Główny / Zapalenie trzustki

Jakie testy muszą przejść, aby sprawdzić jelita?

Zapalenie trzustki

W wielu schorzeniach, w których przebywają jelit, specjalista potrzebuje wyników szeregu testów laboratoryjnych. Jednym z najbardziej wskazujących na takie choroby jest badanie kału, środowiska krwi. Jednak często nie wystarcza to tylko lekarzowi i można zalecić dodatkowe badania. Wyniki mogą kompetentnie odcyfrować tylko wykwalifikowanego specjalistę.

Ogólny test krwi

Ta analiza pozwala na sprawdzenie wskaźników pod kątem podejrzenia krwawienia, procesów zapalnych, infekcji zakaźnych lub pasożytów jelitowych, formacji onkologicznych.

Kapilarna krew do ogólnej analizy musi być przekazywana ściśle na pusty żołądek.

Materiał jest pobierany za pomocą sterylnych instrumentów. U dorosłych materiał pobierany jest z palca serdecznego, a u noworodków - z kciuka na nodze.

Standardy dotyczące wyników testów na badanie jelit

Czerwone krwinki

Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (równolegle ze spadkiem poziomu hemoglobiny) może wskazywać na obecność wewnętrznego krwawienia jelita.

Hemoglobina

Gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny może wskazywać na krwawienie dojelitowe.

Białe krwinki

Wzrost białych krwinek wskazuje na chorobę wywoływaną przez procesy zapalne o różnej etiologii.

Limfocyty

Limfocyty determinują poziom aktywności układu odpornościowego. Zarówno spadek, jak i wzrost ich poziomu mogą wskazywać na obecność chorób zakaźnych lub onkologicznych.

Monocyty

Zwiększenie poziomu monocytów może mówić o chorobach o etiologii infekcyjnej.

Eozynofile

Zwiększone stężenie eozynofili może wskazywać na problemy z zakażeniem pasożytami jelitowymi lub z obecnością nowotworów złośliwych. Obniżenie można zaobserwować w okresie pooperacyjnym lub w początkowych stadiach choroby zakaźnej.

Szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR)

ESR rozpatruje się w połączeniu z innymi wskaźnikami. Wzniesienie może wskazywać na zmiany zapalne i zakaźne.

Analiza biochemiczna

Aby zbadać skład biochemiczny, konieczne jest oddanie krwi żylnej i zrobić to ściśle na pusty żołądek (nie wcześniej niż 10 godzin po ostatnim posiłku, narkotyków, a nawet wody).

Całkowite białko

Jego zmniejszenie może mówić o problemach z funkcjonowaniem jelit spowodowanych różnymi chorobami, w tym krwawieniem i zmianami onkologicznymi.

Białko C-reaktywne (CRP)

Analiza CRP pomaga określić obecność ostrych chorób zakaźnych, problemów onkologicznych i inwazji robaków.

Mocznik

Wskaźnik poniżej normy może wskazywać na zaburzone wchłanianie jelitowe.

Oncomarkers

Marker nowotworowy jest cząstką produktów rozpadu komórki rakowej. Ich obecność lub wzrost pomoże zweryfikować czystość raka zmian jelitowych. Do badania należy podać krew żylną pustego żołądka. Warto zauważyć, że ich obecność w ciele zdrowej osoby w pewnych granicach jest dozwolona, ​​a naruszenie tych norm nie zawsze mówi o onkologii.

SA - 19 - 9

Norma - nie więcej niż 37 jednostek / mililitr. Jednak wzrost nie zawsze dotyczy nowotworów złośliwych, dlatego należy przeprowadzić dodatkowe badanie w celu wykrycia onkologii. W przypadku przekroczenia do 100 jednostek, prawie wszystkie zmiany rakowe są już nieoperacyjne. Należy zauważyć, że ten marker nowotworowy ma genetyczną cechę rasową (u ludzi rasy białej jest on zasadniczo nieobecny nawet w przypadku poważnych chorób onkologicznych).

Taki marker nowotworowy jest wytwarzany tylko przez komórki przewodu pokarmowego płodu w okresie ciąży (wiek ciążowy w oparciu o pełne tygodnie). U dorosłych jest nieobecny. Czasami obecność jest dozwolona, ​​ale nie powinna przekraczać 5 ng / mililitr.

SA - 242

Jeśli zdasz analizę zgodnie z zasadami, zwykle jej ilość nie powinna przekraczać 30 IU / ml. Definicja wyższych stężeń pozwala rozpoznać zmiany nowotworowe okrężnicy lub odbytnicy w początkowych stadiach.

SA - 72 - 4

Zwykle wartość nie może być wyższa niż 6,3 jm / ml. Potrzebne do sprawdzenia raka jelita grubego i jelita grubego. U zdrowych ludzi występuje niezwykle rzadko.

Tu M2-RK

Jest to specyficzne białko raka, które jest uważane za marker diagnostyki formacji w jelitach i nie tylko. Umożliwia wczesną diagnozę rozwoju edukacyjnego, przerzutów lub nawrotów.

Hemotest

Ten test wskazuje na nietolerancję pokarmową. Niektóre pokarmy nie są postrzegane przez jelita. Aby sprawdzić, które z nich używają badania krwi przez badanie krwi. Dzięki niemu możesz wykluczyć pewne pokarmy, aby poprawić proces trawienia. Liczbę analizowanych parametrów określa lekarz prowadzący.

Coprogram

Testy laboratoryjne kału mogą wykrywać choroby okrężnicy, jelita cienkiego, odbytnicy, a także infekcje pasożytami jelitowymi. Aby przekazać materiał na 48 godzin przed pobraniem, należy wykluczyć stosowanie produktów o właściwościach barwiących (buraki, pomidory). Niemożliwe jest również stosowanie leków o działaniu przeciwbakteryjnym, przyczyniających się do poprawy ruchliwości, środków kontrastowych. Do analizy zbieraj kał w specjalnym sterylnym pojemniku.

Ukryta krew

Nie powinno być obecne w badanym materiale w normalnym zakresie. Ślady jej w próbce wskazują na rozwój wewnętrznego krwawienia.

Dysbakterioza

Podczas testu obecność w badanym materiale dużej ilości strawionego błonnika wskazuje na dysbiozę fermentacyjną. Dysbakterioza jest określana, gdy śluz z domieszką nabłonka (cylindrycznego) i leukocytów jest obecny w badaniu. Jeśli badanie ujawni obecność trójfosforanów kryształów, wskazuje na proces rozkładu w okrężnicy.

Rozpoznanie choroby jelit: kiedy potrzebujesz i metody badań

Pomysł sprawdzania jelit nie wywołuje przyjemnych emocji. Niemniej jednak, diagnoza jest konieczna, szczególnie jeśli występują nieprzyjemne objawy i podejrzenia pasożytów. Jedną z metod diagnostycznych jest kolonoskopia, której wielu po prostu się boi. Jak mogę sprawdzić jelita na choroby bez kolonoskopii i który lekarz skonsultować z naszym artykułem.

Kto pokazuje procedurę?

Zanim wybierzesz najbardziej odpowiednią metodę badania jelit, ważne jest, aby zrozumieć, kiedy jest to konieczne. Jeśli podejrzewa się różne choroby lub obecność pasożytów, stosuje się różne metody diagnostyczne, ponadto niektóre z nich mają własne przeciwwskazania. Aby skonsultować się ze specjalistą i przejść niezbędne badania, konieczne są następujące objawy:

  • ból brzucha;
  • zaparcie;
  • biegunka;
  • krew, ropa lub śluz w kale;
  • hemoroidy;
  • wzdęcia;
  • gwałtowny spadek masy lub odwrotnie;
  • ciągłe odbijanie i zgaga;
  • nieświeży oddech, niezwiązany ze zdrowiem zębów;
  • pojawienie się nalotu na języku.

Często pacjenci idą do lekarza zbyt późno, kiedy dyskomfort nie może być dłużej tolerowany. Ktoś obawia się bolesności zabiegu, ktoś uważa, że ​​trudno jest dostać się do wąskiego specjalisty. W każdym razie późniejsza wizyta u lekarza prowadzi do tego, że choroba już się dobrze rozwinęła i wymaga poważniejszego i kosztownego leczenia. W przypadku raka, każde opóźnienie może być ostatnim.

Podstawowe metody badania jelita

Jeśli podejrzewasz, że obecność pasożytów i specjalisty patologii jelit może skierować pacjenta na badania. Jakie testy należy przejść, aby sprawdzić jelita:

  1. Ogólny test krwi. Prowadzone rano wyłącznie na pusty żołądek. Pozwala zidentyfikować choroby zakaźne, obecność pasożytów, procesy zapalne i krwawienie wewnętrzne.
  2. Biochemiczna analiza krwi. Dzięki niemu można wykryć naruszenie wchłaniania składników odżywczych.
  3. Analiza moczu W niektórych chorobach jelita mocz może zmieniać kolor i gęstość, dlatego należy skonsultować się ze specjalistą.
  4. Coprogram. Analiza kału pozwala zidentyfikować ogólny obraz stanu jelita. Przed przejściem materiał będzie musiał przestrzegać specjalnej diety przez pięć dni. Kał jest sprawdzany pod kątem obecności zanieczyszczeń (krew, ropa, niestrawiony pokarm, pasożyty itp.). Dodatkowo pod mikroskopem sprawdzają obecność włókien mięśniowych, tłuszczu itp.

Kolonoskopia pozwala uzyskać więcej informacji, można go użyć do wykrywania stanów zapalnych, polipów, guzów, a także w celu sprawdzenia stanu błony śluzowej. Kolonoskopia jest stosunkowo bezbolesna, ale dla niektórych może być nieprzyjemna. W rzadkich przypadkach zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Elastyczna rurka z kamerą jest wkładana do odbytu, z jej pomocą można nie tylko zbadać jelita, ale także wykonać testy, jeśli to konieczne. Najczęściej badanie przeprowadza się leżąc na brzuchu, ale w razie potrzeby lekarz może poprosić pacjenta o odwrócenie się lub leżenie na plecach.

Nowocześniejszą metodą badania jest diagnostyka torebki stawowej. W porównaniu z kolonoskopią jest całkowicie bezbolesny i nie powoduje dyskomfortu. Wystarczy, że pacjent połknie małą kapsułkę z aparatem, przejdzie przez żołądek i jelita, w naturalny sposób zostanie wydalony z organizmu. Podczas przemieszczania się wzdłuż przewodu żołądkowo-jelitowego aparat wykonuje około 50 tysięcy obrazów, które są przesyłane do specjalnego urządzenia przymocowanego do talii pacjenta. Kapsułka umożliwia badanie jelita cienkiego i grubego, żołądka i odbytnicy.

Jeśli to konieczne, oprócz badań i kolonoskopii lub diagnostyki torebek można zalecić USG, TK lub RTG jelita.

Jak przeprowadzić niezależną ankietę

W domu nie można wykryć pasożytów, owrzodzeń, procesów zapalnych ani nowotworów. Jedyną dostępną opcją diagnostyczną jest kontrola wzrokowa i ocena dobrego samopoczucia. Na co zwrócić uwagę:

  1. Zwiększona temperatura ciała, zmęczenie, nagła utrata wagi - wszystko to może wskazywać na obecność choroby.
  2. Podczas badania brzucha znajdują się pieczęcie.
  3. Ciągły ból w jelicie.
  4. Pojawienie się plam na skórze, zmiana cienia, wysypka.
  5. Naruszenie krzesła, krew z odbytu.
  6. Wahania masy ciała.
  7. Uczucie głodu.
  8. Nerwowość, bezsenność.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Im wcześniej rozpocznie się leczenie choroby, tym skuteczniej.

Czy Nogtivit jest skuteczny przeciwko grzybowi paznokci, otworzy następującą publikację.

Z którym lekarzem lepiej się skontaktować?

Pierwszym krokiem jest skontaktowanie się z gastroenterologiem. Aby wykluczyć ginekologiczne przyczyny bólu brzucha, kobiety będą musiały odwiedzić ginekologa. Jeśli ból i inne nieprzyjemne objawy są zlokalizowane w okolicy odbytnicy, należy zbadać proktologa. Metody diagnostyczne gastroenterologa i proktologa są identyczne:

  • palpacja;
  • testy laboratoryjne;
  • egzamin instrumentalny.

Pasożytolog pomoże ustalić obecność pasożytów i zaleci niezbędne leczenie. W przypadku przewlekłych chorób jelit konieczne jest regularne badanie przez odpowiednich specjalistów. Jeśli istnieje podejrzenie zapalenia wyrostka robaczkowego, możesz skontaktować się z gastroenterologiem, aby potwierdzić diagnozę. Po pozytywnym wyniku badań pacjent zostanie wysłany do chirurga w celu wykonania operacji.

Jeden z nowych sposobów na badanie przewodu pokarmowego bez kolonoskopii na wideo:

Wskazówka 1: Jakie testy przejść, aby sprawdzić jelita

Treść artykułu

  • Jakie testy przejść, aby sprawdzić jelita
  • Jak zbadać jelita cienkiego
  • Jak zdiagnozować chorobę jelit

Jak tylko pojawią się pierwsze objawy w postaci bólu i frustracji, należy skonsultować się ze specjalistą, który może przepisać szeroki zakres testów w celu sprawdzenia pracy jelit.

Analizy wymagane do rozpoznania chorób jelit

Ogólna analiza krwi i moczu. Ważne jest, aby sprawdzić poziom hemoglobiny i czerwonych krwinek, a leukocyty i ESR będą determinować istnienie procesu zapalnego.

USG jamy brzusznej pozwoli Ci zobaczyć rozmiar narządów, pośrednie objawy zapalenia błony śluzowej żołądka i zapalenie żołądka i dwunastnicy. Możesz także zbadać funkcję kurczliwości pęcherzyka żółciowego.

Coprology. Analiza kału, który "powie" o tym, jak trawione są białka, tłuszcze i włókna. Analiza dysbakteriozy pomoże ustalić istnienie przewlekłej infekcji. Kał dla węglowodanów - pozwoli badać wchłanianie glukozy, laktozy, skrobi i identyfikować zaburzenia czynnościowe. Skrobanie ujawni pasożyty jelitowe.

EGD - gastroskopia umożliwia badanie błony śluzowej przełyku, żołądka i dwunastnicy w celu wczesnego rozpoznania choroby wrzodowej i ewentualnej onkologii.

Kolonoskopia jest jedną z odmian gastroskopii, ale w tym przypadku endoskop jest wkładany od tyłu i bada pracę odbytnicy i jelita grubego.

Laparoskopia to metoda endoskopowa polegająca na wprowadzeniu urządzenia do otworu wykonanego specjalnie przez lekarza przed odwłokiem. Jest stosowany przy rozważaniu możliwości zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia otrzewnej, choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego.

Biopsja. Podczas takiego badania pobierana jest niewielka część błony śluzowej przewodu żołądkowo-jelitowego lub guz i badana pod mikroskopem. Ta procedura jest bezbolesna, a także dość dokładna i daje dużą ilość informacji.

Badanie żołądka przyczynia się do produkcji soku żołądkowego i niewielkiej ilości tego, co zawarte jest w dwunastnicy. Najczęściej konieczne dla zapalenia żołądka.

Rentgen - irygografia umożliwia poznanie akumulacji gazu, obecności guzów i kamieni, a także ciał obcych (prawdopodobnie przypadkowo połkniętych). Ponadto ta część badania pokazuje przepuszczalność różnych części przewodu żołądkowo-jelitowego.

Biochemia Takie wskaźniki, jak AlT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna i cholesterol będą bezpośrednio tłumaczyć aktualną jakość wątroby.

Badania nad infekcjami. Oprócz patogenów, które mogą powodować ostrą chorobę, istnieją mikroorganizmy, które żyją w jelitach i powodują przewlekłe choroby przewodu żołądkowo-jelitowego. Z tego powodu badanie to jest również konieczne.

Leczenie

W identyfikacji różnych chorób jelita jest niezbędne leczenie oczywiście. Często leczenie można prowadzić w domu, ale niektóre formy choroby wymagają poważniejszego podejścia, gdy pacjent jest umieszczony w szpitalu lub na oddziale chorób zakaźnych.

Leczenie chorób jelitowych, głównie prowadzone przy użyciu antybiotyków. W takim przypadku, po zakończeniu kuracji, będziesz musiał przeprowadzić kurs odzyskiwania - stosowanie leków zawierających lakto i bifidobakterie. W rzadkich przypadkach podczas leczenia jelit dozwolone jest równoczesne podawanie takich leków i antybiotyków.

Wskazówka 2: Jak sprawdzić jelita

Głównym typem diagnostyki, który jest najdokładniejszy i zalecany do stosowania przez lekarzy, jest kolonoskopia. Ta procedura jest wykonywana przy użyciu specjalnego urządzenia - sondy. Wprowadza się go do jelit pacjenta, a lekarz na monitorze widzi stan błon śluzowych, jamy, wewnętrzną powierzchnię tego narządu. Manipulacja odbywa się przy różnych dolegliwościach pacjentów, z których główne to: naruszenie stolca, wzdęcia, obecność uporczywego lub okresowego bólu, wypływ krwi lub śluzu podczas procesu wypróżniania. Przy pomocy kolonoskopii można zidentyfikować lub wykluczyć: zapalenie okrężnicy, polipy, nowotwory onkologiczne.

Kolonoskopia nie zostanie wykonana, jeśli dana osoba ma słabą krzepliwość krwi, występują nieprawidłowości w płucach lub sercu i występują ostre choroby, infekcje.

Procedura kolonoskopii nie jest bolesna. Większość pacjentów odczuwa niewielki dyskomfort podczas okresu, ale dobrze toleruje manipulację. W okresie kontroli za pomocą sondy, warto przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza i jego asystenta. Z pewnością starają się zminimalizować dyskomfort lub całkowicie je wyeliminować. Przy nowoczesnym sprzęcie prawie niemożliwe jest zakażenie podczas badania. Ponadto lekarze muszą przestrzegać procedury dezynfekcji.

Trzeba poświęcić trochę przygotowania do kolonoskopii. Polega na przyjmowaniu środka przeciwbólowego, na wypadek pojawienia się dyskomfortu i spazmolitycznego rozluźnienia mięśni.

Kolonoskopia trwa nie dłużej niż 20 minut. Pacjent musi zdjąć ubranie, które znajduje się pod pasem. Niektóre kliniki przewidują wydanie jednorazowej bielizny w momencie diagnozy. Gdy tylko pacjent jest gotowy do manipulacji, sonda zostaje wprowadzona do światła jelita grubego, stopniowo przesuwając ją głęboko w dół. Jednocześnie dostarczane jest powietrze, które umożliwia poruszanie się jelita grubego w jelicie. Może pojawić się lekkie wzdęcie, ale uczucie to wkrótce minie. W okresie kolonoskopii lekarze zwykle proszą pacjentów, aby odwrócili się, położyli plecami, położyli się na brzuchu.

Po zabiegu zaleca się stosowanie diety przez kilka tygodni. Konieczne jest usunięcie wzdęć. W tym celu pokarmy powodujące wzdęcia są wykluczone z diety. Wśród nich: kapusta dowolnej odmiany, rośliny strączkowe (soczewica, fasola, groch), czarny chleb, pieczywo na bazie ciasta drożdżowego, jabłka. Lekarz zaleci leki do wczesnego usuwania gazów.

Badanie ultrasonograficzne jest również szeroko stosowane do diagnozowania różnych schorzeń przewodu pokarmowego. Sprawdzenie jelita na tym komputerze zajmie nie więcej niż 15 minut. Ale musisz przygotować się do zabiegu za kilka tygodni. Musisz przestrzegać specjalnej diety. Konieczne jest porzucenie produktów, które powodują zwiększone tworzenie gazu. Konieczne jest wyłączenie z diety tłuszczów, alkoholu, napojów gazowanych, wędzonych, słodyczy, zbyt słone, potraw z dużą ilością przypraw.

Kilka dni przed przepisaniem ultrasonografii jelita otrzymuje się węgiel aktywny. Przed badaniem w nocy wykonuje się lewatywę. Tylko w przypadku spełnienia wszystkich powyższych warunków wynik badania będzie optymalny i dokładny. Bezpośrednio przed zabiegiem płyn jest wprowadzany do jelita, a narząd jest natychmiast skanowany. Ultradźwięki jelita można wykonywać doodbytniczo, co nie wymaga wprowadzenia specjalnego płynu.

Aby ocenić pracę jelit, możliwe jest przeprowadzenie laboratoryjnych badań krwi. Nie pomoże zdiagnozować rodzaju guza ani obecności polipów, ale dzięki przeprowadzonym testom można zidentyfikować istniejące odchylenia w pracy organizmu i skorelować je z innymi wcześniejszymi badaniami. Patrząc na wyniki badania krwi, ocenia się liczbę krwinek czerwonych i poziom hemoglobiny.

Wykonuje się badanie krwi dla markerów nowotworowych. Są to substancje, które są wstrzykiwane do krwi, jeśli w ciele znajduje się złośliwy nowotwór. W warunkach laboratoryjnych zaleca się ocenę stanu kału. Można go sprawdzić na obecność śluzu lub ukrytych śladów krwi. Jest to charakterystyczne dla guza, polipów. Do badań laboratoryjnych dołączają lekarze i biopsja. Mikroskop bada kawałek tkanki wyekstrahowanej z jelit.

Wskazówka 3: Jak sprawdzić cholesterol

Wskazówka 4: Jak przełknąć "jelita" podczas endoskopii

Jak przygotować się do EGD

Głównym celem EGDS jest zbadanie błony śluzowej przełyku, żołądka i dwunastnicy oraz identyfikacja wszelkich nieprawidłowości w ich pracy. Pomimo faktu, że pacjent nie odczuwa bólu po zanurzeniu gastroskopu w przewodzie pokarmowym, EGD jest uważany za jedną z najbardziej nieprzyjemnych procedur medycznych, a zatem powoduje wiele lęków i uczuć u wielu osób. W rzeczywistości nie bój się przełknąć "jelita". Procedura zostanie przeprowadzona szybko i spokojnie, jeśli zostanie odpowiednio przygotowana.

W dniu procedury EGDS zaleca się nie tylko rezygnację z jedzenia i napojów, ale także palenie. W przeddzień wykonania EGD pacjentowi zaleca się wyłączenie stosowania tłustych pokarmów i ograniczenie go do lekkiej kolacji, która może obejmować owsiankę, płatki zbożowe, owoce i herbatę. Sam zabieg wykonywany jest ściśle na czczo, z reguły w pierwszej połowie dnia. Przed badaniem, w drodze wyjątku, dozwolone jest przyjmowanie czystej niegazowanej wody w małych ilościach.

Aby ułatwić proces połykania "jelita" i jak najszybciej przeprowadzić badanie, pomoże to precyzyjnie przestrzegać wszystkich instrukcji lekarza EGD i pielęgniarki obecnych podczas zabiegu.

W jaki sposób EGD

Sam zabieg polega na podawaniu endoskopu - elastycznej rurki operowanej przez specjalistę, popularnie zwanego "jelitem", w jamie ustnej pacjenta leżącej po lewej stronie, a także na dalszym badaniu błon śluzowych narządów przewodu pokarmowego. Przed endoskopią endoskopii w celu stłumienia odruchu wymiotnego pacjenta pacjent jest leczony roztworem znieczulającym, a do jego ust wprowadza się specjalny endoskop chroniący ustnik i zęby, które nie zakłócają oddychania.

Najczęściej EGD wykonuje się w znieczuleniu miejscowym i tylko w niektórych przypadkach, gdy pacjent jest nadmiernie zaniepokojony lub nieprzytomny, stosuje się znieczulenie ogólne. Podczas endoskopii pacjent nie powinien powstrzymywać przepływu śliny od kącika ust i połykać nagromadzonego płynu w jamie ustnej. Jeśli pacjent nie jest w stanie samodzielnie splunąć, lekarz używa do tego specjalnej elektrycznej pompy.

W procesie EGD, a mianowicie podczas leczenia endoskopu wprowadzonego do organizmu, pacjent może odczuwać ucisk i uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej. Czas trwania procedury może wynosić od 10 do 30 minut.

Wskazówka 5: Jakie testy należy podjąć w onkologii

Badanie krwi

Badanie krwi pozwala potwierdzić rozpoznanie raka i ustalić przybliżoną lokalizację nowotworu. Określanie stopnia rozwoju choroby i jej lokalizacji przeprowadza się na podstawie specjalnych markerów nowotworowych, tj. substancje, które są wydzielane tylko przez komórki nowotworowe i bezpośrednio przenikają do krwi.

Uwzględnia się również liczbę leukocytów we krwi, która wzrasta w obecności tworzenia się guza. Szybkość sedymentacji erytrocytów również będzie wysoka. Poziom hemoglobiny u pacjentów chorych na raka jest znacznie zmniejszony. Należy zauważyć, że badanie krwi nie pozwala na zdiagnozowanie guza, a jedynie pozwala lekarzowi uzyskać ogólny obraz choroby. Skład krwi może być różny, w zależności od stylu życia pacjenta, stanu zdrowia i obecności innych chorób.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, można przeprowadzić analizę moczu, na podstawie której określa się ilość białka wydalonego z pacjenta, a także obecność krwiomoczu (krwi w moczu). Nadmiar poziomów białka może wskazywać na problemy z nerkami lub układem sercowo-naczyniowym. Krew w moczu może wskazywać na łagodny lub złośliwy nowotwór, zakażenie lub problem z narządem strukturalnym.

Endoskopia

Podczas badań endoskopowych pacjentowi umieszcza się elastyczną rurkę z tworzywa sztucznego, na końcu której znajduje się niewielka kamera z żarówką. Obraz jest przesyłany do monitora, za pomocą którego lekarz ma możliwość zobaczenia powstawania guza i pobrania próbki tkanki (biopsji) w celu dalszej analizy. Zaletą endoskopii jest możliwość zobaczenia guza, aby określić jego dokładną lokalizację. W zależności od części ciała, w którym prowadzone są badania, można zastosować różne techniki. Kolonoskopia pozwala więc zobaczyć raka odbytnicy, a laparoskopia umożliwia badanie jamy brzusznej poprzez małe nacięcie.

Biopsja

Próbka tkanki do biopsji jest pobierana zarówno w endoskopii, jak i bezpośrednio za pomocą specjalnej igły, jeśli lekarz zna dokładną lokalizację guza. Przed zabiegiem wykonuje się miejscowe znieczulenie. Długa i cienka igła jest wprowadzana w obszar zmiany nowotworowej. Za pomocą specjalnej strzykawki pobiera się płyn z nowotworu i przesyła do analizy. Na podstawie uzyskanych wyników można przepisać niezbędne leczenie.

Inne metody

Do diagnostyki wykorzystuje się również promienie Roentgena, tomografię komputerową (CT), rezonans magnetyczny (MRI) i ultradźwięki (US). Metody te pozwalają na uzyskanie informacji o dokładnej lokalizacji powstawania guza, w celu ustalenia jego wielkości. Technologie te są również stosowane przy ustalaniu przybliżonej lokalizacji guza za pomocą innych metod nie jest możliwe.

Wskazówka 6: Jak sprawdzić dwukropek

Kolonoskopia i rektoromanoskopia to procedury przepisane przez proktologa pacjentom z dolegliwościami jelitowymi i objawami zaburzeń jelitowych. Te metody badania jelita grubego są niezbędne do identyfikacji istniejącej patologii i określenia jej przyczyny.

Kolonoskopia

Kolonoskopię wykonuje się za pomocą specjalnego urządzenia zwanego kolonoskopem. Jest to elastyczny światłowód posiadający głowicę optyczną, która jest ruchoma w dwóch płaszczyznach. Kabel światłowodowy, kable sterowania głowicą, przewód powietrza i kabel podświetlenia są umieszczone w elastycznej osłonie, która chroni cały mechanizm przed uszkodzeniem.

Pacjent musi leżeć na lewym boku i zgiąć kolana. Lekarz wprowadza kolonoskop przez odbyt do odbytnicy. Przez rurkę, która jest w nim, powietrze jest pompowane, a jelito rozszerza się. Proktolog bada błonę śluzową jelita, okresowo obracając główkę kolonoskopu. Ta procedura wymaga całkowitego uwolnienia jelit z kału, dlatego pacjent musi wcześniej przygotować się do kolonoskopii. Aby to osiągnąć, należy ograniczyć stosowanie produktów, które żużlują w jelitach, przyjmują jedynie płynne pokarmy, robią kilka lewatyw z rzędu lub wypijają specjalny lek oczyszczający.

Wskazania do badania to: przewlekłe zaparcia lub biegunka, obecność krwi i śluzu w kale, uchyłkowatość okrężnicy, podejrzenie nowotworu lub polipa, niedokrwistość w połączeniu z zaburzeniem kału, przetoką, chorobą Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, bólem brzucha.

Rectoromanoscopy

Rektoromanoskopia to metoda badania jelita grubego, polegająca na oględzinach jego dolnej części i zastosowaniu w celu wykluczenia ewentualnych błędów w diagnozie.

Rectoromanoskop - urządzenie, które jest wkładane do odbytu. Jego system zasilania powietrzem i światła są umieszczone w sztywnej rurce, nasmarowanej żelem przed rozpoczęciem manipulacji.

Pacjent leży na kanapie w pozycji kolanowo-łokciowej. Doktor stale pompujący powietrze wprowadza rektorykoskop do odbytnicy i stopniowo przesuwa go do przodu. Ta procedura jest bezbolesna, ponieważ proktolog wizualnie kontroluje postęp urządzenia, wykluczając jego kontakt ze ścianami jelit.

Rectoromanoskopia umożliwia badanie błony śluzowej esicy i odbytnicy. Wskazania do jego stosowania to: zaburzenia krzesełkowe, ból w podbrzuszu lub kroczu, wypadnięcie odbytnicy podczas ruchów jelit, krew i ropa w kale, świąd odbytu.

Zapalenie jelit i leczenie

Choroba zapalna jelit (IBD) zajmuje drugie miejsce wśród chorób przewodu żołądkowo-jelitowego. Ludzie cierpią w różnym wieku i różnej płci. Gdy IBD występuje zapalenie błony śluzowej różnych części jelita. W jaki sposób zapalenie jelit powoduje objawy i leczenie tej choroby za pomocą skutecznych środków? O głównych przyczynach tej choroby i metodach jej diagnozy czytaj dalej.

Przyczyny zapalenia jelit

Jelito składa się z 3 części: dwunastnicy, jelita grubego i jelita cienkiego. Organ ten bierze udział w trawieniu i funkcjonowaniu układu odpornościowego. Po ekspozycji na różne negatywne czynniki, śmierć w śluzach zaczyna się w osłabionej części jelita, co prowadzi do zwiększenia krążenia krwi w tym obszarze i pojawienia się bólu. Z powodu stanu zapalnego komórki tego narządu nie mogą wydzielać enzymów, absorbują składników odżywczych. Z tego powodu dochodzi do naruszenia funkcji jelit. IBD występuje z następujących powodów:

  • Zakażenie (bakterie, wirusy, pierwotniaki). Często przyczyną IBD są: E. coli, Shigella, Salmonella, rotawirus, amebiańska dyzenteria.
  • Helminthiasis (infekcja robakami).
  • Przejadanie się i niezdrowa dieta, nasycona tłustymi, smażonymi, wędzonymi, pikantnymi potrawami.
  • Dziedziczność. Brak enzymów w jelitach jest czasami przekazywany na poziomie genetycznym, podobnie jak predyspozycja do wystąpienia IBD.
  • Dysbacteriosis, naruszenie normalnej mikroflory jelitowej. Prowadzi to do rozmnażania się patogennych bakterii i występowania chorób błony śluzowej tego narządu.
  • Słaba cyrkulacja krwi w ścianach jelit, zmiany miażdżycowe.
  • Procesy autoimmunologiczne, w których układ odpornościowy wytwarza przeciwciała przeciwko komórkom jelitowym, co powoduje stan zapalny w tym narządzie.

Objawy

Podstawowa wiedza na temat zapalenia jelit, objawów i leczenia tej choroby pomoże zauważyć jej rozwój w czasie i poprosić o pomoc. Choroba ta jest podzielona na typy według miejsca pochodzenia fokusa: zapalenie dwunastnicy (zapalenie dwunastnicy), zapalenie jelit (choroba jelita cienkiego), zapalenie okrężnicy (choroba jelita grubego), zapalenie jelit (zapalenie węzłów chłonnych), zapalenie odbytu (proces zapalny na błonie śluzowej).

Na czas trwania IBD może być ostry lub przewlekły. Jeśli przyczyną tej choroby są bakterie, wirusy lub pierwotniaki, to ma ona charakter zakaźny i nazywa się ostrą infekcją jelitową. Jeśli zapalenie występuje w porównaniu z innymi przyczynami, choroba jest klasyfikowana jako niezakaźna. Główne objawy IBD u kobiet i mężczyzn są podobne. Objawy:

  • Naciśnięcie bólu w jamie brzusznej, którego lokalizacja jest trudna do ustalenia. Przyczyną bólu jest skurcz jelit.
  • Nudności po jedzeniu.
  • Wymioty po jedzeniu.
  • Wzdęcie, wskazujące na brak enzymów w organizmie.
  • Problemy z kałem w postaci biegunki występują w ostrych infekcjach jelitowych, a problemy w jelicie grubym mogą być zaparcia.
  • Utrata masy ciała jest często związana ze stanem zapalnym jelita cienkiego i jest wynikiem pogorszenia wchłaniania składników odżywczych.
  • Anemia Rozwija się z niskim poziomem hemoglobiny we krwi, co występuje, gdy słaba absorpcja żelaza.
  • Podwyższona temperatura.

Z którym lekarzem się skontaktować

W przypadku problemów z jelitami konieczne jest skonsultowanie się z gastroenterologiem. Jeśli pacjent ciągle odczuwa dyskomfort i ból brzucha, nie powinien sam szukać rozwiązania tego problemu i lepiej udać się do lekarza. W recepcji lekarz zbada pacjenta i powie mu najważniejsze punkty dotyczące objawów i leczenia tej choroby. Następnie skieruj pacjenta na dodatkowe badanie, które pomoże ustalić najbardziej dokładną diagnozę. Następnie lekarz przepisze leki, preparaty ziołowe i wyda zalecenia dotyczące diety.

Rozpoznanie choroby u dorosłych i dzieci

Aby prawidłowo zdiagnozować chorobę, gastroenterolog często wysyła pacjentów do dodatkowego badania. Za pomocą badań krwi, kału i metod endoskopowych łatwo jest zidentyfikować i określić ognisko zapalne. Dodatkowe badanie pomoże specjalisty w ustaleniu diagnozy i wyborze odpowiedniego schematu leczenia. U dzieci IBD manifestuje się w postaci NUC (wrzodziejącego zapalenia okrężnicy) i choroby Leśniowskiego-Crohna. UC u niemowląt towarzyszy biegunka i ślady krwi w stolcu.

Starsze dziecko z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego często skarży się na skurcze, bóle brzucha i luźne stolce. Rozpoznanie NUC wykonuje się za pomocą badania doodbytniczego i badania palpacyjnego. Zapalenie jelit u dziecka w postaci choroby Leśniowskiego-Crohna, w którym pojawiają się owrzodzenia na błonie śluzowej chorego narządu, objawia się częstymi stolcami, bólami. Rozpoznanie w tym przypadku przeprowadza się za pomocą kolonoskopii, endoskopii, irygoskopii, badania palpacyjnego. Rozważmy bardziej szczegółowo laboratorium i inne metody stosowane do wykrywania IBD.

CBC

Badanie krwi jest obowiązkowym badaniem laboratoryjnym, które lekarz zleca pacjentowi, jeśli podejrzewa się proces zapalny w jelicie. Gastroenterolog określi zakres choroby zgodnie z wartościami ESR i zawartością leukocytów we krwi, które zostały zidentyfikowane podczas tego badania. Ich podwyższone wskaźniki będą wskazywać lekarzowi na proces zapalny występujący w organizmie.

Jak leczyć zapalenie jelit

Zapaleniu jelit u dorosłych i dzieci towarzyszy szereg nieprzyjemnych objawów, które można wyeliminować za pomocą leków i środków ludowej. Odpowiednia dieta pomoże skonsolidować i wzmocnić efekt terapeutyczny leków.

Stan zapalny jelit zapewnia duży dyskomfort

To, co nazywane jest jelitowymi procesami zapalnymi

Zapalenie jelit to termin zbiorowy, który odnosi się do wszelkich patologicznych procesów zachodzących w błonach śluzowych różnych części narządu. W każdej postaci choroby pogarsza się proces wchłaniania składników pokarmowych, co negatywnie wpływa na ogólny stan zdrowia. Choroby mogą być ostre lub przewlekłe.

Rodzaje patologii:

  • zapalenie dwunastnicy - proces zapalny jest zlokalizowany w dwunastnicy;
  • zapalenie jelit - zmiany patologiczne rozpoznaje się w małym przedziale lub całym jelicie cienkim;
  • zapalenie jelita krętego - ognisko zapalne jest w jelicie krętym;
  • zapalenie okrężnicy - choroba obejmuje wszystkie części jelit;
  • typhlitis - zapalenie jelita ślepego;
  • zapalenie odbytu - proces zapalny w błonie śluzowej odbytnicy;
  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego - zapalenie jelita grubego;
  • zapalenie zatok - zatoki odbytnicy są zaognione.

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest autoimmunologiczną patologią, która może rozpalić każdą część przewodu żołądkowo-jelitowego.

Zapalenie dwunastnicy - zapalenie dwunastnicy

Przyczyny Sore Bowel

Przyczyny procesu zapalnego mogą być zaraźliwe i niezakaźne. Najczęściej choroby rozwijają się na tle niezrównoważonej diety, hobby dla niezdrowego jedzenia, niezdrowego stylu życia. Długotrwałe podawanie silnych leków, zatruwanie solami metali ciężkich, alergie i napromienianie jelitowe może wywołać rozwój patologii.

Główne przyczyny zapalenia jelit:

  • penetracja bakterii i wirusów do narządów przewodu pokarmowego - zarodek cholery, Staphylococcus aureus, E. coli;
  • procesy autoimmunologiczne;
  • inwazje robaków, infekcja grzybami i pierwotniakami;
  • miażdżyca - ogniska zapalne powstają w wyniku przerwania dopływu krwi do ścian jelit;
  • czynnik genetyczny;
  • zmiana w jelitowej florze.
Problemy z przewodem pokarmowym często występują u kobiet w czasie ciąży - wynika to ze zmian poziomu hormonów.

Staphylococcus aureus, po uwolnieniu do jelita, powoduje zakłócenia w jego pracy.

Objawy choroby jelit

Objawy zapalenia jelit rzadko występują nagle, najczęściej choroba rozwija się powoli, bez wyraźnych objawów. Głównym objawem procesu zapalnego jest ból. Jeśli ból jest zlokalizowany w pępku, oznacza to problemy z jelitem cienkim, ból w dole brzucha pojawia się, gdy występują problemy w jelicie grubym, a dyskomfort w odbycie wskazuje na patologie odbytnicy.

Objawy zapalenia:

  • nudności, wymioty po jedzeniu;
  • nagła utrata masy ciała, niedokrwistość, bladość skóry, częste ataki zawrotów głowy spowodowane zaburzeniami wchłaniania składników odżywczych;
  • wzdęcia, wzdęcia spowodowane niewystarczającym wydzielaniem enzymów;
  • procesy patologiczne w jelicie grubym powodują problemy z kałem - biegunkę zastępuje zaparcie;
  • włosy i skóra stają się suche, pojawiają się drgawki, dziąsła zaczynają krwawić;
  • gdy zapalenie okrężnicy w masie kałowej pojawiają się zanieczyszczenia krwi i śluzu, z kałem zapalenie jelit mają płynną, pienistą konsystencję.

Nudności po jedzeniu mogą wskazywać na problemy jelitowe

Diagnostyka

W przypadku pojawienia się objawów zapalenia przewodu pokarmowego należy zgłosić się do gastroenterologa. Podczas wstępnego badania lekarz zbiera wywiad w celu wstępnej diagnozy - rejestruje główne dolegliwości pacjenta, obecność wrodzonych i przewlekłych patologii, przeprowadza zewnętrzne badanie i badanie palpacyjne jamy brzusznej. Metody diagnostyczne są takie same dla dorosłych i dzieci, ale małe dzieci i kobiety w ciąży starają się nie zalecać badań związanych z promieniowaniem.

Analizy kliniczne:

  • coprogram - pozwala zidentyfikować obecność patologii w dolnych jelitach;
  • badanie kału pod kątem obecności zanieczyszczeń krwi;
  • biochemia w celu wyeliminowania obecności nowotworów złośliwych;
  • Kliniczny test krwi wskazuje na wysoki poziom ESR i leukocytów;
  • analiza bakteriologiczna kału.

Analiza mas kałowych pomoże zidentyfikować przyczynę zapalenia jelit.

Oprócz analiz pacjentowi przepisuje się diagnostykę instrumentalną - gastroskopię, rektoromanoskopię, kolonoskopię, biopsję, endoskopię. Metody pozwalają określić lokalizację i stopień zmian patologicznych.

Leczenie jelit w domu

Jak leczyć stan zapalny, lekarz powie. Terapia ma na celu wyeliminowanie przyczyn, łagodzenie objawów. Aby wyeliminować procesy zapalne stosowane przez różne grupy leków w połączeniu z dietą i środków ludowej.

Leczenie farmakologiczne

Wybór leków zależy od postaci i nasilenia patologii, obecności współistniejących chorób. Aby całkowicie wyleczyć chorobę, zajmie to dużo czasu i wysiłku.

Jakie leki są stosowane w leczeniu:

  1. Aminosalicylany - mesalamina, olsalazyna sodowa. Zmniejszyć manifestację procesu zapalnego, przedłużyć etap remisji.
  2. Leki przeciwzapalne w postaci czopków i lewatyw - Salofalk, w Pediatrii używają Rektodelt. Pozwala szybko wyeliminować nieprzyjemne objawy z powodu szybkiego wchłaniania.
  3. Kortykosterydy w postaci tabletek i czopków - Prednison, Budesonide. Pozwól szybko aresztować przejawy ostrej postaci procesu zapalnego. Pomimo swojej skuteczności, mają wiele skutków ubocznych, więc mogą zająć nie więcej niż 5 dni.
  4. Inhibitory TNF - Remicade. Przypisywanie z patologiami autoimmunologicznymi.
  5. Immunomodulators - Immunal, Viferon. Muszą zająć 2-3 miesiące.
  6. Tabletki o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym - Metronidazol, Mezavant, Salozinal. Pomóż pozbyć się patogennych mikroorganizmów.
  7. Leki przeciwdrobnoustrojowe i przeciwgrzybicze - Cyprofloksacyna, Phtalazol, Levomitsetin, Nystatin.
  8. Środki przeciw robakom - Vermox, Dekaris. Przypisuj za pomocą najazdów robaków.
  9. Preparaty enzymatyczne - Mezim, Creon. Pomaga poprawić trawienie i wchłanianie pokarmu.
  10. Sorbenty - Smekta, Polysorb. Oczyść jelita z toksycznych substancji.

Salofalk - skuteczny lek przeciwzapalny

Pacjenci są zobowiązani do przepisywania leków w celu złagodzenia dyspeptycznych objawów choroby. Espumisan pomaga radzić sobie z wzdęcia, Loperamide i Nifuroksazid, zaprojektowane w celu zwalczania biegunki, z zaparcia przepisać Bisacodyl, Kafiol. Po zażyciu antybiotyków konieczne jest przywrócenie mikroflory jelit za pomocą prebiotyków i probiotyków - Lactusan, Linex.

Terapia środków ludowej

Aby wyeliminować objawy choroby, jako pomocniczą terapię, odwary i wyciągi z przeciwzapalnych ziół są używane, które są przyjmowane doustnie lub używane do lewatywy, przyczyniają się do poprawy samopoczucia i produktów pszczelich.

Zbieranie ziół

W przypadku zapalenia jelit pomoże w tym zbiór 30 g glistnika, 60 g kwiatostanów rumianku, 60 g Hypericum. Aby przygotować napar, potrzebujesz 1 łyżki stołowej. l wymieszać napar 240 ml wrzącej wody, pozostawić w zamkniętym pojemniku na 10 godzin. Weź 120 ml leku trzy razy dziennie na pół godziny przed posiłkiem. Czas trwania leczenia wynosi 10 dni.

Wywar ziołowy normalizuje stan jelitowy

Wywar z owsianki

Pomaga poradzić sobie z zaburzeniami wywarów owsianych przewodu żołądkowo-jelitowego.

Jak gotować:

  1. Przepłucz 180 g ziaren owsa kilka razy.
  2. Przygotowany surowiec wylać 1 litrem ciepłej wody.
  3. Godzinę, aby gotować mieszaninę na małym ogniu.
  4. Zawiń pot, nalegaj 5 godzin.

Normalizacja przewodu żołądkowo-jelitowego pomoże wywar z owsa

Pij 120 ml napoju leczniczego rano i wieczorem 40 minut przed posiłkiem.

Czas trwania leczenia wynosi 2-3 tygodnie.

Napar z owsa na mleko

Jeśli boli je dziecko, należy przelać 150 g umytego ziarna owsa do 400 ml gorącego mleka, wlać do termosu, pozostawić do całkowitego ostygnięcia. Przed snem podać 120 ml napoju, kontynuować leczenie przez 3-4 dni.

Owsy z mlekiem doskonale nadają się do leczenia jelit dziecka.

Nasiona lnu do zapalenia jelit

Siemię lniane zawiera korzystny śluz, który otacza ścianę jelita - ból znika, stolec normalizuje się. Zagotuj 300 ml wrzącej wody 10 g surowców, pozostaw na 10 minut, dobrze wstrząśnij, odcedź. Pij 110 ml leków codziennie przed śniadaniem.

Nasiona lnu są bardzo dobre dla jelit.

Jak usunąć zapalenie za pomocą propolisu

Aby przygotować lek, należy 50 g propolisu wlać 500 ml wódki, usunąć na tydzień w ciemnym miejscu, energicznie wstrząsać każdego dnia. Pół godziny przed każdym posiłkiem, rozcieńczyć 10 kropli nalewki w 100 ml ciepłej wody, czas trwania terapii wynosi 10-15 dni.

Wystarczy codziennie spożywać 50-100 ml wysokiej jakości miodu, aby poprawić stan patologii jelit i zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia.

Nalewka z propolisu przywróci funkcje jelitowe

Dieta dla zapalenia jelit

Bez diety, aby poradzić sobie z zapaleniem przewodu pokarmowego jest prawie niemożliwe. Podstawą diety powinny być sezonowe warzywa, owoce, produkty mleczne, mięso i ryby o niskiej zawartości tłuszczu. Produkty muszą być gotowane, duszone lub gotowane na parze, mieć komfortową temperaturę.

Produkty zabronione:

  • dania typu fast food, tłuste, pikantne, prezentowe;
  • świeży biały lub żytni chleb - można jeść tylko wczorajsze produkty piekarnicze;
  • pełnoziarniste zboża, jęczmień i zboża pszenne;
  • makaron - można dodać minimalną ilość w zupach;
  • rośliny strączkowe;
  • mleko, śmietanka, w ostrej fazie nie można pić i napojów mlecznych;
  • tłuste mięso, ryby, kiełbasy;
  • żywność w puszkach, sosy, napoje gazowane;
  • warzywa i owoce w ich surowej postaci.

Nie jedz pikantnych potraw z zapaleniem jelit

Zapalenie jelit: objawy i leczenie

Trwały ból brzucha, biegunka lub zaparcie - te objawy są znane wielu osobom. Oczywiście nie zawsze chodzą z nimi do lekarza, biorąc pod uwagę, że powodem jest banalne zaburzenie trawienia. Jednak często te objawy mogą wskazywać na znacznie poważniejszą chorobę. To jest zapalenie jelit. Objawy i leczenie tej choroby opisano w tym artykule.

Opis choroby

Zapalenie jelit, ściśle rzecz biorąc, nie jest bynajmniej pojedynczą chorobą, ale terminem codziennym łączącym różne patologie tego narządu. Wpływają na różne działy, a także mogą mieć inne pochodzenie lub etiologię. Jednoczy je jednak jedno - procesy patologiczne w błonie śluzowej jelit, które prowadzą do nieprzyjemnych objawów i zmniejszenia funkcjonalności tego narządu.

Struktura jelitowa

Ludzkie jelito jest najdłuższym z jego narządów, składającym się z wielu oddziałów. W związku z tym procesy patologiczne, w tym zapalenie jelit, mogą wystąpić w dowolnej jego części.

Pierwszą częścią jelita, która rozpoczyna się po żołądku jest jelito cienkie lub jelito cienkie. W tej sekcji polimery biologiczne są rozdzielane na monomeryczne związki, które organizm może przyswoić - kwasy tłuszczowe, aminokwasy i monosacharydy. Absorpcja tych substancji do krwi występuje również w jelicie cienkim. Jelito cienkie dzieli się na trzy główne części - dwunastnicę, jelito czcze i jelito kręte. Zapalenie jelita cienkiego jako całości nazywane jest zapaleniem jelit, zapaleniem jelita krętego - zapaleniem jelit, dwunastnicą - zapaleniem dwunastnicy.

Jelito grube lub jelito grube to sekcja, która rozpoczyna się po małym, a kończy w odbycie. Celem tego działu jest zbieranie niestrawionych resztek pokarmowych z jelita cienkiego i wyprowadzenie ich na zewnątrz. Ponadto woda, elektrolity i niektóre witaminy są wchłaniane do krwioobiegu w okrężnicy.

Jelito grube składa się z kilku elementów:

  • jelita ślepego
  • dwukropek,
  • esowatej okrężnicy
  • odbytnica,
  • dodatek (dodatek).

Zapalenie odbytnicy nazywane jest zapaleniem odbytnicy, sigmoidem - sigmoiditis, kącikiem ślepym - zapaleniem powiek, wyrostkiem robaczkowym - zapaleniem wyrostka robaczkowego.

Enteritis

Zapalenie jelit lub stan zapalny jelita cienkiego jest jedną z najczęstszych chorób zapalnych przewodu żołądkowo-jelitowego. Zapalenie jelit często towarzyszy takim ostrym chorobom zakaźnym jak dur brzuszny, cholera, infekcja enterowirusowa, salmonelloza. Ponadto zapalenie jelit jest możliwe w przypadku zapalenia wątroby, zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia trzustki, choroby wrzodowej żołądka. Przewlekłe zapalenie jelit rzadko jest podstawową chorobą. Zaostrzenia najczęściej występują na tle naruszeń diety lub spożywania alkoholu. Jednak zapalenie często rozprzestrzenia się na inne części przewodu żołądkowo-jelitowego i pojawiają się choroby, takie jak zapalenie żołądka i jelit i zapalenie jelit.

Zapalenie jelita grubego

Zapalenie okrężnicy jest stanem zapalnym okrężnicy. Przyczyną ostrego zapalenia jelita grubego jest najczęściej infekcja, na przykład dyzenteria lub zatrucie pokarmowe. Przewlekłe zapalenie okrężnicy może być spowodowane przez procesy autoimmunologiczne, zaburzenia krążenia lub dysbakteriozę, zapalenie żołądka, zapalenie jelit, zapalenie trzustki i niedożywienie. Czasami przyczyną zapalenia okrężnicy jest uraz mechaniczny (na przykład z powodu nadużywania lewatywy). Nie zawsze stwierdzono zapalenie całej powierzchni okrężnicy. Zwykle dotyczy to określonej części - bezpośredniej, ślepej, esicy lub okrężnicy.

Przyczyny zapalenia jelit

Przyczyny chorób zapalnych mogą się różnić. Znajomość etiologicznego charakteru choroby w dużym stopniu determinuje strategię jej leczenia, ponieważ w wielu przypadkach do gojenia wystarczy usunąć przyczynę, która ją spowodowała.

Jakie czynniki najczęściej wpływają na występowanie choroby zapalnej jelit:

  • infekcje bakteryjne (mniej wirusowe);
  • zwalczają pasożyty wielokomórkowe - robaki;
  • nadużywanie narkotyków, takich jak antybiotyki;
  • choroby autoimmunologiczne, takie jak choroba Crohna;
  • długotrwałe łamanie diety;
  • toksyczne zatrucie;
  • ekspozycja na promieniowanie;
  • zaburzenia krążenia;
  • Inne choroby żołądkowo-jelitowe - zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, dyskinezy żółciowe, zapalenie wątroby;
  • nadwaga, hipodynamia;
  • stres;
  • niedoczynność tarczycy;
  • zapalenie pęcherza, prostaty.

W niektórych jelitowych procesach zapalnych, na przykład we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, etiologia pozostaje niejasna. W niektórych przypadkach na występowanie zapalenia jelit wpływają czynniki genetyczne i dziedziczne, chociaż tego czynnika najprawdopodobniej nie można nazwać decydującym.

Kobiety i mężczyźni cierpią na nieswoiste zapalenie jelit z mniej więcej taką samą częstotliwością.

Zła dieta

Przyczyną zapalenia jelit jest często niewłaściwa dieta. Mogą pojawić się, gdy dana osoba spożywa dużo tłustych, smażonych, słonych, wędzonych i pikantnych potraw, wygodnych potraw, niewystarczającej ilości błonnika roślinnego. Również negatywnym czynnikiem są niewłaściwe nawyki żywieniowe - długie przerwy między posiłkami, częste przejadanie się, jedzenie w pośpiechu i suchość.

Infekcje bakteryjne jako przyczyna zapalenia jelit

W większości przypadków patogenne bakterie stają się bezpośrednią przyczyną zakaźnego zapalenia jelita grubego. Wynika to z faktu, że z jakiegoś powodu liczba normalnej mikroflory okrężnicy maleje. Jednak, jak mówią, święte miejsce nigdy nie jest puste. W rezultacie w jelicie osiedlają się różne patogenne mikroorganizmy - gronkowce, paciorkowce, salmonelle i E. coli. Emitowane przez nie toksyny powodują uszkodzenie błony śluzowej. W dwunastnicy zapalenie błony śluzowej może być spowodowane przez rozmnażanie bakterii podobnych do H. pylori.

Objawy

Zapalenie jelit jest rzadko obserwowane na całej jego długości, z reguły cierpi jedna z jego części. Dlatego objawy różnych rodzajów stanu zapalnego mogą się różnić. Należy także rozróżnić między przewlekłą i ostrą postacią choroby, która ma swój charakterystyczny zestaw objawów. Postać ostra jest postacią, w której objawy negatywne są obserwowane nie dłużej niż w ciągu 1 miesiąca. Objawy postaci przewlekłych można zazwyczaj obserwować u ludzi przez wiele miesięcy lub nawet lat.

Objawy zapalenia jelit

Gdy zapalenie jelit charakteryzuje się objawami, takimi jak biegunka, która występuje głównie po jedzeniu, obfite i częste (do 20 razy dziennie), płynne lub lepkie stolce, zawierające wiele niestrawionych cząstek pokarmu. Charakterystycznym objawem zapalenia jelit jest nudne dokuczliwe bóle w pępku lub w prawym biodrze. Czasami ból może przybrać charakter kolki. Objawami zapalenia jelit może być również utrata masy ciała, osłabienie, niedokrwistość, suchość skóry, łamliwe paznokcie, utrata włosów. Zjawiska te wynikają z faktu, że składniki odżywcze nie są całkowicie wchłaniane w jelicie cienkim. Częstym objawem zapalenia jelit u kobiet są zaburzenia miesiączkowania. Objawy ostrej postaci zapalenia jelit obejmują gorączkę i bóle głowy.

Objawy zapalenia okrężnicy

W przewlekłym zapaleniu jelita grubego objawy, takie jak nudne bóle zlokalizowane wzdłuż linii, wzdłuż której znajduje się okrężnica, są charakterystyczne - jest to przednia ściana dolnej części brzucha. Ból może wzrastać w wyniku błędów w diecie, a także w wyniku efektów mechanicznych, na przykład po podróży do transportu. Jednakże nie obserwuje się tak wyraźnej zależności czasu bólu od przyjmowania pokarmu, jak w przypadku zapalenia jelit, z zapaleniem okrężnicy.

Wśród objawów są również częste zaburzenia krzeseł i wzdęć, nudności, brak apetytu. Charakterystycznym objawem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest biegunka, w połączeniu z zaparciami. Krzesło z zapaleniem okrężnicy jest zwykle płynne, ale jednocześnie masa kału jest niewielka. Jednak mogą występować zaparcia. Objawy podczas zaostrzenia obejmują również ostry ból brzucha, krew i śluz w kale, fałszywą potrzebę stolca, gorączkę, osłabienie i niedyspozycję.

Diagnoza stanu zapalnego

Aby leczenie zakończyło się powodzeniem, konieczne jest ustalenie przyczyny choroby. W diagnozie konieczne jest nie tylko określenie jej rodzaju i etiologii, ale także oddzielenie procesu zapalnego jelita od innych dolegliwości przewodu żołądkowo-jelitowego, na przykład nowotworów, zapalenia pęcherzyka żółciowego i trzustki, dyskinezy dróg żółciowych i zespołu jelita drażliwego. U kobiet procesy zapalne w jelitach często maskują czysto kobiece dolegliwości, na przykład zapalenie przydatków.

Podczas postawienia diagnozy lekarz przede wszystkim pyta pacjenta o jego objawy i dotyka palcem podbrzusza. Metody takie jak kolonoskopia (badanie endoskopowe całej okrężnicy) lub rektoromanoskopia (badanie endoskopowe odbytnicy i esicy) są wykorzystywane do diagnozowania dolnego odcinka jelita. Metody endoskopowe można również wykorzystać do badania wewnętrznej powierzchni górnego jelita. Na przykład metoda fibroesophagogastroduenoskopii, w której specjalna sonda jest wkładana przez usta, służy do badania żołądka i dwunastnicy.

Program coprogram jest niezwykle przydatny w wielu przypadkach - jest to metoda, która pozwala określić podział, w którym proces patologiczny rozwija się zgodnie ze strukturą ekskrementów. Zastosowano również analizę bakteriologiczną odchodów, która pozwala na określenie struktury mikroflory okrężnicy.

Badanie krwi jest również bardzo pomocne w postawieniu diagnozy. Wysokie poziomy leukocytów i ESR we krwi zwykle wskazują na proces zapalny.

Leczenie

Leczenie zależy od rodzaju choroby. W większości przypadków leczenie choroby zapalnej jelit jest zachowawcze. W tym przypadku głównymi metodami są leki i dieta.

Jeśli choroba jest spowodowana przez bakterie, leczenie przeprowadza się za pomocą antybiotyków, w przypadku inwazji robaków - leków przeciw robakom. Aby złagodzić stany zapalne, można przepisać kortykosteroidowe leki przeciwzapalne, na przykład prednizon.

W przypadku, gdy zapalenie jest spowodowane chorobami autoimmunologicznymi, leczenie przeprowadza się za pomocą leków immunosupresyjnych.

Aby przywrócić użyteczną mikroflorę, stosuje się preparaty probiotyczne (Linex, Bifidumbacterin), a do usuwania żużli stosuje się enterosorbenty (węgiel aktywny, Smekta, Polysorb, Enterosgel). Z objawami wskazującymi na brak enzymów trzustkowych, wykazano stosowanie leków zawierających enzymy trawienne - Mezim, Festal, Creon - oraz w przypadku spazmów, spasmolitów (drotaweryna, papaweryna). W leczeniu wzdęcia używano środków przeciwpieniących (Espumizan). W przypadku biegunki leczenie objawowe obejmuje leki zmniejszające motorykę jelitową (loperamid) oraz zaparcia i środki przeczyszczające różnych klas (ekstrakt senny, preparaty celulozowe).

Leczenie przewlekłych zapaleń można również prowadzić za pomocą tradycyjnej medycyny, preparatów ziołowych o działaniu ściągającym i przeciwzapalnym, takich jak wywary z kory dębu, rumianku i dziurawca.

Podczas leczenia należy jednak pamiętać, że wszelkie leki mają swoje przeciwwskazania i efekty uboczne. Tak więc leczenie przeciwzapalnymi lekami hormonalnymi nie może być prowadzone dłużej niż 5 dni, a środki przeczyszczające są przeciwwskazane do krwawień i hemoroidów.

Dieta

Leczenie każdego rodzaju zapalenia żołądkowo-jelitowego obejmuje dietę. Dieta oznacza odrzucenie produktów drażniących błonę śluzową. Są to: alkohol, kawa, wędzone i pikantne potrawy, tłuste mięsa, konserwy, napoje gazowane. Ponadto konieczne jest spożywanie gotowanych, nie smażonych potraw. Wśród mięsa i ryb zaleca się odmiany niskotłuszczowe. Posiłki powinny być dość częste - 5-6 razy dziennie, zaleca się picie dużej ilości płynów, szczególnie z ciężką biegunką. Bardziej szczegółowa dieta powinna być opracowana przez dietetyka lub gastroenterologa, w oparciu o charakterystykę choroby.

Zapobieganie zapaleniom żołądkowo-jelitowym

Czy można zapobiegać chorobom zapalnym przewodu pokarmowego? W większości przypadków jest to całkiem możliwe, ponieważ przyczyną choroby jest niewłaściwa dieta, infekcje bakteryjne, nadużywanie alkoholu i narkotyków. Oprócz prawdopodobieństwa zapalenia wpływa na stres, cukrzycę, brak witamin i pierwiastków śladowych w organizmie, przewlekłe choroby innych narządów wewnętrznych - zapalenie żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego. Dlatego zwracanie uwagi na twoje zdrowie i styl życia pomoże uniknąć takich nieprzyjemnych chorób, jak zapalenie jelit i zapalenie jelita grubego.