dróg żółciowych.

Charakterystycznym objawem zapalenia trzustki jest zmiana konsystencji i barwy stolca. W przypadku wyliczonego zapalenia trzustki pacjent cierpi na chroniczne zaparcia, a w przypadku innych typów zmian chorobowych - na rozcieńczenie kałem. Taboret ma konsystencję pasty, cuchnący zapach, połysk i jasny kolor.

Aby potwierdzić diagnozę przypisano coprogram - badanie kału, które ujawnia obecność zanieczyszczeń i niestrawionych cząstek pokarmu obecnych w kale z powodu upośledzonej absorpcji węglowodanów, tłuszczów i białek w jelicie.

W przypadku wyliczonego zapalenia trzustki pacjent cierpi na chroniczne zaparcia, a w przypadku innych typów zmian chorobowych - na rozcieńczenie kałem.

Jeśli podejrzewa się zapalenie trzustki, przeprowadza się kliniczne i biochemiczne testy krwi, a także testy cukrowe i enzymatyczne.

Następujące wskaźniki są ważne dla diagnozy stanu zapalnego:

  • stężenie leukocytów i odsetek neutrofilów kłutych;
  • poziom hemoglobiny;
  • hematokryt;
  • poziom glukozy we krwi;
  • całkowite stężenie białka;
  • zawartość enzymów trzustkowych (elastaza, diastaza, lipaza itp.) i trypsyna;
  • poziom bilirubiny;
  • stężenie wapnia;
  • ESR.

Wyniki testu wskazują etap procesu, jego rodzaj (ostry lub przewlekły) i obecność powikłań.

Wyniki badań krwi wskazują na stadium rozwoju zapalenia trzustki, jego typu (ostrego lub przewlekłego) i obecności powikłań.

Badanie moczu na zapalenie trzustki przeprowadza się w celu zidentyfikowania powikłań choroby (upośledzenie wychwytu glukozy, uszkodzenia dróg żółciowych) i wyjaśnienia natury tego procesu.

Pacjenci są przydzielani do ogólnych i biochemicznych testów moczu.

Aby wyjaśnić diagnozę, ważne są następujące wskaźniki:

  • poziom alfa-amylazy (diastazy);
  • ciała glukozy i ketonu;
  • obecność białka, białych krwinek i czerwonych krwinek w biomateriałach.

Zwiększenie poziomu uszkodzenia amylazy i dróg żółciowych powoduje ciemnienie moczu, co zauważają sami pacjenci.

Badanie moczu na zapalenie trzustki przeprowadza się w celu zidentyfikowania powikłań choroby (upośledzenie wychwytu glukozy, uszkodzenia dróg żółciowych) i wyjaśnienia natury tego procesu.

2 Testy funkcjonalne

Testy te dają mniej ogólny obraz niż testy laboratoryjne, ale pozwalają lekarzowi dokładnie określić stan funkcji wydalniczej gruczołu. Aby uzyskać bezpośrednie, a nie pośrednie wyniki, stymulacja sekrecji enzymu i zbieranie biomateriału odbywa się bezpośrednio po tej stymulacji.

Najczęstsze badania czynnościowe podejrzewanego zapalenia trzustki to:

  • Test na sekretinę-cholecystokininę (sekretina-trzustkowa imina). W prowadzeniu badania pacjentowi podaje się iminę trzustkową (cholecystokininę) i sekretynę, które stymulują produkcję enzymów i wodorowęglanów. Następnie za pomocą sondy otrzymuje się sok żołądkowy i dwunastniczy.
  • Test Lund. Badanie Lund przeprowadza się poprzez zbieranie zawartości dwunastnicy co 30 minut przez 2 godziny po śniadaniu, które zawiera odmierzoną ilość białek, tłuszczów i węglowodanów.
  • Test PUB. W tej analizie określa się stopień rozszczepienia kwasu para-aminobenzoesowego, który normalnie powinien wynieść 51-78% z moczem w ciągu 8 godzin po przyjęciu jego związków.
  • Test kwasu chlorowodorowego. Badanie z zastosowaniem roztworu kwasu chlorowodorowego i oleju roślinnego jest mniej dokładną opcją dla sekretyny-pancreoiminy. Kwas stymuluje produkcję własnej sekretyny, a olej - pankreozyminy.

Nosologiczną diagnozę stanu zapalnego trzustki można przeprowadzić wyłącznie za pomocą połączenia diagnostyki laboratoryjnej, funkcjonalnej i instrumentalnej.

Analizy dotyczące zapalenia trzustki wykazują znaczne odchylenie wskaźników od normy. Badanie krwi ujawniło następujące zmiany:

  • wzrost wskaźnika sedymentacji erytrocytów do 15 mm / h i więcej (przy szybkości ESR 2-15 mm / h);
  • podniesienie hematokrytu do ponad 0,48;
  • wzrost stężenia leukocytów do 9-90 * 109 / ml;
  • zmniejszone stężenia hemoglobiny, wapnia i całkowitego białka;
  • przekroczenie normalnego poziomu diastazy (64 U), a także innych enzymów (trypsyny, lipazy, elastazy);
  • wzrost stężenia bilirubiny, cholesterolu i fosfatazy (gdy ściśnięte są przewody żółciowe), glukoza i insulina (jeśli funkcja gruczołów dokrewnych jest osłabiona), poziom albumin jest obniżony (w przypadku patologii absorpcji białka w jelicie).

W analizie kału są określone następujące naruszenia:

  • zmiana normalnej konsystencji, koloru i zapachu;
  • obecność niestrawionych cząstek białka i wysokiej zawartości tłuszczu;
  • przekraczanie lub zmniejszanie stężenia elastazy (mniej niż 80 μg / gw przewlekłym zapaleniu trzustki, któremu towarzyszy niedobór enzymu, i więcej niż 500-700 μg / gw ostrym procesie).

W analizie moczu z zapaleniem trzustki obserwuje się zwiększony poziom diastazy. W ostrym procesie zapalnym może wzrosnąć do kilku tysięcy jednostek w tempie 300-400 jednostek. Wraz z rozwojem niedoboru enzymu liczba ta spada.

Testy krwi i moczu na choroby żołądka

Choroby żołądka i wrzody żołądka można przypisać chorobom żołądka. Aby wyjaśnić rozpoznanie choroby, wykonuje się badania krwi i moczu, a także odgrywają ważną rolę w leczeniu żołądka.

Tak więc, w przypadku przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, pełna morfologia krwi z reguły nie ma patologii. Tylko w obecności niedokrwistości z niedoboru witaminy B12 obserwuje się zmniejszenie liczby erytrocytów, występuje zmniejszenie stężenia hemoglobiny, trombocytopenia i leukopenia. U pacjentów z postacią autoimmunologicznego przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, hiperbilirubinemię, zmniejszoną ilość białka całkowitego i zwiększony poziom gamma globuliny określa się za pomocą biochemicznej analizy krwi. W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka w dowolnej postaci zaleca się wykonanie badania krwi pod kątem zawartości frakcji białkowych i białka, a także oznaczenie pepsynogenu i biochemicznego badania krwi na obecność ALT, AST.

W przypadku choroby wrzodowej żołądka wykonuje się badania laboratoryjne w zależności od specyfiki przebiegu choroby, występujących powikłań, wieku pacjentów, nasilenia i stadium choroby oraz z innych przyczyn.

Pełna liczba krwinek w tej chorobie zwykle wykazuje zwiększoną liczbę czerwonych krwinek i hemoglobiny, szczególnie gdy wrzód znajduje się w odźwiernikowej części żołądka. W przypadku nieskomplikowanego przebiegu choroby liczba leukocytów w badaniu krwi pozostaje niezmieniona, wzór leukocytów również jest prawidłowy, z wyjątkiem małej limfocytozy. Podczas diagnozowania zwężenia odźwiernika, badanie krwi wykazuje wzrost OB i niedokrwistość. Ostra utrata krwi prowadzi również do anemii, która charakteryzuje się zmniejszeniem liczby czerwonych krwinek i poziomu hemoglobiny. Analiza moczu z powodu chorób wrzodowych żołądka z reguły nie ulega zmianie.

Wykonuj również biochemiczne testy krwi i moczu w leczeniu żołądka z wrzodami trawiennymi. W przebiegu choroby bez powikłań nie ma wyraźnych zmian w analizach. Analizy określają frakcje białek, obecność białka całkowitego, bilirubinę, glukozę, elektrolity. W obecności zwężenia odźwiernika, ilość białka całkowitego i elektrolitów maleje, ze skąpomoczem i zapaleniem otrzewnej, wzrasta poziom mocznika we krwi. W przypadku perforacji wrzodów żołądka zawartość bilirubiny, ALT i gamma globulin zwiększa się we krwi. W przypadku złośliwości wrzodów żołądka testy wykazują postępującą niedokrwistość, achilię.

Metody diagnostyki przewodu pokarmowego

Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego - to jeden z najczęstszych problemów współczesnego człowieka, który przez większość czasu żyje w ciągłych przekąskach, lunchach biznesowych i późnych kolacjach. Według statystyk, prawie co druga nowoczesna osoba cierpi na choroby przewodu pokarmowego, jednak większość tych dolegliwości pozostaje nieokreślona ze względu na zwykłą niechęć do wizyty u specjalisty. Do chwili obecnej istnieje wiele możliwości diagnozy chorób żołądkowo-jelitowych, które pozwalają z dużą dokładnością iw krótkim czasie ustalić problem i ustalić, jak go rozwiązać.

Metody badań fizycznych

Oczywiście pierwszym krokiem w kierunku diagnozy jest konsultacja ze specjalistą. Należy szczegółowo odpowiedzieć na wszystkie pytania gastroenterologa lub terapeuty, który zgodnie ze swoimi skargami będzie w stanie opracować ogólny obraz choroby. Następnie specjalista przechodzi do bardziej szczegółowego badania, które obejmuje takie metody, jak badanie palpacyjne, osłuchiwanie, perkusja. Poniżej przyjrzymy się niektórym z tych metod badania bardziej szczegółowo:

Palpacja jest specjalną techniką do badania palców brzucha pacjenta, wykonywaną palcami lekarza bez użycia dodatkowych narzędzi. Naukowcy od dawna zidentyfikowali cechy chorób żołądkowo-jelitowych, które można wykryć przez badanie dotykowe. Na przykład za pomocą badania palpacyjnego specjalista może określić źródło bólu, stopień napięcia ściany brzucha i inne zmiany w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Palpacja wykonywana jest w ciepłym pomieszczeniu, podczas gdy pacjent może być zarówno w pozycji pionowej, jak i poziomej. Najwygodniejszym sposobem przeprowadzenia takiej metody diagnostycznej jest sytuacja, w której pacjent znajduje się w pozycji leżącej, a mięśnie brzucha są rozluźnione. Aby to zrobić, kanapa powinna być miękka, a mała poduszka powinna leżeć pod głową osoby badanej. Ważne jest, aby pokój był ciepły, ręce specjalisty również powinny być nagrzane. Jeśli konieczne jest zdiagnozowanie chorób narządów układu trawiennego znajdujących się w bocznych częściach jamy brzusznej, wówczas obmacywanie jest lepsze w pozycji stojącej. Osłuchiwanie jest metodą diagnostyczną, w której specjalista słucha dźwięków pochodzących z narządów przewodu pokarmowego za pomocą stethophonendoscope. W niektórych przypadkach osłuchiwanie można również wykonać, przykładając ucho do żołądka pacjenta. W sali, w której odbywa się osłuchiwanie, należy obserwować ciszę, a słuchanie powinno odbywać się na symetrycznych obszarach ciała dla późniejszego porównania wyników. Jednocześnie należy unikać ucisku na brzuch pacjenta. Perkusja to metoda badania narządów przewodu pokarmowego, która jest przeprowadzana w celu określenia granic ich umiejscowienia. Z reguły perkusję wykonuje się równocześnie z palpacją w celu uzyskania najdokładniejszej diagnozy. Instrumenty perkusyjne są używane głównie do badania wątroby i śledziony.

Częściej te metody diagnozowania chorób przewodu pokarmowego mają charakter pierwotny i pozwalają jedynie w przybliżeniu określić stan osoby. Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, specjalista przepisze szereg badań klinicznych i laboratoryjnych. Konieczne jest przeprowadzenie ogólnego i biochemicznego badania krwi, a także ogólnego testu moczu.

Inne technologie diagnozowania chorób przewodu pokarmowego: wykrywanie

Z reguły powyższe metody diagnostyczne mogą jedynie ujawnić przybliżony obraz choroby. Jeśli specjalista chce uzyskać dokładniejsze informacje na temat diagnozy, skieruje Cię do dodatkowych badań, które są przeprowadzane za pomocą specjalnych narzędzi i sprzętu. Wykrywana jest najprostsza i najczęstsza metoda badania przewodu żołądkowo-jelitowego. Głównym celem wykrywania jest dostęp do soku żołądkowego, który odzwierciedla wszystkie niezbędne wskaźniki stanu przewodu żołądkowo-jelitowego. Naruszenie zawartości kwasu solnego w soku żołądkowym powoduje zakłócenia w trawieniu i staje się przyczyną niektórych chorób. Sondowanie jest jedynym sposobem na zbadanie równowagi kwasowości w żołądku. Ponadto może mieć znaczenie w sytuacjach, w których konieczne jest zdiagnozowanie niektórych chorób dwunastnicy, a nawet przepłukanie żołądka w przypadku zatrucia.

Rozpoznanie dotchawicze i nosowo-żołądkowe

Procedura sondowania polega na wprowadzeniu specjalnej sondy przez przełyk do żołądka. Przygotowując się do tej metody badania przewodu pokarmowego, pacjent powinien unikać używania warzyw, owoców, napojów gazowanych, mleka i czarnego chleba w swojej diecie przez dwa do trzech dni. W tym okresie zaleca się stosowanie węgla aktywnego w celu ograniczenia tworzenia się gazu. Sam zabieg przeprowadzany jest dziesięć do dwunastu godzin po ostatnim posiłku, na pusty żołądek. Sondowanie trwa średnio nie więcej niż dwie godziny i nie pociąga za sobą żadnych konsekwencji dla przewodu pokarmowego.

Endoskopia i cechy jej wykonania

Endoskopia to kolejna metoda badania przewodu pokarmowego, polegająca na wprowadzeniu urządzeń optycznych do światła przewodu pokarmowego. Z reguły endoskopia jest najskuteczniejszą technologią do diagnozowania chorób jelita cienkiego lub grubego. Podczas endoskopii do światła jelita wprowadza się specjalną rurkę z kamerą, która pozwala uzyskać od wewnątrz obraz stanu jelita. Endoskopia pozwala również na wydobycie materiału (biopsję) w celu dalszych badań, a nawet leczenia. Po raz pierwszy ta metoda diagnozowania chorób przewodu pokarmowego zaczęła być stosowana w XIX wieku, a wraz z pojawieniem się elastycznego gastroskopu z układem optycznym zaczęto go aktywniej wykorzystywać. Wskazania do endoskopii obejmują podejrzenie raka, zapalenie okrężnicy i niektóre inne choroby. Endoskopia pozwala zobaczyć polipy i monitorować stan przeszczepu podczas przeszczepu jelit. Endoskopii nie należy wykonywać w przypadku reakcji alergicznej na leki znieczulające, zaburzenia krzepliwości krwi, aby uniknąć niebezpiecznych konsekwencji. Podczas przygotowywania do endoskopii konieczne jest stosowanie wyłącznie płynu przez 24 godziny i środków przeczyszczających. Powikłania tej metody badań przewodu pokarmowego prawie nie powodują, ale wymagają tylko profesjonalnego podejścia i dokładności.

Szybki i skuteczny: sigmoidoskopia

Zakres metod diagnozowania chorób przewodu pokarmowego jest stale aktualizowany o nowe technologie, z których jedną jest rektoromanoskopia. Ta metoda umożliwia badanie błony śluzowej odbytnicy za pomocą specjalnego instrumentu optycznego. Rektoromanoskop, który jest wkładany przez odbyt, jest sztywną metalową rurką, na końcu której znajduje się mała komora. Za pomocą specjalisty proctoskop można ocenić stan jelita w odległości 20-25 cm od odbytu.

Rectoromanoskopia wykonywana jest w ciągu kilku minut i nie wymaga znieczulenia. W przypadku wyników zawodowych taka diagnoza nie wywołuje u pacjenta bolesnych wrażeń, jednak w przypadku małych dzieci można zastosować znieczulenie. Rectoromanoskopię stosuje się w przypadkach, gdy pacjent odczuwa ból w odbytnicy, z ropnym i śluzowym wydzieliną i krwawieniem. Te stany mogą być objawami chorób, takich jak hemoroidy, polipy i nowotwory złośliwe, dlatego tak ważne jest szybkie diagnozowanie w takich przypadkach. Po takiej metodzie badań nie ma praktycznie żadnych komplikacji, przygotowanie do procedury ogranicza się do krótkich zaleceń. W przeddzień sigmoidoskopii konieczne jest oczyszczenie jelit za pomocą lewatywy i unikanie ciężkich pokarmów w diecie.

Rectosigmocolonoscopy i ERCP

Dodatkowymi metodami diagnozowania chorób układu trawiennego są również rectosigmocolonoscopy i ERCP. W razie potrzeby stosuje się pierwszą procedurę, dokładniejsze badanie jelita, gdy konwencjonalna endoskopia i sigmoidoskopia nie wystarczą. Przeprowadza się go za pomocą elastycznej rurki z kamerą, która rejestruje stan błony śluzowej jelit i pobiera materiał do analizy. Zabieg jest absolutnie bezbolesny, jednak przed wykonaniem go pacjent musi przestrzegać specjalnej diety przez kilka dni i dokładnie oczyścić jelita dzień wcześniej.

Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna

Z kolei ERCP ma na celu zbadanie dróg żółciowych i obejmuje zarówno metody endoskopowe, jak i radiologiczne. Za pomocą endoskopu płyn kontrastowy jest wprowadzany do dróg żółciowych, co pozwala później zobaczyć i ocenić ich stan na obrazie. Przed wykonaniem ERCP pacjent nie powinien spożywać posiłków, aby uzyskać wysokiej jakości zdjęcie rentgenowskie. Wśród rzadkich powikłań ERCP można wymienić tylko zapalenie trzustki, jednak profesjonalne wykonanie tej procedury wyklucza możliwość takiej komplikacji.

W każdym razie, dziś istnieje wiele różnych metod diagnozowania chorób narządów układu pokarmowego, które pozwalają na określenie problemu z dużą dokładnością i zalecają skuteczne leczenie. Nowoczesne technologie sprawiają, że metody te są bezbolesne dla pacjenta i niezbędne dla specjalisty.