Główny / Zapalenie żołądka

Objawy kandydozy jelitowej: jak rozpoznać je na czas?

Zapalenie żołądka

Gwałtowny wzrost liczby grzybów drożdżopodobnych w przewodzie pokarmowym może wywołać rozwój kandydozy jelitowej. Patologia odnosi się do zakaźnych i powoduje ból i stały dyskomfort w jamie brzusznej. Nieleczony grzyb rozprzestrzenia się na sąsiednie tkanki i narządy. Objawy kandydozy jelitowej różnią się w zależności od rodzaju zmiany błony śluzowej. Niektóre cechy przebiegu choroby pozwalają specjaliście określić ją na wczesnym etapie.

Przyczyny kandydozy jelitowej

Warunkowo patogenne grzyby z rodzaju Candida występują w niewielkich ilościach w organizmie każdej osoby. Ich niekontrolowany rozwój i dystrybucja hamuje układ odpornościowy i inne korzystne mikroorganizmy.

Naruszenie mikroflory jelitowej następuje z powodu pewnych czynników.

Brak równowagi może wystąpić na tle zmniejszenia funkcji ochronnych systemu i niektórych czynników predysponujących. Oprócz błon śluzowych, grzyby wpływają na skórę, płytki paznokcia, narządy wewnętrzne.
Kandydoza jelitowa jest najczęściej oznaką poważnego upośledzenia układu odpornościowego.

Pacjenci z następującymi problemami zdrowotnymi najczęściej spotykają się z patologią:

  • Częste infekcje wirusowe
  • Zaburzenia endokrynologiczne
  • Stan fizjologicznego niedoboru odporności
  • Choroby układu krwiotwórczego
  • Wirus upośledzenia odporności (wrodzone i nabyte)
  • Choroby autoimmunologiczne
  • Obecność przewlekłych procesów zakaźnych w organizmie
  • Problemy trawienne
  • Patologia onkologiczna

Inną częstą przyczyną rozwoju kandydozy przewodu pokarmowego jest niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków. W końcu potężne leki mają szkodliwy wpływ nie tylko na niepatogenne mikroorganizmy, ale także na pożyteczne bakterie, których organizm potrzebuje. Dlatego przed użyciem tych leków należy skonsultować się z lekarzem.

Uwzględnia się czynnik prowokujący i niewłaściwe odżywianie.

W tym samym czasie nie jest konieczne spożywanie fast foodów. Duża liczba szybko trawionych węglowodanów i brak zdrowych białek w diecie prawie zawsze prowadzi do infekcji grzybiczych błony śluzowej przewodu pokarmowego.

Główną przyczyną kandydozy jelitowej jest osłabienie układu odpornościowego.

Dowiedz się o infekcji grzybowej jelita z tego filmu.

Jakie są rodzaje chorób?

W zależności od przyczyny, która spowodowała rozwój kandydozy błony śluzowej jelit, istnieje kilka postaci choroby. Charakterystycznym objawem dla wszystkich gatunków jest ból brzucha. Niestety, nie wszyscy pacjenci zwracają uwagę na taki "sygnał" ciała, co często prowadzi do zaawansowanej patologii i dłuższego procesu gojenia.

Najczęstszą postacią jest nieinwazyjna kandydoza, która charakteryzuje się wzrostem liczby Candida w świetle jelita.

Patogen nie przenika przez błony śluzowe. Odpady grzybów drożdżopodobnych są toksyczne i wywierają wyjątkowo negatywny wpływ na układ trawienny i organizm jako całość.

Inwazyjna rozproszona postać choroby w praktyce medycznej jest niezwykle rzadka. Ten rodzaj choroby jest dość trudny. Inwazyjna kandydoza charakteryzuje się uszkodzeniem tkanek i narządów. Ta forma jest bardziej powszechna u pacjentów z HIV i rakiem.

Na tle wrzodziejącej patologii pacjenci mogą rozwinąć ogniskową kandydozę jelita. Grzyby Candida w tym przypadku wpływają na pewne obszary błony śluzowej. Innym rodzajem choroby, zwykle występującym jako niezależna choroba, w której dotyczy błona śluzowa odbytnicy i odbytu - kandydoza okołoustna.

Jak manifestuje się choroba?

W przypadku kandydozy jelitowej ludzie skarżą się na ból

Głównym objawem wszystkich rodzajów infekcji grzybiczych jelita jest zespół bólowy. Ponadto należy zwrócić uwagę na następujące objawy:

  • Ciągłe wzdęcia
  • Ciężar w żołądku
  • Bolesne skurcze jelit po jedzeniu
  • Biegunka
  • Nieznaczny wzrost temperatury ciała (do 37-37,5)
  • Gorszy apetyt
  • Ogólne osłabienie
  • Pojawienie się wysypki na skórze
  • Obecność w masie kałowej krwi, śluzu
  • Uczucie niepełnego opróżniania odbytnicy

Dla doświadczonego gastroenterologa rozpoznanie choroby nie jest trudne, ponieważ niektóre objawy są charakterystyczne tylko dla kandydozy jelitowej.

W zależności od postaci zakażenia grzybiczego objawy choroby będą miały różny stopień nasilenia.

Kto jest zagrożony?

Szczególnym zagrożeniem jest infekcja grzybicza dla przyszłych matek. Układ odpornościowy u kobiet w pozycji działa tylko w połowie. Jest niezbędny do prawidłowego przebiegu ciąży i rozwoju płodu. Jednocześnie zmniejszenie funkcji ochronnych organizmu jest czynnikiem predysponującym do rozwoju różnych chorób.

Grzyby z rodzaju Candida są w stanie przeniknąć przez barierę łożyskową, co prowadzi do zakażenia płodu i może spowodować spontaniczne poronienie.

Kobiety w ciąży częściej rozwijają kandydozy jelitowe w obecności infekcji pochwy grzybami drożdżopodobnymi.

Ważne jest, aby rozpoznać chorobę w odpowiednim czasie i rozpocząć terapię, aby uniknąć poważnych konsekwencji. Biorąc to pod uwagę, lekarz wybiera najbardziej łagodne leki do leczenia stanu patologicznego.

Kandydoza jelitowa u dzieci

Dysbioza jelitowa często pojawia się u dzieci

Częstym problemem u niemowląt jest dysbioza jelit. Grzyby z rodzaju Candida, które zaczynają się mnożyć aktywnie na tle zaburzeń w normalnej mikroflory przewodu pokarmowego, często powodują choroby.

Jednym z pierwszych objawów infekcji grzybiczej jest zaburzenie stolca. W kale mogą być białe płatki, śluz.

Kandydoza przewodu pokarmowego u dzieci często występuje po długotrwałym leczeniu antybiotykami. Zewnętrznym objawem choroby w tym przypadku jest występowanie guzów w odbycie, które ostatecznie zaczynają się jednoczyć i tworzą ogniska zakażenia.

Dlatego lekarze zdecydowanie nie zalecają samodzielnego wyboru leków do leczenia dzieci w pierwszym roku życia. Po terapii antybiotykowej ważne jest przywrócenie mikroflory jelitowej.

Kandydoza jelitowa wywoływana przez grzyby Candida często rozwija się u kobiet w ciąży i niemowląt.

Diagnostyka patologii

Dzięki szybkiemu wykryciu infekcji grzybiczej można się całkiem dobrze poddać działaniu terapeutycznemu. Dlatego przy identyfikacji charakterystycznych objawów należy skonsultować się z gastroenterologiem. Czasami patologia jest wykryta losowo w procesie zaplanowanego lub profilaktycznego badania.

Rozpoznanie rozpoczyna się od zbadania pacjenta.

Badanie lekarskie rozpoczyna się od zbadania pacjenta, przeglądu historii i przepisania niezbędnych testów. W procesie diagnostyki laboratoryjnej należy zbadać krew, mocz i kał. Zaleca się również wysiew bakteryjny na obecność patogenu grzybiczego w odbytnicy. Jeśli wynikiem jest znaczny wzrost mikroflory oportunistycznej, w tym grzybów Candida i zmniejszonej liczby pożytecznych bakterii, możemy mówić o rozwoju kandydozy jelit.

Pełne badanie krwi (jeśli występuje infekcja) pokaże spadek poziomu hemoglobiny i czerwonych krwinek, wzrost liczby białych krwinek. W przypadku infekcji grzybiczej współczynnik sedymentacji erytrocytów (ESR) będzie zawyżony do 40 mm / h.

Serologiczne testy krwi mogą określać poziom przeciwciał przeciwko patogenom grzybowym. Jeśli ten wskaźnik się zwiększy, patologia postępuje. Zwiększona liczba leukocytów i komórek nabłonka płaskiego w ogólnej analizie moczu wskazuje na obecność procesu zapalnego w układzie.

Najdokładniejsze metody diagnozowania infekcji grzybiczej jelit to kolonoskopia i fibrogastroduodenoskopia.

W pierwszym przypadku błona śluzowa jelita grubego podlega badaniu na obecność białej płytki nazębnej, erozji. EGD to endoskopowe badanie przełyku, wewnętrznej powierzchni żołądka i dwunastnicy.
Laboratoryjne i instrumentalne metody badania lekarskiego pomagają w dokładnej diagnozie.

Funkcje leczenia kandydozy jelitowej

W celu określenia sposobu leczenia infekcji ustala się przede wszystkim formę przebiegu choroby. Każdy indywidualny przypadek jest badany indywidualnie przez specjalistę, biorąc pod uwagę obecność współistniejących chorób.

Niektóre leki mają wiele skutków ubocznych.

Niektóre leki stosowane w celu wyeliminowania grzybów, powodują poważne skutki uboczne, dlatego bez konsultacji lekarskich ich stosowanie nie jest zalecane. W przypadku rozlanych inwazyjnych zmian jelita i narządów wewnętrznych, pacjent powinien być hospitalizowany.

Za pomocą leków przeciwgrzybiczych zostaje zahamowana żywotna aktywność patogennych patogenów. Takie leki są przepisywane bez zwłoki. Czas ich używania określa lekarz prowadzący. Najskuteczniejsze środki przeciwgrzybicze obejmują:

  • Pimafucin Lek działa wyłącznie w świetle jelita i praktycznie nie jest wchłaniany do krążenia ogólnoustrojowego. Aktywna substancja czynna - nitamycyna - nie powoduje oporności i uzależnienia u grzybów.
  • Ketokonazol. Lek należy do leków przeciwgrzybiczych 3 pokolenia i skutecznie zwalcza różne patogeny grzybowe w przewodzie pokarmowym.
  • Mycomax Leki przeciwgrzybicze zakłócają syntezę ścian patogenów, co prowadzi do ich śmierci. Dostępne w postaci tabletek (kapsułek), granulek do sporządzania zawiesiny i roztworu do infuzji.
  • Levorin. Lek należy do antybiotyków o działaniu przeciwgrzybiczym.
  • Intrakonazol. Lek przeciwgrzybiczy jest skuteczny w zakażaniu grzybów drożdżopodobnych, dermatofitów i pleśni.

Po leczeniu przeciwgrzybiczym należy przywrócić prawidłową mikroflorę jelit. Aby to zrobić, należy stosować leki na bazie bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego: Linex, Bifidumbakterin, Biosporin, Acilact.

Leki te pomagają przywrócić równowagę dobrych bakterii w jelicie i ustanowić proces trawienia.

Leczenie infekcji grzybiczej jelit jest ustalane przez lekarza prowadzącego.

Dieta dla kandydozy jelitowej

Gdy kandydoza jelita jest ważna do przestrzegania właściwego odżywiania.

Prawidłowe odżywianie w połączeniu z farmakoterapią pozwala szybko wyeliminować objawy infekcji grzybiczych przewodu pokarmowego. Głównym zadaniem diety jest ograniczenie odżywienia patogennych mikroorganizmów.

Aby to zrobić, szybko przyswajalne węglowodany, słodycze, miód, ciastka, produkty mączne, żywność wygodna, przyprawy są całkowicie wyłączone z diety.

W czasie terapii należy wykluczyć stosowanie różnych owoców cytrusowych. Cytryny, pomarańcze, grejpfruty tworzą niezbędne środowisko alkaliczne do rozmnażania grzybów. Konieczne jest ograniczenie ilości marynat, mięsa wędzonego, marynat, ziemniaków w codziennym menu.

Dozwolone jest spożywanie przaśnych wypieków, niesłodzonych fermentowanych produktów mlecznych, gotowanego chudego mięsa, warzyw (cukinia, kalafior, fasola, zielona sałata). Eksperci zalecają zwiększenie ilości czosnku i cebuli w diecie. Znacząco zmniejszają rozwój grzybów. Dietetyczne odżywianie podczas zmian naczyniowych należy oprzeć na odpowiednim spożyciu niezbędnych aminokwasów, witamin, pierwiastków śladowych i białek.

Infekcje grzybicze często wpływają na błony śluzowe przewodu pokarmowego. Stan patologiczny powoduje wiele objawów, z których głównym jest ból w jamie brzusznej i zmiana charakteru stolca. Znalezienie naruszeń, należy skonsultować się z lekarzem i być zbadane, w którym ustalana jest forma choroby i stopień jej rozwoju. Podstawą leczenia kandydozy jelitowej są leki przeciwgrzybicze, które mogą być przepisywane wyłącznie przez specjalistę. Przyspiesz regenerację i dietę.

Zauważyłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter, aby nam powiedzieć.

Kandydoza jelitowa - przyczyny i objawy choroby u dzieci i dorosłych, diagnostyka i metody leczenia

Na tle osłabienia ludzkiej odporności, naturalna równowaga mikroflory jelitowej, która może prowadzić do choroby - kandydoza jelitowa, jest czasami zaburzona w jej ciele. Przyczyn tej choroby jest wiele. Są one związane z negatywnymi czynnikami środowiskowymi, stanem psycho-emocjonalnym ludzi. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym mniejsze ryzyko wystąpienia bolesnych objawów i powikłań. Aby rozpoznać rozwój infekcji grzybiczej w organizmie, konieczne jest poznanie informacji o czynnikach wywołujących kandydozę jelitową i metodach leczenia.

Co to jest kandydoza jelitowa

Zakażenie grzybicze zlokalizowane w ludzkiej okrężnicy spowodowane przez grzybicę mikromiocytów z rodzaju Candida nazywane jest kandydozą jelitową (drozdem). Komórki tego drożdżopodobnego grzyba przyczepiają się do błony śluzowej, a następnie atakują tkanki narządu i rozprzestrzeniają się przez układ krwionośny w całym organizmie, powodując trzewną kandydozę (zakażenie wątroby i trzustki).

Czynniki wywołujące tę chorobę - Candida albicans - występują w liczbie mnogiej w środowisku zewnętrznym iw ciele osoby zdrowej, dlatego w terminologii medycznej nazywane są oportunistyczną florą patogenną. Patologia jest uważana za nieugięty wzrost kandydatów w przewodzie pokarmowym. Najczęściej dzieje się tak na tle zmniejszenia odporności u ludzi. Inwazyjna kandydoza jelitowa jest ciężką postacią dysbiozy, rzadko występującą u osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym.

Funkcja ochronna organizmu przed szybką reprodukcją grzybów jednokomórkowych Candida w jelicie zapewnia:

  • Błonę śluzową jelita.
  • Normalna mikroflora światła jelita grubego o wyraźnych antagonistycznych właściwościach do flory patogennej.
  • Aktywność enzymów trawiennych.
  • Naturalna produkcja przez komórki beta trzustkowych przeciwciał anty-cand.

Objawy kandydozy jelitowej

Patogenne grzyby Candida albicans infekują błonę śluzową ludzkiego jelita iw trakcie ich pasożytniczej aktywności uwalniają produkty rozpadu, które prowokują reakcję organizmu ludzkiego w postaci objawów kandydozy. Główne objawy kliniczne tej choroby to:

  • przewlekłe wzdęcia (wzdęcia);
  • uczucie ciężkości w żołądku;
  • skurcze jelit po jedzeniu, któremu towarzyszy ból;
  • częste bolesne wypróżnianie (biegunka), nie przynosząca ulgi;
  • kał z domieszką krwi i ropy, tandetnego wycieku cuchnącego;
  • niska temperatura ciała (37-37,5 ° C);
  • wysypka na skórze (czasami);
  • zmęczenie, brak apetytu;
  • bezsenność

Choroba gwałtownie postępuje na tle patologicznej reprodukcji patogennych grzybów w jelicie. W przypadku braku odpowiedniego leczenia zaburzony jest układ moczowy i jama ustna. Kandydoza narządów płciowych przejawia się w postaci takich objawów:

  • kiepskie wydzielanie z nieprzyjemnym zapachem;
  • swędzenie, pieczenie w okolicach narządów płciowych podczas oddawania moczu, współżycie seksualne i pod ich nieobecność;
  • mętny mocz z białawym osadem;
  • zaburzenia miesiączkowania u kobiet;
  • w ciężkich postaciach kandydozy, wtórnej niepłodności.

Przyczyny choroby

Słaba odporność może prowadzić do uszkodzenia jelit przez ludzi z Candida w podeszłym wieku, kobiety - w czasie ciąży, menopauzy. Noworodki mogą zarazić się od matki w łonie matki i podczas przemieszczania się wzdłuż kanału rodnego. Kandydoza jelitowa może być spowodowana:

  • czynniki zewnętrzne niekorzystne dla ludzi:
  1. nagłe zmiany w temperaturze otoczenia;
  2. zmiana stref czasowych;
  3. zbyt wysoka lub niska wilgotność.
  • silny stres;
  • wrodzony niedobór odporności;
  • choroba onkologiczna (szczególnie w okresie chemioterapii);
  • przyjmowanie hormonów kortykosteroidów w zaburzeniach hormonalnych;
  • alergie;
  • długotrwałe stosowanie antybiotyków;
  • choroby zakaźne;
  • naruszenie normalnej diety;
  • przewlekłe choroby narządów wewnętrznych.

Diagnostyka

Trudno jest zdiagnozować ludzką infekcję candidą, ponieważ wiele osób ma nieinwazyjną kandydozę i przemijającą kandydozę, czyli stany, w których grzyby chorobotwórcze Candida występują w organizmie, ale ich szybki wzrost jest blokowany przez układ odpornościowy. Szczegółowy test krwi na ciężką kandydozę jelitową może naprawić tylko znaczny spadek poziomu limfocytów, erytrocytów i leukocytów.

Przy pierwszych objawach choroby powinieneś skontaktować się z terapeutą, który wyśle ​​pacjenta z kandydozą, aby skonsultował się z endoskopistą. Ten specjalista, w zależności od objawów, wybierze najlepszy sposób badania jelit. Endoskopia jest metodą diagnostyczną opartą na wizualnym badaniu jamy jelita grubego przy użyciu urządzenia optycznego wstawionego do narządu. Ta metoda badań jest w stanie wykryć zapalenie błony śluzowej i nekrotyczne uszkodzenia tkanek.

Skuteczną metodą badań jest biopsja endoskopowa, w trakcie której zbiera się biopat (część tkanki jelitowej) i jest badana bakteriologicznie i cytologicznie. Gdy odbywa się to zaszczepianie materiału pobranego na pożywce. Pozytywnym wynikiem analizy jest identyfikacja pseudo-grzybni, nitkowatej formy Candida, która atakuje struktury tkanek organizmu ludzkiego, na podstawie których diagnozuje się kandydozę jelitową.

Grzyby drożdżowe w jelicie wykrywa się przez badanie bakteriologiczne kału. Jego głównym zadaniem jest identyfikacja kultur mikroorganizmów i identyfikacja czynnika sprawczego choroby za pomocą reakcji grzybów na antybiotyki. Jeśli istnieje ponad 1000 jednostek tworzących kolonie o różnej patologicznej florze na gram badanego materiału, diagnozuje się dysbakteriozy Candida.

Kandydoza jelitowa

Kandydoza jelitowa to infekcja przewodu pokarmowego spowodowana przez własną florę grzybową pacjenta (Candida spp.). Na tle znacznego osłabienia układu odpornościowego. Objawy kliniczne kandydozy jelitowej różnią się w zależności od postaci choroby: rozcieńczenie stolca, zwiększone wzdęcia, nieokreślony ból brzucha, wrzodziejące zapalenie okrężnicy i posocznica grzybicza. Diagnozę przeprowadza się na podstawie badania endoskopowego, histologicznej i kulturowej analizy próbek biopsyjnych, kału. Leczenie obejmuje trzy główne obszary: mianowanie antybiotyków, normalizację mikroflory jelitowej i korektę stanu odpornościowego pacjenta.

Kandydoza jelitowa

Kandydoza jelitowa - grzybicza infekcja błony śluzowej przewodu pokarmowego. Jest to faktyczny problem naszych czasów, ponieważ diagnoza i określenie kryteriów tej choroby jest trudne dla wielu klinicystów. Wynika to z powszechnego występowania grzybów z rodzaju Candida, w tym w ciele zdrowych ludzi (transport grzybów z rodzaju Candida w jelitach jest nieodłączny u 80% populacji). Inwazyjna kandydoza jelitowa prawie nigdy nie występuje u osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym, prawie zawsze z oportunistyczną infekcją związaną z brakiem równowagi immunologicznej organizmu.

Ponadto, dla wielu specjalistów, trudno jest odróżnić przejściową kandydozę od nieinwazyjnej kandydozy jelita (to on stanowi przytłaczającą większość wszystkich klinicznych przypadków kandydozy układu trawiennego). Możliwe jest rozróżnienie tych dwóch stanów tylko w obecności nowoczesnego sprzętu diagnostycznego. Aby ustalić prawidłową diagnozę wymaga obecności trzech kryteriów diagnostycznych: identyfikacji jednego lub więcej czynników ryzyka, endoskopowych objawów kandydozy jelitowej, pozytywnego wyniku kultury. Tak więc błędna jest taktyka przepisywania antybiotyków po pierwszym wykryciu w uprawach grzybów Candida bez dalszego badania.

Przyczyny kandydozy jelitowej

Specjaliści z dziedziny gastroenterologii wyróżniają dwie patogenetyczne postaci kandydozy jelitowej - inwazyjne i nieinwazyjne. W praktyce klinicznej nieinwazyjna kandydoza jelit jest bardziej powszechna: na tle dysbakteriozy i mieszanej infekcji jelitowej (grzybiczo-bakteryjna, grzybiczo-pierwotniakowa, itp.) Grzyby Candida zaczynają mnożyć się niekontrolowanie w świetle jelita, nie wnikając w grubość błony śluzowej. W tym samym czasie wydzielane są określone toksyny grzybów, powstają toksyczne produkty fermentacji, które są drażniące dla błony śluzowej jelita. Te toksyczne czynniki powodują dalsze nasilenie dysbiozy, powstawanie alergii grzybiczej, wtórnego niedoboru odporności.

Patogeneza inwazyjnej kandydozy jelita jest inna. Pod warunkiem, że osłabiona jest odporność ogólna i ogólna, grzyby z rodzaju Candida ściśle przylegają do nabłonka jelitowego (mają tropizm do płaskiego wielowarstwowego nabłonka), a następnie przenikają do jego grubości, przekształcając się w formę nitkowatą. Jeśli występuje wyraźna supresja odporności komórkowej Candida, dostają się one do krwioobiegu i rozprzestrzeniają się w organizmie, powodując trzewną kandydozę (uszkodzenie wątroby, trzustki). Forma trzewna rozwija się na tle ciężkiej neutropenii (prawie całkowitego braku neutrofilowych leukocytów) i późnych stadiów AIDS.

Powstawanie kandydozy jelitowej wymaga obecności co najmniej jednego z czynników predysponujących: fizjologicznej redukcji odporności (okres noworodkowy lub zaawansowany wiek, silny stres, ciąża); wrodzone niedobory odporności (zespół Di George, Nezelof, itp.); onkopatologia, szczególnie w okresie polikhemerapii; choroby autoimmunologiczne i alergiczne (zahamowanie odporności jest pogarszane przez leczenie hormonami kortykosteroidowymi); przyjmowanie leków immunosupresyjnych po przeszczepieniu narządu; ciężkie choroby endokrynologiczne; patologia somatyczna wymagająca intensywnej opieki; długotrwałe leczenie lekami przeciwbakteryjnymi z rezerwy; zespół pierwotnego niedoboru odporności; wyraźny brak równowagi składników odżywczych w diecie (zwłaszcza brak białka i witamin). W praktyce klinicznej kandydoza jelitowa jest bardziej powszechna ze względu na połączenie kilku z tych czynników.

Objawy kandydozy jelitowej

Kandydoza jelitowa występuje w trzech głównych postaciach klinicznych: inwazyjnej rozproszonej, inwazyjnej ogniskowej i nieinwazyjnej. Kryteria rozpoznania inwazyjnej rozsianej kandydozy jelita są poważnym stanem pacjenta przeciw ciężkiemu zatruciu, gorączce, silnemu bólowi brzucha, biegunce, krwi w kale, układowym objawom grzybicy (uszkodzenie wątroby, trzustki, śledziony, pęcherzyka żółciowego itp.). Jeśli ta forma kandydozy jelitowej jest przypadkowym stwierdzeniem podczas badania innych chorób, należy najpierw pomyśleć o debiucie na temat AIDS lub cukrzycy. Inwazyjna, rozproszona kandydoza jelitowa nie jest typowa dla osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym.

Inwazyjna ogniskowa kandydoza jelita może komplikować przebieg wrzodu dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Podejrzewa się tę postać kandydozy u pacjentów z uporczywą i przewlekłą chorobą podstawową, która nie jest możliwa do zastosowania w standardowej terapii. W przypadku tego wariantu grzybicy charakterystyczna jest miejscowa inwazja nitkowatej formy Candida w miejscach upośledzonej epitelializacji (w dole owrzodzeń jelitowych). W tym samym czasie w otaczających tkankach, innych częściach jelita, nie wykryto druzów grzybów. Obraz kliniczny odpowiada chorobie podstawowej, a pseudo-grzybnię wykrywa się przypadkowo podczas badania histologicznego próbek biopsyjnych.

Nieinwazyjna kandydoza jelit jest najczęstszą postacią tej choroby. Ta patologia nie jest związana z przenikaniem grzybów do ściany jelita, ale jest związana z masową reprodukcją Candida w świetle jelita. Jednocześnie uwalniana jest ogromna ilość toksycznych metabolitów, które mają lokalny i ogólny efekt resorpcji. Obecnie ustalono, że nieinwazyjna kandydoza stanowi około jedną trzecią wszystkich przypadków dysbiozy jelitowej. Klinicznie nieinwazyjna kandydoza jelita występuje na tle satysfakcjonującego stanu pacjenta, któremu towarzyszą umiarkowane oznaki zatrucia, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, niestabilny stolec. Często chorzy ci zaostrzali różne choroby alergiczne. Ta forma kandydozy często mylona jest z zespołem jelita drażliwego.

Rozpoznanie kandydozy jelitowej

Rozpoznanie kandydozy jelitowej jest utrudnione ze względu na brak typowych objawów klinicznych, a także dość specyficzne i czułe metody identyfikacji grzybów Candida w próbkach tkanek i kału. Ogólnie rzecz biorąc, analizę krwi w ciężkich postaciach choroby określa się przez zmniejszenie liczby leukocytów, limfocytów, erytrocytów. Konieczne jest skonsultowanie się z endoskopistą w celu wyboru optymalnej metody badania jelit. Podczas endoskopii wykrywane są niespecyficzne objawy zmian w błonie śluzowej, dlatego diagnostyka ma kluczowe znaczenie w biopsji endoskopowej i badaniu morfologicznym próbek pobranych z biopsji. Trudności diagnozy polegają na tym, że grzyba pseudomycelium nie można wykryć we wszystkich próbkach materiałowych, dlatego często pojawiają się wyniki fałszywie ujemne. Wizualnie, z rozlaną inwazyjną kandydozą jelita, określa się objawy wrzodziejąco-nekrotycznych zmian błony śluzowej i ze zmianami nieinwazyjnymi - zapalenie nieżytowe. Kryterium diagnostycznym dla inwazyjnej kandydozy jelitowej jest obecność Candida Pseudomycelium w próbkach biopsyjnych i odciskach błony śluzowej jelit.

Wszyscy pacjenci z zakażeniem grzybiczym jelita muszą mieć analizę kału pod kątem dysbakteriozy, badanie bakteriologiczne kału. Najczęściej te analizy ujawniają mieszaną florę: nie tylko grzyby Candida, ale także E. coli, Klebsiella, gronkowca, itp. Wykrycie ponad 1000 jednostek tworzących kolonie na gram materiału patologicznego sprzyja kandydozie candidy i wyklucza transport flory grzybowej. Głównym zadaniem badań kulturowych jest ustalenie rodzaju patogenu, w celu określenia wrażliwości wybranej mikroflory na antybiotyki.

Leczenie kandydozy jelitowej

Konsultacja z gastroenterologiem w przypadku kandydozy jelitowej pozwala zidentyfikować czynniki ryzyka tej choroby i określić ilość niezbędnych badań. Ponieważ kandydoza jelitowa nie ma konkretnych objawów klinicznych, trudno jest podejrzewać tę patologię. W przypadku laboratoryjnych dowodów kandydozy jelitowej wybór taktyki leczenia zależy od wariantu klinicznego, obecności współistniejącej choroby i tolerancji leków przeciwgrzybiczych. Obowiązkowymi ogniwami procesu leczenia kandydozy jelitowej są: korekta podstawowej choroby, która doprowadziła do zmniejszenia odporności i aktywacji flory grzybowej; przepisywanie ukierunkowanego środka przeciwgrzybiczego; modulacja odporności.

Pacjenci z rozlaną inwazyjną kandydoza jelit są hospitalizowani w szpitalu. Lekami z wyboru dla inwazyjnych grzybic są azolowe środki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol, itrakonazol itp.), Które są aktywnie absorbowane z jelita i działają ogólnoustrojowo. Leczenie rozpoczyna się zwykle od wprowadzenia amfoterycyny B, a następnie przechodzi na terapię flukonazolem.

W celu eliminacji flory grzybowej za pomocą nieinwazyjnych postaci kandydozy jelitowej stosuje się leki przeciwgrzybicze o działaniu niereceptorycznym - są słabo wchłaniane przez błonę śluzową jelita i mają silne działanie miejscowe. Nieodporne polienowe środki przeciwgrzybicze mają wiele zalet - praktycznie nie wykazują skutków ubocznych, nie hamują prawidłowej mikroflory jelitowej, nie powodują uzależnień. Do leków polienowych należą natamycyna, nystatyna. Podobnie jak w patogenezie nieinwazyjnej kandydozy, dysbioza i mieszana flora, środki przeciwdrobnoustrojowe, eubiotyki są wymagane. Enzymy trawienne, sorbenty, przeciwskurczowe i przeciwbólowe są stosowane jako leczenie objawowe.

Prognoza i profilaktyka kandydozy jelitowej

W przypadku rozlanej inwazyjnej postaci kandydozy jelitowej rokowanie jest poważne, ponieważ może prowadzić do uogólnienia tego procesu. Rokowanie w przypadku inwazyjnej kandydozy jelitowej jest znacznie pogarszane przez obecność ciężkich chorób na tle. W przypadku innych wariantów choroby rokowanie jest korzystne w przypadku szybkiego rozpoczęcia leczenia.

Zapobieganie kandydozy jelitowej polega na eliminacji czynników predysponujących do tej patologii; leczenie chorób przewodu pokarmowego, prowadzących do dysbiozy. Aby utrzymać prawidłową mikroflorę jelitową powinna być urozmaicona dieta, ograniczająca zawartość prostych węglowodanów, należy stosować wystarczającą ilość błonnika. Pacjenci z ryzykiem rozwoju kandydozy jelitowej (HIV, ciężka patologia endokrynologiczna, polichemioterapia, leczenie hormonami kortykosteroidowymi itp.) Wymagają szczególnej uwagi i regularnego badania.

Leczenie grzybicy i kandydozy w jelitach


Kandydoza jelitowa jest grzybicą, która atakuje każdą część jelita. Spowodowane przenikaniem grzybów Candida na błonę śluzową przewodu pokarmowego.

W "trybie snu" Candida są praktycznie wszędzie - w powietrzu, w ziemi, w wodzie i na różnych przedmiotach. I kosztuje tylko coś w ludzkim ciele, grzyby stają się chorobotwórcze. Powodują wiele chorób grzybiczych, w tym jelit.

Mechanizm zakażenia i rodzaje chorób

Candida, podobnie jak inne grzyby z natury, jest rozpraszana przez zarodniki. Zarodniki grzybów przedostają się do jelit głównie przez usta. W połączeniu z osłabieniem mechanizmów obronnych organizmu rozwijają się, wytwarzając produkty ich życiowej aktywności - toksyny. Toksyczne substancje są przenoszone przez krew do narządów - a osoba zachoruje. Ulubione obszary grzybów - ucho, usta, jelita, pochwa, penis, kończyny. Wszędzie tam, gdzie jest ciepło i wilgotno - miejscami osadnictwa są Cand.

Istnieją dwa rodzaje choroby:

  1. Inwazyjna kandydoza. Objawy inwazyjnego pleśniawki w jelitach mają swoistą charakterystykę. Polega ona na przenikaniu Candida z zewnątrz, a nie na naturalnym zwiększeniu populacji, która żyje w ciele grzyba. Candida wchodzi do jamy ustnej, a stamtąd do przewodu żołądkowo-jelitowego. Ze względu na rozprzestrzenianie się zarodników grzyba przez krew, przełyk, płuca i wątroba są dotknięte infekcją grzybiczą.
  2. Nieinwazyjny (bez przenikania grzybów z zewnątrz) kandydoza jelitowa. Charakteryzuje się szybką reprodukcją grzybów drożdżopodobnych na błonach śluzowych i tkankach (gdzie żyły już w małych ilościach). To prowokuje udział drobnoustrojów chorobotwórczych w tym procesie i powoduje dysbakteriozę.

Czynniki powodujące pleśniawki w jelitach

Jeśli istnieją prowokacyjne czynniki, które popychają grzyby do aktywnego rozmnażania, występuje wyżej wymieniona kandydoza jelit. Wśród wielu czynników prowokujących kandydozę, najbardziej niebezpiecznych:

  • choroby endokrynologiczne (cukrzyca i inne nieprawidłowości w układzie hormonalnym);
  • niewłaściwe funkcjonowanie układu odpornościowego, gdy następuje atak własnych komórek przez przeciwciała (choroby autoimmunologiczne);
  • stres lub depresja;
  • alergia;
  • Zakażenie HIV;
  • przewlekłe formy chorób przewodu pokarmowego;
  • nieregularna lub długotrwała terapia hormonalna i leczenie antybiotykami;
  • choroby układu krwiotwórczego (przebieg złośliwy);
  • brak równowagi sił;
  • zagrożenia środowiskowe (zła ekologia).

Zagrożone - dzieci poniżej jednego roku życia, ciężarne i starsze.

Kandydoza jelitowa jest ściśle powiązana z dysbakteriozą: obie choroby rozpoczynają się z powodu szybkiego rozmnażania się mikroorganizmów, które żyją w nas i stają się chorobotwórcze w pewnych okolicznościach. Kandydoza jelitowa jest wynikiem rozmnażania grzyba, a dysbakterioza powoduje rozmnażanie się drobnoustrojów.

U kobiet może wystąpić grzybica z powodu dysbiozy jelitowej (dotyczy głównie genitaliów). Wynika to z osobliwości struktury kobiecego ciała (odbyt znajduje się w pobliżu wejścia do pochwy).

Jak wykryć grzyby w jelitach? Odpowiedź na pytanie bez wątpienia wymaga natychmiastowego leczenia u lekarza. Nie trzeba biegać do terapeuty, potrzebny jest wąski specjalista - gastroenterolog.

Rozpoznanie kandydozy jelitowej

Aby zidentyfikować grzyb jelitowy, należy przejść indywidualną konsultację z lekarzem. Okazuje się: obecność skarg, współistniejących chorób przewlekłych, badanie lekarskie.

Kandydoza jelitowa jest chorobą wystarczająco poważną, wymagającą odpowiedniego leczenia i nie można jej ustalić bez odpowiedniego badania. Od jego wyników zależeć będzie, jakie leki i jak długo będzie się leczyć.

W żadnym wypadku nie traktuj siebie, skontaktuj się z najbliższą kliniką i przeprowadź niezbędne testy. Nie ma ich zbyt wielu:

  1. Analiza kału (złożonego). Prosty, ale dość dokładny sposób określania drożdży.
  • przerwać przyjmowanie antybiotyków około jednego dnia przed przystąpieniem do testu;
  • trzy dni przed badaniem, nie używaj czopków doodbytniczych, nie wkładaj lewatywy, nie bierz środków przeczyszczających;
  • przed poddaniem się testom w celu oddania moczu i moczenia za pomocą mydła dla dzieci i ciepłej wody;
  • w sterylnym słoiku lub butelce z korkiem zmielonym, uprzednio wydanym w klinice, zebrać kawałek kału;
  • przewieźć materiał do laboratorium w ciągu trzech godzin po pobraniu.

Zebrany materiał umieszcza się w specjalnym środowisku w celu określenia szybkości wzrostu grzybów. Jeśli wzrost grzyba jest dość aktywny, oznacza to chorobę grzybiczą jelit.

  1. Analiza moczu Badanie moczu wykazuje obecność śladów aktywności grzybowej w ciele, nawet przy "ukrytym" przebiegu. Ważne jest, aby przekazać analizę rano. Dzieci i kobiety oczekujące na dziecko są przepisywane do hodowli w laboratorium bakteriologicznym.
  2. Badanie krwi Wyraźnie określa obecność grzybów drożdżowych.
  3. W niektórych przypadkach lekarz może przepisać badanie za pomocą sigmoidoskopii - najbardziej kompletnego badania wzrokowego za pomocą specjalnych urządzeń. Służy do identyfikacji skomplikowanej kandydozy. Manipulacja polega na pobraniu dodatkowego materiału do biopsji lub badania histologicznego błony śluzowej wewnątrz jelita.

Istnieje popularna metoda określania stopnia kandydozy jelitowej w obecności objawów. Aby to zrobić, rano przed zabiegami higieny jamy ustnej opluć do szklanki butelkowanej wody pitnej (nie zawiera zanieczyszczeń i soli). Po krótkim czasie (trzydzieści minut) ślina pozostanie na powierzchni lub opada. Jeśli tonie, najprawdopodobniej masz wszystkie przesłanki, by sądzić, że kandydoza "przyszła" do Ciebie z zewnątrz. Jeśli ślina pływa, to przyczyny stanu chorobowego leżą w samym organizmie.

Objawy kandydozy jelitowej

Nie zauważyć, że wystąpienie ostrego przebiegu drożdżycy w układzie pokarmowym nie jest możliwe. Ma następujące objawy:

  • odmowa jedzenia;
  • zaburzenia wchłaniania w jelitach, luźne stolce z ropnymi i wtrętami krwi;
  • uczucie wzdęcia z jelit, co jest długotrwałe;
  • brak poczucia całkowitego uwolnienia odbytnicy i nieregularnego ponaglania;
  • ból i skurcze;
  • wzrost temperatury do 38 stopni;
  • pojawienie się płatowatego, tandetnego wyładowania (nieprzyjemny zapach sfermentowanego kefiru) zarówno w kale, jak iw odbycie;
  • wysypka skórna.

Kandydoza jelitowa u dziecka (drozd) objawia się głównie tymi samymi objawami, co u dorosłych. Większość dzieci cierpi na infekcję grzybiczą młodsze dzieci - niemowlęta i małe dzieci od roku do trzech lat. Choroba zaczyna się w jamie ustnej, z powodu błędów w zakresie higieny osobistej (niewłaściwie przetworzone naczynia, brudne ręce, niewłaściwa dieta). Na błonach śluzowych dziąseł, wewnętrznej powierzchni policzków, język pojawia się białą kłaczkowatą płytkę, podobną do twarogu, którą można łatwo usunąć kawałkiem gazy lub bandażem. Zasadniczo dysbakterioza bardzo szybko łączy się z candida.

Grzyb, który osiedla się w jelitach dziecka, rozwija się jeszcze szybciej niż u dorosłych. Dziecko nie śpi, nie płacze, nie chce się karmić, ma małe nogi (co wskazuje na ból w jamie brzusznej). Brzuch jest spuchnięty, błona śluzowa odbytu jest przekrwiona, skóra wokół odbytu jest mokra i w guzach. Są luźne stolce z nieprzyjemnym kwaśnym zapachem i kiepskim wyładowaniem. Temperatura wzrasta.

Widoczne są starsze dzieci: zmęczenie, objawy zapalenia skóry, trądzik.

To ważne! Jeśli zaostrzysz się w wyniku konsultacji z gastroenterologiem, infekcja grzybicza stanie się przewlekła, cierpią na tym obszary dróg moczowych i narządów płciowych, wystąpi nasilenie (nawrotu) współistniejących przewlekłych chorób układu trawiennego. Jednocześnie pojawiają się komplikacje: zniszczenie ścian jelita, powstawanie owrzodzeń, krwawienie, zakażenie krwi. Kobiety w ciąży mają poronienie.

Często nieleczona kandydoza u kobiet zmienia się w kandydozę pochwy, a u mężczyzn - w Candida Balanitis.

Głównymi objawami tych chorób są:

  • nietolerowany świąd, pieczenie w okolicy narządów płciowych, zarówno w spoczynku, jak i podczas stosunku płciowego;
  • absolutorium, o nieprzyjemnym zapachu kwaśnym i rodzaju twarożku (wydzielina pozostaje na szortach);
  • ból podczas oddawania moczu.

Jak leczyć kandydozy jelitowe

Leczenie tej choroby wymaga kompleksowego i analitycznego podejścia. Leki stosowane w kandydozie mogą się różnić. Ale reżim leczenia jakiejkolwiek postaci kandydozy jelitowej jest taki sam. W tym przypadku konieczne jest skoordynowanie terapii przywracającej odporność pacjenta i mikroflorę jelitową, a także niszczenie grzyba i jego zarodników.

Kiedy ustalona jest laboratoryjna nieinwazyjna postać choroby:

  1. Terapia witaminowa. Aby wzmocnić mechanizmy obronne organizmu, przypisano różne kompleksy witaminowe zawierające niewielki procent niezbędnych minerałów. W przeważającej części są stosowane witaminy B, witamina A, P, E i C. Pamiętaj, że brak kontroli w ich spożyciu może powodować niepożądane skutki.
  2. Środki przeciwgrzybicze. Lekarz przepisuje leki (flukonazol, itrakonazol, ketokonazol itp.), Kontrolując masę ciała pacjenta. Najczęstszym leczeniem kandydozy jelitowej jest flukonazol, a mianowicie "flucostat". Flucostat jest lekiem ostatniej generacji, który zapobiega rozwojowi jelit podczas kandydozy jelitowej. Ponadto przyczynia się do przywrócenia mikroflory. Postacią uwalniania leków mogą być tabletki, czopki, a także roztwór do wstrzykiwań. Tabletki są zwykle przyjmowane doustnie, ale jest jedno "BUT". Nie zawsze za pomocą tabletek można osiągnąć pożądany wynik, dlatego roztwór wstrzykuje się dożylnie. Leki mają działania niepożądane, dlatego powinny być stosowane wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Niewłaściwe użycie może spowodować uszkodzenie wątroby.

Najmniejszymi działaniami niepożądanymi leków przeciwgrzybiczych są:

  • Pimafucin Świetne do leczenia dzieci, kobiet w "interesującej" pozycji i matek karmiących piersią. Ma niewielki efekt uboczny.
  • Nystatin i levorin. Pomyślnie, prawie bez zapadania się podczas ruchu przez przewód pokarmowy, hamują grzyby, ale prowokują występowanie reakcji alergicznych i niewłaściwej absorpcji składników odżywczych w jelicie, zwłaszcza u dzieci.

Postać inwazyjna lub rozproszona jest leczona lekami resorpcyjnymi, które rozpoczynają się po wchłonięciu do krwi. W związku z dodatkiem dysbakteriozy, dodatkowo przepisuje się środki przeciwdrobnoustrojowe, antybiotyki i probiotyki, takie jak Linex i Bifidumbacterin.

Aby uzyskać najlepsze wyniki, zaleca się leczenie w celu wyeliminowania bólów brzucha i poprawy ruchliwości jelit.

Leczenie kandydozy jelitowe środki folk

Nie można lekceważyć środków tradycyjnej medycyny, które również przyczyniają się do łagodzenia objawów choroby i pomagają w poprawie działania leków.

  • Czosnek Doskonały przeciwutleniacz i ochraniacz przed różnego rodzaju infekcjami. Wystarczy użyć go jako przyprawy do sałatek warzywnych lub po prostu zjeść z chlebem, przynosząc dawkę czosnku na dziesięć ząbków w ciągu dnia. Podczas leczenia czosnkiem należy pić czystą wodę (nie później niż godzinę lub nie wcześniej niż godzinę po użyciu czosnku).
  • Napar z grzybów mlecznych z czosnkiem. Używany do podawania doustnego. Szklanka mleka będzie potrzebowała kleiku z trzech ząbków czosnku. Lek pije się powoli przed snem. Wskazane jest trzymanie mieszaniny przez pewien czas w jamie ustnej.
  • Korzeń chrzanu. Podobnie jak czosnek, chrzan pomaga pozbyć się patogennego działania drobnoustrojów i grzybów. Jest stosowany jako dodatek do sosów i sałatek.
  • Owsianka. Z kaszy trzeba gotować pudding owsianki. Aby to zrobić, w słoiku o pojemności trzech litrów przed początkiem szyi wlać "Hercules". Wodę miesza się ze szklanką kefiru i doprawia się płatkami owsianymi aż do końca szyi. Słoik jest zwieńczony gazikiem i pozostawiony w temperaturze pokojowej przez trzy dni w celu fermentacji. Następnie ciecz jest spuszczana, a pozostała biała masa jest przechowywana w lodówce. Z niego ugotuj galaretkę. Trzy łyżki masy pobiera się pół litra wody, a następnie płyn doprowadza się do wrzenia. Galaretkę schłodzoną pobiera się w ciągu dnia, ale za każdym razem - tylko w świeżo przygotowanej formie.
  • Kora dębu. Aby wyeliminować biegunkę, wywar z kory dębowej jest idealny. Do jego przygotowania potrzebne będą dwie łyżki kory i 500 mililitrów wody. Kora warzona jest wrzącą wodą, gotowana przez kolejne dziesięć minut, wylana do słoika i owinięta przez godzinę, przefiltrowana. Schłodzona rosół wypija trzy łyżki dwa razy dziennie.

Aby złagodzić działanie grzyba można zbierać zioła z rumianku, nagietka, szałwii, dziurawca, a także zwykłej zielonej herbaty.

Zapobieganie chorobom

Zapobieganie składa się z prostych i dobrze znanych reguł, które jednak nie przeszkadzają w naprawianiu:

  • czas poprosić o pomoc lekarza i poddać się badaniu lekarskiemu;
  • ściśle przestrzegaj zaleceń lekarza i nie leczyj się sam;
  • porzucić złe nawyki;
  • przestrzegać higieny osobistej i publicznej;
  • udać się na kulturę fizyczną i sport, więcej przebywać na świeżym powietrzu;
  • Staraj się unikać stresu.

Ponadto, w przypadku kandydozy jelitowej zalecana dieta.

Jedzenie powinno być delikatne, a jednocześnie pożywne. Układ menu dla kandydozy jelitowej powinien zawierać wystarczającą ilość fermentowanych produktów mlecznych oznaczonych "bio" lub "bifido", świeżych warzyw, warzyw, dzikich jagód (zwłaszcza borówek), marchwi, czosnku, chudego mięsa i ryb, różnych zbóż (bardzo przydatne płatki owsiane ).

  • kiełbasy: kiełbasy wszelkiego rodzaju, kiełbasy, parówki, szynka, bułki, i tak dalej;
  • ziemniaki i pomidory;
  • wyroby mączne;
  • miód, słodycze, galaretka;
  • napoje alkoholowe i niskoprocentowe, piwo;
  • soki owocowe i owocowe: cytrusy, ananas, winogrona, banan;
  • twardy ser;
  • kwaśne pokarmy: ocet, marynata, sos sojowy, pasta pomidorowa;
  • wędzone mięso;
  • pikantne przyprawy.

Produkty muszą być parzone lub podawane gotowane lub duszone.

Kandydoza przewodu żołądkowo-jelitowego

Candida jest dzisiaj najczęstszą infekcją grzybiczą wywołaną przez grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida (Candida). Wzrost częstości występowania tej grzybicy (z greckiego μύκης - grzyb) w ostatnich dziesięcioleciach związany jest z powszechnym stosowaniem antybiotyków i zwiększeniem liczby pacjentów z niedoborami odporności. Patogeny należą do grupy mikroorganizmów warunkowo patogennych.

Częstotliwość kandydacka wynosi 25% w jamie ustnej i 70 - 80% w jelicie. Hamuje rozwój choroby w ludzkim układzie odpornościowym. W normalnych warunkach ilość flory saprofitycznej jest znikoma. Gdy odporność nie działa, obserwuje się nadmierny wzrost grzybów. Wpływają na błony śluzowe, skórę i narządy wewnętrzne. Najczęstsze przypadki kandydozy jamy ustnej i jelit. Narządy trawienne wpływają również na przełyk, żołądek, odbytnicę, drogi żółciowe i trzustkę.

Mikroorganizmy są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Występują w wodzie pitnej, glebie, pożywieniu. Żyją na skórze i błonach śluzowych zwierząt i ludzi. Spośród 200 gatunków drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida, 10 gatunków stanowi zagrożenie dla ludzi, z których około 87% to Candida albicans.

Ryc. 1. Grzyby z rodzaju Candida: okrągły kształt (zdjęcie po lewej), forma micelarna (zdjęcie po prawej).

Czynniki zjadliwości czynników chorobotwórczych

Rozwój kandydozy jelit, przełyku i żołądka jest promowany przez specjalne właściwości patogenów:

  • Grzyby z rodzaju Candida mają zdolność przylegania do błon śluzowych i komórki dalej przekształcać do postaci włóknistej (tworzeniu grzybnia) są wprowadzane do błony śluzowej (inwazji) powoduje martwicę tkanek na skutek wydzielania enzymów, takich jak fosfolipazy i aspartilproteinaza. Adhezja i pseudoglikemia są głównymi czynnikami zjadliwości Candida.
  • Enzymy proteazy i glikozydazy patogeny energicznie trawiony mucyny (mukopolisacharydy śluzu) chroniąc błonę śluzową przełyku, żołądka i jelit przed agresywnymi czynnikami zewnętrznymi.
  • Specyficzność wewnątrzgatunkowa przyczynia się do rozwoju mikroorganizmów oporności na negatywne czynniki środowiskowe, w tym czynniki przeciwgrzybicze.
do treści ↑

Czynniki przeciwgrzybiczne

Na czynniki zjadliwości Candida ciało ludzkie kontrastuje z jego obroną:

  • mukopolisacharydy wyższego (mucyny, śluz) wytwarzanie lizozymu, uzupełnienie wydzielnicze IgA, transferyny, laktoferyna, kwasy i enzymy, zdolność do regeneracji błony śluzowej, utrzymując normalnej mikroflory (flory jelitowej), aktywność perystaltyczna.
  • Decydujące znaczenie ma stan odporności komórkowej serii fagocytów - naturalne komórki-zabójcy, wielojądrzaste leukocyty i fagocytów jednojądrzastych przeciwgrzybicze odpowiedź humoralną (synteza komórek B specyficznych immunoglobulin, inaktywują enzymy i endotoksyny grzyby), a złożone interakcje komórek dendrytycznych do komórek T pomocniczych i limfocytów T regulatorowych.
  • Ograniczenie wzrostu symbiontów bakterii Candida (bifidobakterie, pałeczki kwasu mlekowego, enterokoki, Escherichia coli).
  • Normalna mikroflora przewodu pokarmowego wytwarza substancje, które uniemożliwiają wprowadzenie patogennych mikroorganizmów do błony śluzowej.
do treści ↑

Czynniki przyczyniające się do rozwoju kandydozy

  • Fizjologiczne niedobory odporności (ciąża, dzieciństwo i starość, długie stresujące sytuacje).
  • Pierwotny niedobór odporności (wrodzony).
  • Rak i AIDS.
  • Odbiór glukokortykoidów, cytostatyków, radioterapia.
  • Przyjmowanie środków antykoncepcyjnych zawierających duże ilości estrogenu.
  • Choroby endokrynologiczne (niewyrównana cukrzyca, otyłość, niedoczynność tarczycy itp.).
  • Dysbioza wywołana długotrwałym stosowaniem antybiotyków.
  • Przewlekłe choroby, wyniszczające pacjenta.
  • Urazy, operacje, długotrwały stres - wszystko, co uderza w odporność.

Defekty w systemie odporności przeciwgrzybicznej - główny czynnik przyczyniający się do rozwoju kandydozy u ludzi.

Ryc. 2. Grzybica candida na powierzchni błony śluzowej tworzy potężny szkielet - biofilm. Procesowi temu towarzyszy zniszczenie warstwy śluzowej z tworzeniem się erozji i owrzodzeń.

Klasyfikacja kandydozy układu trawiennego

  1. Kandydoza jamy ustnej i gardła (jama ustna i gardła): bułki, zapalenie warg, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie języka.
  2. Kandydoza przełyku (bez erozji i erozji).
  3. Kandydoza na żołądek:
  • Erozja włóknista (dyfuzyjna).
  • Ogniskowa (wtórne wrzody żołądka).
  1. Kandydoza jelitowa:
  • Inwazyjny rozproszony.
  • Nieinwazyjne.
  • Ogniskowe (wtórne wrzody dwunastnicy 12).
  1. Kandydoza jamy nosowo-odbytniczej:
  • Zapalenie odbytnicy Candida.
  • Inwazyjna kandydoza odbytnicy.
  • Zapalenie skóry Candida w okolicy odbytu.

Ryc. 3. Na zdjęciu drożdżopodobne grzyby Candida albicans pod mikroskopem. Nici pseudomycelu, chlamydii i blastosporów są wyraźnie widoczne.

Diagnoza choroby

Rozpoznanie kandydozy jelitowej, przełyku, żołądka i innych narządów trawiennych opiera się na obrazie klinicznym choroby, identyfikacji czynników ryzyka i danych pochodzących z laboratoryjnych metod badawczych.

Historia choroby

Dokładne zbadanie skarg pacjenta oraz historii jego choroby i życia pozwoli zidentyfikować przynależność pacjenta do grup ryzyka. "Przypadkowe" wykrycie infekcji grzybiczej jest przyczyną poszukiwania takich czynników. Często kandydoza objawia się najpierw w rozwoju chorób, którym towarzyszy niedobór odporności.

Mikroskopia leków natywnych

pseudomycelium wykrywania pączkowania aktywatory komórek w zeskrobin z błony śluzowej, mocz osadu kału lub plwociny wymazach z dołu wrzody mikroskopii - „standardowej” grzybicy diagnostycznych.

Ryc. 4. Candida albicans pod mikroskopem: komórki okrągłe i włókna pseudomycelowe.

Szybka metoda identyfikacji

Szybka identyfikacja Candida albicans jest szeroko stosowana. Mikroorganizmy tego typu są zdolne do tworzenia krótkich filamentów grzybni i probówek zarodkowych przez 2 do 4 godzin ze wzrostem na pożywce w temperaturze + 37 ° C.

Badania kulturowe

Przeprowadzane jest badanie kulturowe w celu określenia przyczyn choroby, określenia ilościowej oceny patogenów, ich gatunków i wrażliwości na leki przeciwgrzybicze. W celu przeprowadzenia tego badania stosuje się popłuczyny z błony śluzowej w jamie ustnej i przełyku, żołądka, jelit i zawartość nalotów, folii, żółć otrzymanego z dwunastnicy intubacji.

Interpretacja niektórych wyników badań:

  • U osób z prawidłową odpornością wykrycie pojedynczych kolonii Candida nie jest podstawą do postawienia rozpoznania Candida.
  • Liczba kolonii powyżej 105 jest istotna diagnostycznie.
  • U osób z niską odpornością istotny jest niższy poziom diagnostyczny.
  • W niektórych przypadkach ze zmianami jelitowymi wykrycie kandydozy w kale może być jedynym objawem choroby.

Ryc. 5. Na zdjęciu po lewej stronie wzrost kolonii Candida albicans na pożywce. Na zdjęciu po prawej jest widok kolonii grzybów z komórkami nitkowatymi na górze.

Badanie histologiczne

Badanie histologiczne i cytologiczne próbek biopsyjnych umożliwia identyfikację postaci tkankowych patogenów.

Analiza kału na mikroflory okrężnicy

W przypadku nieinwazyjnej kandydozy jelitowej i gdy nie ma materiału do biopsji, standardem diagnostycznym jest wzrost grzybów Candida większy niż 104 CFU / g. Zwiększenie tego poziomu wskazuje na zmniejszenie ochrony immunologicznej, długotrwałych antybiotyków lub spożywanie pokarmów bogatych w węglowodany.

Ryc. 6. Nadmierny wzrost Candida albicans w treści jelitowej.

Inne metody badań laboratoryjnych

Immunoznaczenie antygenów kałowych i PCR mają znaczenie praktyczne.

Metody badania endoskopowego

Badanie endoskopowe przełyku, żołądka i dwunastnicy pozwala zidentyfikować zjawisko zapalenia błony śluzowej i obecność białawych płytek, pobrać materiał do badań. Nowoczesne metody wideo i kolonoskopii (badanie jelita grubego) umożliwiają badanie narządu w warunkach dogodnych dla pacjenta, w kontekście "leczniczego" snu.

Badanie rentgenowskie

Badanie rentgenowskie pozwala zidentyfikować defekty konturów błon śluzowych, wielkość rurki pokarmowej i głębokość perystaltyki.

Wykrywanie grzybów drożdżopodobnych Pseudomycelium jest "standardem" do diagnozowania choroby.

Ryc. 7. Candida albicans pod mikroskopem.

Kandydoza jelitowa: objawy, leczenie, dieta

Spośród wszystkich typów kandydoz, wiodącą rolę zajmuje uczucie jelitowe. Choroba jest spowodowana zmniejszeniem obrony organizmu i powszechnym stosowaniem leków przeciwbakteryjnych o szerokim spektrum działania. Zakażenie jest często nazywane "chorobą chorego" lub "chorobą leczniczą".

Jak rozwija się choroba

Istnieją inwazyjne i nieinwazyjne formy choroby. W formie inwazyjnej grzyby kiełkują śluzową warstwę jelit, z nieinwazyjną postacią, którą rozwijają się w świetle jelita.

Forma inwazyjna

Uogólnionej kandydozy, Candida łączą się z komórkami nabłonka jelita, z wytworzeniem zgrubień (pseudomycelia) formy nitkowate kiełkowania warstwę komórek nabłonkowych i przenikają poza błonę podstawną. Następnie patogeny wchodzą do układu limfatycznego i rozprzestrzeniają się po całym ciele krwią. W ten sposób rozwija się ogólnoustrojowa kandydoza z uszkodzeniem narządów wewnętrznych.

Choroba rozwija się w narządach trawiennych, których wewnętrzna ściana jest wyłożona uwarstwionym nabłonkiem płaskonabłonkowym (częściej) i cylindrycznym (rzadziej) nabłonkiem. Najczęściej choroba występuje w jamie ustnej i przełyku, co najmniej - w żołądku i jelitach. Ubytki i wrzodziejące wady ściany jelita mają różne kształty i rozmiary. Pojawiają się pęknięcia, nakładki membranowe i formacje polipoidalne.

Ryc. 8. W fazie aktywnej candida tworzą pseudomycelium, kiełkujące przez błonę śluzową jelit.

Formularz nieinwazyjny

W nieinwazyjnej postaci kandydozy komórki grzyba nie tworzą pseudomycelu, a błona śluzowa jelit nie kiełkuje. Energicznie rozmnażają się w świetle ciała, zakłócając trawienie w jamie brzusznej i ciemieniowej. Składniki drobnoustrojów i metabolity hamują normalną mikroflorę, przenikają do krwi, prowadzą do rozwoju układowych reakcji immunologiczno-zapalnych i alergicznej restrukturyzacji organizmu.

Większość drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida jest zlokalizowana w jelicie człowieka. Pozajelitowe umiejscowienie grzybicy (jamy ustnej, narządów płciowych i narządów wewnętrznych) jest manifestacją ogólnoustrojowej kandydozy, której początkiem jest w większości przypadków porażka jelit.

Objawy kandydozy jelitowej

Objawy kandydozy jelitowej zależą od postaci choroby, poziomu i stopnia uszkodzenia.

  1. Dyskomfort w jamie brzusznej jest wiodącym objawem kandydozy jelitowej. Pacjent jest zaniepokojony bólem spastycznej natury, wzdęcia (wzdęcia), w kale może znajdować się krew i śluz.
  2. Zmienia częstotliwość i konsystencję krzesła. Drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida wykrywa się w dużych ilościach w kale.
  3. Stałym objawem kandydozy jelitowej jest wzdęcia - uwalnianie gazów trawiennych z dźwiękiem o różnym stopniu głośności i nieprzyjemnym zapachu.
  4. Odurzenie z umiarkowaną chorobą.
  5. Uczulenie organizmu charakteryzuje się oznakami alergii na różne lokalizacje i nasilenie.

Objawy kandydozy jelitowej (forma inwazyjna rozproszona)

Rozlana inwazyjna postać kandydozy jelitowej zachodzi w sposób zapalenia jelit. Pacjenci martwią się o bóle spastyczne, wzdęcia, kał może zawierać krew i śluz, często występują oznaki kandydozy błony śluzowej jamy ustnej i narządów płciowych. Gorączka jest umiarkowana. Zmiany w jelitach podczas endoskopowego charakteru choroby wrzodziejącej. Czasami choroba jest typu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub dwunastnicy. W niektórych przypadkach rozwija się okołoustne zapalenie skóry. Leczenie lekami przeciwgrzybiczymi daje pozytywny wynik.

Objawy kandydozy jelitowej (postać nieinwazyjna)

Nieinwazyjna forma kandydozy jelita występuje z bólem brzucha i rozciągnięciem jelit, cuchnącymi gazami, wyróżnia się dźwiękiem, krzesło nie jest dekorowane. Leczenie lekami przeciwgrzybiczymi daje pozytywny wynik.

Ryc. 9. Na zdjęciu kandydoza jelit. Strzałki wskazują rodzaj "nakładanego" nakładki.

Powikłania kandydozy jelitowej

  • Przy długim przebiegu kandydozy następuje alergiczna przebudowa organizmu, która charakteryzuje się pojawieniem się pokrzywki, świądu skóry, alergicznego zapalenia naczyń lub grzybiczego egzema.
  • W ciężkich postaciach inwazyjna kandydoza jelitowa jest utrudniona przez perforację wrzodów i krwawienia.
  • Gdy patogeny dostają się do krwioobiegu, występuje sepsa Candida. Z narządów miąższowych wpływa na pęcherzyk żółciowy i wątrobę, trzustkę, co często obserwuje się u pacjentów z AIDS.
  • Systemowy charakter grzybicy przejawia się równoczesnym uszkodzeniem jamy ustnej i / lub narządów płciowych.

Śmiertelność w inwazyjnej kandydozie jelita sięga 25 - 55%. U chorych po przeszczepie i ostrej białaczce, główną przyczyną zgonów są inwazyjne formy grzybicy.

Ryc. 10. W niektórych przypadkach kandydoza jelitowa występuje jako wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Leczenie kandydozy jelitowej

Leczenie kandydozy jelitowej ma na celu skuteczne niszczenie patogenów i wszystkich części procesu patologicznego. Konieczne jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie czynników przyczyniających się do rozwoju grzybicy. W procesie leczenia pacjenci muszą przestrzegać ścisłej diety i rezygnować ze złych nawyków.

Leczenie kandydozy jelitowej lekami przeciwgrzybiczymi

W leczeniu kandydozy stosuje się leki przeciwgrzybicze, które nie są zaadsorbowane ze światła jelit, ponieważ bez tłumienia wzrostu kandydata efekt terapeutyczny nie jest obserwowany lub jest niestabilny i krótkotrwały. Flukonazol, ketokonazol, itrakonazol i amfoterycyna B jest całkowicie absorbowany w górnej części przewodu żołądkowo-jelitowym i osiągają poziom jelita krętego, gdzie główny skupisk Candida.

Grupa leków przeciwgrzybiczych, które nie są wchłaniane ze światła jelita, obejmuje: Nystatynę, Levorin i Natamycin (Pimafucin). Nystatin i Levorin mają wiele działań niepożądanych: niestrawność, toksyczne zapalenie wątroby, alergie itp.

Pimafucin jest środkiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania z grupą polienowych antybiotyków. Pod jego wpływem integralność i funkcja błon komórkowych są zakłócone, co prowadzi do śmierci patogenów. Na początku leczenia u pacjentów występują nudności i biegunka, które same mijają bez przerwania leczenia. Ciąża i karmienie piersią nie są przeciwwskazaniem. Dane dotyczące wpływu na płód nie są otrzymywane.

Główne kryteria skuteczności leczenia to:

  • Zniknięcie klinicznych objawów choroby.
  • Normalizacja liczby kolonii kandydackich podlegających odpowiedniej analizie.

W niektórych przypadkach, w celu uzyskania pożądanego efektu, zastosowano powtarzające się cykle leczenia.

Ryc. 11. Pod wpływem leków przeciwgrzybiczych skorupa grzybów staje się porowata, "pełna dziur". Zawartość komórki spływa na powierzchnię grzybni.

Patogenetyczne leczenie kandydozy

Kompleksowe leczenie grzybicy powinno mieć na celu poprawę stanu immunologicznego pacjenta, zmniejszenie uczulenia organizmu i przywrócenie biocenozy jelitowej, co znacznie poprawi skuteczność leczenia.

  1. Aby zmniejszyć uczulenie organizmu, pacjenci powinni przyjmować leki przeciwalergiczne nowej generacji.
  2. Aby zastąpić utratę witamin i mikroelementów (w tym żelaza), zaleca się stosowanie ferroglobiny B12, która składa się z witamin z grupy B (B1, B2, B3, B6 i B12), kwasu foliowego i pantotenowego, witaminy C, cytrynianu żelaza amonu, wapnia glicerofosforan, cynk, miedź, mangan, jod, lizyna, wyciąg z korzenia lukrecji i miód.
  3. Przywrócenie mikrobiocenozy jelitowej.

Przywrócenie mikrobiocenozy jelitowej powinno odbywać się w dwóch kierunkach:

  • Walcz z oportunistyczną florą (spożycie antybiotyków, Intestopana, Mexiform, jedzenie pokarmów o działaniu bakteriobójczym).
  • W celu znormalizowania flory jelitowej, zalecane podawanie leków zawierających żywe bifidobakterie Lactobacilli i inne bakterie: linex, Atsipol, Hilak forte Beefy formularza, Bifibumbakterina, baktisubtil, Laktobakteryn, atsilakt, Lakteola, PROFOR, Bitsilaka.

BAA do żywności Baktistin jest niezbędnym lekiem wieloskładnikowym w leczeniu kandydozy:

  • Metabolity Bacillus subtilis hamują oportunistyczną i patogenną mikroflorę jelitową, promują prawidłowe trawienie, zwiększają obronę organizmu poprzez stymulację syntezy interferonu.
  • Zeolit ​​jest naturalnym sorbentem. Selektywnie wchłania i usuwa alergeny i toksyny, pomagając w ten sposób zmniejszyć różne rodzaje toksykologii. W takim przypadku perystaltyka jelit normalizuje się, zmniejsza się wzdęcia i spastyczność.
  • Hydrolizat mąki sojowej jest składnikiem prebiotycznym. Przyczynia się do wzrostu i przywracania prawidłowej mikroflory jelitowej.
  1. Leki hamujące procesy fermentacji (Carbolen - węgiel aktywny) i normalizujące trawienie (Pepside, sok żołądkowy, kwasica pepsyna, siarczan magnezu, preparaty enzymatyczne).
  2. Przy niskiej zawartości hemoglobiny we krwi stosuje się preparaty żelaza: Ferroplex, Mleczan żelazowy, glicerofosforan żelaza, Hemostimulin.
  3. W celu zwalczania hipoproteinemii przepisuje się sterydy anaboliczne w celu normalizacji metabolizmu azotu u pacjentów: inozyny, nandrolonu, kwasu orotowego, metylouracylu itp.
  4. Kiedy udowodniono funkcjonalny i ilościowy niedobór odporności komórek T i B, zostają im przypisane immunomodulatory: Nukleinan sodu, Splenina, Taktivin, Arbidol, Levamizol, Splenina, Methyluracil itp.
  5. W celu poprawienia odporności humoralnej stosuje się ludzką immunoglobulinę, gamma-globulinę itd.

Dieta dla kandydozy jelitowej

  1. Drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida wolą mieszkać w tkankach bogatych w wewnętrzny cukier - glikogen. Aby ograniczyć procesy fermentacji i zwalczać dyskinezy przewodu żołądkowo-jelitowego, zaleca się ograniczenie spożycia codziennej normy cukru i żywności zawierającej duże ilości węglowodanów. Nie zaleca się słodyczy, ciastek, ciastek, białego chleba, makaronu, słodkich napojów, piwa i kwasu chlebowego, ziemniaków, buraków i kukurydzy, winogron, bananów i innych słodkich owoców.
  2. Wolno jeść: chude mięso duszone, gotowane lub pieczone forma, kurczak, jajka na twardo i jajecznicę, olej roślinny, produkty mleczne, warzywa - ogórki i pomidory, zbóż - gryczana i ryż, owoce jagodowe - porzeczki, borówki i żurawiny w postaci napojów owocowych, napojów - z ziołowych wywarów, soku z granatów lub marchwi, wywaru z owoców dzikiej róży, zielonej herbaty, napoju z cytryną bez cukru.

Wysoce skuteczne leki przeciwgrzybicze, przeciwzapalne, wzmacniające i immunomodulujące, korekta powiązanych chorób - podstawa leczenia kandydozy przewodu pokarmowego.

Ryc. 12. Drożdżowe grzyby Candida albicans pod mikroskopem: widoczne okrągłe komórki patogenów i fragmenty włókien pseudomycelowych.

Przełyk Candida: objawy i leczenie

Kandydoza przełyku występuje rzadko (1,3% - 2,8% pacjentów), głównie u pacjentów z obniżoną odpornością, u 4% pacjentów po przeszczepie, u 3 - 6,7% pacjentów z rozsianą carcinomatozą, u co trzeciego pacjenta z AIDS Często występuje u pacjentów z zaburzeniami czynności nadnerczy i przytarczyc, u 5 - 10% pacjentów z cukrzycą. Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju kandydozy przełyku są oparzenia, polipowatość i uchyłkowatość.

Klasyfikacja

Zapalenie przełyku Candida może występować bez erozji i erozji. Morfologicznie rozróżnij 3 stopnie nasilenia grzybicy:

  • Z 1. stopniem nasilenia na błonie śluzowej przełyku występują osobne złogi w kolorze szaro-białym. Pseudomycelium grzybów kiełkuje warstwę nabłonka.
  • Przy drugim stopniu dotkliwości naloty są zwarte, miejscami łączą się, tworząc duże obszary. Filamenty grzybni kiełkują warstwę śluzową i podskórną.
  • Z nakładką Pseudomembras o trzeciej ważności jest rozległy. Nici grzybni kiełkują do warstwy mięśniowej.

Jak rozwija się kandydoza przełyku

Przylepiając się do komórek błony śluzowej przełyku i nie odbierając właściwej odporności od układu odpornościowego, Candida zaczyna tworzyć pseudo-grzybnię i wyrasta przez warstwę śluzową. Poprzez działanie enzymów patogenów komórki śluzówki zostają zniszczone. Złuszczony nabłonek i ciałka grzybowe tworzą na powierzchni naloty w kolorze szaro-białym. Początkowo są to małe białawe ochazhki, które ostatecznie łączą się i tworzą gęstą złoża - film. W niektórych przypadkach naloty przypominające tablicę są tak liczne, że całkowicie pokrywają światło przełyku. U pacjentów z niedoborem odporności pojawiają się często perforacje (perforacja) ściany i krwawienie. Ostrogi zapalenie przełyku i śródpiersia powodują śmierć pacjentów. Mikroskopia ujawnia pseudomycelium i pączkujące komórki patogenów.

Ryc. 13. Tworzenie się grzybni na powierzchni błony śluzowej. Zdjęcie po prawej pokazuje pseudomycelium i zaokrąglony kształt chlamydospor - organów rozmnażania bezpłciowego. Procesowi temu towarzyszy zniszczenie warstwy śluzowej, a następnie erozja i owrzodzenie.

Objawy kandydozy przełyku

Na podstawie obrazu endoskopowego rozróżnia się 4 rodzaje przebiegu choroby - od łagodnej do ciężkiej, skomplikowane. Candidosis przełyku z utajonym przebiegiem może być bezobjawowy.

Głównymi objawami przełyku candida są: dysfagia (dyskomfort podczas połykania), ból (odonofagia), w niektórych przypadkach ślinotok (hipernizja). Ból przy połykaniu o różnej intensywności, czasami niezdolność do połknięcia pokarmu. W wyniku wymiotów wyróżnia się formowanie zwartego gatunku. Dysfagia występuje w 70% przypadków, uszkodzenie jamy ustnej - 45%, nudności i wymioty - 15%, utrata masy ciała - 8%, biegunka - 2%, co trzeci pacjent nie ma objawów kandydozy przełyku. Zgaga i luźne stolce są rzadkie.

Powikłania kandydozy przełyku:

  • Niezdolność do połknięcia płynnego jedzenia prowadzi do odwodnienia.
  • Perforacja ściany (perforacja).
  • Krwawienie z niedokrwistością.
  • Rozwój zwężenia (zwężenia) przełyku.
  • Rozpowszechnianie infekcji grzybiczych z uszkodzeniem narządów wewnętrznych.
  • Candida sepsis.
  • Ostrogi zapalenie przełyku i śródpiersia powodują śmierć pacjentów.

Ryc. 14. Głównymi objawami kandydozy przełyku są: nadmierne ślinienie (zdjęcie po lewej stronie), obrzęk, przekrwienie błony śluzowej i "tandetne" wypady.

Rozpoznanie kandydozy przełyku

Badanie na kandydozę przełyku należy przeprowadzić u wszystkich pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia dyskomfortu i bólu podczas połykania. Potwierdza rozpoznanie pacjentów z drożdżakowym zapaleniem jamy ustnej, ale pod jego nieobecność nie wyklucza się również porażki przełyku.

Natywna mikroskopia rozmazu

Wykrywanie pseudomycelium jest "standardem" w diagnostyce kandydozy błony śluzowej. Komórki grzybów wykrywa się zarówno w przypadku choroby, jak i kandydozy.

Wykrywanie patogenów odbywa się metodami cytologicznymi (badanie rozmazów natywnych) i histologicznymi (badanie materiału z biopsji). Analiza zeskrobnięć jest najbardziej wiarygodna.

Metoda kulturowa

Siew biomateriału pozwala zidentyfikować przyczynę choroby, określić ilościowo patogeny, określić gatunki grzybów i wrażliwość na leki przeciwgrzybicze oraz monitorować skuteczność leczenia. Wady metody kulturowej to niezdolność do odróżnienia kandydatury od kandydatury.

Testy serologiczne i skórne

Badania serologiczne (ELISA, oznaczanie swoistych IgE itp.) I testy skórne są rzadko stosowane w praktyce ze względu na brak wymaganej dokładności.

Szybkie rozpoznanie kandydozy przełyku

Szybkie rozpoznanie chorób przełyku przeprowadza się za pomocą szczotki cytologicznej i cewnika balonowego. Narzędzia do zbierania materiału są wprowadzane przez nos lub usta. Otrzymany materiał jest badany cytologicznie i kulturowo. Czułość metody jest znacznie wyższa niż badanie histologiczne próbek biopsyjnych uzyskanych za pomocą endoskopii, ponieważ grzyby mogą być myte z powierzchni warstwy śluzowej podczas przetwarzania otrzymanego materiału.

Ryc. 15. Przełyk Candida. Mikroskopia treści owrzodzeń przełyku. Pseudo-mycelialne filamenty i pączkujące komórki kandydata są wyraźnie widoczne.

Endoskopowe badanie przełyku

Ten rodzaj badań przełyku pozwala na wizualną ocenę obrazu stanu zapalnego i wzięcie materiału do badań. Wadami jest uzyskanie za pomocą kleszczyków do biopsji miniaturowego kawałka tkanki, co znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo znalezienia informacji niezbędnych do postawienia diagnozy, dlatego też pojedyncza biopsja potwierdzająca diagnozę często nie wystarcza.

Głównymi objawami endoskopowymi kandydozy przełyku są przekrwienie błony śluzowej, zwiększona podatność na kontakt i napady fibrynowe o różnej lokalizacji, wielkości i konfiguracji.

  1. W przypadku nieleczonego zapalenia przełyku z nieżytem przewlekłym stwierdza się rozproszenie o różnym nasileniu i obrzęk błony śluzowej jest umiarkowany. W kontakcie obserwuje się zwiększone krwawienie.
  2. W przypadku włóknistego zapalenia przełyku, na tle obrzękniętej i przekrwionej błony śluzowej, zauważono szaro-białe lub żółtawe kruche okrągłe płytki o średnicy 1 - 5 mm. W kontakcie obserwuje się zwiększone krwawienie.
  3. Kiedy włókniste erozyjne zapalenie przełyku jest nalotem brudnej szarości, "frędzlami", przypominającymi wstęgę, umieszczonymi na grzbietach podłużnych fałd. Błona śluzowa jest opuchnięta i przekrwiona. W kontakcie obserwuje się zwiększone krwawienie.

Ryc. 16. Obraz endoskopowy kandydozy przełyku.

Badanie histologiczne

Tylko badanie histologiczne materiału biologicznego pozwala zidentyfikować pseudomycelium, wnikniętego głęboko w ścianę przełyku.

Metoda rentgenowska

Rentgenowska metoda badania przełyku jest nieskuteczna, ale można ją wykorzystać do określenia powikłań choroby - zwężenia, owrzodzenia i perforacji.

Leczenie kandydozy przełyku

Leczenie zespołu kandydozy przełyku. Pierwszy to poszukiwanie, identyfikacja i korekta chorób podstawowych. Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie leków przeciwgrzybiczych, immunomodulatorów, czynników patogenetycznych i objawowych.

Antimiotyki są przepisywane głównie w postaci tabletek. Podanie dożylne stosuje się, jeśli kandydoza jest oporna na tradycyjne schematy leczenia i nie jest możliwe połknięcie. Terapia lokalna nie jest przeprowadzana.

W leczeniu grzybicy przełyku stosuje się:

  • Triazole (związki azolowe) (flukonazol, itrakonazol). Leki zawierające flukonazol są "złotym standardem" w leczeniu pacjentów z kandydozą. Wnikają do krwioobiegu.
  • Pochodne imidazolu (mikonazol, ketokonazol, izokonazol, omokonazol, klotrimazol, ekonazol, bifonazol, oksykonazol, butokonazol, sertakonazol (imidazol + benzotiofen).
  • Grupa polienowych antybiotyków (Nystatin, Levorin, Natamycin, Amphotericin i Pimafucin). Nie zaabsorbowany światłem jelita.
  • Echinocandiny (kaspofungina, anidulafungina, mikafungina).

Leki pierwszego rzutu obejmują flukonazol, ketokonazol i intrakonazol.

Leki zawierające flukonazol są "złotym standardem" w leczeniu kandydozy przełyku. Wnikają one do krwioobiegu, przekraczając skuteczność ketokonazolu i intrakonazolu.

Lekami drugiego rzutu są: ketokonazol, intrakonazol, amfoterycyna, kapsofungina, worikonazol, prokanazol.

Wraz z rozwojem oporności na leki przeciwgrzybicze zmienia się schemat leczenia:

  • Podczas leczenia azolami (flukonazol) konieczne jest zwiększenie dawki leku. W przypadku nieskuteczności przestawiają się na przyjmowanie innego leku z tej grupy - intrakonazolu, który jest przepisywany w wyższej dawce.
  • Przy nieskuteczności otrzymywania dużej dawki flukonazolu (400 mg na dobę), przechodzą na dożylne podawanie amfoterycyny B. Oporność na ten lek jest rzadko obserwowana.

Leczenie kandydozy przełyku odbywa się wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza i pod nadzorem lekarza.

Epidemia żołądka

Infekcja grzybicza żołądka przy braku uszkodzenia ściany ciała rzadko się rozwija. Spośród wszystkich rodzajów specyficznych zmian w przewodzie pokarmowym, kandydoza żołądka wynosi 5,2%. W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka iw wycinkach z biopsji wrzodów żołądka i dwunastnicy grzyby drożdżopodobne występują w 17-30% przypadków.

Epidemia żołądka ma charakter erozyjno-włóknikowy (rozproszony) lub ogniskowy (wtórne wrzody żołądka). Kandydoza często rozwija się najczęściej u pacjentów z chorobą refluksową żołądka i refluksu żołądkowo-przełykowego. Patogeny mnożą się intensywnie na tle spadku lub braku soku żołądkowego kwasu chlorowodorowego (achlorhydria), szczególnie w obszarach owrzodzenia i uszkodzenia (erozji) błony śluzowej. W rezultacie owrzodzenia i erozja nie goją się przez długi czas, a wzrost grzybów w warstwie podśluzówkowej powoduje ból i krwawienie.

Badanie endoskopowe żołądka i dwunastnicy 12 pozwala zidentyfikować zjawisko zapalenia błony śluzowej, obecność białawych plam, aby pobrać materiał do badań. Wiarygodne potwierdzenie diagnozy opiera się na identyfikacji pseudo-mycelia candida w preparatach cytologicznych i / lub histologicznych.

W ostatnich latach coraz częściej izolowane są grzyby z rodzaju Candida w połączeniu z Helicobacter pylori. Ustalono, że terapia przeciwwrzodowa zwiększa częstość występowania kandydozy, aw obecności grzybów choroby żołądka są trudniejsze.

Leczenie w takich przypadkach powinno być prowadzone za pomocą antybakteryjnych leków przeciwgrzybiczych.

Rozproszona kandydoza żołądka

Rozprzestrzeniane uszkodzenie żołądka rozwija się na tle podchlorynu po interwencjach chirurgicznych i oparzeniach. Podczas endoskopii wykrywane są objawy włóknikowo-wrzodziejącego zapalenia żołądka, a rozmaz pseudomycelu wykrywany jest w rozmazach. Flukonazol 200 mg na dzień przez 10-14 dni lub Amfoterycyna B jest stosowana w leczeniu.

Ogniskowa kandydoza żołądka

Ogniskowa (ograniczona) zmiana żołądka (kandydoza wrzodowa) rozwija się na tle wrzodu trawiennego lub 12 wrzodów dwunastnicy. Wrzody, zazwyczaj duże, ze skłonnością do krwawień, tolerujące tradycyjne leczenie. W próbkach biopsji i śladach rozmazy znajduje się inwazyjny pseudomycelium. Flukonazol jest lekiem z wyboru, stosowanym w dawce 200 mg na dobę przez 10 do 14 dni.

Ryc. 17. Wrzód żołądka (zdjęcie z lewej strony) i wrzód dwunastnicy (zdjęcie prawe, oznaczone strzałkami).

Kandydoza trzustkowa

Udowodniono, że grzyby Candida infekują trzustkę w takim samym stopniu jak inne narządy. Choroba powoduje rozwój cukrzycy, co zostało udowodnione przez uzyskanie pozytywnej dynamiki w mianowaniu leków przeciwgrzybiczych.

System dróg żółciowych Candida

Grzyby z rodzaju Candida mogą atakować pęcherzyk żółciowy i drogi żółciowe. Jest to ułatwione przez dyskinezy żółciowe, cholestazę, lambliozę, choroby trzustki, niedociśnienie pęcherzyka żółciowego i inne typy patologii. Stwarza to warunki sprzyjające rozwojowi patogenów. Kamienie w przewodach żółciowych stają się "zbiornikami" grzybów. Wielu autorów nazywa je "kamieniami Candida".

Diagnostyka laboratoryjna oparta jest na badaniu mikrobiologicznym części żółci uzyskanych w dwunastniczym badaniu wieloczynnikowym.

Leki przeciwgrzybicze Lek Nystatin, Mycoheptin, Levorin, choleretic i antimicrobial są przepisywane do leczenia. Procedury fizjoterapeutyczne uzupełniają leczenie. Dieta powinna zawierać pokarmy bogate w białko, chleb razowy, produkty mleczne, lemoniadę i soki owocowe. Konieczne jest ograniczenie produktów zawierających dużą ilość węglowodanów. Odżywianie ułamkowe, w małych porcjach 5-6 razy dziennie.

Ryc. 18. Kandydoza jamy ustnej.

Kanceroza jonowo-doodbytnicza

Porażenie regionu odbytu przez grzyby Candida następuje z powodu wprowadzenia patogenów do ściany jelita pseudomycelu. Grzyb rozwija się na tle zmniejszenia pracy układu odpornościowego, jest konsekwencją kandydozy jelitowej. Często skóra okolicy okołoporodowej jest zaangażowana w proces patologiczny.

Kandydoza odbytnicy

Kandydoza odbytnicy często rozwija się u pacjentów z AIDS, homoseksualistami i jako mieszana infekcja z objawami opryszczki, przebiega w postaci odbytnicy. Ból w odbytnicy, fałszywe pragnienie aktu defekacji, domieszka krwi i śluzu w kale - główne objawy choroby. W przypadku sigmoidoskopii na tle obrzęku i przekrwienia błony śluzowej widoczne są czerwone brodawki i ziarniniak, występuje zwiększone krwawienie. W ciężkich przypadkach pojawiają się owrzodzenia, proces rozciąga się do okolicy krocza i zewnętrznych narządów płciowych. Często występują zmiany dwubiegunowe - drożdże w jamie ustnej i odbytnicy. Kandydoza jamy ustnej jest długa, trudna do leczenia.

Rozpoznanie ustala się na podstawie wykrycia grzybów w rozmazach pseudomycelu. Flukonazol w dawce 200 mg na dobę przez 14 do 20 dni jest stosowany w leczeniu, a lekami drugiego rzutu są Intrakonazol i Ketoconazol. Dodatkowo, lokalne leczenie przeprowadza się przy użyciu świec z Nystatyną i Levorinem, mikroukładami z zawiesiną wody Levorina, 0,02% roztworem błękitu metylenowego.

Zapalenie skóry wywołane przez Candida

Uszkodzenie skóry okolic odbytu występuje z objawami swędzenia i pieczenia. Akt defekacji staje się bolesny, pojawiają się pęknięcia i krwawienie. Na badanie, oznaczone przekrwienie, liczne erozji i zapalenie mieszków włosowych.

Rozpoznanie ustala się na podstawie wykrycia kandydującej pseudo-grzybni w skalach skóry. W leczeniu leków przeciwgrzybiczych stosowanych w postaci kremu i maści do stosowania zewnętrznego z klotrimazolem. Z leków drugiego rzutu zastosowano maść i krem ​​Nizoral lub Exoderil. W ciężkim swędzeniu, leki przeciwmózgowia są stosowane z hormonami.

Ryc. 19. Zapalenie skóry u kobiet w okresie okołoporodowym na zdjęciu.