Główny / Jelita

Analiza stolca dla dysbakteriozy: interpretacja wyników

Jelita

W jelitach osoby dorosłej przeciętnie występuje od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i samopoczucie zależą bezpośrednio od stosunku liczby poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi mikroflory jelitowej lub po prostu dysbakterioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uznanie go za niezależną chorobę. Z punktu widzenia społeczności medycznej dysbacteriosis jest tylko stanem (najczęściej tymczasowym), przeciwko któremu dana osoba może mieć choroby. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelitach zaleca się przeprowadzenie analizy kału na dysbacteriosis, którego odczytanie pozwoli lekarzowi zdecydować o dalszej diagnostyce i taktyce leczenia.

Sukces zależy w dużej mierze od tego, jak starannie przygotowano pacjenta do wykonania analizy kału i czy prawidłowo go zebrał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelitowej u niemowląt i małych dzieci, istnieje potrzeba omówienia pewnych subtelności. Dzisiaj powiemy ci, jakie oznaki i symptomy pełnią rolę wskazań do przeprowadzenia takiego badania, które pokazuje analizę kału dla dysbakteriozy (interpretacja wyników i norm w tabeli), w jaki sposób ustalana jest nierównowaga mikroflory jelit, z jakiego powodu one występują oraz jakie mogą one powodować.

Zwracamy uwagę na to, że podane informacje mają jedynie charakter informacyjny i nie eliminują konieczności uzyskania wykwalifikowanej pomocy medycznej. Dysbakterioza jest poważnym stanem patologicznym, który ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia ludzkiego, a zatem wymaga wizyty u lekarza!

Dlaczego warto wykonać test kału pod kątem dysbakteriozy?

Tryliony bakterii, które znajdują się w naszym organizmie, współdziałają z nami symbiotycznie, tzn. Czerpią korzyści z gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w odniesieniu do wszystkich mikroorganizmów w różnym stopniu: niektóre z nich są bardziej mile widzianymi gośćmi dla danej osoby, inne są mniej, a niektóre z nich to "persona non grata". Analiza odchodów dla dysbakteriozy jest właśnie przeprowadzana w celu ustalenia stosunku liczbowego między koloniami bakterii, które zamieszkują jelita.

Wskazania do celu badania:

Ciężar, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

Podejrzewa się zakażenie jelit;

Ostra utrata wagi bez wyraźnego powodu;

Nietolerancja poszczególnych pokarmów;

Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

Jest wysoce pożądane, aby przejść test kału pod kątem dysbakteriozy po długotrwałym leczeniu środkami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - odszyfrowanie wyników badania pozwoli określić, jak bardzo leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy wymagana jest jego korekta.

Stosuje się do tego trzy metody:

Koproskopiya - rodzaj "ogólnej analizy kału", pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badania jest coprogram - forma ze wskaźnikami, w tym kolor, kształt, tekstura i zapach odchodów, informacja o obecności lub braku ukrytej krwi, ropie, śluzie, pasożytach i ich jajach, nie strawionym resztkach jedzenia, nietypowych komórkach i fragmentach tkanek. Jeśli wynik jest alarmujący, lekarz zaleca dodatkowe procedury diagnostyczne;

Analiza bakteriologiczna odchodów - innymi słowy, wysiew w pożywce. Po 4-5 dniach bakterie rozmnażają się, a technik laboratoryjny będzie w stanie wyciągnąć wnioski na temat liczby głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (CFU / g). Dziś mówimy o tym badaniu - jest ono proste i dostępne, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbakteriozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, więc wynaleziono alternatywną metodę;

Analiza biochemiczna kału - nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych w widmie. Rozszyfrowanie wyników badań staje się możliwe po kilku godzinach, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory jelitowej. Biochemia odchodów jest bardziej czułym i dokładnym sposobem, nawet wczorajsza próbka będzie dla niej odpowiednia, ponieważ kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie w procesie ich żywotnej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału z powodu dysbiozy może nawet ustalić określony odcinek jelita, w którym doszło do niepowodzenia. Wadą tej metody jest tylko jedna - obecność nie występuje w każdym laboratorium.

Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

Wartość bezwzględna (mg / g)

Wartość względna (jednostki)

Kwas octowy (C2)

Kwas propionowy (C3)

Kwas masłowy (C4)

Kwas całkowity

od -0,686 do -0,466

od -0,576 do -0,578

Przygotowanie do badań i gromadzenie materiału

Bardzo ważne jest nie tylko zbieranie odchodów do analizy pod kątem dysbakteriozy, ale także dostarczanie próbki na czas, a także obserwowanie wszystkich szczegółów preparatu.

Zacznijmy w kolejności:

Jeśli pacjent był leczony antybiotykami, należy pamiętać, że wykonanie testu kału w celu określenia braku równowagi mikroflory jelitowej ma sens nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

Trzy dni przed badaniem należy zrezygnować z używania środków przeczyszczających, leków przeciwbiegunkowych i przeciwrobaczych, NLPZ, pro-i prebiotyków, oleju rycynowego i wazeliny, preparatów baru i bizmutu;

Konieczne jest wcześniejsze zakupienie w aptece lub uzyskanie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowanym wiekiem, specjalnie zaprojektowanym do zbierania i transportu kału do analizy;

Wypróżnianie powinno odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych pomocy;

Nie możesz pobrać próbki do analizy z toalety. W tym celu konieczne jest przygotowanie dowolnego wygodnego pojemnika, który powinien być dokładnie oczyszczony, spłukany wrzącą wodą, wysuszony i należy w nim wykonać wypróżnienie;

Przed rozpoczęciem procesu należy oddać mocz, a następnie umyć i osuszyć. W żadnym przypadku nie należy zbierać moczu ani wydzieliny z dróg rodnych. Jeśli kobieta ma miesiączkę, użyj tamponu;

Po defekacji konieczne jest otwarcie przygotowanego pojemnika, wyjęcie łyżki i pobranie niewielkiej ilości materiału z różnych części kału: od środka, od powierzchni. Jeśli zobaczysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego kału, umieść go w pojemniku! Łącznie do analizy potrzebnych będzie 6-8 łyżek kału;

Zamknij szczelnie pojemnik i przekaż próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

Większość bakterii tworzących mikroflorę jelitową jest beztlenowych, dlatego pod wpływem powietrza, stopniowo umierają. Dlatego tak ważne jest, aby zdać w czasie analizę kału pod kątem dysbakteriozy - dopiero wtedy wyniki będą wiarygodne.

Jeśli przechodzisz badanie biochemiczne, to nie ma to większego znaczenia - możesz nawet zamrozić próbkę i dostarczyć ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie możliwe zbieranie odchodów od dziecka do analizy wcześnie rano - może po prostu nie chce iść do toalety.

Analiza kału do dysbioza u niemowląt

Normy bakteriologicznego badania kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci nieznacznie różnią się od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są one związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka przez bakterie. A ten proces z kolei zachodzi inaczej u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Omówimy to bardziej szczegółowo, odszyfrowując wyniki analizy odchodów na dysbakteriozy w tabeli.

Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom z powodu infekcji szpitalnych: Staphylococcus aureus, prątków Pseudomonas, grzybów drożdżopodobnych i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i niewielkich problemów zdrowotnych, aw najgorszym - poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą dokładnie obserwować zachowanie i dobre samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd ruchów jelit, szczególnie jeśli niedawno miałeś szansę poddać się leczeniu w szpitalu.

Konieczne jest wykonanie analizy kału w kierunku dysbakteriozy u niemowlęcia z następującymi objawami:

Częste i poważne odbijanie po karmieniu, bardziej przypomina wymioty;

Wzdęcia i skurcze żołądka, wzdęcia;

Trudności z wprowadzeniem uzupełniającej żywności;

Oznaki nietolerancji poszczególnych produktów;

Wysypka, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

Ostatnio przeprowadzono terapię przeciwbakteryjną lub hormonalną;

Wszelkie problemy z kałem - zaburzenia częstotliwości, nienormalny wygląd lub zapach kału, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

Aby rozszyfrować wyniki badania dało obiektywne wyniki, konieczne jest odpowiednie przygotowanie do analizy:

Odmówić wprowadzenia nowej żywności co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

W przededniu nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor odchodów (puree z marchwi, czerwonych i czarnych jagód, soku z buraków itd.);

Uzupełnij dowolny lek na kilka dni przed podjęciem testu, w tym środki przeczyszczające i witaminy. Terapię antybiotykową najlepiej zakończyć na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować czas analizy kału z powodu dysbiozy;

Zakup sterylny plastikowy pojemnik łyżeczką. Dopuszczalne jest pobranie próbki ruchów dzieci z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Lepiej jest używać czystej bawełnianej pieluchy, przed prasowaniem gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału

Tabela norm bakteriologicznej analizy kału

Dzieci powyżej 1 roku życia

Staphylococcus saprophytic and epidermal

Inne bakterie oportunistyczne

Interpretacja wyników badań

Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

Przydatne bakterie - odgrywają wyjątkowo pozytywną rolę w życiowej aktywności ludzkiego organizmu, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

Warunkowo patogenne bakterie - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet pewne korzyści. Ale warto, aby ich kolonie zbytnio się rozmnażały, a kolonie antagonistów - aby odstraszać, od warunkowych wrogów, te bakterie stają się prawdziwymi wrogami. Szczególnie często dzieje się tak na tle zmniejszonej ochrony immunologicznej. Należą do nich na przykład candida, enterokoki lub clostridia;

Patogenne bakterie - nie powinny znajdować się w ciele zdrowej osoby. Nie ma z nich korzyści, tylko jeden problem. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakami takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mówimy o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych "niepożądanych gości" jelita.

Teraz bardziej szczegółowo przyjrzyj się głównym przedstawicielom mikroflory jelitowej. W postaci wyników analizy kału dla dysbakteriozy niektóre bakterie wymienione poniżej mogą być nieobecne - laboratoria mają odmienne zasady, szczególnie dla prywatnych. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj wystarczy podać ustalone standardy i wskazać przyczyny możliwych odchyleń.

Bifidobacteria

Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów "bakteria" i "bifidus", czyli "podzielona na dwie części". Rzeczywiście, bifidobacterium ma wygląd wygiętego patyka o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Około 95% mikroflory jelit zdrowej osoby składa się z bifidobakterii. Normy dla dzieci w wieku do jednego roku wynoszą 10 do dziesiątego lub jedenastego stopnia CFU / g, a dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do dziewiątego lub dziesiątego stopnia CFU / g.

Brak tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem wizyty u lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowania do analizy kału w kierunku dysbakteriozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na zmniejszenie ich liczby. Bez wystarczającej ilości bifidobakterii upośledzone jest wchłanianie witamin i mikroelementów, cierpi na metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność zmniejsza się, wzrasta toksyczne obciążenie, a wątroba i nerki. Jest całkiem prosta korekcja mikroflory jelitowej i wypełnienie niedoboru bifidobakterii - w tym przypadku istnieje wiele specjalistycznych preparatów.

Bifidobakterie w kale zmniejszone - powoduje:

Długotrwałe leczenie antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, lekami przeciwrobacznymi;

Dieta irracjonalna - nadmiar węglowodanów lub tłuszczu w diecie, głodówka, dieta hard mono;

Sztuczne dokarmianie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie uzupełniających pokarmów;

Wrodzone fermentopatie - nietolerancja na laktozę, fruktozę, gluten i inne składniki żywności;

Stany upośledzenia odporności, alergie;

Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jersinioza;

Inwazje pasożytnicze - glistnicy, enterobiozy, giardiozy;

Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzody żołądka;

Ostra zmiana klimatu.

Lactobacillus

Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelit pochodzi od łacińskiego słowa "lakier", co oznacza "mleko". Istnieje wiele gatunków, które zamieszkują, w tym, i inne narządy wewnętrzne, na przykład płeć żeńska. Lactobacilli są Gram-dodatnimi fakultatywnymi beztlenowymi mikroorganizmami, które wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii w jelicie. Według analizy dekodowania kału dla dysbakteriozy, wskaźnik ich utrzymania u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów wynosi 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, utrzymując w ten sposób prawidłową równowagę pH w jelicie. Ponadto biorą udział w trawieniu błoną, a mianowicie rozkładają cukier mleczny, zapobiegając pojawieniu się niedoboru laktazy. Normalna absorpcja mleka jest zasadniczo niemożliwa bez wystarczającej ilości pałeczek kwasu mlekowego. Są również potrzebne jako stymulatory miejscowej odporności, ponieważ będąc elementami obcymi, stymulują aktywność immunokompetentnych komórek, które zamieszkują strefę ciemieniową jelit. Lactobacilli biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki, nie pozwalają na zbyt dużą masę kałową, a zatem pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

Lactobacilli w kale zmniejszone - powoduje:

Długotrwała terapia antybakteryjna bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwuarowych;

Niezbilansowana dieta, post, dieta mono;

Sztuczne dokarmianie lub zbyt wczesne wprowadzanie uzupełniających pokarmów u niemowląt;

Ostre infekcje jelitowe;

Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego;

Peptostreptokokki

Bakterie te należą do warunkowo patogennej flory, są to małe, okrągłe komórki, pukające się w krótkie łańcuchy i zdolne do poruszania się za pomocą organelli ruchu - rzęsek. Peptostreptokokki są gram-dodatnimi nesporoobrazuyushchy anaerobes, żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i na skórze, podczas gdy do 18% wszystkich gram-dodatnich beztlenowych ziarniaków żyjących w ludzkim ciele. Po odszyfrowaniu wyników analizy kału dla dysbakteriozy, wskaźnik peptostreptokokka u dzieci poniżej jednego roku - maksymalnie 10 w piątym stopniu CFU / g, a u dorosłych - maksymalnie 10 w szóstym stopniu CFU / g.

Peptostreptokokki odgrywają skromną rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest niezbędny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelicie. Jednak ich liczba musi być ściśle kontrolowana przez odporność i innych członków mikroflory. Nadmiernie rozmnażane kolonie petostreptokokku mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej w połączeniu z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład, peptostreptokokki pojawiają się w 20% przypadków zapalenia otrzewnej. Są wysiewane i ginekologiczne choroby zapalne, a także ropne ropnie w jamie ustnej.

Zwiększono Peptostreptokokki w kale - przyczyny:

Ostra infekcja jelit;

Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego;

Nadwyżka cukrów w diecie.

Escherichia typowa

E. coli (Escherichia coli, typowa dla Escherichia) jest gram-ujemną fakultatywną beztlenową bakterią nie-sporotwórczą, której większość szczepów jest warunkowo patogenna i działa jako naturalny uczestnik mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po porodzie jelita dziecka zostały skolonizowane przez Escherichię. Po odszyfrowaniu wyników analizy kału w kierunku dysbakteriozy, odsetek E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami, E. coli stanowi do 1% wszystkich bakterii żyjących w jelitach.

Typowa Escherichia przynosi korzyści osobie: bierze udział w syntezie witamin B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, w procesie asymilacji żelaza i wapnia. E. coli produkuje szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), kolicyny, które są szkodliwe dla bakterii chorobotwórczych, a także usuwa nadmiar tlenu z jelit, co jest szkodliwe dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo warunkowo patogennego statusu E. coli jego niedobór jest wysoce niepożądany.

Escherichia w kale obniżona - powody:

Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

Ostra infekcja jelit;

Sztuczne dokarmianie niemowląt.

Escherichia - laktoza ujemna

Obecność tego szczepu w rozszyfrowaniu wyników analizy kału dla dysbakteriozy jest całkiem do przyjęcia. Norma zawartości laktozy-ujemnej Escherichia coli w jelitach u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 w piątym stopniu CFU / g. Nadmiar tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, zwłaszcza w połączeniu z niedoborem w pełni rozwiniętej escherichii. Szczep Lactosonegative nie pełni funkcji przypisanych E. coli, ale bezskutecznie. W obliczu obniżonej odporności, E. coli, "pasożyt", stanie po stronie szkodliwych bakterii i pogorszy proces zapalny, jeśli się zacznie. U małych dzieci, podwyższona zawartość escherichii ujemnej w laktozie w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego podobny wynik analizy wymaga dalszej oceny.

Fuzobakterii

Należą one do Gram-ujemnych beztlenowców, są polimorficzne, ale nie mają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Fuzobakterii wydają się być cienkimi paskami o długości 2-3 mikrometry ze spiczastymi końcami. Są to naturalni członkowie mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu żołądkowo-jelitowego i narządów płciowych. Zgodnie z normami analizy kału dla dysbakteriozy, w jelitach niemowląt zawartość fuzobakterii jest dozwolona do 10 w szóstym stopniu CFU / g, u dorosłych pacjentów - do 10 w ósmym stopniu CFU / g.

Fuzobakterie są warunkowo patogenne i nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w interakcję konkurencyjną z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre rodzaje bakterii fusobakterii w warunkach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenia septyczne. Osłabione dziecko i osoby starsze z ciężkim bólem gardła mogą rozwinąć poważne komplikacje - fusospirochetozę. Jest to proces nekrotyczny, który wpływa na błony śluzowe jamy ustnej i gardła.

Bakteroidy

Są to warunkowo patogenne bakterie Gram-ujemne w kształcie pręcików. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy kału pod kątem dysbakteriozy implikuje następujące normy dla bakteroid: u dzieci poniżej jednego roku - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g, u dorosłych pacjentów - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu CFU / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy, bakterie te nie są zaszczepione, szczególnie jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnych pokarmów uzupełniających.

Bakteroidy w normalnych stężeniach są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Jeśli jednak nadmiernie się rozmnażają, zaczną konkurować z E. coli o tlen, co grozi zaburzeniami trawienia, niedoborami witamin i mikroelementów, zmniejszoną miejscową odpornością i innymi problemami (powiedzieliśmy o użytecznej roli typowej escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego, jeśli wyniki analizy kału dla dysbakteriozy wskazują na nadmiar stężenia bakteroidów w jelicie, zaleca się spożywać przebieg odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

Zwiększone ilości bakterii w kale - przyczyny:

Nadmierne spożycie tłuszczu;

Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

Bakterie w kale zmniejszone - powoduje:

Długotrwała antybiotykoterapia;

Ostra infekcja jelit;

Eubakterie

Gram-dodatnie beztlenowce, przypominają grube krótkie pręty lub spłaszczone kulki, mają sztywne ściany komórkowe, nie tworzą zarodników. Eubakterie są przedstawicielami naturalnej mikroflory jelitowej, jednak są warunkowo patogenne, ponieważ niektóre z ich szczepów mogą wywoływać zapalenie jamy ustnej, układu oddechowego, narządów płciowych, stawów, serca, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy zawartości eubakterii w jelitach w odszyfrowaniu wyników analizy kału dla dysbakteriozy są następujące: dla niemowląt - 10 do szóstego lub siódmego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 do dziewiątego lub dziesiątego stopnia CFU / g.

Na podstawie tych danych staje się oczywiste, że eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u niemowląt poniżej jednego roku życia karmionych piersią bakterie te są niezwykle rzadko zasiane, podczas gdy u dzieci sztucznych dzieci prawie zawsze są obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są przydatne dla organizmu - biorą udział w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntezują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, produkują witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierna ilość, szczególnie w warunkach ograniczonej ochrony immunologicznej, może stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Nadmiar eubakterii w kale jest swoistym wskaźnikiem obecności polipów w jelicie grubym i dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (rektoromanoskopia, kolonoskopia).

Enterococci

Gram-dodatnie fakultatywne bakterie beztlenowe, zwykle połączone parami lub łańcuchami, które nie tworzą zarodników. Enterokoki są warunkowo chorobotwórczą florą, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią 25% wszystkich żyjących tam form kokci. Normalne wskaźniki enterokoków w rozszyfrowaniu analizy kału pod kątem dysbakteriozy: u niemowląt - od 10 w piątym stopniu do 10 w siódmym stopniu CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 w piątym stopniu do 10 w ósmym stopniu CFU / g.

Enterococci spełniają kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu miejscowej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przekraczać liczby E. coli, w przeciwnym razie ta ostatnia zacznie umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy na temat bezpieczeństwa stosowania enterokoków w ostatnich latach traci na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy odporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicyliny beta-laktamowe, cefalosporyny, aminoglikozydy, a nawet wankomycynę. Istnieją przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych spowodowanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowych i zapalenie wsierdzia.

Zwiększenie liczby enterokoków w kale - przyczyny:

Długotrwała antybiotykoterapia;

Staphylococcus saprophytic and epidermal

Gram-dodatnie fakultatywne bakterie beztlenowe o średnicy do 1,2 μm, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy takie jak winogrona. Saprofityczny gronkowiec żyje głównie w układzie moczowo-płciowym, a naskórkowy gronkowiec, jak sama nazwa wskazuje, leży na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki są warunkowo patogenną mikroflorą i mogą normalnie występować w rozszyfrowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbakteriozy: do 10 razy na CFU / g u dzieci i dorosłych.

Dopóki te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować żadnych znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma z nich żadnej korzyści. Kolonie saprofitycznego gronkowca w jelicie mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub zapalenie cewki moczowej, jeśli nie zostaną odpowiednio wytarte po użyciu toalety, a naskórkowy, na przykład zapalenie spojówek w wyniku ocierania oczu brudnymi rękoma. Nadmiar zawartości tego rodzaju gronkowca w kale jest zdecydowanie niekorzystnym sygnałem, a jeśli jest istotny, pacjent może wymagać leczenia przeciwbakteryjnego.

Vailonellas

Gram-ujemne beztlenowe ziarniaki, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące zarodników, zwykle zgrupowane z nieregularnymi plamami. Walonelle należą do warunkowo patogennych mikroorganizmów i współistnieją pokojowo z ludźmi, ale niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropne i septyczne procesy zapalne. Po odszyfrowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbakteriozy, stosuje się następujące standardy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniejszych lub równych 10 w piątym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 w piątym lub szóstym stopniu CFU / g. Warto zauważyć, że pod warunkiem naturalnego pożywienia, ceylon zasiał mniej niż połowę niemowląt.

Te bakterie mają przydatną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją wyniki badań wskazujące na pośrednią zależność między niedoborem pochodzenia żylnego a ryzykiem rozwoju astmy u dzieci. Istnieją jednak typy tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradogenne - mikroby gromadzą się w płytkach nazębnych, powodując zapalenie dziąseł i utratę zębów. I na przykład, parvula Veillonella wywołuje zapalenie okrężnicy u osoby. Ponadto, nawet korzystne szczepy veylonelli w warunkach nadmiaru w jelicie prowadzą do zwiększonego tworzenia się gazów, niestrawności i biegunki.

Clostridia

Gram-dodatnie obligatoryjne beztlenowe bakterie w kształcie prętów zdolne do rozmnażania przez endospory. Nazwa "Clostridia" pochodzi od greckiego słowa "wrzeciono", co nie jest przypadkowe: znajduje się w centrum sporu, z reguły ma większą średnicę niż sama komórka, z powodu której pęcznieje i staje się podobna do wrzeciona. Rodzaj clostridia jest bardzo liczne - wśród nich są zarówno przedstawiciele warunkowo patogennej flory i czynników sprawczych niebezpiecznych chorób (tężec, zatrucie jadem kiełbasianym, zgorzel gazowa). Wskaźnik zawartości Clostridiów w kale podczas odczytywania analizy pod kątem dysbakteriozy jest następujący: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

Clostridia pełnią użyteczną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produktami metabolizmu są substancje zwane indolami i skatolami. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach stymulują perystaltykę, promując masy kałowe i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridium w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do nagłej niestrawności, której żywymi objawami są wodnista biegunka ze zgniłym zapachem, nudnościami, wzdęciami, wzdęciami, kolką, a czasami gorączką. Na tle osłabionej odporności i w połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

Candida

Drożdżopodobne grzyby deuteromycete, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najczęstsze rodzaje Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają one ludzkie ciało w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas odczytywania wyników analizy kału w kierunku dysbakteriozy zwyczajowo stosuje się następujące normy: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

Candida bierze udział w regulacji pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, przynoszą korzyść osobie. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne rozmnożą się zbyt wiele, doprowadzi to do rozwoju miejscowej, a nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby wpływają na jamy ustnej (zapalenie błony naczyniowej), odbytnicy (zapalenie trzustki), pochwy (pleśniawki) i tak dalej. Wszystkim tym chorobom, oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, towarzyszy świąd, ból i wydzielina, a także trudno je leczyć. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej trwałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów.

Zwiększono liczbę kandydatów w kale - przyczyny:

Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;

Analiza kału dla dysbakteriozy: co pokazuje, jak przejść, normę i patologię

Analiza kału w kierunku dysbakteriozy jest zwykle zalecana jako część diagnostyki patologii jelitowej.

Dysbioza jelitowa (dysbioza) jest zespołem charakteryzującym się zmianą składu bakteryjnego okrężnicy. Diagnostyka laboratoryjna dysbiozy rozpoczyna się od analizy bakteriologicznej kału. Co do zasady, lekarz prowadzący, pisząc skierowanie do badań, mówi nie tylko o tym, gdzie można się poddać testom, ale także o tym, jak właściwie się przygotować. Zgodność z zasadami przygotowania i zbierania technik w dużej mierze wpływa na wiarygodność wyniku badania mikroflory jelitowej.

Kiedy wskazany jest test dysbakteriozy kału

Podejrzenie braku równowagi flory bakteryjnej może powodować oznaki choroby, objawiające się przez długi czas, a nie z innych powodów.

  • zmniejszony apetyt;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • bóle głowy;
  • zmniejszona odporność;
  • alergia;
  • naruszenie normalnego przyrostu masy ciała u dzieci.
  • nieprawidłowe stolce, bolesne ruchy jelit;
  • wzdęcia, wzdęcia, dudnienie;
  • skurcze bólu brzucha;
  • nudności, odbijanie, nieprzyjemny smak w jamie ustnej.

Zaburzenia stolca są określane przez lokalizację zmian dysbio- tycznych: biegunka jelitowa - oznaka dysbiozy w jelicie cienkim. W związku z naruszeniem wchłaniania składników odżywczych, zwiększa się objętość mas kałowych, kał jest cuchnący, pienisty. Naruszenie stolca typu zapalenia okrężnicy oznacza dysbiozę z lokalizacją w jelicie grubym. Objętość kału w tym przypadku jest często skąpa, z domieszką śluzu, pokrytego krwią.

Upośledzona absorpcja podstawowych składników odżywczych przez długi okres czasu może powodować hipowitaminozę, niedobór białka, zaburzony bilans jonów, niedobór wapnia i ma następujące objawy:

  • wahania nastroju, drażliwość, spadek zdolności poznawczych;
  • sucha i blada skóra i błony śluzowe;
  • świąd;
  • otępienie i łamliwe włosy, obieranie paznokci;
  • zmniejszona mineralizacja kości;
  • kątowe zapalenie jamy ustnej.

Przygotowanie do analizy kału dla dysbakteriozy

Na tydzień przed badaniem zaprzestają stosowania antybiotyków i innych leków wpływających na florę bakteryjną, jak również parametrów stolca. Krzesełko zaprojektowane do badań powinno być formowane naturalnie i nie powinno się stosować lewatywy, środków przeczyszczających ani doodbytniczych czopków.

Analiza odchodów dla dysbakteriozy może tylko ujawnić jej obecność, konieczne jest dodatkowe badanie w celu ustalenia przyczyn.

Zabrania się zbierania materiałów do badań wcześniej niż dwa dni po badaniu radiologicznym przewodu pokarmowego. W przeddzień analizy odchodów na dysbakteriozę należy wykluczyć z diety pokarmy, które przyczyniają się do barwienia kału, nadmiernego tworzenia gazów, biegunki lub zaparć.

Zanieczyszczenia moczu lub pochwy nie powinny przedostawać się do materiału do analizy, dlatego przed pobraniem kału należy opróżnić pęcherz, a następnie umyć go wodą z mydłem bez dodatków lub substancji pieniących.

Musisz zająć się zbiornikiem, z którego zbierane będą odchody. Może to być suchy i czysty pojemnik, a jeśli go nie ma, możesz przymocować plastikową folię na powierzchni muszli klozetowej. Natychmiast po wypróżnieniu stolec z różnych obszarów należy zebrać w sterylnym plastikowym pojemniku za pomocą specjalnej szufelki osadzonej w pokrywie. Do analizy dysbakteriozy potrzebujesz około 10 ml biomateriału. Kał dostarczany jest do laboratorium w ciągu trzech godzin od momentu pobrania. Dozwolone jest przechowywanie materiału w lodówce w temperaturze od +3 do + 7 ° C przez sześć godzin, przy dłuższym przechowywaniu, wiarygodność wyników uważa się za zmniejszoną.

Podczas analizy kału pod kątem dysbakteriozy określa się stężenie i stosunek normalnych, warunkowo patogennych i patogennych mikroorganizmów.

Normalna mikroflora jelitowa i jej funkcje w ciele

Flora drobnoustrojów jest niezbędna do życia organizmu. W jelitach zdrowego człowieka zwykle zawiera się 400-500 szczepów różnych mikroorganizmów. Zapewniają prawidłowe trawienie, biorą udział w syntezie i wchłanianiu witamin, hamują aktywność drobnoustrojów chorobotwórczych.

Czasami stosuje się szybką metodę diagnozowania dysbakteriozy, której wyniki można uzyskać w ciągu godziny, ale za pomocą tego testu szacuje się zawartość w kale bifidobakterii i własnego białka.

Normalna mikroflora jelitowa spełnia następujące funkcje:

  • udział w rozwoju odporności miejscowej, wdrożenie syntezy przeciwciał hamujących obcą mikroflorę;
  • zwiększenie kwasowości podłoża (obniżenie poziomu pH);
  • ochrona (cytoprotekcja) nabłonka, zwiększająca jego odporność na czynniki rakotwórcze i patogeniczne;
  • zajęcie wirusów, zapobieganie kolonizacji organizmu przez obce mikroorganizmy;
  • Enzymy bakterii rozkładają substancje spożywcze, tworząc w ten sposób różne związki (aminy, fenole, kwasy organiczne i inne). Pod wpływem enzymów występuje również przemiana kwasów żółciowych;
  • udział w ostatecznym rozkładzie niestrawionych pozostałości żywności;
  • dostarczanie organizmowi składników odżywczych, syntezę kwasów tłuszczowych o niskiej masie cząsteczkowej, które są źródłem energii dla komórek jelitowych;
  • tworzenie składu gazu, regulacja perystaltyki, zwiększone procesy wchłaniania w jelicie;
  • synteza witamin z grupy B, kwasu nikotynowego, foliowego i pantotenowego, witaminy K, zapewniającej wchłanianie wapnia, magnezu, żelaza;
  • udział w mechanizmach regulacji procesów reparatywnych podczas odnowy komórek nabłonka jelitowego;
  • synteza szeregu aminokwasów i białek, metabolizm tłuszczów, białek, węgli, kwasów żółciowych i tłuszczowych, cholesterol;
  • wykorzystanie nadmiaru żywności, tworzenie się mas kałowych.

U zdrowej osoby jelita zachowują dynamiczną równowagę między organizmem gospodarza, jego mikroorganizmami i środowiskiem. Naruszenie jakościowego i ilościowego składu mikroflory powoduje dysbakteriozę.

Zwykle dysbakterioza jest konsekwencją lub powikłaniem chorób patologicznych jelit lub irracjonalnej antybiotykoterapii.

Analiza kału dla dysbioza

Do celów jakościowego i ilościowego oznaczania patogennych form mikroorganizmów w 1 g kału stosuje się analizę zbiornika - zaszczepienie kału na pożywce. Sadzenie bakteriologiczne służy do diagnozowania zakażeń jelitowych i bakteriobójczych. Materiał bakimentva umieszcza się w jałowym pojemniku z konserwantem, następnie izoluje się czystą hodowlę drobnoustroju, bada się jego właściwości i liczy się liczbę jednostek tworzących kolonię (CFU).

Ile wykonuje się dysbakteriozy kałowej? Z reguły czas oczekiwania waha się od dwóch dni do tygodnia. Czasami stosuje się szybką metodę diagnozowania dysbakteriozy, której wyniki można uzyskać w ciągu godziny, ale za pomocą tego testu szacuje się zawartość w kale bifidobakterii i własnego białka.

Analiza dekodująca kał dla dysbioza jest prowadzona przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę historię i kliniczne objawy choroby.

Normalna wydajność

Normy bakterii w 1 g kału przedstawiono w tabeli.

Testy dekodujące dla dysbakteriozy u dorosłych. Kluczowe wskaźniki

Zdrowe jelito zawiera różne bakterie, które biorą udział w przetwarzaniu i przyswajaniu żywności, chroniąc organizm. Nierównowaga użyteczne i bakterie oportunistyczne mogą powodować dysbakterioza pokarmowego wyraża się takich chorób jak wzdęcia, zaparcia, biegunki lub innych zaburzeń jelitowych.

Kiedy pojawiły się pierwsze objawy dysbioza lekarz przepisuje badanie, pacjent traci materiału i analizy transkryptu na dorosłych dysbioza określa składu mikroflory.

Główne wskaźniki na liście analiz

Lista testowa dla bakposev zawiera wiele wąskich informacji, często wymagana jest konsultacja w celu jej odkodowania. Tabela wskazuje nazwę bakterii, wynik analizy i normę. Lekarz, porównując wskaźniki, wnioskuje o stanie i funkcjonowaniu przewodu pokarmowego, ustala fakt rozwoju dysbakteriozy i braku równowagi mikroflory.

W rozszyfrowaniu badań laboratoryjnych dla rozwoju dysbioza u dorosłych zawiera listę wszystkich głównych bakterii, w tym te, które nie powinny być obecne w organizmie.

Bifidobacteria

Normalna zawartość tych pożytecznych bakterii wynosi co najmniej 95% lub więcej. Bifidobakterie są odpowiedzialne za wchłanianie witamin, biorą udział w rozkładaniu żywności, jej trawieniu i absorpcji pierwiastków śladowych.

Również bakterie odgrywają inną ważną rolę - usuwają toksyny, stymulując ściany jelit.

Lactobacillus

Fermentowane wirusy mleka lub pałeczki kwasu mlekowego przyczyniają się do produkcji kwasu mlekowego i są niezbędne do pełnego funkcjonowania jelita. Normalny stosunek Lactobacillus wynosi 5%.

Ashkheria Kohli lub E. coli

Pomimo niskiej zawartości, bakteria jest niezbędna do utrzymania mikroflory GIT.

E. coli fermentuje laktoza, pozwala na wzrost liczby patogenów oportunistycznych, obsługiwanego aktywności życia bifidobakterii w jelicie, sprzyja produkcji witamin z grupy B, w przyswajaniu wapnia i żelaza.

Normalna zawartość E. coli - 1%

Fluktuacja wskaźnika wskazuje na dysbakteriozę lub obecność pasożytów.

Bakteroidy

Mikroorganizmy beztlenowe, które nie tworzą zarodników. Bakteroidy biorą udział w rozkładaniu kwasów żółciowych, trawieniu pokarmów i metabolizmie lipidów.

Bakterie te są czasami mylnie określana jako szkodliwych pierwiastków śladowych, po urodzeniu, stopniowo zamieszkują ludzkie ciało, ale ich rola w przewodzie pokarmowym nie jest w pełni poznany.

Enterococci

Gram-dodatnie, bakterie beztlenowe i tlenowe ziarniaki zasiedlające jelita cienkiego i grubego, biorą udział w fermentacji węglowodanów i hamują chorobotwórczych lub oportunistycznych mikroorganizmów.

Mimo że enterokoki są czynnikami wywołującymi różne choroby, ich niewielka ilość jest konieczna dla zdrowego organizmu.

Mikroby chorobotwórcze

Do chorobotwórczych bakterii należą salmonella, shigella. Wnikające w jelita mikroorganizmy powodują rozwój zakaźnych chorób jelit. Trzymanie ich w nawet małych ilościach może spowodować natychmiastową hospitalizację.

Staphylococcus

Staphylococcus epidermidis enterokoki podobnie odnosi się do grupy oportunistycznych bakterii jest częścią zdrowej flory jelitowej. Jego procent wynosi 25%.

Staphylococcus aureus określone drobnoustroje środowiska najmniejsze przenikanie tych drobnoustrojów w jelitach może być przyczyną poważnych chorób, którym towarzyszy ból brzucha, wymioty lub biegunka.

Grzyby

bakterie, drożdże, jak grzyby z rodzaju Candida zawierają florę zdrowego jelita w małych ilościach, które mogą rosnąć po antybiotyków.

Wskaźniki prawidłowej i patogennej mikroflory

Po zbadaniu laboratoryjnego arkusza testowego, nawet bez wykształcenia medycznego, można określić stan mikroflory jelitowej, w oparciu o normy zawartości bakterii w jelicie

Pojęcie "normy" może się nieznacznie różnić w różnych laboratoriach.

Istnieją jednak podstawowe standardy, według których można nawigować po odszyfrowaniu wyników analizy laboratoryjnej dotyczącej dysbakteriozy u dorosłych:

  • Bifidobakterie: 108-1010.
  • Lactobacillus: 106 - 108.
  • E. coli: 106 - 108.
  • Bakteroidy: 107-108.
  • Enterococci: 105 - 108.
  • Patogeniczne enterobakterie: nieobecne.
  • Peptostreptokokki: 105 - 106.
  • Saprofityczny Staphylococcus: ≤104.
  • Patogenne gronkowce: nieobecne.
  • Candida: ≤104.

Objawy dysbiozy

Objawy dysbioza mogą być różne. Eksperci ustalają wstępną diagnozę, gdy pacjent ma co najmniej trzy objawy obecne przez 10 dni lub dłużej.

Przedłużający się ból brzucha i jelit jest pierwszym sygnałem rozwoju choroby, naruszenie mikroflory powoduje występowanie chorób zakaźnych, a w niektórych przypadkach wrzodów.

Kiedy pokarm dysbioza nie jest właściwie trawiony, co prowadzi do zatrucia i objawu, jak nieprzyjemny smak w ustach, niezwiązany z użyciem różnych produktów.

Ważne, aby wiedzieć! Niewłaściwe przetwarzanie żywności zapobiega odpowiedniej asymilacji korzystnych mikroelementów, co może prowadzić do intensywnej utraty wagi bez wyraźnego powodu.

Wzdęcia są również uważane za jeden z objawów choroby, ale tylko w przypadkach, gdy tworzenie się gazu jest trwałe i nie jest związane z używaniem niektórych produktów. Duże tworzenie się gazu w jelitach na tle dysbakteriozy powoduje poważny dyskomfort fizyczny.

Nierównowaga w jelitach jest często wyrażana przez regularne naruszanie stolca, co prowadzi do chorób, takich jak pęknięcia w odbytnicy lub hemoroidy.

Wyrażony dyskomfort w żołądku (dobrowolne bulgotanie, dudnienie), jak również ogólne złe samopoczucie - naturalna reakcja osłabionego organizmu na rozwój dysbiozy jelitowej. Należy zauważyć, że senność i bóle głowy nie są powodem do postawienia diagnozy, ale wraz z innymi objawami będzie to dodatkowe potwierdzenie choroby.

Jak przekazać materiał

Przed pobraniem materiału do testów na dysbakteriozę u dorosłych lub dzieci, konieczne jest zapoznanie się z ustalonymi zasadami, w przeciwnym razie dekodowanie będzie pokazywać błędne dane.

Zastanów się nad głównymi:

  • 4 tygodnie przed dostarczeniem materiału do zaprzestania przyjmowania probiotyków i eubiotików.
  • Antybiotyki są przepisywane po badaniu lub dzień po podaniu.
  • Na 4 dni przed pobraniem materiału należy odrzucić wszystkie leki, które mogą wpływać na mikroflorę przewodu pokarmowego, z wyjątkiem koniecznych, a także czopków doodbytniczych.

W razie wątpliwości lepiej odwiedzić specjalistę i skonsultować, jakie leki można tymczasowo wykluczyć.

  • Przed pobraniem materiału nie wolno używać żadnych kremów, lewatywy ani innych środków pobudzających.

Defekacja musi być naturalna

  • Podczas zbierania kału mocz nie powinien dostać się do pojemnika z materiałem.
  • Aby uniknąć błędów w badaniu, zaleca się stosowanie wyłącznie sterylnych pojemników. Wieczko słoika powinno być szczelnie zamknięte, aby żadne inne mikroorganizmy nie dostały się do środka.
  • Tylko świeży materiał nadaje się do analizy, należy go dostarczyć do laboratorium nie później niż 3 godziny później.
  • Zabronione jest przechowywanie materiału przez 5 godzin lub dłużej, a także jego zamrożenie.
Testy dekodujące dla dysbakteriozy u dorosłych. Kluczowe wskaźniki

Nie należy lekceważyć zaleceń ekspertów, ponieważ wynik powinien być prawdziwym "obrazem" choroby.

Ważne, aby wiedzieć! Podczas zbierania materiału na pieluszce lub ręczniku, tkaninę należy prasować gorącym żelazem, jest to konieczne do sterylizacji powierzchni.

Jak dokładna jest analiza

Maksymalna dokładność analizy zapewnia zgodność ze wszystkimi zasadami zbierania materiału, ale są pewne niuanse. Tylko te mikroorganizmy, które poruszają się swobodnie w jelicie, wchodzą do kału. Badanie błony śluzowej da bardziej dokładny "obraz" stanu mikroflory, ponieważ zawiera kilka razy więcej różnych bakterii.

Wśród mikroorganizmów znajdują się również tak zwane "beztlenowce", czyli bakterie, które istnieją bez tlenu. Naturalnie, podczas zbierania materiału, większość z tych bakterii umiera, w rzeczywistości są one znacznie ważniejsze niż dekodowanie analizy dysbakteriozy w pokazach dorosłych.

W klinikach często zaleca się pobranie materiału bezpośrednio po pobraniu, mimo że w praktyce jest to trudne, nie należy lekceważyć tej zasady. Im dłużej przechowywany jest stolec, tym mniej dokładna będzie analiza. Niektóre bakterie nieuchronnie umrą pod wpływem środowiska zewnętrznego.

Dopuszczalne jest ponowne badanie, w celu porównania wskazań lub w przypadku wątpliwości co do ich dokładności. Możesz korzystać z usług badań testowych na dysbakteriozę u dorosłych w różnych laboratoriach, ale od każdego trzeba wziąć gotowy zapis wskazujący normę.

Jak leczyć dysbakteriozę u dorosłych, przywrócenie mikroflory jelitowej. Dowiedz się przydatnych informacji z filmu:

Dysbioza jelitowa: koncepcja i leczenie. Zobacz ekspercką konsultację wideo:

Analiza transkryptów w kale online. Obejrzyj wideo informacyjne:

Analiza dekodowania dla dysbakteriozy, jakie wyniki analizy są normalne?

Wysłany przez: Lady Venus · Wysłany 03.03.2013 · Zaktualizowano 08/28/2018


Dysbioza jelitowa oznacza dosłownie, że normalna równowaga dobrych bakterii jest zaburzona w organizmie. Jak tylko ilość korzystnej mikroflory zmniejsza się, mikroorganizmy chorobotwórcze zaczynają mnożyć się na swoim miejscu, bez opóźnień. Co dokładnie dzieje się w jelicie, jak można określić dysbioza jelit i jak rozszyfrować analizę pod kątem dysbakteriozy?

KTO POZOSTAJE W ŻYCIU I DLACZEGO?

U zdrowej osoby drobnoustroje, które stanowią podstawę mikroflory jelitowej, zamieszkują okrężnicę, są reprezentowane przez beztlenowce: laktobakterie i bifidobakterie, a także tlenowe - po prostu E. coli, które mają normalne właściwości enzymatyczne. Dzięki tym mikroorganizmom zapewnia stabilność mikroflory jelitowej, zapobiega kolonizacji obcych mikroorganizmów.

To dzięki równowadze bakterii jelitowych, które tworzą mikroflorę, że zapewnione jest normalne, wydajne trawienie pokarmu, a tym samym przepływ niezbędnych substancji do organizmu, organizm ludzki pozostaje odporny na różne infekcje, to znaczy na normalne działanie odporności.

Warunkowo chorobotwórcze mikroorganizmy żyjące w jelicie są członkami rodziny Enterobacteriaceae: Enterobacter, Klebsiella, Proteus, Citrobacter, Staphylococcus, Pseudomonas Bacillus, itd. Wszystkie one stanowią znaczącą część zwykłej normalnej flory bakteryjnej jelitowej (która wymaga tlenu w ich rozwoju). Z reguły nie powodują żadnych chorób, a wręcz przeciwnie, uczestniczą w zapewnieniu ich stabilnego normalnego funkcjonowania. Jednakże, gdy ich liczba zaczyna rosnąć i przekraczać normę, na początku wywoła zaburzenia jelitowe.

W rezultacie może pojawić się częsta biegunka lub odwrotnie, zaparcia, wzdęcia i skurcze brzucha, niestrawione jedzenie i śluz z kałem, krwawiące dziąsła, łuszcząca się skóra i alergie. Ponadto, dysbioza jelit może powodować łamliwe włosy i foliowanie paznokci, utratę apetytu, białe plamy na języku i ciemną tabliczkę na zębach, nieprzyjemny zapach pochodzący z jamy ustnej, atopowe zapalenie skóry. Ogólnie, dysbioza jelit wywołuje zmniejszenie funkcji ochronnych i sił organizmu, cierpi ludzki układ odpornościowy. W rezultacie osłabiony organizm z łatwością "łapie" różne choroby wirusowe i infekcyjne.

Wszystkie te przejawy są szczególnie niebezpieczne, jeśli chodzi o dzieci, zwłaszcza dzieci. Testy dotyczące dysbakteriozy u niemowląt oraz u dorosłych również pomagają określić ilość i jakość mikroorganizmów w jelitach.

ANALIZA DYSTRYKIKOWANIA U DZIECI

Aby zdiagnozować te zaburzenia, konieczna będzie mikrobiologiczna analiza kału do dysbakteriozy, pozwalająca na określenie stosunku warunkowo patogennych i prawidłowych mikroorganizmów do oceny jakości mikroflory w jelicie. Analiza odchodów dla dysbioza dla wszystkich dostarczy również możliwości określenia i oceny wrażliwości mikroorganizmów żyjących w jelitach na określone leki, które następnie pomogą określić właściwy schemat leczenia i dobór leków do tego. Do tej analizy wymagane jest zbieranie porannych odchodów w ilości około 5-10 g. Jeśli przechowujesz materiał do badań przez długi czas w temperaturze pokojowej, po prostu niemożliwe będzie dokładne określenie mikroflory.

Ocena funkcji jelit i określenie prawdopodobieństwa dysbiozy może być przydatna i analiza dysbakteriozy, zwana coprogram. Z jego pomocą oceniana jest zdolność jelita do normalnego trawienia pokarmu, wykrywanie naruszeń podziału pokarmu i jego wchłanianie. Można również pobrać wieczorne odchody na program, jednak w tym przypadku kał powinien być przechowywany na dolnej półce lodówki w zamkniętym szklanym pojemniku.

Przy okazji, specjalista może ocenić zdolność trawienia jelita, określając w kale ilość węglowodanów.

Skład mikroflory jelitowej jest prawidłowy u zdrowych dzieci można znaleźć w poniższej tabeli.

TABELA SKŁADU MIKROFLORY WEWNĘTRZNEJ W NORMALNYM U DZIECI (CFU / H FECAL)

ANALIZA O DISBACTERIOSIS, DECRYPTING

Jaka jest obecność i ilość niektórych drobnoustrojów, kiedy są testowane na dysbiozę jelitową? Analiza dekodowania dla dysbakteriozy wygląda następująco:

• PATHOGENIC ENTEROBACTERIA

To patogenne enterobakterie, które powodują znaczną liczbę różnych chorób u ludzi. Należą do nich bakterie, które powodują ostre infekcje jelitowe lub OCI w skrócie. W szczególności są to: salmonella, shigella - czynniki wywołujące czerwonkę.

Identyfikacja tych mikroorganizmów w analizie dysbakteriozy kału jest wskaźnikiem poważnej choroby zakaźnej, która rozwija się w jelicie.

• PASEK INTELIGENTNY

Bezpośrednią nazwą Escherichia coli jest Escherichia coli, lub skrócony e. сoli. Jest członkiem normalnego funkcjonowania jelita i jest częścią mikroflory przewodu żołądkowo-jelitowego u ludzi.

Colibacillus zapobiega osadzaniu się warunkowo patogennej mikroflory w jelicie, a także powoduje powstawanie wielu witamin z grupy B, które są ważne dla organizmu ludzkiego, promuje wchłanianie żelaza i wapnia do organizmu.

Zmniejszenie całkowitej ilości tej E. coli może wskazywać na obecność takich niebezpiecznych pasożytów, takich jak robaki w jelicie.

Ponadto stwierdzono, że E. coli ma zmniejszoną aktywność enzymatyczną. Taka E. coli jest gorsza, w rzeczywistości nie ma z niej szkody, ale nie ma żadnej korzyści. Jednak obecność E. coli jest większa niż normalnie - oznaka początkowej dysbiozy. Według ich liczby można zidentyfikować problemy z mikroflorą.

Testy dysbakteriozy u dzieci, w nieobecności choroby, to jest w normalnym zdrowym stanie dziecka, znajdują się w kale typowej E. coli w ilości 10 7 -10 8 CFU / g - to jest norma. Liczba obecnych w laktozie E. coli nie powinna przekraczać 105 CFU / g, ale tak zwane hemolityczne E. coli (lub hemolizujące) powinny być całkowicie nieobecne.

Hemolityczne E. coli (hemolityczne) są zdolne do wytwarzania toksyn, które działają na ludzki układ nerwowy i na jego jelita. Ponadto mogą powodować problemy jelitowe i alergiczne, zwykle nie powinny znajdować się w jelitach ani w analizie dysbakteriozy kału.

• LAKOSOONEGACYJNA ENTEROBACTERIA

Ta nazwa to warunkowo patogenne bakterie z grupy bakterii, które zakłócają normalne trawienie i wywołują objawy niestrawności u dzieci, to znaczy zgagę, niedomykalność, odbijanie, uczucie pełności lub ciśnienia w jamie brzusznej.

Jeśli chodzi o liczbę bakterii z rodzaju Enterobacteria ujemnych względem laktozy, nie powinna ona przekraczać normy 5%. Biorąc pod uwagę liczbę w kredytach, będzie to: 10 4 - 10 5 - jest to umiarkowany wzrost ich liczby.

• LACTOBACTERIA

Lactobacilli należą do najważniejszych bakterii w grupie kwasu mlekowego. Rozkładają laktozę (jak nazywają cukier mleczny) i zapobiegają występowaniu i rozwojowi niedoboru laktazy. Ponadto utrzymują kwasowość w okrężnicy na poziomie normy, tj. 5,5-5,6 pH. Te bakterie kwasu mlekowego aktywują fagocytozę (tak zwany proces, gdy specjalne komórki krwi organizmu i jego tkanki (fagocyty) wytwarzają wychwyt i trawienie martwych komórek i patogenów chorób zakaźnych). Lactobacilli są bardzo przydatne i są częścią mleka matki.

• BIFIDOBACTERIA

Bifidobakterie są również najważniejszymi przedstawicielami mikroflory ludzkiego ciała. Testy dysbakteriozy u dzieci zwykle wykazują populację tych bakterii na poziomie 95%.

Główną właściwością bifidobakterii jest hamowanie wzrostu patogennych bakterii w jelitach, hamowanie ich wzrostu i rozmnażania. Dlatego niedobór bifidobakterii jest postrzegany jako jeden z czynników patogenetycznych, które determinują długotrwałe zaburzenia jelit u dzieci.

W przewodzie żołądkowo-jelitowym niemowlęcia, różne szczepy bifidobakterii i bakteroidów pojawiają się 10 dni po urodzeniu. Dzieci urodzone przez cesarskie cięcie mają znacznie mniejszą liczbę tych pożytecznych bakterii niż dzieci, które rozwinęły się naturalnie. Ogólnie rzecz biorąc, znaczące zmniejszenie liczby bifidobakterii jest oznaką wyraźnej dysbiozy zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

• Enterococci

Enterokoki są mieszkańcami normalnej mikroflory przewodu pokarmowego człowieka i są zawarte w jego składzie, ale są także przyczyną infekcji narządów miednicy i infekcji dróg moczowych.

W przypadkach nadmiernego wzrostu enterokoków zaleca się stosowanie bakteriofagów w celu normalizacji stanu. Fakt, że enterokoki są obecne w jelitach jest normalny, najważniejsze jest to, że ich ilość w kale przylega do 105-108 cfu / gi normalnie nie przekraczała całkowitej ilości Escherichia coli w dysbakteriozie kału.

• CLOSTERS

Bakterie te są również częścią mikroflory w normalnym stanie przewodu żołądkowo-jelitowego. Zwykle clostridia są zawarte w ilości nieprzekraczającej 105-310 cfu / g.

• PROTEY

Proteus jest reprezentatywny dla prawidłowej, stabilnej warunkowo patogennej mikroflory. Białka są uznanymi bakteriami wskaźnikowymi. Oznacza to, że ilość białka wykryta w jelitowej analizie dysbakteriozy jest uważana za jeden ze wskaźników zanieczyszczenia. Ścieżkami przenoszenia tych bakterii jest zakażenie szpitalne lub infekcja w przypadku nieprzestrzegania zasad higieny osobistej.

• CLEBSIELLA

Klebsiella jest warunkowo patogenną bakterią z rodziny Enterobacteriaceae, która jest częścią mikroflory jelitowej w stanie normalnym, ale może również wywoływać rozwój wielu chorób żołądkowo-jelitowych u ludzi.

Klebsielle jest jedną z dość powszechnych infekcji szpitalnych. W przypadku dużych mian w analizie dysbiozy jelitowej, leczenie jest prowadzone przez bakteriofagi. Obecność Klebsiella wynosi nie więcej niż 104 cfu / g.

• Właściwości niektórych oportunistycznych enterobakterii

W szczególności, citrobacter, Enterobacter, Klebsiella, Proteus i inne enterobakterie, ze zmniejszeniem odporności w organizmie, mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu jelit, a ujemne, do powstawania procesów zapalnych w różnych narządach.

• BAKTEROIDY

Bakteroidy należą do bakterii oportunistycznych, przedstawicieli prawidłowej mikroflory jelitowej człowieka. Kolonizacja bakteroidów jelitowych następuje stopniowo. Z reguły nie są one rejestrowane u dzieci w pierwszej połowie roku w kartach fekalnych bakterii. Jeśli chodzi o zawartość bakteroidów u dzieci w wieku powyżej 7 miesięcy i do 1 - 2 lat, nie przekracza ona 108 cfu / g.

Rola bakteroidów nie została jeszcze wyjaśniona, ale ustalono, że są one aktywnie zaangażowane w trawienie, metabolizm lipidów i rozkładają kwasy żółciowe.

• gronkowce

Staphylococcus, jeśli są niehemolityczne (saprofityczne, naskórkowe), mogą być obecne w organizmie. Stanowią one jeden z elementów grupy mikroflory saprofitycznej, która dostaje się do organizmu z obiektów naszego środowiska. Jeśli chodzi o ich maksymalną liczbę, jest ona ściśle ograniczona do wielkości 104 cfu / g kału podczas analizy pod kątem dysbakteriozy jelitowej.

• GOLDEN STAPHYLOCOCC

Jest to bardzo niebezpieczny stan zdrowia bakterii. Staphylococcus aureus, gdy analizuje się dysbakteriozę u niemowląt, jest szczególnie niepożądany. Może dostać się do ciała niemowląt poprzez mleko matki. Co więcej, nawet bardzo małe ilości mogą powodować wyraźne, żywe kliniczne objawy choroby (wymioty, ciężka biegunka, ból brzucha), zwłaszcza u niemowląt w pierwszych miesiącach życia, u niemowląt. Dlatego w normach, które są podane w formie analizy dla dysbakteriozy u niemowląt, wskazuje się, że w zasadzie nie powinno tak być.

Jeśli chodzi o patogenność Staphylococcus aureus, jest on bezpośrednio zależny od stanu normalnej flory jelitowej: im więcej laktobakterii, bifidobakterii, normalnej E. coli, tym mniej uszkodzeń ze strony Staphylococcus.

Obraz kliniczny dysbakteriozy, wywołanej przez gronkowce, charakteryzuje się objawami związanymi ze stanem zapalnym w jelicie i zatruciem organizmu. Jednocześnie następuje wzrost temperatury (do 39 ° C), któremu towarzyszą dreszcze i pocenie się, osłabienie, bóle głowy, zaburzenia snu, słaby apetyt, skurcze lub stały ból brzucha, na tle obfitych płynnych stolców ze śluzem, a nawet krwi. Częstość występowania kału na dzień z zakażeniem gronkowcem jest do 7-10 razy. Między innymi występuje wzdęcia, skurcze, przedłużony ból wzdłuż jelita grubego. Obserwuje się również zmiany we krwi charakteryzujące się wzrostem ESR, wzrostem liczby leukocytów, lewostronną zmianą składu leukocytów, wzrostem globuliny i zmniejszeniem frakcji albuminowej, w przypadku ciężkiego przebiegu choroby obserwuje się zmniejszenie całkowitej zawartości białka (do 6,1 g / l).

Jeśli dekodowanie analizy pod kątem dysbakteriozy wykazało obecność Staphylococcus aureus, wymagana jest obowiązkowa hospitalizacja.

• Drożdżowe pieczenie rodziny CANDIDA

Zwiększenie miana drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida (Candida) może pojawić się po zastosowaniu antybiotyków i wskazuje na dysbakteriozę. Jeśli liczba grzybów tego gatunku wzrasta, jednocześnie zmniejszając ilość normalnej flory jelitowej, a także występuje drożdżak (drożdżak, w mowie potocznej) widocznych błon śluzowych (jama ustna, narządy płciowe) - jest to przejawem układowej przewlekłej kandydozy, innymi słowy, jelit pacjent jest zarażony grzybami Candida.

Sytuację z wykrywaniem grzybów drożdżopodobnych w plonach aż do 107 cfu / g kału ocenia się jako bezpośrednią dysbioza jelit. Gdy w odchodach ustala się więcej niż 10 cfu / g, klinika wskazuje na uogólnienie procesu, to znaczy już mówi o porażce grzybów nie tylko błony śluzowej, ale także skóry i narządów wewnętrznych pacjenta. W przypadku, gdy dekodowanie analizy pod kątem dysbakteriozy daje takie wyniki, dokonuje się diagnozy sepsy Candida lub Candidomycosis.

Kiedy kandydoza u dzieci, ból jest zlokalizowany w okolicy pępka, pojawia się uczucie ciężkości i obrzęku brzucha. W takim przypadku stolec jest płynny lub papkowaty ze śluzem, czasami z krwią lub spieniony, z obecnością szarozielonych lub białawoszarych grzybów lub błonków dziennie do 6 razy lub więcej.

Tak czy inaczej, dekodowanie analizy dysbakteriozy za pomocą wskaźników nie jest predeterminowane dla dzieci w różnym wieku. Testy dysbakteriozy u dzieci mogą różnić się nawet w normie, zależy to nawet od rodzaju karmienia dziecka. Dlatego na koniec oferujemy testy dysbakteriozy, dekodowania w zależności od rodzaju karmienia i wieku dzieci.

TABELA: SKŁAD MIKROFLORY WNĘTRZOWEJ, WEDŁUG ANALIZY KALA U DZIECI W ZALEŻNOŚCI OD PASZENIA I WIEKU DZIECKA (cf / g)

Trochę więcej o tym, co mówią testy na dysbioza jelit:

Czytaj Więcej O Dysbacteriosis

Trzustka

Zapalenie trzustki