Główny / Jelita

Biegunka (biegunka). Jakie testy należy zdać

Jelita

Jakie testy należy podjąć, gdy biegunka

Biegunka może być objawem zaburzeń czynnościowych, zmian zapalnych lub zakaźnych i pasożytniczych zmian w przewodzie żołądkowo-jelitowym.

Jakie badania należy wykonać dla tego objawu?

1. Analiza kału w kierunku dysbakteriozy (w przypadku biegunki u niemowląt, siewu mleka kobiecego w celu uzyskania sterylności)

2. Analiza kału w przypadku infekcji jelitowych (jersinioza, salmonelloza, disinteria, zakażenie rotawirusem itp.)

3. Analiza kału na jajach robaka (lub krwi w przypadku przeciwciał (Ab) u robaków - przywr, echinokok, toksokar, włośnica, ascaris) i Giardia

4. Analiza kału na zapalenie wątroby typu A; badanie krwi na zapalenie wątroby typu B i C.

5. Coprologia (w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki) - wykrywanie niestrawionych włókien mięśniowych, elastazy

6. Ogólna i biochemiczna analiza krwi (enzymy wątrobowe, enzymy trzustkowe)

7. Ultradźwięki przewodu pokarmowego (wątroba, woreczek żółciowy, trzustka, śledziona)

O mianowaniu określonego rodzaju badania decyduje lekarz prowadzący, na podstawie wywiadu, objawów klinicznych, towarzyszących objawów i czasu trwania choroby. W niektórych przypadkach przyczyną biegunki może być nadczynność tarczycy (wzrost hormonów tarczycy), choroby nerwowe (nerwica).

Biegunka

Biegunka - ruchy jelit więcej niż trzy razy dziennie po uwolnieniu płynnego stolca. Zawartość wody w kale w tym samym czasie osiąga 60-90%.

Biegunka może być ostra, jeśli jej czas trwania nie przekracza 14 dni. Uważa się, że przewlekła biegunka utrzymuje się dłużej niż dwa tygodnie.

Ostra biegunka jest często powodowana przez różne chorobotwórcze mikroorganizmy (wirusy, bakterie, patogeny pasożytniczych infekcji). Jedną z przyczyn przewlekłej biegunki może być choroba jelit (na przykład wrzodziejące zapalenie okrężnicy, niektóre rodzaje nowotworów jelitowych).

Przy częstych wodnistych stolcach dochodzi do utraty znaczących ilości płynów i elektrolitów, które są niezbędne do normalnego funkcjonowania organizmu. Szczególnie niebezpieczne jest odwodnienie dla dzieci i osób starszych.

Zabieg ma na celu wyeliminowanie przyczyn biegunki oraz uzupełnienie płynów i elektrolitów. W ciężkich przypadkach może być konieczne przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej organizmu poprzez dożylne podawanie roztworów.

Rosyjskie synonimy

Angielskie synonimy

Objawy

  • Częste luźne stolce.
  • Ból brzucha (prawdopodobnie o charakterze spastycznym).
  • Wzdęcia.
  • Wzrost temperatury.
  • Domieszka krwi w stolcu.
  • Śluz w kale.

Ogólne informacje o chorobie

Biegunka - opróżnianie jelita z wypływem wodnistych stolców, a także obfite stolce o wadze większej niż 200-300 gramów dziennie.

Przeciętnie osoba spożywa około 2 litrów wody dziennie. W świetle jelita około 7 litrów płynu jest wydzielanych jako część wydzieliny trawiennej (sok żołądkowy, żółć i inne). Całkowita ilość płynu, który dostaje się do jelita, wynosi 9-10 litrów na dzień. 99% jest absorbowane z powrotem (głównie w jelicie cienkim).

W jelicie grubym dochodzi do tworzenia się mas kałowych i końcowego wchłaniania wody i elektrolitów. Liczba utworzonych mas kałowych, która pochodzi z odbytu, wynosi około 200 gramów. Zatem wszelkie, nawet niewielkie, zmiany w procesach wydalania i reabsorpcji płynów w jelicie mogą prowadzić do luźnych stolców.

Istnieje kilka rodzajów biegunki, w zależności od mechanizmu jej rozwoju.

  • Biegunka wydzielnicza występuje, gdy nadmierne ilości wody i elektrolitów są wydalane do światła jelita. Może być spowodowane przez patogeny zakażeń jelitowych, niestrawione kwasy żółciowe, tłuszcze. Niektóre guzy wydzielają substancje pobudzające wydzielanie jelitowe (na przykład gastrinoma, które są częściej zlokalizowane w trzustce). W przypadku tego rodzaju biegunki występuje duża ilość wodnistych stolców.
  • Biegunka osmotyczna. Jedną z jego przyczyn jest nieprawidłowe trawienie i wchłanianie niektórych składników żywności (na przykład laktozy, składnika mleka). W tym przypadku płyn jest przyciągany do światła jelita z naczyń ściany jelita. Może to być spowodowane spożyciem słodyczy, słodyczy zawierających sorbitol, mannitol, niektóre owoce.
  • W różnych chorobach jelit rozwija się wysiękowa biegunka, której towarzyszy stan zapalny i uszkodzenie błony śluzowej (na przykład we wrzodziejącym zapaleniu okrężnicy). Białka, ropne, krwawe treści mogą być wydalane do światła jelita. Ten rodzaj biegunki charakteryzuje się niewielką ilością stolca.
  • Biegunka hiperkinetyczna wynika z przyspieszonego przechodzenia pokarmu przez jelita. W tym samym czasie płyn i składniki odżywcze nie są w pełni wchłaniane, co prowadzi do uwolnienia obfitych wodnistych stolców.

W większości przypadków w występowanie biegunki bierze udział kilka mechanizmów.

Najczęstsze przyczyny biegunki to...

  • Infekcje jelitowe. Różne bakterie (na przykład salmonella, shigella), wirusy (rotawirusy, adenowirusy i inne), patogeny pasożytniczych infekcji często prowadzą do ostrej biegunki. Powodują one wydalanie nadmiaru wody i elektrolitów do światła jelita, co powoduje, że stolec jest ciekły.
  • Weź trochę leków. Często biegunka rozwija się w wyniku antybiotyków. Niszczą normalną mikroflorę jelitową (pożyteczne bakterie), która zakłóca trawienie i ułatwia reprodukcję patogenów.
  • Nietolerancja niektórych składników w produktach, na przykład laktoza - węglowodany zawarte w mleku i produktach mlecznych. Wiele osób produkuje niewystarczającą ilość enzymu, który rozkłada laktozę. W rezultacie po spożyciu mleka lub produktów mlecznych może wystąpić biegunka.
  • Choroba jelit:
    • wrzodziejące zapalenie okrężnicy - nieswoiste zapalenie jelit, które charakteryzuje się powstawaniem wrzodów na błonie śluzowej;
    • Choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą zapalną przewodu żołądkowo-jelitowego z pierwotną zmianą w grubych i końcowych częściach jelita cienkiego, a wszystkie warstwy ściany jelita są dotknięte; dokładna przyczyna choroby jest nieznana;
    • guzy jelit;
    • zespół złego wchłaniania - naruszenie wchłaniania różnych substancji w jelicie; Zespół ten obejmuje wiele chorób (na przykład celiakię - upośledzone trawienie i wchłanianie glutenu, które jest zawarte w zbożach);
    • zespół jelita drażliwego - funkcjonalne zaburzenie jelit, któremu towarzyszy ból, dyskomfort, zbyt częste lub rzadkie stolce; jego przyczyna jest uważana za naruszenie pracy układu nerwowego, która kontroluje aktywność jelit; zwykle rozwija się w wyniku silnych przepięć psycho-emocjonalnych.
  • Choroby innych narządów i układów:
    • cukrzyca;
    • zapalenie trzustki;
    • nadczynność tarczycy;
    • marskość wątroby;
    • amyloidoza jest chorobą charakteryzującą się odkładaniem się patologicznego białka amyloidowego w różnych tkankach i narządach.
  • Interwencje chirurgiczne (na przykład usunięcie żołądka, pęcherzyka żółciowego).

W większości przypadków biegunka znika w ciągu kilku dni i nie powoduje żadnych poważnych zaburzeń w organizmie. Czasami jednak postępuje ciężko, może trwać kilka tygodni. Objawy są następujące:

  • domieszka krwi lub ropy w kale;
  • wysoka gorączka;
  • utrata masy ciała;
  • objawy odwodnienia (suchość w jamie ustnej, pragnienie, suchość skóry, ospałość, senność, zmniejszenie moczu, zmniejszenie ciśnienia i inne);
  • przewlekła biegunka.

Kto jest zagrożony?

  • Osoby, które zaniedbują zasady higieny osobistej.
  • Osoby pijące nieprzegotowaną wodę, jedzące nieumyte warzywa, owoce, nie są dobrze przetworzone termicznie.
  • Podróżnicy, turyści.
  • Osoby z osłabionym układem odpornościowym. Osłabienie układu odpornościowego zwiększa podatność organizmu na czynniki wywołujące różne infekcje, w tym infekcje jelitowe.
  • Osoby stosujące leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego - kwaśne środowisko w żołądku przyczynia się do niszczenia różnych patogennych mikroorganizmów. Wraz ze spadkiem poziomu kwasowości wzrasta ryzyko infekcji jelitowych.
  • Osoby cierpiące na choroby jelit.

Diagnostyka

Przyczyną ostrej biegunki są częściej różne patogenne mikroorganizmy. W takich przypadkach diagnoza opiera się na identyfikacji charakterystycznych objawów choroby. W takim przypadku badania laboratoryjne odgrywają kluczową rolę w określeniu czynnika sprawczego infekcji.

W przypadku przewlekłej biegunki konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania w celu ustalenia możliwych przyczyn upośledzenia stolca.

W zależności od sytuacji klinicznej mogą być wymagane następujące badania.

Testy laboratoryjne

  • Coprogram (ogólna analiza kału). Analiza określa fizyczne, chemiczne właściwości krzesła, jego strukturę mikroskopową. Interpretacja ogólnej analizy kału sugeruje naruszenie funkcji enzymatycznej jelita, trzustki, zaburzenia wchłaniania w różnych częściach przewodu pokarmowego, procesy zapalne, dysbakteriozę i inne zaburzenia.
  • Analiza kału w cystach pierwotniakowych. Badanie mikroskopowe kału, dzięki któremu można zidentyfikować różne formy najprostszych mikroorganizmów. Najprostszy (na przykład ameba) może powodować infekcje jelitowe (ameboidalna czerwonka).
  • Analiza kału na jajach robaków. Badanie mikroskopowe kału, które pozwala zidentyfikować jaja czynników wywołujących najczęściej infekcje wywołane przez robaki (glistnica, tęgoryjec itp.). Helminthiasis może towarzyszyć zarówno biegunka, jak i zaparcie.
  • Enterobioza jest powszechną postacią robaczycy, która charakteryzuje się głównie swędzeniem i zaburzeniami stolca. Materiałem do badań jest rozmaz z okolic odbytu.
  • Wysiew kału na chorobotwórczą florę (grupa gruźlicy i dur brzuszna). Siew odchodów na specjalnych nośnikach, które promują wzrost patogennych mikroorganizmów. Ta metoda pozwala zidentyfikować czynnik sprawczy infekcji jelitowej.
  • Siew odchodów na warunkowo chorobotwórczej florze. Stanowczo chorobotwórcze mikroorganizmy, które w określonych warunkach mogą powodować infekcje jelitowe (na przykład u osób dorosłych z osłabionym stanem odporności, z dysbiozą jelit).
  • Dysbioza jelitowa z określeniem wrażliwości na faga. Dzięki tej analizie można zdiagnozować dysbioza. Wraz ze spadkiem liczby pożytecznych bakterii w jelicie, trawienie zostaje zakłócone i powstają warunki do rozmnażania i rozwoju patogennych mikroorganizmów. Gdy wykrywane są bakterie chorobotwórcze, określa się ich wrażliwość na bakteriofagi, przedstawicieli wirusów, które dla ich żywotnej aktywności wykorzystują komórki bakterii, niszcząc je. Bakteriofagi są bardzo specyficzne i wpływają na niektóre typy bakterii, na których opiera się ich efekt terapeutyczny.
  • Ogólny test krwi. Umożliwia określenie liczby czerwonych krwinek, hemoglobiny, leukocytów, płytek krwi, hematokrytu. W przypadku biegunki poziomy leukocytów mogą być podwyższone w wyniku procesu zapalnego w jelicie. Hematocrit - stosunek objętości płynnej części krwi (osocza) do objętości komórek krwi; podczas odwodnienia zwiększa się z powodu zgrubienia krwi.
  • Potas, sód, chlorowodór. W przypadku biegunki występuje utrata płynów i elektrolitów, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Ocena poziomu jonów we krwi jest konieczna do korekty terapii w celu uzupełnienia niedoboru płynów i elektrolitów podczas odwodnienia.
  • Amylaza jest powszechna w surowicy. Amylaza jest enzymem, który rozkłada węglowodany i jest wytwarzany przez trzustkę. Jego poziom może wzrosnąć wraz z chorobą trzustki, której jednym z objawów może być biegunka.
  • Aminotransferaza alaninowa (ALT) jest enzymem występującym w wielu komórkach organizmu, ale głównie w wątrobie. Wraz z porażką komórek wątroby jej poziom we krwi dramatycznie wzrasta. Luźne stolce mogą być spowodowane zaburzeniami czynności wątroby.
  • Kolonoskopia. Badanie jelita grubego, które wykonuje się za pomocą elastycznego endoskopu wyposażonego w układ optyczny, kamerę i zestaw narzędzi do przeprowadzania różnych manipulacji (biopsji). Pozwala zobaczyć wewnętrzną ścianę jelita i zdiagnozować różne choroby (na przykład zapalenie jelita grubego - zapalenie okrężnicy).
  • Badanie ultrasonograficzne (USG). Pozwala zobaczyć narządy wewnętrzne. Jednocześnie możliwe jest wykrycie zmiany w strukturze tkanki narządu (np. W marskości wątroby), nowotworów, torbieli i innych nowotworów.

Leczenie

Zabieg ma na celu wyeliminowanie przyczyn biegunki i uzupełnienie niedoborów płynów i elektrolitów. Jeśli biegunka jest spowodowana przez bakterie i patogeny pasożytnicze, stosuje się antybiotyki.

Istnieją również leki, które zmniejszają nasilenie biegunki (środki, które spowalniają ruch treści jelitowych).

Płyny i elektrolity są uzupełniane przez picie specjalnych roztworów. W ciężkich przypadkach mogą być wymagane płyny dożylne.

Podczas biegunki powinieneś powstrzymać się od jedzenia mleka, tłustych, słodkich pokarmów, warzyw i owoców.

Zapobieganie

Aby zapobiec biegunce, należy przestrzegać następujących zasad:

  • umyj ręce mydłem i wodą;
  • utrzymywać w czystości w miejscu gotowania;
  • przechowywać żywność w lodówce;
  • Nie spożywać żywności, która nie została poddana wystarczającej obróbce cieplnej (na przykład niedogotowane mięso);
  • myj owoce i warzywa przed jedzeniem;
  • pić oczyszczoną wodę (przegotowaną lub przefiltrowaną);
  • Jeśli woda dostanie się do ust podczas pływania w wodzie, nie połykaj jej.

Zalecane analizy

  • Coprogram
  • Analiza kału w cystach pierwotniakowych
  • Analiza kału na jajach robaków
  • Enterobiasis
  • Siew odchodów na chorobotwórczej florze (grupa gruźlicy i dur brzusznej)
  • Zasiew kału na florę oportunistyczną
  • Dysbakterioza jelitowa z wrażliwością na faga
  • Ogólny test krwi
  • Potas, sód, chlorowodór
  • Całkowita amylaza w surowicy
  • Aminotransferaza alaninowa (ALT)

Biegunka woda w dziecko traktowania żółtym kale

Dlaczego się pojawia?

Biegunka u niemowląt rozwija się w związku z wprowadzeniem do diety nowych pokarmów, których układ trawienny dziecka nie jest w stanie strawić. Również zaburzenie stolca jest objawem różnych procesów patologicznych rozwijających się w ciele dziecka.

Przyczynami biegunki u niemowląt są:

  • wprowadzenie uzupełniającej żywności;
  • sztuczne karmienie;
  • infekcje jelitowe;
  • inne czynniki.

Biegunka to częste, wodniste stolce. Z reguły biegunka u dzieci poniżej pierwszego roku życia jest wynikiem infekcji żołądka i zwykle trwa tylko kilka dni.

Ale pojęcie "biegunki u jednorocznego dziecka" odnosi się do stanu, który trwa dłużej niż siedem dni. U dzieci wodniste stolce występują u dzieci w wieku od 2 do 10 razy na dobę, kał może zawierać kawałki niestrawionego pokarmu.

Biegunka lub biegunka występują często, ponad 3 razy dziennie, kał ciekłego lub kiszonego kału. Dodatkowym kryterium jest masa wydzielanego kału powyżej 200 gramów (więcej szkła). Związek pomiędzy myciem rąk, jedzeniem i biegunką ujawnił się dopiero w ostatnich kilku stuleciach. Przed tym biegunka dotrzymywała kroku ludzkości od samego początku.

Przyczyny biegunki

Diagnozowanie przyczyn biegunki w niektórych przypadkach jest trudne - wiele objawów manifestuje się tym objawem. Jednak w celu zidentyfikowania przyczyn biegunki stosuje się szereg klinicznych, laboratoryjnych i instrumentalnych metod.

Badanie kliniczne pacjenta z biegunką. Obejmuje rozmowę w celu zidentyfikowania możliwych czynników przyczynowych:

  • Kiedy pojawiła się biegunka?
  • Czy jest jakikolwiek inny członek rodziny, który ma biegunkę?
  • Jakie jedzenie zostało spożyte dzień wcześniej?
  • Czy u tych, którzy spożywali to samo jedzenie, istnieje biegunka?
  • Czy jest jakaś bolesność? Natura bólu?

I inne pytania mogą być zadawane przez lekarza w diagnozie.

Uczucie i dotykanie brzucha

- pozwala określić ból związany z konkretną lokalizacją. Tapping pomaga ujawnić wzdęcie brzucha i jego lokalizację.

Istnieje wiele czynników, które mogą wywoływać biegunkę.

Biegunka u dzieci rozwija się w wyniku wielu przyczyn, które prowadzą do zakłócenia normalnego funkcjonowania układu trawiennego.

Głównymi przyczynami biegunki u dzieci są:

  • infekcja przewodu pokarmowego;
  • choroby genetyczne przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • ostre zatrucie pokarmowe;
  • niewłaściwe odżywianie.

Zakażenie przewodu pokarmowego

Układ trawienny jest bardzo ściśle w kontakcie ze środowiskiem zewnętrznym, często narażony na różne patogenne drobnoustroje, które zakłócają jego normalne funkcjonowanie, aw rezultacie powodują zaburzenia stolca.

Inne grupy czynników prowadzą również do rozwoju biegunki: chorób poszczególnych układów i narządów.

Procesy infekcyjne (wirusy, bakterie)

Ustalono różne przyczyny biegunki u dzieci, w zależności od rodzaju diagnozy. Obecność zakaźnej biegunki obserwuje się w salmonellozie, czerwonce, zatruciach pokarmowych, chorobach wirusowych itp. Bardzo często u współczesnych dzieci zdiagnozowano wirusową biegunkę.

Jego główną przyczyną u dziecka jest rotawirus. Głównie biegunka, wywołana przez rotawirus, dotyka dzieci do dwóch lat.

Z reguły są to przypadki sporadyczne, ale czasami występują infekcje wywołane przez rotawirusy. W przypadku infekcji rotawirusem okres inkubacji może trwać kilka dni.

Występuje ostro - wymioty, ogólne objawy złego samopoczucia i biegunki. Kiedy wirusowe zapalenie żołądka i jelit ból w jamie brzusznej, z reguły nie.

Biegunka ma charakter wodnisty, a płyn, który dziecko traci w wyniku takiej choroby, zawiera dużo soli. U osoby dorosłej wirusowa biegunka może trwać do trzech dni, u dzieci choroba czasami trwa do sześciu dni.

W procesie leczenia bardzo ważne jest zapewnienie zastąpienia płynu utraconego przez organizm, ponieważ poważne odwodnienie może być niebezpieczne dla ludzkiego życia. Dlatego też należy zalecać dziecku picie z zawartością soli i glukozy.

Stosowanie antybiotyków w leczeniu dzieci z biegunką wody nie wpływa na czas trwania choroby.

Przewlekła biegunka dziecięca objawia się w wyniku długiego okresu niedożywienia, z monotonną dietą, w przypadku uczulenia na pokarm lub narkotyki.

Przyczyną biegunek dyspeptycznych jest naruszenie procesu trawienia pokarmu z powodu niewydolności wydzielniczej wątroby, żołądka, trzustki. Ponadto biegunka niestrawności może być spowodowana niewystarczającą produkcją pewnej liczby enzymów w jelicie cienkim.

Biegunka u niemowlęcia może rozwinąć się z powodu niedoboru laktazy. W tym przypadku dobrostan dziecka pogarsza się po pewnym czasie po karmieniu mlekiem (u niemowląt po karmieniu, u starszych dzieci po zażyciu pełnego mleka lub produktów mlecznych).

W przypadku niewydolności cukru obserwuje się to samo, jeśli dziecko spożywa żywność z cukrem.

Toksyczna biegunka u dziecka przejawia się w wyniku niewydolności nerek, a także zatrucia organizmu arsenem lub rtęcią. Biegunka medyczna rozwija się po zażyciu pewnych leków. Najczęściej u dzieci występuje pod wpływem antybiotyków, które mogą wywoływać rozwój dysbakteriozy.

Kiedy zaczyna się żółta biegunka, przyczyny mogą być inne. Ten kolor płynnych odchodów może być spowodowany na przykład przez odwodnienie. W celu właściwego leczenia konieczne jest ustalenie przyczyny biegunki. Można go nazwać:

  • zatrucie;
  • infekcja bakteryjna;
  • zaburzenia hormonalne w ciele;
  • cukrzyca;
  • menopauza;
  • zatrucie chemiczne;
  • naruszenie miesiączki;
  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • w okresie pooperacyjnym;
  • nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy;
  • zapalenie żołądka i wrzody;
  • zażywanie narkotyków;
  • infekcja wirusowa;
  • stres, długotrwała depresja, napięcie nerwowe.

Lista możliwych przyczyn jest długa. Biegunka jest spowodowana przez wirusy lub infekcję bakteryjną.

Ten stan może pojawić się w wyniku żywotnej aktywności pasożyta, przyjmowania antybiotyków lub niewłaściwego odżywiania dziecka.

Gdy dziecko ma gorączkę, skarży się na bóle brzucha, skurcze brzucha, lekarz zasugeruje badania w celu ustalenia przyczyny biegunki i rozpoczęcia niezbędnego leczenia.

Istnieje kilka bardzo częstych przyczyn biegunki, które powodują luźne stolce. Nie są niebezpieczne, nie wymagają leczenia. Oto powody:

  • awarie zasilania;
  • obfitość zjedzonych owoców, warzyw;
  • zmiana klimatu;
  • stan wzbudzony;
  • ARVI;
  • zażywanie narkotyków w celu obniżenia temperatury;
  • ząbkowanie zębów.

Głównym wskazaniem, że specjalne leczenie nie jest wymagane, jest dobra kondycja dziecka. Jeśli dziecko jest karmione piersią i ma biegunkę, matka prawdopodobnie zjada niechciane pokarmy lub jej mleko nie jest sterylne. W takim przypadku wymagane jest przeprowadzenie ankiety pielęgniarskiej.

Istnieją inne przyczyny biegunki u dzieci. Wymagają fachowej porady i kompleksowego leczenia. Ten typ przyczyny obejmuje:

  • zapalenie żołądka i jelit;
  • nietolerancja na gluten, mleko krowie, enteroklit;
  • niedobór laktazy;
  • przejadanie się

Inne specjalności: anestezjologia, Angiologii, Hepatologii, Narkomanii, neurochirurgii, neonatologii, ortopedii, okulistyki, Proktologia, Resuscytacji, uraz, Phthisiology przedstawił informacje na stronie nie powinny być używane do samodzielnego diagnozowania i leczenia i nie może być substytutem dla wewnętrznych konsultacji lekarza prowadzącego.

Rodzaje biegunki

  1. ostra biegunka - pojawia się nagle, ale trwa do 4 tygodni, przyczyną infekcji są wirusy, bakterie lub ich toksyny
  2. przewlekła biegunka - zmartwienia trwające ponad miesiąc i wymagające szczegółowego badania

Przyczyny biegunki u dzieci

Dlaczego żółta biegunka pojawia się u dziecka? Jeśli dziecko nie ma jeszcze pierwszego roku życia, biegunka jest częstym zjawiskiem. Kolejna rzecz, jeśli zaczęło się nagle, a zwłaszcza u dzieci starszych niż rok.

Przyczyną może być wykorzystanie soków owocowych i warzywnych. Dlatego lekarze ściśle przestrzegają diety, gdy zaczyna się karmienie niemowląt. Biegunka może wystąpić po przejściu na pokarmy stałe. Oprócz powyższego może istnieć kilka przyczyn biegunki:

  • zła higiena (brudne ręce lub zabawki);
  • cięcie zębów;
  • podwyższona temperatura;
  • choroby nieżytu.

Normalnie dorosłe ludzkie odchody mają brązowy lub żółtobrązowy kolor. Ale trawienie u dzieci różni się znacznie od pracy układu pokarmowego u dorosłych.

Niemowlęta z pierwszych dni życia mają kał czarny lub czarno-zielony kolor. Zaczyna się smółka, po 3-4 dniach zmienia się kolor kału dziecka.

Jeśli dziecko jest karmione piersią, jego stolec będzie żółty i miękki, nawet o płynnej konsystencji. Jeśli dziecko otrzyma przystosowaną mieszankę, rodzice znajdą w pieluszkach jasnożółty kał.

Obecnie preparat dla niemowląt jest dodatkowo wzbogacony w żelazo w celu zapobiegania anemii, więc kał przybiera zielonkawy odcień. Normalna liczba czynności wypróżniania u dziecka w wieku poniżej jednego roku wynosi od 1 do 3 odchodów dziennie.

Po 6 miesiącach dziecko zaczyna otrzymywać dodatkowe odżywianie, a jego masy kałowe zaczynają zbliżać się do zwykłego brązowego koloru.

Jeśli nie zwrócisz należytej uwagi na problem, jest to niebezpieczne dla życia dziecka. Należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą, jeśli dziecko jest w letargu lub ma długotrwałą biegunkę, silny ból brzucha lub zaschnięty krwią stolec.

Można jednak zmniejszyć nasilenie objawów z łagodną biegunką w domu.

Diagnostyka laboratoryjna nie jest potrzebna we wszystkich przypadkach zaburzeń jelitowych. Zasadniczo, na podstawie skarg, ankiety dotyczącej rodziców, pojawienia się dziecka, a także po sondowaniu brzucha, lekarz może postawić diagnozę. Diagnostyka laboratoryjna jest potrzebna tylko wtedy, gdy występuje znaczna gorączka, odwodnienie jest silnie zaznaczone, krew jest obecna w kale lub choroba trwa dłużej niż 3 dni.

Jakie są główne przyczyny biegunki u dorosłych?

Tylko jeśli nie zidentyfikowano powyższych objawów biegunki, możliwe jest leczenie w domu.

Wymaga to przestrzegania codziennych restrykcyjnych zaleceń, zrównoważonej diety, uzupełniania utraty wody i soli oraz stosowania leków uzupełniających utratę wody i minerałów.

Co do picia?

Aby uniknąć odwodnienia, konieczne jest uzupełnienie wszystkich substancji wydalanych z organizmu i wody. Aby to zrobić, lepiej użyć wody z rozpuszczonymi w niej minerałami. Rozwiązania takich preparatów jak Rehydron, Ringer Lock, Hydrovit, Orasan lepiej nadają się do tego celu.

Najlepszą rzeczą, którą można zrobić bez lekarza, jest zażywanie sorbentu. Od 2011 roku w Rosji stosowane są standardy leczenia chorób zakaźnych. Według nich enterosorbent PEPIDOL jest narkotykiem priorytetowym wyborem. Lek eliminuje potrzebę stosowania antybiotyków i probiotyków. Jest to jedyny enterosorbent przeciwbakteryjny.

W żadnym wypadku nie należy używać wody gazowanej, słodkiej wody ani soków podczas odwadniania.

Ile do picia?

Zaleca się, aby wszystkie koszty związane z wodą były pokrywane z powodu choroby. Dlatego zaleca się picie 200-300 ml po każdej podróży do toalety. roztwór soli fizjologicznej. W przypadku zużycia solanki wielokrotnie prowadzi do wymiotów, należy szukać pomocy u lekarza - jest to konieczne do określenia przyczyny wymiotów i zapobieganiu odwodnienia są regularne kroplówka z roztworów elektrolitów.

Co jeść?

Oczywiście przy biegunce konieczne jest spożywanie pokarmów, które są przyczepione.

Dobre efekty mają takie pokarmy, jak: dojrzałe banany, krakersy, gotowany ryż.

Przyprawy, smażone, słodkie, produkty mleczne w okresie leczenia biegunki powinny być wyłączone.

Co to jest niebezpieczna biegunka podczas ciąży?

Stopień zagrożenia biegunką, kiedy

determinowane przez czynniki takie jak przyczyna zespołu, a zwłaszcza jego przebieg. Duże znaczenie ma także wiek ciążowy, w którym rozwija się ten zespół.

Wpływ biegunki we wczesnej ciąży

Słaba i krótka biegunka we wczesnej ciąży, której towarzyszy

Analiza i badanie anamnezy

Najbardziej informatywnym typem analizy jest coprogram. Uzyskane wyniki pomagają w prawidłowej ocenie funkcjonowania narządów trawiennych u niemowlęcia, od gardła do odbytu.

Aby wynik analizy był dokładny, musisz przestrzegać kilku prostych zasad dotyczących usuwania kału:

  1. Przynajmniej na dwa dni przed dostarczeniem kału do analizy klinicznej ważne jest, aby odmówić przyjęcia produktów, które mogą wpływać na kolor kału. Mogą to być pomidory, buraki, ogromna ilość zieleni, leki zawierające żelazo, dzięki czemu kał przybiera czarny kolor. Faktem jest, że kolor jest jednym z najważniejszych parametrów w badaniu kału, dlatego ważne jest, aby zachować naturalny odcień do maksimum, bez sztucznych zanieczyszczeń.
  2. Na 72 godziny przed zażyciem kału na coprogram należy przerwać przyjmowanie leków, które mogą wpływać na zapach, kształt i skład chemiczny materiału biologicznego. Antybiotyki muszą być porzucone bez powodzenia, a kosztem innych leków, należy skonsultować się ze specjalistą.
  3. Kobietom podczas menstruacji nie zaleca się oddawania kału do analizy lub jeśli jest to absolutnie konieczne, należy bardzo ostrożnie, aby krew nie dostała się do kału. W przeciwnym razie, podczas przeprowadzania badania, inkluzje krwi w masie kałowej można uznać za podejrzenie wewnętrznego krwawienia.
  4. Przez kilka dni, a najlepiej tydzień przed podjęciem analizy w poszukiwaniu badań scatologicznych, eksperci nalegają, aby przestrzegać zdrowej diety opartej na zbożach, świeżych warzywach i owocach, lekkich zupach i potrawach z wystarczającą ilością minerałów, witamin i wszystkich niezbędnych mikroelementów.

Obserwując te proste wskazówki, możesz uzyskać jakościowy wynik, zgodnie z charakterystyką wydalanych odchodów.

Jak zbierać kał?

Aby zebrać odchody, musisz wykupić specjalny pojemnik w aptece łyżką, w której zbierany jest kał. Do tych celów nie zaleca się używania pojemników na złom, takich jak słoiki na żywność dla niemowląt, pudełka, saszetki i inne.

Po pierwsze, kał musi być zebrany w sterylnym pojemniku w celu przenoszenia różnych mikroorganizmów. Po drugie, pojemnik musi być hermetycznie zamknięty, aby kał nie stracił swoich właściwości, dopóki nie dotrze do laboratorium.

Aby ustalić przyczyny nieprawidłowego stolca, należy przeprowadzić kilka testów. Każda z nich ma fundamentalne znaczenie, pomaga uzyskać kompletny obraz tego, co dzieje się w ciele i dokonać właściwych wizyt.

Biegunka, znany również jako biegunki nie jest chorobą, jest jednym z najbardziej widocznymi objawami różnych zmian w przewodzie pokarmowym, lub załamania nerwowego w wyniku ostrego zatrucia. Biegunka objawia się jako płynne i częste stolce,... Co to jest trzustkowe zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki jest chorobą trzustki związaną bezpośrednio z jej stanem zapalnym. Istnieją dwie główne formy zapalenia trzustki. Pierwsza jest ostra, charakteryzuje się szybkim i szybkim rozwojem, druga forma jest przewlekła, w której...

W celu wykrycia czynnika powodującego zakażenie i przepisania właściwego leku, lekarz przesyła pacjentowi analizę infekcji jelitowych. Bez takiej analizy bardzo trudno jest wyleczyć taką chorobę. Każdy pacjent ma zupełnie inny próg dla leków. Dlatego infekcja jelitowa jest traktowana inaczej.

Biegunka objawia się w postaci niekontrolowanego wydalania z kałem o płynnej konsystencji. Może mieć inną etiologię i występować okresowo, raz lub z opóźnieniem przez kilka dni. Aby właściwie poradzić sobie z tym problemem i uniknąć komplikacji, musisz znaleźć przyczynę biegunki u dziecka.

Biegunka pochodzenia zakaźnego lub bakteryjna biegunka we współczesnym świecie uważana jest za najczęstszą chorobę. Czynniki sprawcze takiej biegunki są często różnymi patogennymi mikroorganizmami. Obraz kliniczny przebiegu choroby zależy od rodzaju patogenu, który go prowokował.

Jakie testy powinienem wykonać, jeśli podejrzewam raka? Rak jest bardzo niebezpieczny dla choroby, która może zabić młodą, zdrową, aktywną osobę w ciągu kilku miesięcy. Niebezpieczeństwo zachorowania na raka polega na tym, że w początkowym okresie może rozwinąć się bezobjawowo lub objawy mogą być zbyt ogólne, by laikarz mógł podejrzewać raka.

W tym przypadku, na etapie 0, 1 i 2, analizy i instrumentalne metody badań pomagają zidentyfikować złośliwy proces.

Matki dzieci w każdym wieku często borykają się z problemem biegunki (biegunki) u ich dziecka. Ale gdy coś dzieje się z naszym drogim dzieckiem, jesteśmy tak przerażeni, że czasami nie wiemy, gdzie się biec i co zrobić w sytuacji, która się wydarzyła. Zastanówmy się z góry, z jakim lekarzem się skontaktujemy i jakie testy będzie trzeba przeprowadzić z biegunką.

Jak leczyć biegunkę?

Biorąc pod uwagę, że biegunka jest konsekwencją wielu chorób, wybór taktyki leczenia odgrywa ważną rolę w rozpoznawaniu i eliminowaniu podstawowej patologii. W tym przypadku leczenie biegunki u dorosłych obejmuje stosowanie złożonej terapii (dieta, przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych i nawadniających itp.) W zależności od rodzaju biegunki.

Pierwsza pomoc w przypadku biegunki u osób dorosłych

Pierwsza pomoc w przypadku biegunki to nie tylko złagodzenie stanu pacjenta, ale także wyeliminowanie niepożądanych skutków dla organizmu.

W niektórych przypadkach, gdy biegunka jest konieczna do wezwania pogotowia (objawy szczególnie dotykają dzieci do roku):

  • jeśli kolor biegunek zmieni kolor na żółty;
  • nudności się nie kończą;
  • zaczęły się wymioty;
  • dziecko płacze bez łez (groźba odwodnienia);
  • widoczny ciemiączko lub oczy;
  • sucha lub żółknąca skóra;
  • kał zawiera dużo wodnistego wydzieliny, śluzu lub krwi.

Żółtą biegunkę można leczyć na kilka sposobów. Wszystko zależy od zaniedbania choroby. Na przykład dorośli z biegunką nie zawsze przychodzą do lekarza na czas. W rezultacie choroba zaczyna się, a zamiast leczenia za pomocą pigułek, lekarze muszą umieścić kroplomierze, aby uniknąć odwodnienia. W każdym razie przy biegunce lepiej skonsultować się z lekarzem. Żółtą biegunkę można leczyć za pomocą:

  • Dieta i prawidłowe odżywianie. Wykluczono wszystkie produkty, które powodują fermentację i gnicie. Naczynia powinny być puree, półpłynne, gotowane na parze lub w wodzie. Nie obejmuje bardzo zimnych lub gorących potraw. Konieczne jest spożywanie od pięciu do sześciu razy dziennie w małych porcjach. Kiedy biegunka nie może jeść tłustego mięsa, kiełbasy i innych produktów mięsnych. Nie można spożywać tłuszczowych bulionów, konserwy, solonych ryb. Jak również wszelkie produkty mleczne, zboża, jaja, słodycze, przyprawy i sosy. Z produktów piekarniczych mogą być używane tylko krakersy. Nie można pić napojów gazowanych, kakao z mlekiem i kawą.
  • Leki. Dorośli mogą pić węgiel aktywowany, "Kaopectate", "Smecta", "Linex" i tak dalej. D. Lekarze mogą wyznaczyć "ENTEROSGEL", "Polyphepan", "Baktisubtil", "Laktobakteryn", "bifidobakterin".
  • Przepisy ludowe (skrobia, zioła itp.).
  • Akupunktura.
  • Homeopatia.
  • Oczyszczanie z toksyn i żużli.

Im młodsze dziecko, tym bardziej niebezpieczna jest mu biegunka. Nawet niewielkie odwodnienie małego ciała może prowadzić do smutnych konsekwencji. Dlatego konieczne jest podjęcie pilnych działań, próbujących naprawić państwo. Co należy zrobić najpierw?

Jakie są lekarstwa na biegunkę?

Istnieje szeroki zakres leków stosowanych w leczeniu biegunki. Wybór leku zależy od przyczyny zaburzenia.

Istnieją następujące rodzaje leków na biegunkę:

  1. związki magnezu (Alumag, Gastal, Maalox, Tams)
  2. blokery amylazy jelitowej (w leczeniu cukrzycy typu 2 - akarboza i miglitol)
  3. substytuty cukru (sorbitol, fruktoza, mannitol)
  4. Kwas chenodeoksycholowy (do resorpcji kamieni w pęcherzyku żółciowym - Henosan, Henofalk)
  5. mizoprostol (w leczeniu wrzodów trawiennych, powodujący aborcję medyczną)
  6. antybiotyki (penicyliny, cefalosporyny, makrolidy)
  7. leki przeciwnowotworowe
  8. niesteroidowe leki przeciwzapalne (diklofenak, indomeacyna)
  9. leki obniżające poziom cholesterolu we krwi - statyny (symwastatyna)
  10. leki przeciwalergiczne
  11. leki psychofarmakologiczne

Zapobieganie biegunce u dzieci

Środki profilaktyczne zapobiegające biegunce u dorosłych obejmują podstawową higienę:

  • mycie rąk przed każdym posiłkiem;
  • dokładne mycie owoców i warzyw;
  • odpowiednia obróbka cieplna warzyw, mięsa, ryb itp.;
  • picie czystej wody pitnej;
  • terminowe badania lekarskie i terminowe kontrole od odpowiednich specjalistów.

Pamiętaj, że samodzielne leczenie biegunki, które trwa dłużej niż 3 dni, może powodować nieodwracalne skutki dla organizmu, skonsultuj się z lekarzem w celu ustalenia diagnozy.

Nowonarodzona biegunka jest łatwiej zapobiegać niż leczyć. W tym celu musisz przestrzegać zasad:

  • mama karmiąca powinna stosować dietę hipoalergiczną;
  • przestrzegaj zasad wprowadzania pokarmów uzupełniających (w ciągu 6 miesięcy - puree warzywne, w 8-9 miesięcy, tłuste tłuszcze)
  • mięso w 10-12 miesięcy - Paszteciki z ryb parowych);
  • utrzymuj produkty do pielęgnacji dziecka w czystości;
  • obserwować okres przydatności do spożycia żywności;
  • dokładnie podgrzej jedzenie;
  • Nie dopuść do karmienia dziecka mlekiem krowiego.

Leczenie biegunki: pierwsza pomoc, dieta, leki

Zamiast karmić dziecko trzy razy dziennie w dużych porcjach, podziel je na sześć do ośmiu małych posiłków w ciągu dnia.

Co może zjeść dziecko z biegunką?

Do diety należy dodać następujące środki spożywcze:

  • banany;
  • biały ryż;
  • grzanki;
  • pieczone ryby, kurczak, wołowina lub indyk;
  • makaron;
  • płatki kukurydziane i owies;
  • warzywa, takie jak marchew, grzyby, szparagi, obrane cukinia, buraki, zielona fasola i cukinia;
  • pieczone ziemniaki;
  • jajka na twardo;
  • naleśniki i gofry z białej rafinowanej mąki.

Niech Twoje dziecko spożywa produkty mleczne, takie jak jogurt i ser. Jednak od czasu do czasu mogą pogorszyć biegunkę. Jeśli tak się stanie, nie dawaj tych produktów przez kilka dni.

Produkty, których należy unikać

Nie wystarczy sama wiedza, jak karmić dziecko, gdy ma biegunkę. Powinieneś także pamiętać o produktach, które należy wykluczyć.

Niektóre pokarmy zwiększają objawy biegunki, i

  • smażone i tłuste potrawy;
  • przetworzone produkty mięsne, takie jak kiełbaski i kiełbasy;
  • pączki;
  • ciasta;
  • sok jabłkowy;
  • soda kofeinowa;
  • warzywa i owoce, które prowadzą do wzdęć i gazów (brokuły, papryka, groch, fasola, suszone śliwki, kukurydza i zielone warzywa liściaste);
  • zagęszczone soki owocowe.

Jeśli widzisz krew, śluz w stolcu dziecka, należy zwrócić uwagę na zapach Brilliant lub bardzo tłuste kału, oznacza to poważne problemy, takie jak mukowiscydoza czy obecność robaków. Ogólnie rzecz biorąc, gdy zauważysz, że stolec z okruchami jest nienormalny przez kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Jakie testy musisz zdać na biegunkę i ich dekodowanie

Biegunka (biegunka) - zaburzenie procesu kału, które charakteryzuje się częstym naleganiem i płynną konsystencją kału. Przyczyn złego samopoczucia jest wiele. Aby ustalić, co spowodowało problem, potrzebny jest test diagnostyczny. Testy na biegunkę są najbardziej informacyjną metodą wykrywania podstawowych przyczyn tego zaburzenia.

Główne przyczyny częstych i luźnych stolców

Biegunka jest równie możliwa u niemowląt i dorosłych. Stan ten jest niebezpieczny, prowadzi do odwodnienia organizmu, zaburzeń mikroflory jelitowej, zapobiega wchłanianiu niezbędnych, korzystnych pierwiastków śladowych.

Głównymi przyczynami luźnych stolców są:

  • dysbakterioza;
  • infekcje wirusowe (adenowirus, rotawirus, enterowirus);
  • infekcje bakteryjne (czerwonka, salmonelloza, cholera);
  • pasożytnicze inwazje;
  • problemy z procesami enzymatycznymi (zapalenie trzustki, choroba pęcherzyka żółciowego);
  • choroby jelit (choroba Crohna, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, zapalenie jelit);
  • nowotwory w jelicie;
  • zatrucie (azotany, chemia gospodarcza, trucizny);
  • działanie leków (środki przeczyszczające, antybiotyki);
  • krwawienie w przewodzie pokarmowym.

Jakie testy należy przeprowadzić w przypadku wymiotów i biegunki?

Po konsultacji ze specjalistą, jeden lub więcej testów jest przepisanych w celu określenia czynnika sprawczego stanu chorobowego.

  1. Analiza dysbakteriozy. Badanie kału jest określane przez stężenie korzystnych, warunkowo patogennych i patogennych bakterii. Jeśli u noworodka obserwowane są wymioty i biegunka, mleko matki wysiewane jest w celu uzyskania sterylności. W przyszłości możesz potrzebować dodatkowej diagnostyki dziecka.
  2. Badanie kału w celu wykrycia infekcji jelitowych pozwala określić obecność patogenów. Jest on podobny do wcześniejszej analizy, ale przeprowadzany jest po wykluczeniu niewydolności korzystnych bakteriokomponentów, odbywa się to znacznie szybciej.
  3. Pacjenci mieszkający na obszarach wiejskich są w kontakcie ze zwierzętami, korzystają z ryb rzecznych, dzieci muszą przejść analizę w celu identyfikacji pasożytów. W celu określenia jaj robaków i lamblii, mas kałowych, badano reakcje odpornościowe, a badania krwi wykazały obecność przeciwciał przeciwko robakom. Pasożyty często powodują wymioty i biegunkę, a ich produkty odpadowe wywołują odurzenie.
  4. Lekarz może przepisać pacjentowi badanie krwi na grupy A, B, C zapalenia wątroby. Należy upewnić się, że nie ma żadnych objawów ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, które wywołuje zaburzenie w kale.
  5. W przypadku wykrycia zapalenia trzustki zalecana jest analiza kratologiczna, jeśli biegunka jest przewlekła, struktura kału jest tłusta, zawiera kawałki niestrawionego pokarmu. Podczas tych badań sprawdzana jest obecność włókien mięśniowych i elastazy w kale.
  6. Biochemiczna analiza krwi w celu wykrycia enzymów wątrobowych i trzustkowych jest również istotna w płynnym stolcu. Osoba może oczerniać, cierpi na napady nudności w niewydolności wątroby.
  7. Czasami, aby uzyskać dokładne informacje, zaleca się test hormonalny w celu potwierdzenia lub obalenia hiperiosozy.

Lista badań diagnostycznych jest zestawiana indywidualnie i zależy od towarzyszących objawów. Badania laboratoryjne są niezbędną metodą diagnostyczną.

Zasady diagnostyki różnicowej biegunki

Diagnozując biegunkę, lekarz musi zwrócić uwagę na pewne czynniki.

Uwzględniany jest czas trwania zaburzeń jelitowych. Ważne jest, aby określić formę choroby. Przewlekła biegunka w większości przypadków nie ma charakteru zakaźnego i wskazuje na patologię narządów wewnętrznych. Ostra manifestacja objawów może wskazywać na obecność w organizmie niebezpiecznych patogenów lub toksycznych trucizn.

Okazuje się, że zmiany w ludzkim ciele. Lekarz musi określić, w jaki sposób objawy są wyrażane - zatrucie, odwodnienie, obecność wysokiej temperatury, objawy neurologiczne. W takim przypadku konieczne jest zebranie jak największej ilości informacji w celu przepisania odpowiedniego leczenia.

Diagnostyka różnicowa pomaga wykryć nieprawidłowości w narządach wewnętrznych i układach jamy brzusznej. Przede wszystkim wyklucza prawdopodobieństwo rozwoju ostrych procesów, które wymagają interwencji chirurgicznej. Choroby, których objawami są biegunka i bóle brzucha, całkiem sporo. Należy wziąć pod uwagę częstotliwość odchodów, konsystencję kału, zanieczyszczenia w nim występujące, towarzyszące objawy.

Diagnoza różnicowa oznacza, że ​​lekarz musi:

  • zbierać historię pacjenta;
  • właściwie zbadaj pacjenta;
  • oceniać wyniki testów laboratoryjnych;
  • przeprowadzić egzamin proceduralny;
  • analizować stan osoby przez dotkliwość.

Następnie, eliminując inne możliwe przyczyny zaburzenia i na podstawie otrzymanych informacji, lekarze wybierają obecną terapię.

Wskaźniki normy i interpretacja analiz

Lista testów na biegunkę jest dość szeroka. Lekarz zaleca badanie oparte na skargach otrzymanych od pacjenta, powiązanych objawach i ogólnym stanie pacjenta.

Poniżej znajduje się tabela z coprological badania kału u osoby dorosłej.

Wskazówka 1: Jakie testy należy przeprowadzić z biegunką

Wskazówka 2: Jak przekazać analizę robaków

  • Analiza robaka
  • jakie testy są wykonywane w celu wykrycia robaków
  • - sterylny pojemnik;
  • - świeże rzeczy.

Wskazówka 5: Jak przekazać analizę Giardii

Jeśli nie jest możliwe natychmiastowe dostarczenie kału do laboratorium, można wcześniej zabrać środek konserwujący Sfaraliyev lub środek konserwujący Turdyev.

W przypadku pierwszego negatywnego wyniku badania w przypadku podejrzenia giardiozy wykonuje się 3-4-krotną analizę kału w odstępie 3-4 dni.

Przeciwciała przeciwko antygenom Giardia są przechowywane we krwi przez okres do sześciu miesięcy.

Dekodowanie testów krwi na Giardii nie może dokładnie wskazać obecności patogenu w ciele.

Jeśli w aptece nie można kupić sterylnego pojemnika na materiał biologiczny, można użyć słoika z puree dla dzieci. Dokładnie przemyj słoik detergentem i spłucz pod bieżącą wodą. Wysuszyć słoik.

W przypadku zaparć, konieczne jest przyjęcie środka przeczyszczającego (Sennade, Gutalax, środki przeczyszczające na bazie soli fizjologicznej) w dniu poprzedzającym badanie. Kał powinien zostać uzyskany w wyniku spontanicznej defekacji.

Konieczne jest pobranie próbki materiału biologicznego z różnych miejsc masy kałowej.

Wskazówka 6: Jakie testy wykazują zapalenie trzustki

  • - przybory toaletowe;
  • - sucha czysta puszka.

Wskazówka 7: Jakie testy należy przeprowadzić na Giardii

  • - skierowanie do testów.

Wskazówka 8: Jakie testy przejść, aby sprawdzić trzustkę

Trzustka jest bardzo ważnym narządem układu pokarmowego, który wytwarza enzym amylazę. Pod wpływem tej substancji złożone węglowodany są rozszczepiane na oligosacharydy. W przypadku zastoju i procesów zapalnych dochodzi do zaburzeń funkcjonowania trzustki i wytwarzania amylazy. Dlatego lekarze przepisują testy, w których można zobaczyć zmianę tego wskaźnika.

Badania krwi

Jeśli podejrzewa się zapalenie trzustki, gastroenterolog zaleca pacjentowi przeprowadzenie szeregu badań w celu potwierdzenia rozpoznania i przepisania właściwego leczenia. Przeprowadzenie ogólnego klinicznego badania krwi jest obowiązkowe. Poświęć ją rano na pusty żołądek, a wyniki zostaną ujawnione w ciągu kilku godzin. W przypadku chorób zapalnych trzustki w ogólnej analizie można zaobserwować wzrost liczby leukocytów i ESR. Są to jednak wskaźniki pośrednie, na podstawie których nie można postawić diagnozy.

Więcej informacji to biochemiczne badanie krwi, w którym określa się aktywność enzymu amylazy. Jeśli wzrasta, oznacza to naruszenie trzustki. Często można zobaczyć dziesięciokrotny wzrost tego wskaźnika z normy. Natychmiast można wykryć wzrost stężenia glukozy i spadek poziomu cholesterolu.

Również we krwi można określić antygen trzustkowy. Pozytywny wynik testu w tym przypadku wskazuje na obecność ostrego procesu. Jednak w przewlekłym zapaleniu trzustki ten antygen jest nieobecny.

Inne testy, które są przepisane w celu sprawdzenia trzustki

Nie zapominaj, że amylaza w chorobach trzustki zwiększa się w moczu. Ale w ślinie jest poniżej normy w fazie przewlekłej i wyższej w ostrym okresie choroby.

Aby uzyskać pełny obraz choroby, lekarz zaleca wykonanie testu kału, gdzie można znaleźć pozostałości niestrawionego pokarmu. Z powodu zaburzeń procesów metabolicznych kał zyskuje jasnoszary odcień.

Nie zapomnij o badaniu soku trzustkowego, który jest uzyskiwany przez wykrywanie. Jest to bardzo nieprzyjemna procedura, ale w wyniku tego lekarz może uzyskać dość obrazowy obraz pracy ciała.

Aby w pełni ocenić pracę trzustki i postawić ostateczną diagnozę, lekarz łączy metody ultradźwiękowe i radiologiczne. Pacjent musi tylko pamiętać jedną rzecz, wszystkie testy, które wyznaczył specjalista, najlepiej wykonać jak najszybciej.

Wskazówka 9: Jak rozpoznać AIDS

  • jak się dowiedzieć, czy mam prędkość

Wskazówka 10: Jak karmić się biegunką

Wskazówka 11: Jak rozpoznać infekcję

Wskazówka 12: Interpretacja analizy moczu

Analiza kliniczna moczu: wskaźniki i stawki

W badaniu klinicznej analizy moczu określa się jego ciężar właściwy, przezroczystość, kolor, pH. Obserwuje się również obecność lub brak krwinek (erytrocytów, leukocytów), składników dróg moczowych (komórek nabłonkowych, cylindrów), niektórych substancji (białka, hemoglobiny, ciał ketonowych, pigmentów żółciowych, glukozy, substancji nieorganicznych). Prawidłowa analiza moczu wskazuje na dobre działanie nerek i innych narządów układu moczowego.

Normalnie u dorosłych mocz powinien być klarowny, mieć jasnożółty kolor, miękki, niespecyficzny zapach. Jego ciężar właściwy powinien wynosić więcej niż 1,018. Powinien mieć wartość pH niższą niż 7 (reakcja kwaśna). Zwykle w analizie nie ma hemoglobiny, białka, glukozy, bilirubiny i ciał ketonowych, soli, butli, grzybów, pasożytów, bakterii, urobilinogen powinien wynosić 5-10 mg / l. Uważa się za normalne posiadanie czerwonych krwinek w moczu - do 3 w zasięgu wzroku (u kobiet) i do 1 (u mężczyzn), leukocytów - do 6 (u kobiet), do 3 u mężczyzn, komórek nabłonka - do 10 w zasięgu wzroku.

Przyczyny nieprawidłowego poziomu moczu

Zmętnienie moczu jest najczęściej spowodowane obecnością soli, komórek bakterii, nabłonka, leukocytów, erytrocytów, tłuszczów. Nasycony żółty kolor i niewielka ilość wskazują na jego wysokie stężenie, lekki mocz jest słabo skoncentrowany. Wraz ze spadkiem ciężaru właściwego moczu można zasugerować zmniejszenie zdolności koncentracji nerek. Zwiększoną gęstość właściwą obserwuje się w przypadku kłębuszkowego zapalenia nerek, niewydolności sercowo-naczyniowej, cukrzycy. Jeśli obecne są w nim pigmenty żółci, mocz staje się żółtawozielony. Komórki krwi nadają mu kolor "poślizgu mięsa". Jeśli mocz pachnie amoniakiem, zakłada się zapalenie pęcherza moczowego, gnijący odór wskazuje na patologie dróg moczowych o charakterze zgorzelinowym, zapach acetonu pojawia się w cukrzycy. Zapach kału może wskazywać na przetokę pęcherzowo-odbytniczą.

Obecność białka w moczu wskazuje na procesy zapalne w nerkach, niewydolność nerek. Stwierdzono obecność bilirubiny u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby, marskością wątroby, żółtaczką blokującą, cholestazą. Ciała ketonowe w moczu znajdują się z zaparciami, wymiotami, niedokrwistością, biegunką, wysoką gorączką. Podwyższony poziom urobilinogenu w moczu jest objawem żółtaczki hemolitycznej, zapalenia, zatrucia wątroby, chorób jelit. W chorobach układu moczowo-płciowego obserwuje się wzrost liczby leukocytów w moczu.

Przyczyny czerwonych ciałek krwi w moczu to guzy, procesy zapalne w układzie moczowo-płciowym, kamienie nerkowe i moczowody, nadciśnienie, zatrucia, krwawienie w drogach moczowych, zaburzenia krzepnięcia krwi. Pojawiają się w niej cylindry i nabłonek podczas kwasicy, chorób zakaźnych, nefrosis, zapalenia nerek i innych patologii nerek. Sole w moczu obserwuje się przy beri-beri, niedokrwistości, zaburzeniach metabolicznych. Bakterie występują z infekcjami dróg moczowych. Grzyby wchodzą do moczu z pochwy w obecności infekcji grzybiczej.