Główny / Jelita

Dekodowanie analizy kału dla dysbioza u dzieci

Jelita

Jedną z najczęstszych diagnoz, jakie dzisiaj piszą pediatrzy, jest dysbakterioza. Zaburzenia żołądka, objawy skórne, ból - we wszystkich przypadkach, mogą być przyczyną naruszeń mikroekologii jelitowej.

Niektórzy rodzice postrzegają go jako chorobę wymagającą leczenia konkretnym lekarstwem, takim jak kaszel lub katar.

W rzeczywistości, aby pomóc dziecku w tej sytuacji, potrzebujemy zintegrowanego podejścia. Najbardziej pouczającą analizą jest analiza kału dla dysbakteriozy u dzieci. Od jego wyniku zależy wybór leków i składu diety.

Dysbacteriosis - choroba lub zespół

Oficjalna medycyna definiuje dysbakteriozę jako patologiczną zmianę w mikroflorze i składzie drobnoustrojów jelita cienkiego i grubego. Dysbakterioza jest zawsze wtórna, to znaczy pojawia się w wyniku ekspozycji na czynniki zewnętrzne.

To nie jest choroba, to syndrom, który towarzyszy innym chorobom i patologiom. Najbardziej wrażliwe w tym względzie są małe dzieci, w których może pojawić się niemal od urodzenia.

Skąd takie zaburzenia pochodzą z małego ciała?

Przyczyny u dzieci poniżej jednego roku mogą być następujące:

  • niewłaściwe przywiązanie do piersi (wlot powietrza z mlekiem);
  • słabe odżywianie matek karmiących;
  • leczenie antybiotykami;
  • choroby zakaźne.

U dzieci w wieku do 5 miesięcy zwiększenie zaburzeń gazowych i kału bez czynników ryzyka uważa się za prawidłowe - układ pokarmowy jest w powijakach.

Jeśli dyskomfort nie mija o pół roku, należy udać się do lekarza i wykonać testy na dysbakteriozę.

Dzieci w wieku powyżej jednego roku podlegają patologicznym zmianom mikroflory jelitowej z następujących powodów:

  • błędy w żywieniu (duża ilość mięsa i słodyczy w diecie);
  • pasożyty;
  • brak enzymu laktazy;
  • zła ekologia (niska jakość wody pitnej);
  • okresy fal hormonalnych;
  • różne choroby zakaźne i przewlekłe;
  • stres;
  • przyjmowanie pewnych leków (w szczególności antybiotyków).

Obecność tych czynników ryzyka u dziecka, jak również regularna biegunka, zaparcie, zapalenie skóry, ból brzucha i wzdęcia - jest okazją do skonsultowania się z lekarzem.

Mikroflora jelitowa - jaka jest norma

Skład mikrobiologiczny flory jelitowej jest zróżnicowany, ale wszystkie żyjące w nim bakterie dzielą się na trzy duże grupy:

Prawidłowe funkcjonowanie prawie wszystkich układów ciała jest wspierane nie tylko przez korzystne mikroorganizmy. Musi istnieć pewna równowaga korzystnych mikroorganizmów i oportunistyczna.

Analiza dekodowania kału dla dysbakteriozy u dzieci nie jest bardzo trudna. W półproduktach wyników zwykle znajdują się wartości liczbowe normy zawartości bakterii, tak że odchylenia są natychmiast widoczne. Ważne jest, aby wiedzieć, co mają na myśli.

Niestety, lekarze nie zawsze zawracają sobie głowę szczegółowymi wyjaśnieniami. Im lepiej matka rozumie przyczynę i konsekwencje naruszeń, tym bardziej świadomie traktuje leczenie dziecka.

Korzystne bakterie - norma i odchylenie w analizach

Liczbę drobnoustrojów w odchodach mierzy się w jednostkach tworzących kolonie na 1 g badanego materiału - cfu / g.
Bifidobakterie stanowią 95% ogólnej liczby mikroorganizmów. Są zaangażowani w tworzenie witamin B i K, stymulują układ odpornościowy, promują wchłanianie witaminy D, wapnia i żelaza. Tłumić aktywność drobnoustrojów chorobotwórczych. Norma:

  • dzieci do roku - od 1010 do 1011;
  • dzieci w wieku od jednego roku życia - od 109 do 1010.

Spadek liczby bifidobakterii jest jednoznaczną oznaką dysbiozy.

Zawartość pałeczek mlekowych powinna wynosić od 4 do 6% masy bakteryjnej jelita. Tworzą one enzym laktazę (rozkłada białko mleka), utrzymują równowagę kwasowo-zasadową w jelitach, mają działanie bakteriobójcze przeciwko chorobotwórczej mikroflory. Odzwierciedlaj ataki alergiczne.

  • dzieci do roku - od 106 do 107;
  • dzieci po roku - 107 - 108.

Zmniejszenie ich liczby prowadzi do alergii, zaczyna się zaparcie, zmniejsza się ilość laktazy.

E. coli Escherichia coli zwykle stanowi 1% całej mikroflory jelitowej. Oprócz bifidobakterii bierze udział w syntezie witamin B i K. Ponadto węglowodany są dzielone z ich pomocą. E. coli tworzy substancje antybiotyczne, które hamują szkodliwe bakterie. Hamuje wzrost drobnoustrojów warunkowo patogennych. Norma dla dzieci w każdym wieku - 107 - 108.

Rysunek poniżej 107 może mówić nie tylko o rozwoju dysbakteriozy, ale także o obecności robaków.

Warunkowo patogenne i patogenne drobnoustroje

Warunkowo patogenna flora w normalnej ilościowej zawartości nie szkodzi ciału. Ale odchylenia w liczbie takich bakterii (przekraczające normę) powodują dysbakteriozę.

Bakteroidy zwykle powinny stanowić prawie połowę wszystkich drobnoustrojów zawartych w jelicie. Przy ich pomocy następuje trawienie tłuszczu. Nie wytwarzają toksyn, jak drobnoustroje patogenne, dlatego w normalnych ilościach nie są niebezpieczne dla organizmu. Ich rola nie jest w pełni zrozumiała, ale wiadomo, że biorą udział w metabolizmie tłuszczów i rozkładają kwasy żółciowe. Norma:

  • dzieci do jednego roku - 107 - 108;
  • dzieci powyżej 1 roku życia - od 109 do 1010.

Spadek ich liczby może wskazywać na choroby (zwykle zakaźne) układu trawiennego lub mogą być spowodowane antybiotykami.

Peptostreptokokki zaangażowany w fermentację węglowodanów i wykorzystanie niestrawionego białka. Wodór jest uwalniany, aby pomóc utrzymać równowagę kwasowo-zasadową w jelicie.

Enterococci - zwykle ich liczba powinna być równa Escherichia coli z E. coli. Zapewniają one lokalną odporność, biorą udział w syntezie witamin i trawieniu węglowodanów.

Inne oportunistyczne patogeny obejmują naskórkowy gronkowiec, Clostridia, Candida, Klebsiella, Enterobacter. Wszystkie muszą być obecne w jelitach dziecka w ilości nieprzekraczającej 104 - 105 cfu / g.
U dzieci analiza pod kątem dysbakteriozy nie powinna normalnie wykrywać następujących bakterii:

  • złoty, osocze i hemolizujący gronkowiec;
  • hemolityczne E. coli;
  • Salmonella;
  • Shigella.

Jeżeli warunkowo bakterie chorobotwórcze są zawarte w ilości przekraczającej normę, zaleca się leczenie bakteriofagami.

Jak prawidłowo zbierać kał do analizy dysbakteriozy

Aby analiza dała wiarygodny wynik, należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

  • jeśli podajesz dziecku antybiotyki, analizę można wykonać nie wcześniej niż dzień po zakończeniu ich przyjmowania;
  • 3 dni przed podjęciem testu anuluj inne leki i probiotyki, chyba że są przepisane z powodów zdrowotnych;
  • zebrać materiał do analizy w sterylnym pojemniku, a następnie przenieść do tego samego pojemnika (można kupić w aptece);
    procedury higieny przed zebraniem kału;
  • Postaraj się zebrać odchody, aby nie było na nim zanieczyszczeń, może to znacznie zniekształcić wyniki.

Należy pamiętać, że materiał nadaje się do analizy tylko w ciągu pierwszych trzech godzin. Nie możesz użyć tego, co zostało zebrane dzień wcześniej.

Co może powodować anomalie analityczne?

Mamusie nie powinny się bać widzieć postaci, nieco odmiennych od normy, w formie z wynikami. Odchylenia te mogą być spowodowane cechami żywieniowymi dziecka, zwłaszcza jeśli chodzi o niemowlęta.

Wskaźniki wpływają na sposób karmienia - sztuczne lub karmienie piersią. Dziecko może reagować na poszczególne składniki mieszaniny. Może wystarczy zastąpić go innym.

Podczas karmienia piersią jelita dziecka mogą reagować na leki, zwłaszcza jeśli matka zdecydowała się również na leczenie żołądka lub jelit i picie leków za pomocą laktozy lub bifidobakterii.

Ile czasu potrzeba na analizę kału pod kątem dysbakteriozy

Aby wykryć bakterie w kale, konieczne jest zasianie w pożywce. W ciągu 5-6 dni mikroby będą się namnażać, rozwijać i rozwijać. Następnie są badane pod mikroskopem i liczą liczbę specjalnych formuł. Takie badanie nazywa się bakteriologicznym.

Ostatnie dziesięciolecia, nowa technologia - metoda chromatografii gazowo-cieczowej - pozwala na szybką analizę, której wyniki są zwykle przygotowywane w ciągu godziny. Ta technologia jest bardziej pouczająca i dokładna.

Jego zaleta polega na tym, że kał nie musi być świeży, ponieważ analiza jest odpowiednia i zamrożona. Ta metoda jest szczególnie ważna dla dzieci z nieregularnymi stolcami.

Znajomość cech Twojego dziecka jest przydatna, ale nadal nie powinieneś diagnozować na podstawie własnej analizy. Jeśli coś wywołuje niepokój lub pytania, sprawdź te informacje u lekarza. Lepiej, jeśli zdrowie twojego dziecka będzie zajmowane przez specjalistę.

Pełny zapis analizy dotyczącej dysbiozy u dzieci

Podczas wykonywania testów dysbakteriozy w ciele dziecka, tendencja natychmiast potwierdza niedojrzałość narządów układu pokarmowego. Jednocześnie za pomocą tego typu analizy potwierdza się istniejący brak równowagi mikroflory jelitowej. Najczęściej w dysbakteriozie u niemowląt i noworodków istnieje ryzyko wystąpienia jakichkolwiek chorób, w wyniku których w organizmie wystąpiła usterka. W większości przypadków dysbakterioza nie ma wyraźnych objawów i jest zwykle podobna do jakiejkolwiek innej choroby narządów przewodu pokarmowego. W związku z tym dość trudno jest zidentyfikować i zidentyfikować dysbakteriozy w ciele dziecka. Dlatego dostarczanie odchodów do analizy jest jedną z wiarygodnych i dokładnych metod laboratoryjnych, które mogą potwierdzić tę diagnozę.

Kiedy muszę przetestować dysbakteriozę?

Specjalne pojemniki do analizy fekalnej

Czasami wyniki analizy na obecność dysbakteriozy u dziecka mogą zawierać wiele informacji, które nie są jasne dla zwykłych rodziców. Aby rzucić światło na treść takich analiz, postaramy się w tym artykule zbadać pełen zakres informacji dostarczonych podczas analizy, a także rozszyfrować jej zawartość. Przekazanie tego rodzaju testów dzieciom jest konieczne w przypadku, gdy dziecko:

  • Zaparcie;
  • Biegunka;
  • Infekcje jelitowe;
  • Choroby narządów trawiennych;
  • Zwiększone wzdęcia;
  • Manifestacje reakcji alergicznych;
  • Nietolerancja niektórych rodzajów żywności;
  • Ból w jamie brzusznej;
  • Terapia antybiotykowa.

Wszystkie powyższe patologie są warunkiem wstępnym do testowania dysbakteriozy w ciele dziecka. Ponadto tego typu analizy należy przeprowadzić u noworodka, jeżeli jest on wymieniony w kategorii dzieci z rozwojem różnych patologii jelitowych. W przypadku dzieci ze skłonnością do zmian chorobowych ważne jest również zaliczenie testów na dysbakteriozę.

Jaki jest cel testowania dysbakteriozy?

Analiza odchodów na obecność dysbakteriozy w organizmie dziecka została przeprowadzona w celu obalenia lub potwierdzenia właściwej diagnozy. W tym samym czasie, dzięki dostarczeniu tej analizy, można zidentyfikować przyczyny dyskomfortu w ciele dziecka. Na podstawie danych z tej analizy lekarz prowadzący dokonuje definitywnej diagnozy i przepisuje odpowiednie leczenie. W rezultacie dziecko czuje się znacznie lepiej, a rodzice cieszą się z jego powrotu do zdrowia. Korzystając z analizy odchodów dziecka, aby potwierdzić lub zaprzeczyć rozwojowi dysbakteriozy w organizmie, lekarze dokładnie i praktycznie bez żadnych błędów badają skład mikroflory i określają stężenia następujących grup drobnoustrojów:

  1. Korzystne bakterie, które obejmują mikroorganizmy, które poprawiają procesy trawienia i przyswajania składników odżywczych dziecka;
  2. Warunkowo chorobotwórcze mikroorganizmy zawarte w jelitach niemowlęcia i zdolne do pogorszenia stanu zdrowia dziecka. Zwykle ta grupa mikroorganizmów może być szkodliwa dla dziecka, jeśli liczba takich bakterii przeważa nad liczbą użytecznych bakterii;
  3. Patogenne bakterie, które generalnie nie powinny być zawarte w mikroflorze zdrowego dziecka.

Skład mikroflory jelitowej dziecka

W badaniu kału do dysbakteriozy, specjaliści instytucji medycznych badają szczegółowo skład uzyskanego biomateriału. Istotą tej analizy jest określenie stosunku liczby korzystnych mikroorganizmów bakteryjnych do liczby warunkowo patogennych, również obecnych w ciele dziecka. Kategoria pożytecznych mikroorganizmów zamieszkujących jelita dziecka obejmuje: E. coli, lactobacilli i bifidobakterie. Wszystkie te typy mikroorganizmów mają pozytywny wpływ na zdrowie i kondycję ciała dziecka.

Do grupy warunkowo patogennych mikroorganizmów należą: grzyby, Clostridium, staphylococcus, Klebsiella, enterobakterie. Ich aktywność może powodować pewien dyskomfort dla rosnącego ciała dziecka i powodować płacz dziecka.W ciele dziecka każda z reprezentowanych grup bakterii spełnia swoją rolę. Na przykład niektóre bakterie opisane powyżej zapewniają dziecku dobrze skoordynowane trawienie, podczas gdy inne powodują rozwój różnych patologii u dziecka.

Obecność patogennych enterobakterii w kale dziecka wskazuje na obecność w nim jakiejkolwiek choroby, ponieważ zwykle ta kategoria mikroorganizmów nie powinna być obecna w kale zdrowych dzieci. Ponadto, mikroorganizmy rodzaju Salmonella lub Shigella, znajdujące się w kale dziecka, wskazują na rozwój dość złożonej choroby jelit w ciele dziecka, dlatego ich obecność jest wyjątkowo niepożądana w ciele dziecka.

Mikroflora jelitowa może również zawierać mikroorganizmy z rodzaju Salmonella i Shigella, a także szkodliwe grzyby należące do rodzaju Candida. Organizmy grzybowe należące do rodzaju Сandida mogą powodować pewien dyskomfort dla dziecka. Przy zwiększonej zawartości w jelitach tych grzybów może rozpocząć powierzchowne uszkodzenie skóry w odbycie. A jeśli te grzyby aktywnie zaczną się rozmnażać, a jednocześnie znacząco zmniejszą liczbę pożytecznych mikroorganizmów, dziecko może zacząć pleśniawkę lub kandydozę.

Staphylococcus aureus również nie powinien być zawarty w masie kałowej dziecka, szczególnie w okresie niemowlęcym. Obecność w masie kałowej gronkowca nawet w niewielkich ilościach może powodować pojawienie się dziecka o różnych objawach klinicznych. Należą do nich: krosty na skórze, reakcje alergiczne i zaburzenia jelitowe. Staphylococcus może łatwo dostać się do organizmu dziecka poprzez mleko matki. Dzieci o słabej odporności są narażone na największy stopień infekcji. Oprócz gronkowca, hemoliza E. coli może również zaszkodzić ciału dziecka. Ona, podobnie jak gronkowiec, nie sprzyja rozwojowi korzystnej mikroflory ciała dziecka. Patogenne mikroorganizmy należące do rodzaju Clostridia powodują biegunkę w organizmie dziecka.

Warunkowo patogenna część mikroorganizmów wywołuje dyskomfort u dziecka tylko wtedy, gdy jego układ odpornościowy jest osłabiony. Jeśli ta kategoria mikroorganizmów aktywnie proliferuje i zaczyna przeważać nad dobroczynnymi bakteriami u dziecka, może rozpocząć się dysbakterioza.

Bifidobakterie są pożytecznymi bakteriami w jelicie dziecka. Dzięki ich obecności w ciele dziecka wykonuje się wiele najważniejszych procesów dla jego ciała. Należą do nich:

  1. Stymulacja ruchliwości jelit;
  2. Udział w podziale żywności;
  3. Normalizuj proces wypróżniania;
  4. Promowanie wchłaniania witamin;
  5. Zapewnić trawienie żywności;
  6. Pomagają w zapewnieniu procesu wchłaniania pokarmu;
  7. Promowanie asymilacji istotnych pierwiastków śladowych;
  8. Potrafi zneutralizować wiele toksycznych substancji.

Patogenne mikroorganizmy w kale nie powinny być wcale

Nie jest to pełna lista zalet i zalet bifidobakterii, które są niezbędne do rozwoju i rozwoju organizmu dziecka. Jeśli w jelicie występuje bardzo mało bifidobakterii, służy to jako sygnał do rozwoju dysbiozy u dziecka. Dużą rolę w mikroflory jelitowej odgrywają pałeczki kwasu mlekowego. Pomagają w utrzymaniu systemów obronnych organizmu przed wejściem do niego różnych alergenów. Ze względu na pałeczki kwasu mlekowego w organizmie syntetyzowane są laktazy i kwas mlekowy, które są po prostu niezbędne do prawidłowego funkcjonowania jelit. W przypadku śmierci tych pałeczek kwasu mlekowego u dziecka może rozwinąć się alergia, zaparcie i niedobór laktazy. Jest to szczególnie niepożądane w przypadku dzieci w wieku poniżej pierwszego roku życia.

W przypadku mikroflory ciała dziecka istotne jest posiadanie Escherichia coli, której aktywność jest niezbędna dla zdrowego wzrostu i rozwoju organizmu. Dzięki mikroorganizmom z tej grupy dzieci nie mają szerokiego rozproszenia patogennych bakterii w organizmie, a tlen, który jest niebezpieczny dla życia laktobakterii i bifidobakterii, zostaje usunięty. Wraz ze zmniejszeniem ilości mikroflory jelitowej w pacierzu jelitowym w organizmie dziecka może wystąpić infestacja robaków.

Dysbakteriozie w ciele dziecka towarzyszą niedomykalność, biegunka lub zaparcie, różne reakcje skórne, ból w jamie brzusznej i obrzęk żołądka. Jeśli Twoje dziecko cierpi na ból brzucha lub kolkę, należy skonsultować się z lekarzem. Powodem wizyty u lekarza jest również zaburzenie krzesełka dziecka w połączeniu z lękiem dziecka. Przyczyną wszystkich tych problemów dla organizmu dziecka może być dysbakterioza. Zidentyfikuj, że może to być tylko wykorzystanie dostarczenia mas kałowych dziecka do analizy. Dzięki tej analizie lekarz może nie tylko znaleźć przyczynę dysbiozy, ale także zapewnić potrzebną pomoc dziecku.

Analiza dekodowania

Analiza bakteriologiczna: próbka

Ta analiza jest przeprowadzana w ciągu siedmiu dni. W tym okresie wszystkie dane dotyczące składu mikroflory odchodów dziecka są już gotowe. Po otrzymaniu biomateriału specjaliści laboratorium umieszczają go w specjalnym pojemniku z pożywką, w której wykiełkują wszystkie mikroorganizmy w masach kału. Po pewnym czasie liczebność pracowników laboratorium wytworzyła zarodniki bakterii na gram odchodów i szczegółowo je przestudiuje za pomocą mikroskopu. Następnie wszystkie dane dotyczące liczby kiełkujących mikroorganizmów wprowadza się w specjalnej postaci. Liczbę kiełkujących bakterii udokumentowano za pomocą jednostek tworzących kolonie, w oparciu o jeden gram badanego biomateriału (COG / g).

Do analizy mas kałowych metodą biochemiczną, ponieważ jest dokładniejsza i wymaga znacznie mniej czasu do wykonania. Dekodowanie wyników analizy zaangażowanych w gastroenterologa. W swojej pracy kieruje się normami wskaźników wieku dla ciała dziecka.
Dostawa biomateriału do analizy w celu identyfikacji dysbakteriozy u dziecka, niezbędnego warunku zapobiegania rozprzestrzenianiu się różnych patologii w ciele dziecka. Zwykle na formie z wynikiem analizy mas kałowych u dziecka występuje do jedenastu nazw wskaźników, które wskazują na obecność pewnych mikroorganizmów i ich liczbę w mikroflory jelitowej dziecka. Te wyniki analizy zawierają następujące wskaźniki:

  1. Liczba bifidobakterii biorących udział w procesie trawienia pokarmu. U zdrowego dziecka wskaźnik ten wynosi od 1011 do 1012 KOE / g kału.
  2. Liczba bakterii Lactobacillus, które zapobiegają rozprzestrzenianiu się rozpadu w narządach układu pokarmowego. Zwykle ten wskaźnik dla dzieci wynosi 1011 do 1012 KOE / g.
  3. E. coli lub Escherichia, które należą do pierwszych, które osiedlają się w jelitach dziecka. Ich liczba jest zwykle równa 107 do 108 KOE / g. Spadek liczby E. coli w kale dziecka wskazuje na obecność pasożytów pasożytniczych w jego ciele.
  4. Zawartość bakteroidów niezbędnych do rozkładu tłuszczów i zwalczanie patogennych bakterii u zdrowego dziecka wynosi od 107 do 108 KOE / g na jednostkę kału.
  5. Liczba mikroorganizmów bakterii kokosowych, wśród których występuje do pięciu typów różnych gatunków, mieści się w zakresie od 105 do 108 KOE / g na jednostkę kału u zdrowego dziecka. Udział clostridiów należących do grupy mikroorganizmów obojętnych, występujących w jelitach dziecka, nie powinien przekraczać 105 KOE / g kału.
  6. Zawartość członków Candida wpływająca na kwasowość środowiska jelitowego dziecka nie powinna przekraczać 105 KOE / g kału u zdrowego dziecka.

Przyczynami prowadzącymi do zmniejszenia liczby bakterii E. coli są:

  • Niewłaściwy tryb i dieta, przesycone białko, żywność tłuszczowa lub węglowodanowa, a także sztuczne karmienie;
  • Antybiotyki;
  • Rozwój w organizmie różnych infekcji jelitowych.

Liczba patogennych enterobakterii, które powodują rozwój różnych chorób u dziecka, powinna być minimalna lub praktycznie nieobecna. Obecność dużej ich liczby w masie kałowej dziecka wskazuje na rozwój zakażeń jelitowych w jego ciele.

Na podstawie tych wskaźników można porównać dane z analiz i niezależnie ocenić stopień rozwoju dysbiozy w ciele dziecka.

Jak przygotować dziecko do analizy?

Przed zaliczeniem testów dziecko musi być przygotowane.

W celu uzyskania najdokładniejszych danych dotyczących stanu mikroflory ciała dziecka, przed badaniem należy wykonać niewielkie przygotowania. Kilka dni przed badaniami nie należy podawać dziecku nowych pokarmów, których nigdy wcześniej nie jadł. Jednocześnie warto powstrzymać dziecko od przyjmowania przepisanych leków, w tym leków na kolkę u noworodków. Przed pobraniem biomateriału do analizy, dziecko nie powinno wkładać oczyszczających lewatyw i używać czopków doodbytniczych jako leczenia. Środki przeczyszczające należy również odrzucić na pewien czas.

Przed pobraniem masy kału dziecka do analizy konieczne jest jego dokładne wymycie, aby analiza nie wykazała obecności obcych związków. Biomateriał należy pobrać po oddaniu moczu, w przeciwnym razie resztki moczu mogą dostać się do kału, a wynik analizy jest nieco zniekształcony.

Kał powinien być zbierany w czystym pojemniku, który jest korzystnie sterylizowany. Zazwyczaj do analizy potrzeba około 10 mililitrów porannego taboretu dziecięcego.

Po pobraniu biomateriału przez okres nie dłuższy niż dwie godziny, należy go dostarczyć do laboratorium w celu przeprowadzenia analizy. Jeśli nie można przenieść pobranego kału w tym okresie czasu, można go przechowywać w lodówce do sześciu godzin. Rodzice mają dziś ogromny wybór klinik i laboratoriów, które są gotowe świadczyć usługi w zakresie badania biomateriału dziecka pod kątem obecności dysbakteriozy. Rodzice sami wybierają placówkę medyczną i dostarczają tam biomateriał.

Czym jest dysbakterioza u dzieci? Lekarz odpowiada na pytanie - obejrzyj nagranie:

Analiza kału dla dysbioza u dzieci

Zastosowanie analizy dla dysbakteriozy określa stan mikroflory jelitowej u dziecka. Dlaczego lekarz może wyznaczyć takie badanie i co rodzice powinni o tym wiedzieć?

Wskazania

Ta analiza jest przewidziana dla:

  • Długa i powtarzająca się biegunka lub zaparcie u karmiących dzieci, a także ich naprzemienność.
  • Choroby układu trawiennego - zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i inne.
  • Choroby alergiczne.
  • Infekcje jelitowe.
  • Bóle i wzdęcia w żołądku.
  • Terapia antybiotykowa.
  • Nietolerancja niektórych pokarmów.

Takie badanie jest szczególnie ważne w przypadku niemowląt, u których występuje zwiększone ryzyko rozwoju choroby jelit. Zaleca się również, aby dzieci, które często chorują, na przykład z powodu częstych przeziębień.

  1. Badanie coprologiczne kału. Jest on przepisywany jako pierwszy w przypadkach podejrzenia problemów jelitowych. Analiza pokaże, w jaki sposób pokarm jest trawiony w jelitach i ujawni proces zapalny.
  2. Biochemiczna analiza kału. Pomaga ujawnić fermentopatię.
  3. Ekspresowe wysiewanie odchodów. Jest to szybka metoda badań, podczas której normalną mikroflorę określa się w procentach.
  4. Siew odchodów dla dysbioza. Badanie to pozwala nam oszacować stężenie i liczbę bakterii reprezentujących prawidłową mikroflorę, a także oportunistyczną florę patogenną. Kał niemowlęcia wysiewa się na pożywce. W ciągu kilku dni wzrastają kolonie bakterii, które są badane pod mikroskopem i liczone. Postać wskazuje liczbę mikroorganizmów na gram kału, wskazując liczbę bakterii tworzących kolonie (CFU). W przypadku wykrycia flory chorobotwórczej dodatkowo określa się czułość / oporność na antybiotyki.

Gdzie mogę się sprawdzić?

Testy na dysbakteriozę można przeprowadzać zarówno w publicznych klinikach, jak iw prywatnych laboratoriach. Jednocześnie rodzice powinni pamiętać, że publiczne placówki medyczne mają własne godziny pracy i nie prowadzą badań w weekendy.

Czy potrzebuję specjalnego przeszkolenia?

Jeśli analiza zostanie przypisana do dziecka karmiącego, które zaczęło wabić, a następnie trzy dni przed badaniem, wyklucza się wprowadzenie nowych produktów. Ponadto, w ciągu kilku dni przed porodem, należy przestać podawać dziecku jakiekolwiek leki, w tym preparaty węgla aktywowanego i preparaty kolowe.

Aby zrobić lewatywę, użyj doodbytniczych czopków i daj dziecku środki przeczyszczające przed testowaniem na dysbiozę, jest to również niemożliwe.

Jak zbierać kał?

Próbkę kału należy pobrać od dziecka, które już oddało mocz, aby mocz nie dostał się do pojemnika w celu przeprowadzenia analizy. Ponadto przed pobraniem materiału dziecko należy przepłukać.

Do badania potrzebne będzie około 10 ml kału dziecka, które jest umieszczone w sterylnym pojemniku. Najlepiej jest pobrać cząstki kału z różnych części kału dziecka. Jeśli w odchodach znajdują się zanieczyszczenia, są one również koniecznie umieszczane w pojemniku z kałem do analizy.

Ile i gdzie można przechowywać odchody?

Masa kałowa jest zwykle pobierana rano i pobierana do analizy w ciągu 1-3 godzin po kale. Jeśli nie ma możliwości natychmiastowego wniesienia świeżego porannego odchodów, pojemnik z próbką do analizy może być przechowywany w lodówce do 6 godzin. Przechowywanie kału w temperaturze pokojowej zniekształca wyniki badania.

Wartości norm

Norma dla dziecka (w CFU)

E. coli (typowe)

Laktoza ujemna E. coli

Hemolityczny E. coli

Razem cocci

Klebsiella, citrobacter i inne patogeny oportunistyczne

Pseudomonas i Acintobacter

Odszyfrowywanie

Przede wszystkim w próbce kału zdrowego dziecka powinny być bifidobakterie. Zwykle stanowią około 95% całej mikroflory. To właśnie te bakterie spełniają wszystkie podstawowe funkcje flory bakteryjnej jelit - pomoc w absorpcji minerałów i witamin, syntezę witamin, stymulację ruchliwości jelit, neutralizację toksyn i inne.

Nie mniej ważne są pałeczki kwasu mlekowego, które również zapewniają funkcjonowanie jelita, wytwarzają laktazę i chronią dziecko przed alergenami. Są w zdrowym jelicie zawiera około 6% wszystkich mikroorganizmów. Normalna mikroflora również składa się z Escherichia coli (Escherichia), które pomagają usunąć tlen i są odporne na chorobotwórczą florę.

Tacy przedstawiciele flory jelitowej, podobnie jak bakteroidy, pojawiają się w kale niemowląt w wieku powyżej 6 miesięcy. Bakterie te przyczyniają się do rozkładu tłuszczów. Petostreptokoki i enterokoki występują również w zdrowych, dużych jelitach niemowląt.

Zwykle nie wykryto patogennych enterobakterii w kale dziecka, na przykład Salmonella lub Shigella. Ich identyfikacja nie wskazuje na dysbakteriozę, ale na poważną chorobę jelit. Również w odchodach dziecka powinno zabraknąć Staphylococcus aureus i hemolitycznego escherichia.

Analiza dekodowania dla dysbiozy u dorosłych i dzieci

Patrząc na obszerny arkusz analiz dysbakteriozy, można zobaczyć długą listę mikroflory. Osoby niemedyczne mogą wysuwać błędne wnioski i załoŜenia. Przykład analizy dla dysbakteriozy

Należy zauważyć, że kształt arkusza testowego może się różnić w zależności od instytucji medycznej. Na początku mogą przejść pożyteczne bakterie, a następnie oportunistyczne i patogenne. Lub w innej kolejności. Prezentujemy kilka różnych formularzy analitycznych, abyś wiedział o tym i nie martw się, że forma wyników różni się od Twojej! Dlatego po prostu znajdź linię w arkuszu wyników i porównaj wartość z normą, która jest pokazana tutaj na zdjęciu.

  1. BIFIDOBACTERIA. Przedstawicieli bifidobakterii słusznie można uznać za pożytecznych mieszkańców mikroflory. Optymalny procent ich liczby nie powinien spaść poniżej 95, a lepiej być w 99%:
  • mikroorganizmy bifidobakterii są zaangażowane w rozszczepianie, trawienie i wchłanianie składników pokarmowych. Są odpowiedzialni za wchłanianie witamin,
  • ze względu na aktywność bifidobakterii, jelita otrzymuje odpowiednią ilość żelaza i wapnia;
  • znaczna rola bifidobakterii w stymulacji jelita, zwłaszcza jego ścian (odpowiedzialnych za eliminację toksyn).
  • Trawienie, wchłanianie, asymilacja wszystkich korzystnych składników żywności
  • Przez długi czas można mówić o zaletach bifidobakterii, ale są to najbardziej przydatne bakterie w naszych jelitach, im więcej, tym lepiej!

Ilościowy wskaźnik bifidobakterii w postaci analiz - od 10 * 7 stopni do 10 * 9 stopni. Zmniejszenie liczby wyraźnie wskazuje na obecność problemu, w naszym przypadku - dysbiozy.

  1. LACTOBACTERIA. Drugie miejsce wśród mieszkańców jelita zajmują pałeczki kwasu mlekowego. Ich procent w ciele wynosi 5%. Lactobacilli należą również do pozytywnej grupy mikroflory. Składniki: pałeczki kwasu mlekowego, cząsteczki fermentowanego mleka, przedstawiciele paciorkowców. Na podstawie nazwy można zrozumieć, że pałeczki kwasu mlekowego (wirusy kwasu mlekowego) są odpowiedzialne za wytwarzanie kwasu mlekowego. Ona z kolei normalizuje czynność życiową jelit. Bakterie Lacto pomagają organizmowi uniknąć ataków alergenów. Mikroorganizmy stymulują usuwanie żużli.

Analiza kocowa sugeruje ścisłą ilość bakterii lakto - wych od 10 * 6 stopni do 10 * 7 stopni. Redukując te drobnoustroje, organizm ulegnie reakcji alergenów, zaparcia staną się częstsze i wystąpi niedobór laktozy.

    INTESTINAL STICK lub E. coli (Escherichia coli, Escherichia coli), fermentujący laktozę - inny mieszkaniec przestrzeni jelit. Należą do enterobakterii. Pomimo faktu, że przydzielono mu tylko 1% mikroflory, E. coli jest bardzo potrzebna organizmowi:

E. coli

  • nie pozwala warunkowo patogennym mikroorganizmom rozmnażać się w jelitach, walczy z nimi dniem i nocą;
  • E. coli pochłania tlen, oszczędzając w ten sposób przed śmiercią bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.
  • z jej bezpośrednim udziałem, wytwarzaniem witamin z grupy B oraz wchłanianiem żelaza i wapnia!
  • jeśli występuje spadek poziomu E. coli poniżej lub powyżej normy (tj. poniżej 10 do 7 stopnia i więcej niż 10 do 8 stopnia) - może to wskazywać na obecność jelit, po pierwsze dysbakteriozy, po drugie, obecność robaków. Norma - 107-108 cfu / g

E. coli LAKOSOONUJĄCY - oportunistyczne bakterie chorobotwórcze. Ich stawka wynosi od 10 do 4 stopnia. Zwiększenie tej wartości prowadzi do braku równowagi flory jelitowej. W szczególności jest to zaparcie, zgaga, odbijanie, naciśniecie i ściera się w żołądku. Najjaśniejszymi przedstawicielami tych bakterii są PROTES i KLEBSIELLS.

PROTEY - fakultatywny beztlenowy, pałeczkowaty, risperadonowy, ruchliwy, bakterie Gram-ujemne. Jasny przedstawiciel bakterii oportunistycznych.

Warunkowo chorobotwórczy - oznacza, że ​​ich liczba w normalnym zakresie nie powoduje naruszenia w jelicie. Jak tylko szybkość zostanie przekroczona, a bakterie się rozmnażają - stają się chorobotwórcze, szkodliwe, pojawia się dysbakterioza.

KLEBSIELLY - warunkowo chorobotwórczy drobnoustrój, który należy do rodziny Enterobacteriaceae. Otrzymała nazwę od nazwiska niemieckiego naukowca, bakteriologa i patologa, który to odkrył - Edwin Klebs.

E. coli HEMOLYTIC - E. coli występuje w okrężnicy, jest konkurentem bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego. Norma - 0 (zero). Jego obecność w jelicie wyraźnie mówi o naruszeniu mikroflory. Prowadzi do problemów skórnych, reakcji alergicznych. Ogólnie rzecz biorąc, nic dobrego z tą różdżką nie przyniesie ci. Przykład analizy dla dysbakteriozy

  1. BAKTEROIDY. Oddzielne wyniki analizy mogą zawierać listę bakteroidów. Błędem jest przypisywanie im szkodliwych bakterii. W rzeczywistości wszystko jest dość proste - ich wskaźnik ilościowy nie jest związany z wydajnością organizmu. U noworodków prawie nie występują, a następnie stopniowo kolonizują jelita. Do końca ich rola w ciele nie była badana, ale bez nich normalne trawienie jest niemożliwe.
  2. Enterokoki - te mikroorganizmy są obecne nawet w zdrowych jelitach. Przy optymalnym sposobie działania organizmu procentowy udział enterokoków nie przekracza 25% (10 7). Enterococcus

W przeciwnym razie możemy stwierdzić naruszenie mikroflory. Są to jednak czynniki wywołujące infekcje w obrębie układu moczowo-płciowego. Uważa się, że nieprzekraczanie ich wartości w stosunku do normy jest dobrym wskaźnikiem i nie powinieneś się martwić.

  • PATOGENNE MIKROBY RODZIN INTELIGENTNYCH (patogenne enterobakterie) są wyjątkowo szkodliwymi bakteriami. Tutaj i Salmonella (lat. Salmonella) i Shigella (lat. Shigella). Są one przyczyną chorób zakaźnych salmonelli, czerwonki, duru brzusznego i innych. Norma - ogólnie brak tych drobnoustrojów. Jeśli tak, może to być powolna lub zamanifestowana infekcja zakaźna. Te mikroorganizmy często zajmują pierwsze miejsce na liście wyników analizy pod kątem dysbakteriozy.
  • Niefermentujące bakterie - regulatory całego procesu trawienia. Włókna spożywcze są fermentowane, przygotowane do przyswojenia wszystkich korzystnych substancji (kwasów, białek, aminokwasów itp.). Brak tych bakterii sugeruje, że twoje jelita mają coś do czego dążyć. Żywność nie jest w pełni strawiona. Zaleca się jeść kiełki pszenicy i otręby.
  • EPIDERMAL (SAPROPHITIC) STAPHYLOCOCC - odnosi się również do warunkowo patogennych przedstawicieli. Ale przez analogię do enterokoków, te mikroorganizmy mogą bezpiecznie współistnieć w zdrowym organizmie. Ich optymalny punkt procentowy wynosi 25% lub 10 do 4 stopnia.
  • CLOSTRIDIA (Clostridium) - bakterie, w niewielkiej ilości obecne również w naszych jelitach. Za pomocą tych procesów dochodzi do tworzenia się alkoholi i kwasów. nieszkodliwe same w sobie, mogą jedynie uzupełnić patogenną florę, gdy rośnie ona ponad normę.
  • GOLDEN STAPHYLOCOCK Te bakterie są niczym więcej niż mikrobami środowiska. Na przykład można je znaleźć na skórze lub błonach śluzowych naszego ciała. Nawet najmniejsza część gronkowców może prowadzić do zaostrzeń w jelitach. Nie jest zaskakujące, że medycyna od dawna opracowała standard: nie powinno być żadnego gronkowca w formie z analizami. Nawet niewielka ich ilość może powodować biegunkę, wymioty i ból brzucha. Staphylococcus aureus

    Ważną cechą jelita jest to, że Staphylococcus aureus nigdy się nie ujawni. Zależą one całkowicie od liczby pozytywnych mikroorganizmów i przedstawicieli bifidobakterii. Korzystna mikroflora (bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego) jest w stanie tłumić agresję ze strony gronkowca. Ale jeśli nadal dostanie się do jelita, organizm będzie reagował alergicznie, ropieje i swędzi skórę. Osoba może mieć poważne problemy z przewodem pokarmowym. W takim przypadku lepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem. GRZYBY DROBIU CIASTA CANDIDA (Candida) Grzyby Candida albicans

    Grzyby Candida - żyją w jelitach ludzi, w ilości mniejszej niż 10 do 4 stopnia. Liczba ta może wzrosnąć, jeśli pacjent przyjmuje antybiotyki. Wzrost grzybów z ogólnym spadkiem prawidłowej mikroflory prowadzi do rozwoju drozda, zwykle u kobiet lub zapalenie jamy ustnej (u dzieci). Choroba atakuje błonę śluzową organizmu człowieka: usta i układ moczowo-płciowy. Kandydoza to powszechna nazwa chorób związanych z aktywnym wzrostem i aktywnością tych grzybów (grzybica, zapalenie jamy ustnej itp.).

    Zdarzają się przypadki, gdy analizy nie wykazują zmniejszenia mikroflory, podczas gdy obserwuje się wzrost drobnoustrojów grzybowych. Praktyka ta sugeruje, że stężenie grzybów nie pojawia się w ciele, ale w środowisku zewnętrznym. Przede wszystkim mówimy o skórze, na przykład w pobliżu odbytu (odbytu). Zalecane jest leczenie, podczas którego problematyczne obszary skóry są leczone maścią przeciwko grzybom.

    Pozostałe mikroorganizmy analizowane są tylko w niezwykle rzadkich przypadkach. Najbardziej znanym patogenem tej grupy jest Pseudomonas bacillus (Pseudomonas aerugenosa).

    Czasem w formie analizy można spotkać ciekawy termin: abs. Ale nie znaczy nic strasznego. Za pomocą takiego pisania pracownicy medyczni zauważają brak jakiegokolwiek elementu mikroflory. Również w formie analizy można znaleźć zwrot "nie wykryto", który jest zrozumiały dla nas wszystkich.

    Jak pokazuje praktyka, diagnostyka polega na rozszyfrowaniu informacji z 15 do 20 odmian bakterii. To nie jest tak dużo, gdy weźmiesz pod uwagę, że nasze ciało składa się z 400 rodzajów mikrobów. Dane osoby są analizowane pod kątem obecności bifidobakterii i czynników wywołujących różne choroby (gronkowce, Proteus itp.).

    Dysbacteriosis to spadek ilościowego wskaźnika bifidobakterii i równoczesny wzrost patogennych mikroorganizmów jelita.

    Normy mikroflory jelitowej

    Przykład 2 - Skład mikroflory jelitowej w normie Przykład 3 - Skład normalnej mikroflory jelitowej u dzieci

    Analiza kału dla dysbioza. Jak to zrobić?

    1. Pierwszą rzeczą do zapamiętania jest niekompatybilność antybiotyków ze zbiorem kału do siewu. Zaleca się wytrzymać co najmniej 12 godzin po ukończeniu kuracji, a dopiero potem przygotować testy. Zbiór kału odbywa się w sposób naturalny, bez dodatkowej stymulacji przewodu pokarmowego. Nie powinieneś wkładać lewatywy, używać baru - materiał do badania okaże się nieodpowiedni. Przed pobraniem kału do analizy konieczne jest opróżnienie pęcherza. Defekacja powinna wystąpić naturalnie, najlepiej nie do toalety, ale do naczynia lub doniczki. W kale nie powinny upuszczać moczu. Miejsce do zbierania odchodów traktuje się środkami dezynfekcyjnymi i myje przegotowaną wodą.
    1. W szpitalu zwykle rozdają zamykany pojemnik z łyżeczką. Konieczne jest umieszczenie materiału do rozpoznania dysbiozy. Po zebraniu kału w zbiorniku należy natychmiast dostarczyć go do laboratorium. Maksymalny czas na to wynosi 3 godziny. Jeśli nie masz czasu, umieść pojemnik z kałem w zimnym otoczeniu (ale nie w lodówce).
    1. Obowiązkowe warunki gromadzenia i przechowywania kału do analizy:
    • nie przechowuj analiz dłużej niż 5 godzin;
    • pojemnik musi być szczelnie zamknięty;
    • ruch jelit należy wykonać w dniu odchodów, a nie dzień wcześniej.

    W przypadku nieprzestrzegania warunków można napotkać zniekształcone dane z badań laboratoryjnych. W takim przypadku obraz choroby będzie niepełny, a założenia lekarza nie zostaną potwierdzone. Po raz drugi będziemy musieli wziąć odchody do siewu.

    Wideo "Badanie odchodów na dysbakteriozę"

    Analiza dla dysbakteriozy: strony ujemne

    Jeśli przejdziesz do literatury medycznej, możesz znaleźć polarne opinie na temat analizy dysbakteriozy. A żeby mieć pojęcie nie tylko o zaletach, ale także o wadach tej metody, rozważ negatywną stronę. W każdym przypadku lekarz jest odpowiedzialny za twoje leczenie, to od niego zależy, jak podjąć badania.

    Wady analizy dla dysbakteriozy:

    1. niejednoznaczność interpretacji wyniku - złożony zapis bakterii znajdujących się w analizie osoby chorej i zdrowej, przypadki niewystarczającego potwierdzenia dysbakteriozy, ocena analiz;
    2. przy diagnozowaniu nie bierze się pod uwagę bakteroidów i obligatoryjnych beztlenowców - mikroorganizmy są głównym jądrem flory jelitowej, a odchody tylko kopiują stan ściany jelit i nie zawsze dają pełny obraz choroby lub jej braku;
    3. pomimo że bakterie chorobotwórcze są przydzielane w specjalnej grupie, zwykła mikroflora może również powodować bolesną sytuację (przesycenie bakteriami lub ich brak);
    4. rachunkowość prowadzona jest z mikroflory jelita grubego, a mikroorganizmy jelita cienkiego nie są analizowane - ta lub inna wada przewodu pokarmowego zależy od ostatnich bakterii.

    Punkty ujemne, nawiasem mówiąc, wspomniane przez samych lekarzy, wskazują na niejednoznaczność interpretacji analizy dysbakteriozy. Sprzeczności dotyczą przede wszystkim wysokich kosztów badań. Do niekorzystnych czynników zalicza się również prawdopodobieństwo błędnych analiz. Ale profesjonalni lekarze mogą łatwo odróżnić materiały niskiej jakości od wiarygodnych informacji. Po otrzymaniu diagnozy mikrobiologicznej specjalista zajmuje się treściami klinicznymi. Jego kompetencja polega na przepisywaniu pacjentowi przebiegu leczenia.

    Podsumowując, chciałbym zauważyć inny ważny punkt: dysbakterioza jest zjawiskiem opartym na problemach jelitowych. Po drugie i trzecia sprawa dotyczy samej mikroflory. W związku z tym kursy antybiotyków i żywych bakterii, które są chwalone w tych dniach, nie zawsze mogą poprawić sytuację. To nie jest mikroflora jelitowa, która ma być leczona, ale samo jelito. Podstawą będą liczne objawy choroby. Ostatecznie, eliminując problem środowiska jelitowego, możliwe jest osiągnięcie normalizacji mikroflory.

    Autor: gastroenterolog Giennadij Andriejewicz Sołowow, Moskwa

    Analiza stolca dla dysbakteriozy: interpretacja wyników

    W jelitach osoby dorosłej przeciętnie występuje od 2,5 do 3,5 kg różnych bakterii. Połączenie tych mikroorganizmów nazywa się mikroflorą, a nasze zdrowie i samopoczucie zależą bezpośrednio od stosunku liczby poszczególnych przedstawicieli. Brak równowagi mikroflory jelitowej lub po prostu dysbakterioza to bardzo powszechny problem we współczesnym świecie, ale błędem jest uznanie go za niezależną chorobę. Z punktu widzenia społeczności medycznej dysbacteriosis jest tylko stanem (najczęściej tymczasowym), przeciwko któremu dana osoba może mieć choroby. Aby temu zapobiec, przy pierwszych charakterystycznych oznakach kłopotów w jelitach zaleca się przeprowadzenie analizy kału na dysbacteriosis, którego odczytanie pozwoli lekarzowi zdecydować o dalszej diagnostyce i taktyce leczenia.

    Sukces zależy w dużej mierze od tego, jak starannie przygotowano pacjenta do wykonania analizy kału i czy prawidłowo go zebrał. Jeśli chodzi o diagnozowanie dysbiozy jelitowej u niemowląt i małych dzieci, istnieje potrzeba omówienia pewnych subtelności. Dzisiaj powiemy ci, jakie oznaki i symptomy pełnią rolę wskazań do przeprowadzenia takiego badania, które pokazuje analizę kału dla dysbakteriozy (interpretacja wyników i norm w tabeli), w jaki sposób ustalana jest nierównowaga mikroflory jelit, z jakiego powodu one występują oraz jakie mogą one powodować.

    Zwracamy uwagę na to, że podane informacje mają jedynie charakter informacyjny i nie eliminują konieczności uzyskania wykwalifikowanej pomocy medycznej. Dysbakterioza jest poważnym stanem patologicznym, który ma szkodliwy wpływ na trawienie, metabolizm, stan odporności i wiele innych aspektów zdrowia ludzkiego, a zatem wymaga wizyty u lekarza!

    Dlaczego warto wykonać test kału pod kątem dysbakteriozy?

    Tryliony bakterii, które znajdują się w naszym organizmie, współdziałają z nami symbiotycznie, tzn. Czerpią korzyści z gospodarza, jednocześnie przynosząc mu korzyści. Ale to stwierdzenie jest prawdziwe w odniesieniu do wszystkich mikroorganizmów w różnym stopniu: niektóre z nich są bardziej mile widzianymi gośćmi dla danej osoby, inne są mniej, a niektóre z nich to "persona non grata". Analiza odchodów dla dysbakteriozy jest właśnie przeprowadzana w celu ustalenia stosunku liczbowego między koloniami bakterii, które zamieszkują jelita.

    Wskazania do celu badania:

    Ciężar, dyskomfort, wzdęcia, ból brzucha;

    Podejrzewa się zakażenie jelit;

    Ostra utrata wagi bez wyraźnego powodu;

    Nietolerancja poszczególnych pokarmów;

    Reakcje alergiczne, wysypki skórne;

    Widoczne patologiczne zanieczyszczenia w kale (śluz, krew, ropa).

    Jest wysoce pożądane, aby przejść test kału pod kątem dysbakteriozy po długotrwałym leczeniu środkami przeciwbakteryjnymi lub hormonalnymi - odszyfrowanie wyników badania pozwoli określić, jak bardzo leczenie wpłynęło na skład mikroflory jelitowej, czy wymagana jest jego korekta.

    Stosuje się do tego trzy metody:

    Koproskopiya - rodzaj "ogólnej analizy kału", pierwszy krok w diagnozowaniu zaburzeń jelit. Rezultatem badania jest coprogram - forma ze wskaźnikami, w tym kolor, kształt, tekstura i zapach odchodów, informacja o obecności lub braku ukrytej krwi, ropie, śluzie, pasożytach i ich jajach, nie strawionym resztkach jedzenia, nietypowych komórkach i fragmentach tkanek. Jeśli wynik jest alarmujący, lekarz zaleca dodatkowe procedury diagnostyczne;

    Analiza bakteriologiczna odchodów - innymi słowy, wysiew w pożywce. Po 4-5 dniach bakterie rozmnażają się, a technik laboratoryjny będzie w stanie wyciągnąć wnioski na temat liczby głównych przedstawicieli mikroflory jelitowej w 1 gramie materiału (CFU / g). Dziś mówimy o tym badaniu - jest ono proste i dostępne, jest wykonywane w każdym szpitalu i nadal służy jako wiodąca metoda określania dysbakteriozy u dzieci i dorosłych. Jednak taka analiza wymaga bardzo ścisłego przestrzegania zasad przygotowania i zbierania materiału, a także zajmuje zbyt dużo czasu, więc wynaleziono alternatywną metodę;

    Analiza biochemiczna kału - nowoczesna procedura diagnostyczna oparta na chromatografii gazowo-cieczowej kwasów tłuszczowych w widmie. Rozszyfrowanie wyników badań staje się możliwe po kilku godzinach, odzwierciedla między innymi równowagę mikroflory jelitowej. Biochemia odchodów jest bardziej czułym i dokładnym sposobem, nawet wczorajsza próbka będzie dla niej odpowiednia, ponieważ kwasy tłuszczowe wydzielane przez bakterie w procesie ich żywotnej aktywności pozostają niezmienione przez długi czas. Analiza biochemiczna kału z powodu dysbiozy może nawet ustalić określony odcinek jelita, w którym doszło do niepowodzenia. Wadą tej metody jest tylko jedna - obecność nie występuje w każdym laboratorium.

    Normy analizy biochemicznej kału przedstawiono w tabeli:

    Wartość bezwzględna (mg / g)

    Wartość względna (jednostki)

    Kwas octowy (C2)

    Kwas propionowy (C3)

    Kwas masłowy (C4)

    Kwas całkowity

    od -0,686 do -0,466

    od -0,576 do -0,578

    Przygotowanie do badań i gromadzenie materiału

    Bardzo ważne jest nie tylko zbieranie odchodów do analizy pod kątem dysbakteriozy, ale także dostarczanie próbki na czas, a także obserwowanie wszystkich szczegółów preparatu.

    Zacznijmy w kolejności:

    Jeśli pacjent był leczony antybiotykami, należy pamiętać, że wykonanie testu kału w celu określenia braku równowagi mikroflory jelitowej ma sens nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu terapii;

    Trzy dni przed badaniem należy zrezygnować z używania środków przeczyszczających, leków przeciwbiegunkowych i przeciwrobaczych, NLPZ, pro-i prebiotyków, oleju rycynowego i wazeliny, preparatów baru i bizmutu;

    Konieczne jest wcześniejsze zakupienie w aptece lub uzyskanie sterylnego plastikowego pojemnika z łyżeczką i szczelnie dopasowanym wiekiem, specjalnie zaprojektowanym do zbierania i transportu kału do analizy;

    Wypróżnianie powinno odbywać się w sposób naturalny, bez użycia lewatywy lub innych pomocy;

    Nie możesz pobrać próbki do analizy z toalety. W tym celu konieczne jest przygotowanie dowolnego wygodnego pojemnika, który powinien być dokładnie oczyszczony, spłukany wrzącą wodą, wysuszony i należy w nim wykonać wypróżnienie;

    Przed rozpoczęciem procesu należy oddać mocz, a następnie umyć i osuszyć. W żadnym przypadku nie należy zbierać moczu ani wydzieliny z dróg rodnych. Jeśli kobieta ma miesiączkę, użyj tamponu;

    Po defekacji konieczne jest otwarcie przygotowanego pojemnika, wyjęcie łyżki i pobranie niewielkiej ilości materiału z różnych części kału: od środka, od powierzchni. Jeśli zobaczysz podejrzany obszar zawierający śluz lub krew, który różni się konsystencją lub kolorem od otaczającego kału, umieść go w pojemniku! Łącznie do analizy potrzebnych będzie 6-8 łyżek kału;

    Zamknij szczelnie pojemnik i przekaż próbkę do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu.

    Większość bakterii tworzących mikroflorę jelitową jest beztlenowych, dlatego pod wpływem powietrza, stopniowo umierają. Dlatego tak ważne jest, aby zdać w czasie analizę kału pod kątem dysbakteriozy - dopiero wtedy wyniki będą wiarygodne.

    Jeśli przechodzisz badanie biochemiczne, to nie ma to większego znaczenia - możesz nawet zamrozić próbkę i dostarczyć ją do laboratorium następnego dnia. Jest to szczególnie wygodne dla rodziców niemowląt i małych dzieci, ponieważ nie wiadomo, czy będzie możliwe zbieranie odchodów od dziecka do analizy wcześnie rano - może po prostu nie chce iść do toalety.

    Analiza kału do dysbioza u niemowląt

    Normy bakteriologicznego badania kału u noworodków, niemowląt i starszych dzieci nieznacznie różnią się od tych samych wskaźników u dorosłych, a im młodsze dziecko, tym wyraźniejsze są te różnice. Są one związane ze stopniową kolonizacją organizmu dziecka przez bakterie. A ten proces z kolei zachodzi inaczej u niemowląt karmionych naturalnie lub sztucznie. Omówimy to bardziej szczegółowo, odszyfrowując wyniki analizy odchodów na dysbakteriozy w tabeli.

    Skład mikroflory jelitowej niemowląt może ulegać niepożądanym zmianom z powodu infekcji szpitalnych: Staphylococcus aureus, prątków Pseudomonas, grzybów drożdżopodobnych i tak dalej. W najlepszym przypadku doprowadzi to do przejściowych i niewielkich problemów zdrowotnych, aw najgorszym - poważnej choroby. Dlatego rodzice muszą dokładnie obserwować zachowanie i dobre samopoczucie dziecka, stan jego skóry i błon śluzowych, częstotliwość i wygląd ruchów jelit, szczególnie jeśli niedawno miałeś szansę poddać się leczeniu w szpitalu.

    Konieczne jest wykonanie analizy kału w kierunku dysbakteriozy u niemowlęcia z następującymi objawami:

    Częste i poważne odbijanie po karmieniu, bardziej przypomina wymioty;

    Wzdęcia i skurcze żołądka, wzdęcia;

    Trudności z wprowadzeniem uzupełniającej żywności;

    Oznaki nietolerancji poszczególnych produktów;

    Wysypka, plamy na skórze i / lub błonach śluzowych;

    Ostatnio przeprowadzono terapię przeciwbakteryjną lub hormonalną;

    Wszelkie problemy z kałem - zaburzenia częstotliwości, nienormalny wygląd lub zapach kału, obecność patologicznych zanieczyszczeń (krew, śluz, ropa).

    Aby rozszyfrować wyniki badania dało obiektywne wyniki, konieczne jest odpowiednie przygotowanie do analizy:

    Odmówić wprowadzenia nowej żywności co najmniej 3-4 dni przed wizytą w laboratorium;

    W przededniu nie podawaj dziecku warzyw ani owoców, które mogą zmienić kolor odchodów (puree z marchwi, czerwonych i czarnych jagód, soku z buraków itd.);

    Uzupełnij dowolny lek na kilka dni przed podjęciem testu, w tym środki przeczyszczające i witaminy. Terapię antybiotykową najlepiej zakończyć na 2 tygodnie przed badaniem. Lepiej poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez dziecko i skonsultować czas analizy kału z powodu dysbiozy;

    Zakup sterylny plastikowy pojemnik łyżeczką. Dopuszczalne jest pobranie próbki ruchów dzieci z powierzchni pieluchy, ale tylko wtedy, gdy wypełniacz nie jest żelem. Lepiej jest używać czystej bawełnianej pieluchy, przed prasowaniem gorącym żelazkiem. Aby przeprowadzić badanie, wystarczy zebrać 2 łyżki materiału

    Tabela norm bakteriologicznej analizy kału

    Dzieci powyżej 1 roku życia

    Staphylococcus saprophytic and epidermal

    Inne bakterie oportunistyczne

    Interpretacja wyników badań

    Całą mikroflorę jelitową można podzielić na trzy grupy:

    Przydatne bakterie - odgrywają wyjątkowo pozytywną rolę w życiowej aktywności ludzkiego organizmu, dlatego bardzo ważne jest, aby było ich wystarczająco dużo. Mówimy o bifidobakteriach i pałeczkach kwasu mlekowego;

    Warunkowo patogenne bakterie - niektóre z nich, będąc w równowadze z innymi członkami mikroflory, przynoszą nawet pewne korzyści. Ale warto, aby ich kolonie zbytnio się rozmnażały, a kolonie antagonistów - aby odstraszać, od warunkowych wrogów, te bakterie stają się prawdziwymi wrogami. Szczególnie często dzieje się tak na tle zmniejszonej ochrony immunologicznej. Należą do nich na przykład candida, enterokoki lub clostridia;

    Patogenne bakterie - nie powinny znajdować się w ciele zdrowej osoby. Nie ma z nich korzyści, tylko jeden problem. Jeśli układ odpornościowy nie poradzi sobie z atakami takich mikroorganizmów, doprowadzi to do rozwoju poważnej choroby. Mówimy o Staphylococcus aureus, Salmonella, Shigella i innych "niepożądanych gości" jelita.

    Teraz bardziej szczegółowo przyjrzyj się głównym przedstawicielom mikroflory jelitowej. W postaci wyników analizy kału dla dysbakteriozy niektóre bakterie wymienione poniżej mogą być nieobecne - laboratoria mają odmienne zasady, szczególnie dla prywatnych. Dlatego lepiej powierzyć dekodowanie wskaźników wykwalifikowanemu lekarzowi, a tutaj wystarczy podać ustalone standardy i wskazać przyczyny możliwych odchyleń.

    Bifidobacteria

    Nazwa tego mikroorganizmu pochodzi od łacińskich słów "bakteria" i "bifidus", czyli "podzielona na dwie części". Rzeczywiście, bifidobacterium ma wygląd wygiętego patyka o długości 2-5 mikronów, rozwidlony na końcach. Należy do klasy beztlenowców Gram-dodatnich. Około 95% mikroflory jelit zdrowej osoby składa się z bifidobakterii. Normy dla dzieci w wieku do jednego roku wynoszą 10 do dziesiątego lub jedenastego stopnia CFU / g, a dla starszych dzieci i dorosłych - 10 do dziewiątego lub dziesiątego stopnia CFU / g.

    Brak tych pożytecznych bakterii jest głównym powodem wizyty u lekarza z dolegliwościami jelitowymi i skierowania do analizy kału w kierunku dysbakteriozy - interpretacja wyników prawie zawsze wskazuje na zmniejszenie ich liczby. Bez wystarczającej ilości bifidobakterii upośledzone jest wchłanianie witamin i mikroelementów, cierpi na metabolizm węglowodanów, miejscowa odporność zmniejsza się, wzrasta toksyczne obciążenie, a wątroba i nerki. Jest całkiem prosta korekcja mikroflory jelitowej i wypełnienie niedoboru bifidobakterii - w tym przypadku istnieje wiele specjalistycznych preparatów.

    Bifidobakterie w kale zmniejszone - powoduje:

    Długotrwałe leczenie antybiotykami, hormonami, NLPZ, środkami przeczyszczającymi, lekami przeciwrobacznymi;

    Dieta irracjonalna - nadmiar węglowodanów lub tłuszczu w diecie, głodówka, dieta hard mono;

    Sztuczne dokarmianie niemowląt, zbyt wczesne wprowadzanie uzupełniających pokarmów;

    Wrodzone fermentopatie - nietolerancja na laktozę, fruktozę, gluten i inne składniki żywności;

    Stany upośledzenia odporności, alergie;

    Infekcje jelitowe - czerwonka, salmonelloza, jersinioza;

    Inwazje pasożytnicze - glistnicy, enterobiozy, giardiozy;

    Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego - zapalenie jelit, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wrzody żołądka;

    Ostra zmiana klimatu.

    Lactobacillus

    Nazwa tych pożytecznych członków mikroflory jelit pochodzi od łacińskiego słowa "lakier", co oznacza "mleko". Istnieje wiele gatunków, które zamieszkują, w tym, i inne narządy wewnętrzne, na przykład płeć żeńska. Lactobacilli są Gram-dodatnimi fakultatywnymi beztlenowymi mikroorganizmami, które wyglądają jak cienkie pręciki i stanowią około 3% całkowitej masy wszystkich bakterii w jelicie. Według analizy dekodowania kału dla dysbakteriozy, wskaźnik ich utrzymania u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u dorosłych pacjentów wynosi 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g.

    Lactobacilli wytwarzają kwasy organiczne, utrzymując w ten sposób prawidłową równowagę pH w jelicie. Ponadto biorą udział w trawieniu błoną, a mianowicie rozkładają cukier mleczny, zapobiegając pojawieniu się niedoboru laktazy. Normalna absorpcja mleka jest zasadniczo niemożliwa bez wystarczającej ilości pałeczek kwasu mlekowego. Są również potrzebne jako stymulatory miejscowej odporności, ponieważ będąc elementami obcymi, stymulują aktywność immunokompetentnych komórek, które zamieszkują strefę ciemieniową jelit. Lactobacilli biorą również udział w metabolizmie kwasów żółciowych, przyczyniają się do prawidłowej perystaltyki, nie pozwalają na zbyt dużą masę kałową, a zatem pośrednio zapobiegają rozwojowi zaparć.

    Lactobacilli w kale zmniejszone - powoduje:

    Długotrwała terapia antybakteryjna bez wsparcia pre- i probiotyków, niekontrolowane przyjmowanie NLPZ (aspiryna, analgin, ibuprofen), stosowanie środków przeczyszczających lub przeciwuarowych;

    Niezbilansowana dieta, post, dieta mono;

    Sztuczne dokarmianie lub zbyt wczesne wprowadzanie uzupełniających pokarmów u niemowląt;

    Ostre infekcje jelitowe;

    Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego;

    Peptostreptokokki

    Bakterie te należą do warunkowo patogennej flory, są to małe, okrągłe komórki, pukające się w krótkie łańcuchy i zdolne do poruszania się za pomocą organelli ruchu - rzęsek. Peptostreptokokki są gram-dodatnimi nesporoobrazuyushchy anaerobes, żyją w jamie ustnej, pochwie, jelitach i na skórze, podczas gdy do 18% wszystkich gram-dodatnich beztlenowych ziarniaków żyjących w ludzkim ciele. Po odszyfrowaniu wyników analizy kału dla dysbakteriozy, wskaźnik peptostreptokokka u dzieci poniżej jednego roku - maksymalnie 10 w piątym stopniu CFU / g, a u dorosłych - maksymalnie 10 w szóstym stopniu CFU / g.

    Peptostreptokokki odgrywają skromną rolę w metabolizmie białek i węglowodanów, a także wytwarzają wodór, który jest niezbędny do utrzymania zdrowej równowagi kwasowo-zasadowej w jelicie. Jednak ich liczba musi być ściśle kontrolowana przez odporność i innych członków mikroflory. Nadmiernie rozmnażane kolonie petostreptokokku mogą powodować mieszane infekcje jamy brzusznej w połączeniu z innymi oportunistycznymi i patogennymi szczepami bakterii. Na przykład, peptostreptokokki pojawiają się w 20% przypadków zapalenia otrzewnej. Są wysiewane i ginekologiczne choroby zapalne, a także ropne ropnie w jamie ustnej.

    Zwiększono Peptostreptokokki w kale - przyczyny:

    Ostra infekcja jelit;

    Przewlekłe choroby przewodu pokarmowego;

    Nadwyżka cukrów w diecie.

    Escherichia typowa

    E. coli (Escherichia coli, typowa dla Escherichia) jest gram-ujemną fakultatywną beztlenową bakterią nie-sporotwórczą, której większość szczepów jest warunkowo patogenna i działa jako naturalny uczestnik mikroflory narządów wewnętrznych. Już w ciągu pierwszych czterdziestu godzin po porodzie jelita dziecka zostały skolonizowane przez Escherichię. Po odszyfrowaniu wyników analizy kału w kierunku dysbakteriozy, odsetek E. coli u niemowląt wynosi 10 w szóstym lub siódmym stopniu CFU / g, a u starszych dzieci i dorosłych - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g. W porównaniu z innymi mikroorganizmami, E. coli stanowi do 1% wszystkich bakterii żyjących w jelitach.

    Typowa Escherichia przynosi korzyści osobie: bierze udział w syntezie witamin B i K, w metabolizmie cholesterolu, bilirubiny i choliny, w procesie asymilacji żelaza i wapnia. E. coli produkuje szereg niezbędnych kwasów (octowy, mlekowy, bursztynowy, mrówkowy), kolicyny, które są szkodliwe dla bakterii chorobotwórczych, a także usuwa nadmiar tlenu z jelit, co jest szkodliwe dla pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii. Dlatego pomimo warunkowo patogennego statusu E. coli jego niedobór jest wysoce niepożądany.

    Escherichia w kale obniżona - powody:

    Długotrwała terapia lekami przeciwbakteryjnymi;

    Ostra infekcja jelit;

    Sztuczne dokarmianie niemowląt.

    Escherichia - laktoza ujemna

    Obecność tego szczepu w rozszyfrowaniu wyników analizy kału dla dysbakteriozy jest całkiem do przyjęcia. Norma zawartości laktozy-ujemnej Escherichia coli w jelitach u dzieci i dorosłych wynosi nie więcej niż 10 w piątym stopniu CFU / g. Nadmiar tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, zwłaszcza w połączeniu z niedoborem w pełni rozwiniętej escherichii. Szczep Lactosonegative nie pełni funkcji przypisanych E. coli, ale bezskutecznie. W obliczu obniżonej odporności, E. coli, "pasożyt", stanie po stronie szkodliwych bakterii i pogorszy proces zapalny, jeśli się zacznie. U małych dzieci, podwyższona zawartość escherichii ujemnej w laktozie w kale pośrednio wskazuje na inwazję robaków, dlatego podobny wynik analizy wymaga dalszej oceny.

    Fuzobakterii

    Należą one do Gram-ujemnych beztlenowców, są polimorficzne, ale nie mają organelli ruchu, nie tworzą zarodników i kapsułek. Fuzobakterii wydają się być cienkimi paskami o długości 2-3 mikrometry ze spiczastymi końcami. Są to naturalni członkowie mikroflory jamy ustnej, górnych dróg oddechowych, przewodu żołądkowo-jelitowego i narządów płciowych. Zgodnie z normami analizy kału dla dysbakteriozy, w jelitach niemowląt zawartość fuzobakterii jest dozwolona do 10 w szóstym stopniu CFU / g, u dorosłych pacjentów - do 10 w ósmym stopniu CFU / g.

    Fuzobakterie są warunkowo patogenne i nie pełnią żadnej użytecznej funkcji w organizmie człowieka, chyba że wchodzą w interakcję konkurencyjną z innymi, bardziej potencjalnie niebezpiecznymi mikroorganizmami. Niektóre rodzaje bakterii fusobakterii w warunkach niedoboru odporności mogą wywoływać ropne zapalenia septyczne. Osłabione dziecko i osoby starsze z ciężkim bólem gardła mogą rozwinąć poważne komplikacje - fusospirochetozę. Jest to proces nekrotyczny, który wpływa na błony śluzowe jamy ustnej i gardła.

    Bakteroidy

    Są to warunkowo patogenne bakterie Gram-ujemne w kształcie pręcików. Są drugim co do wielkości uczestnikiem naturalnej mikroflory jelitowej po bifidobakteriach. Rozszyfrowanie wyników analizy kału pod kątem dysbakteriozy implikuje następujące normy dla bakteroid: u dzieci poniżej jednego roku - 10 w siódmym lub ósmym stopniu CFU / g, u dorosłych pacjentów - 10 w dziewiątym lub 10 w dziesiątym stopniu CFU / g. Warto zauważyć, że u niemowląt w wieku do 6-8 miesięcy, bakterie te nie są zaszczepione, szczególnie jeśli dziecko jest karmione piersią i nie otrzymuje wczesnych pokarmów uzupełniających.

    Bakteroidy w normalnych stężeniach są przydatne - biorą udział w metabolizmie tłuszczów. Jeśli jednak nadmiernie się rozmnażają, zaczną konkurować z E. coli o tlen, co grozi zaburzeniami trawienia, niedoborami witamin i mikroelementów, zmniejszoną miejscową odpornością i innymi problemami (powiedzieliśmy o użytecznej roli typowej escherichii powyżej). Ich bezpośredni antagoniści, pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie hamują wzrost populacji bakteroidów. Dlatego, jeśli wyniki analizy kału dla dysbakteriozy wskazują na nadmiar stężenia bakteroidów w jelicie, zaleca się spożywać przebieg odpowiednich leków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory.

    Zwiększone ilości bakterii w kale - przyczyny:

    Nadmierne spożycie tłuszczu;

    Niedobór bifidobakterii i pałeczek kwasu mlekowego.

    Bakterie w kale zmniejszone - powoduje:

    Długotrwała antybiotykoterapia;

    Ostra infekcja jelit;

    Eubakterie

    Gram-dodatnie beztlenowce, przypominają grube krótkie pręty lub spłaszczone kulki, mają sztywne ściany komórkowe, nie tworzą zarodników. Eubakterie są przedstawicielami naturalnej mikroflory jelitowej, jednak są warunkowo patogenne, ponieważ niektóre z ich szczepów mogą wywoływać zapalenie jamy ustnej, układu oddechowego, narządów płciowych, stawów, serca, mózgu, a także mogą powodować powikłania pooperacyjne. Normy zawartości eubakterii w jelitach w odszyfrowaniu wyników analizy kału dla dysbakteriozy są następujące: dla niemowląt - 10 do szóstego lub siódmego stopnia CFU / g, dla starszych dzieci, dorosłych i osób starszych - 10 do dziewiątego lub dziesiątego stopnia CFU / g.

    Na podstawie tych danych staje się oczywiste, że eubakterie są dość licznymi przedstawicielami mikroflory jelitowej. Warto zauważyć, że u niemowląt poniżej jednego roku życia karmionych piersią bakterie te są niezwykle rzadko zasiane, podczas gdy u dzieci sztucznych dzieci prawie zawsze są obecne. Eubakterie w odpowiednim stężeniu są przydatne dla organizmu - biorą udział w metabolizmie cholesterolu i metabolizmie hormonalnym, syntezują ważne kwasy organiczne, fermentują węglowodany, produkują witaminy, rozkładają celulozę. Jednak ich nadmierna ilość, szczególnie w warunkach ograniczonej ochrony immunologicznej, może stanowić zagrożenie dla zdrowia.

    Nadmiar eubakterii w kale jest swoistym wskaźnikiem obecności polipów w jelicie grubym i dlatego koniecznie wymaga dodatkowego badania (rektoromanoskopia, kolonoskopia).

    Enterococci

    Gram-dodatnie fakultatywne bakterie beztlenowe, zwykle połączone parami lub łańcuchami, które nie tworzą zarodników. Enterokoki są warunkowo chorobotwórczą florą, są obecne w jelitach ludzi w każdym wieku i stanowią 25% wszystkich żyjących tam form kokci. Normalne wskaźniki enterokoków w rozszyfrowaniu analizy kału pod kątem dysbakteriozy: u niemowląt - od 10 w piątym stopniu do 10 w siódmym stopniu CFU / g, u starszych dzieci i dorosłych pacjentów - od 10 w piątym stopniu do 10 w ósmym stopniu CFU / g.

    Enterococci spełniają kilka przydatnych funkcji: biorą udział w metabolizmie węglowodanów, syntezie witamin i utrzymywaniu miejscowej odporności. Jednak populacja enterokoków nie powinna przekraczać liczby E. coli, w przeciwnym razie ta ostatnia zacznie umierać w konfrontacji konkurencyjnej. Opinia lekarzy na temat bezpieczeństwa stosowania enterokoków w ostatnich latach traci na znaczeniu. Pojawiły się zmutowane szczepy odporne na działanie najsilniejszych antybiotyków: penicyliny beta-laktamowe, cefalosporyny, aminoglikozydy, a nawet wankomycynę. Istnieją przypadki zakażeń szpitalnych, powikłań pooperacyjnych i chorób zapalnych spowodowanych przez enterokoki, w tym zapalenie opon mózgowych i zapalenie wsierdzia.

    Zwiększenie liczby enterokoków w kale - przyczyny:

    Długotrwała antybiotykoterapia;

    Staphylococcus saprophytic and epidermal

    Gram-dodatnie fakultatywne bakterie beztlenowe o średnicy do 1,2 μm, nie tworzące przetrwalników, nieruchome, łączące się w grupy takie jak winogrona. Saprofityczny gronkowiec żyje głównie w układzie moczowo-płciowym, a naskórkowy gronkowiec, jak sama nazwa wskazuje, leży na powierzchni skóry i błon śluzowych. Oba te gatunki są warunkowo patogenną mikroflorą i mogą normalnie występować w rozszyfrowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbakteriozy: do 10 razy na CFU / g u dzieci i dorosłych.

    Dopóki te gronkowce są kontrolowane przez układ odpornościowy, nie mogą powodować żadnych znaczących szkód dla zdrowia ludzkiego. Ale nie ma z nich żadnej korzyści. Kolonie saprofitycznego gronkowca w jelicie mogą powodować ostre zapalenie pęcherza moczowego lub zapalenie cewki moczowej, jeśli nie zostaną odpowiednio wytarte po użyciu toalety, a naskórkowy, na przykład zapalenie spojówek w wyniku ocierania oczu brudnymi rękoma. Nadmiar zawartości tego rodzaju gronkowca w kale jest zdecydowanie niekorzystnym sygnałem, a jeśli jest istotny, pacjent może wymagać leczenia przeciwbakteryjnego.

    Vailonellas

    Gram-ujemne beztlenowe ziarniaki, bardzo małe, nieruchome i nie tworzące zarodników, zwykle zgrupowane z nieregularnymi plamami. Walonelle należą do warunkowo patogennych mikroorganizmów i współistnieją pokojowo z ludźmi, ale niektóre z ich szczepów mogą wywoływać ropne i septyczne procesy zapalne. Po odszyfrowaniu wyników analizy kału pod kątem dysbakteriozy, stosuje się następujące standardy: dla dzieci poniżej pierwszego roku życia - mniejszych lub równych 10 w piątym stopniu CFU / g, dla starszych dzieci i dorosłych - 10 w piątym lub szóstym stopniu CFU / g. Warto zauważyć, że pod warunkiem naturalnego pożywienia, ceylon zasiał mniej niż połowę niemowląt.

    Te bakterie mają przydatną funkcję - rozkładają kwas mlekowy. Ponadto istnieją wyniki badań wskazujące na pośrednią zależność między niedoborem pochodzenia żylnego a ryzykiem rozwoju astmy u dzieci. Istnieją jednak typy tych bakterii, które mają wyraźne właściwości paradogenne - mikroby gromadzą się w płytkach nazębnych, powodując zapalenie dziąseł i utratę zębów. I na przykład, parvula Veillonella wywołuje zapalenie okrężnicy u osoby. Ponadto, nawet korzystne szczepy veylonelli w warunkach nadmiaru w jelicie prowadzą do zwiększonego tworzenia się gazów, niestrawności i biegunki.

    Clostridia

    Gram-dodatnie obligatoryjne beztlenowe bakterie w kształcie prętów zdolne do rozmnażania przez endospory. Nazwa "Clostridia" pochodzi od greckiego słowa "wrzeciono", co nie jest przypadkowe: znajduje się w centrum sporu, z reguły ma większą średnicę niż sama komórka, z powodu której pęcznieje i staje się podobna do wrzeciona. Rodzaj clostridia jest bardzo liczne - wśród nich są zarówno przedstawiciele warunkowo patogennej flory i czynników sprawczych niebezpiecznych chorób (tężec, zatrucie jadem kiełbasianym, zgorzel gazowa). Wskaźnik zawartości Clostridiów w kale podczas odczytywania analizy pod kątem dysbakteriozy jest następujący: u niemowląt - nie więcej niż 10 w trzecim stopniu CFU / g, u dorosłych - nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g.

    Clostridia pełnią użyteczną funkcję - biorą udział w metabolizmie białek. Produktami metabolizmu są substancje zwane indolami i skatolami. W rzeczywistości są to trucizny, ale w niewielkich ilościach stymulują perystaltykę, promując masy kałowe i zapobiegając rozwojowi zaparć. Jeśli stężenie Clostridium w jelicie jest zbyt wysokie, doprowadzi to do nagłej niestrawności, której żywymi objawami są wodnista biegunka ze zgniłym zapachem, nudnościami, wzdęciami, wzdęciami, kolką, a czasami gorączką. Na tle osłabionej odporności i w połączeniu z innymi chorobotwórczymi bakteriami Clostridia może powodować martwicze zapalenie jelit, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie pochwy, zapalenie gruczołu krokowego i wiele innych chorób zapalnych.

    Candida

    Drożdżopodobne grzyby deuteromycete, jednokomórkowe mikroorganizmy o okrągłym lub owalnym kształcie, tworzące pseudomycelium, czyli długie cienkie włókna. Najczęstsze rodzaje Candida albicans i Candida tropicalis. Zasiedlają one ludzkie ciało w pierwszym roku życia, żyją na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, a także w jelitach. Candida jest jasnym przedstawicielem oportunistycznej flory. Podczas odczytywania wyników analizy kału w kierunku dysbakteriozy zwyczajowo stosuje się następujące normy: nie więcej niż 10 w czwartym stopniu CFU / g dla pacjentów w każdym wieku.

    Candida bierze udział w regulacji pH, więc jeśli ich liczba mieści się w dopuszczalnych granicach, przynoszą korzyść osobie. Ale jeśli grzyby drożdżopodobne rozmnożą się zbyt wiele, doprowadzi to do rozwoju miejscowej, a nawet ogólnoustrojowej kandydozy. Grzyby wpływają na jamy ustnej (zapalenie błony naczyniowej), odbytnicy (zapalenie trzustki), pochwy (pleśniawki) i tak dalej. Wszystkim tym chorobom, oprócz tego, że są wyjątkowo nieprzyjemne, towarzyszy świąd, ból i wydzielina, a także trudno je leczyć. W końcu grzyby drożdżopodobne są jednymi z najbardziej trwałych i szybko rozmnażających się mikroorganizmów.

    Zwiększono liczbę kandydatów w kale - przyczyny:

    Nadużywanie węglowodanów, miłość do słodyczy;

    Długotrwała antybiotykoterapia bez wsparcia przeciwgrzybiczego;

    Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;